Αρχική>Αγώνες>MOUNTAIN>Rodopi AdvenduRun 2017 - μια ματιά στο παρελθόν, ένα βλέμμα στο μέλλον


Rodopi AdvenduRun 2017 - μια ματιά στο παρελθόν, ένα βλέμμα στο μέλλον

Πόσο δύσκολο να αφήσεις την αχόρταγη καθημερινότητα για να αποτυπώσεις πατώντας μερικά πλήκτρα όλα αυτά που έχεις νιώσει, που έχουν ξετυλιχθεί μπροστά στα μάτια σου όλα αυτά τα χρόνια «εκεί πάνω»; Πόσο δύσκολο είναι να συγκεντρώσεις τις σκέψεις σου σε «ένα κομμάτι χαρτί» όταν η καρδιά χτυπάει δυνατά και το στομάχι σφίγγεται με την ανάμνηση του πρώτου σου τερματισμού εκεί, της πρώτης φοράς που πέρασες από το «Σκοτάδι στο Φως»; Πως γίνεται να μην έρχεται στον νου ο ποταμός συναισθημάτων μετά από όλα όσα έχεις ζήσει, τους ανθρώπους που έχεις γνωρίσει, τις εικόνες που δεν λένε να ξεκολλήσουν από το μυαλό; Κάθε χρόνο τέτοια εποχή ξετυλίγεται το κουβάρι των αναμνήσεων από το πολύ μακρινό πια 2009 όταν γινόμασταν ζωντανοί μάρτυρες της δημιουργίας αυτού που τα επόμενα χρόνια έμελλε να γίνει ορόσημο των αγώνων ultra trail στην Ελλάδα. Του Rodopi Ultra Trail

Και ξετυλίγοντας το κουβάρι των αναμνήσεων καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που σε κάνει νιώθεις έτσι. Είναι θαρρείς πως όσοι ήμασταν εκεί από την πρώτη στιγμή νιώθουμε κομμάτι της Ιστορίας του; Είναι το ότι εμείς -οι λίγοι τότε- σε πείσμα των καιρών στηρίξαμε και γίναμε Ένα με τους ανθρώπους που μόχθησαν να φέρουν εις πέρας το – αδιανόητο όπως φαινόταν– εγχείρημα; Είναι η απίστευτη ομορφιά της διαδρομής, η εσωτερικότητα και το μυστηριακό τοπίο αυτής της όμορφης γωνιάς της πατρίδας μας; Είναι η απόλυτη πρόκληση του στοιχείου της περιπέτειας που ενσωματώνει αυτός ο αγώνας; Είναι η συνέπεια, η συνέχεια, η σκληρή δουλειά μέσα από αντιξοότητες, η αγάπη για αυτό που κάνουν όσοι εμπλέκονται στην υπόθεση του αγώνα και το κυριότερο, ο σεβασμός στον αθλητή / φίλο που θα αισθανθεί μέρος μιας μοναδικής παρέας;

 

Η αγκαλιά του διοργανωτή ...Η αγκαλιά του διοργανωτή ...

 

Είναι η  αγκαλιά του διοργανωτή ο οποίος στέκεται για 40 ώρες να σε τιμήσει για τις δυσκολίες που πέρασες μέχρι να καταφέρεις να τερματίσεις; Είναι οι απονομές οι οποίες χωρίς φανφάρες, χωρίς ομιλίες πολιτικών και άλλων παραγόντων, είναι μια διαδικασία υποβλητική, συγκινητική, μαγική, αναπόσπαστο μέρους αυτού που λέγεται ROUT; Είναι όλα τα παραπάνω. Το πιο σημαντικό όμως και ο λόγος για τον οποίο ο Rodopi Ultra Trail έφτασε εκεί που είναι τώρα είναι άλλο: Η ζεστασιά των ανθρώπων της διοργάνωσης, διοργανωτών και εθελοντών, συγκλονιστική και συγκινητική, δημιουργεί την ξεχωριστή αίσθηση ότι όλο αυτό έχει στηθεί για σένα και μόνο για σένα…

 

Ξεφυλλίζοντας λοιπόν το βιβλίο Ιστορίας του ROUT το οποίο είναι αποτυπωμένο στις καρδιές όσων ήταν κοντά του από την πρώτη στιγμή, αλλά και στα «πρόχειρα τεφτέρια» του φόρουμ του -πάλαι ποτέ- a-z.gr, ανατρέξαμε στο παρελθόν με νοσταλγία όταν ακόμη ο ROUT δεν ήταν τίποτα άλλο από σκόρπιες ανακοινώσεις στο διαδίκτυο, σκέψεις στο μυαλό αυτών που αργότερα τόλμησαν να το δημιουργήσουν και λαχτάρα για εμάς που βλέπαμε να γεννιέται κάτι σπουδαίο…

 

«Έχουμε τη χαρά να αναγγείλουμε σήμερα στο κοινό των αγώνων βουνού τη δημιουργία ενός νέου αγώνα ορεινού τρεξίματος, του “Rodopi Ultra Trail” που θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά το ερχόμενο φθινόπωρο, στα δάση της οροσειράς της Ροδόπης.» Η πρώτη αναγγελία του πρώτου ROUT, 18 Φεβρουαρίου 2009

“Ποιός να το περίμενε πριν 2-3 χρόνια ότι θα ετοιμαζόμαστε πυρετωδώς για συμμετοχή σε εναν μεγάλο, διεθνή πλέον, αγώνα (Olympus Marathon) και ταυτόχρονα θα ανυπομονούμε να ανοίξουν οι εγγραφές και να αρχίσουμε να δουλεύουμε στο μυαλό μας ενα μεγάλο ultra-trail σαν το ROUT στην μαγευτική Ροδόπη! Ωραία πράγματα...και μάλιστα εν Ελλάδι...”

"Η παρέα μας προσπάθησε να ανοίξει το μονοπάτι που αναφέρεται στα τελευταία 40 χλμ περίπου του ROUT. Αυτή η διαδρομή είναι το επιπλέον κομμάτι μετά το 92 χλμ της παλιάς διαδρομής (Σίλλη)"


...Αχ ψυχή μου, πως αντέχεις, σε έναν δρόμο, μοναχή ......Αχ ψυχή μου, πως αντέχεις, σε έναν δρόμο, μοναχή ...


"Τι να πρωτοπεριγράψει κανείς. Τα απίστευτα καλντερίμια, τα τρεχούμενα νερά, τα διάφορα ζώα (αγελάδες, πρόβατα, κατσίκια, αλεπούδες, λαγοί, ζαρκάδια..), την εκπληκτική βλάστηση, το παλιοκαιρισμένο ΤΟΞΩΤΟ ΓΕΦΥΡΙ, τον μπάρμπα Κώστα με τα γελάδια και το παγωμένο νερό, το μοναστήρι, το spa (