Αρχική>Διάφορα>Τρέξιμο και Κινηματογράφος


Τρέξιμο και Κινηματογράφος

Τη βρίσκω με τους αγώνες! Θέλω να ανέβω σε κάθε βουνό, να έχω τα χρήματα για να πάω σε όλους τους αγώνες της χώρας. Νέα μέρη, αγώνες ζόρικοι, αγώνες νερόβραστοι. Τι; Αγώνες νερόβραστοι στο βουνό δεν υπάρχουν. Μπορεί κάποια διοργάνωση να θέλει δουλίτσα αλλά αυτό που έγραψα δεν γίνεται. Έλα όμως που έχεις τρέξει δυο θηρία, για τα μέτρα σου, είσαι ψόφιος με λαγονοκνημιαία, με θλάση στον κοιλιακό, με της Παναγίας τα μάτια και οι φίλοι σου, σου λένε ότι θα σε βάλουν σε πρόγραμμα απεξάρτησης από το τρέξιμο, τους κοιτάς στα μάτια και λες «Το ξέρω, έχετε δίκιο» αλλά κάτι μέσα σου σε καίει.

Μετά το προσωπικό κλείσιμο κάθε χρονιάς,  είναι συνηθισμένο να υπάρχει μια μικρή κούραση, μια έλλειψη κινήτρων, λίγο οι διακοπές, λίγο που ακούς Καββαδία να λέει «Ήταν μια τρέλα νεανική, μα τώρα έχει περάσει» και «Μας φαίνεται καλό παιδί, τι να το κυριεύει;». Έτσι, λοιπόν, ήμουν, τον Αύγουστο χωρίς τους τραυματισμούς που ανέφερα.

 

Άρχισα να βρίσκω ταινίες για το τρέξιμο και τον αθλητισμό. Έψαχνα απεγνωσμένα τις ιστορίες άλλων, την τέχνη να με ξυπνήσει και να με φέρει στα ίσα μου. Θα σας παρουσιάσω μερικές από αυτές, ως προσωπική επιλογή και όχι ως τις καλύτερες ή κάτι τέτοιο, με σκοπό στα σχόλια να εμπλουτίσετε την Ταινιοθήκη μου και να ανταλλάξουμε ιδέες για ταινίες.

 

Ας αρχίσουμε με το «Prefontaine» με τον Jared Leto, τον Robert Lee Ermey και το θεό Ed o’Neill (παντρεμένοι με παιδιά) όπου παρακολουθούμε την τρομερή ιστορία του Pre από τα χρόνια που μπαίνει στους αγώνες, τις επιτυχίες στην ημιαντοχή, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, την κόντρα του με την ομοσπονδία και τον, αλα James Dean, θάνατό του. Φυσικά, οι αξίες της Αμερικής περί του πρώτου και της ανυπαρξίας του δεύτερου είναι πανταχού παρούσες αλλά αξίζει να δούμε τις έννοιες του κινήτρου, τη στάση του προπονητή και το πέρασμα των αθλητών προς τον επαγγελματισμό και τις χορηγίες πίσω στη δεκαετία του 1970.

 

 

Αφήνουμε το στίβο και περνάμε στο βουνό. «Unbreakable, Western States 100». Ουσιαστικά, πρόκειται για Ντοκυμαντερ. Παρακολουθεί τους 4 πρώτους Geoff Roes, Anton Krupicka, Hal Koerner και Killian Jornet, να δίνουν πόνο στον αγώνα του 2010. Ταινία για βουνίσιους με τρομερά πλάνα από ένα 160άρι αγώνα που περνάει από παντού. Αν δεν ξέρεις ποιος κέρδισε, αξίζει μέχρι τελευταίου μιλίου καθώς σε κρατάει σε αγωνία με έξυπνο τρόπο.

 

 

Πάμε σε μια ταινία του 2015 με στοιχεία Karate Kid το «MacFarland», με πρωταγωνιστή τον Kevin Costner που πηγαίνει με την οικογένεια στο Mc Farland ως βοηθός προπονητή στο τοπικό Γυμνάσιο. Το Mc Farland όμως είναι φτωχό, γεμάτο φυτείες που εργάζονται Μεξικανοί μετανάστες. Ο Kevin αναλαμβάνει μια ομάδα από το High School εν μέσω τρομερών δυσκολιών και την φτάνει εκεί που πρέπει. Η ταινία έχει μπόλικα κλισέ αλλά συνδέεται εύκολα με τις ιστορίες των Κενυατών, τη φτώχεια και το τρέξιμο ως τρόπο μετακίνησης παρά άθλησης. Αξίζει γιατί είναι αληθινή ιστορία. Δείχνει πως ξεπετάγονται και δεν χάνονται τα ταλέντα στην Αμερική ενώ είναι καλό μάθημα για εμάς για το τι θα πει σχολικός αθλητισμός.

 

 

Ξαναπάμε προς το βουνό με το βιογραφικό ντοκυμαντέρ για τον Anton Krupicka με την ονομασία "In the High Country".  Με τις καταπληκτικές εικόνες από τα βουνά της Αμερικής και τον ιδιαίτερο τρόπο του Krupicka που φιλοσοφεί όσο τρέχει, αυτή η μισάωρη ταινία μας συνδέει με τα μέρη που προπονείτε και ζει ένας από τους κορυφαίους δρομείς ultra. Η ομορφιά του έχει να κάνει με τη στάση του αθλητή απέναντι στις φοβίες, την μοναξιά της προπόνησης αλλά και τη χαρά της ανακάλυψης νέων τόπων.

 

 

Ας πάμε και λίγο στο στίβο και στο «100 δεύτερα για να νικήσεις τον κόσμο». Μια ταινία, μιας ώρας, για τη ζωή του David Rudisha, του καλύτερου 800αρη των τελευταίων ετών. Αυτό που με τράβηξε σε αυτή την ταινία είναι η καταπληκτική φιγούρα του πάστορα-προπονητή, αλλά και η οργάνωση των camps που πάνε τα φτωχά παιδιά της Αφρικής, με το τρέξιμο να είναι ο τρόπος μετακίνησής τους. Ουσιαστικά, το τρέξιμο σε επαγγελματικό επίπεδο είναι η μια από τις λίγες διεξόδους τους και αυτό αποτυπώνεται και στον Rudisha που εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο τη δυναμική του στα 800 και όχι σε κάποιο άλλο αγώνισμα.  

 

 

Θα κλείσουμε με το "Spirit of Marathon". Μια ταινία του 2007 που σκηνοθέτησε ο Jon Dunham. Πρόκειται για την προετοιμασία και τη συμμετοχή στο Μαραθώνιο του Σικάγο, το 2005, δύο elite δρομέων και τεσσάρων ερασιτεχνών. Στην ταινία βλέπουμε τις τρομακτικές διαφορές στην προπόνηση των δρομέων, τους λόγους που τους παρακινούν, τις ατυχίες και τις χαρές. Βλέπουμε τους προβληματισμούς των elites, την απογοήτευση του ερασιτέχνη που χάνει τον αγώνα λόγω τραυματισμού, τις θυσίες στην προσωπική ζωή όλων. Παρακολουθούμε τη σκληρότητα της πραγματικότητας αλλά και τη λύτρωση του τερματισμού, είτε πρόκειται για επαγγελματία, είτε για τον «παππού» της ταινίας που μας χαρίζει τρομερές ατάκες. Αν προετοιμάζεσαι για Κλασσική, δες το ανεπιφύλακτα. Υπάρχουν και άλλοι σαν εμάς.

 

 

Θα χαρώ να προτείνετε και άλλες ταινίες στα σχόλια. Φυσικά, αυτές είναι μια προσωπική επιλογή και τίποτα περισσότερο. 

Σχόλια   

 
+5 0 # GLoup 08-10-2016 16:10
Το Desert runners για τoυς ιδιαίτερους αυτούς αγώνες υπεραντοχής σε 4 διαφορετικές ερήμους του πλανήτη!
Επίσης, τοThe North Face Zagori Mountain Running 2014 Documentary καθώς και το 2ο μέρος του The North Face Zagori Mountain Running -ο τόπος πίσω απ'το βουνό είναι εξαιρετικά και σε βάζουν για τα καλά στο κλίμα των αγώνων αυτών.
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+5 0 # ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ 07-10-2016 12:20
Kαι το "Gallipoli" (1981) με τον Μel Gibson αναφέρεται σε 2 Αυστραλούς σπρίντερς που έτρεχαν και στη μάχη της Καλλίπολης ως αγγελιοφόροι...
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+5 0 # ΑΡΗΣ ΓΑΒΡΙΕΛΑΤΟΣ 07-10-2016 09:43
Ευχαριστω και για τα δυο σχόλια. Το chariots ειναι κλασσικο πια και ειπα να μην βαλω τα αυτονοητα. Ο ΘΒ θα επρεπε να τιμηθει απο όλους μας με τετοιο τρεξιμο που ειχε ριξει. :lol:
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+9 0 # Αντώνης Νικολάου 06-10-2016 17:41
Ωραίος΄!Να χουμε να βλέπουμε!Μη ξεχνάμε όμως και τις δικές μας.1)Θου βου ο φαλακρός πράκτωρ και 2)ο Παπατρέχας!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+4 -1 # ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ 06-10-2016 15:12
Πολύ ωραίος Άρη! Να προσθέσω και το "Chariots of fire" (1981) με μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου.
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η Manu Vilaseca και ο Gerard Morales στα χνάρ…

Η Manu Vilaseca και ο Gerard Morales στα χνάρια της ... Αρκούδας

Μια φορά κι έναν καιρό, βαθιά, μέσα στα καταπράσινα δάση του Μετσόβου, υπήρχε ένα ξύλινο σπίτι. Οι τοίχοι του ήταν φτιαγμένοι από χοντρούς κορμούς δέντρων και διακοσμημέν...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration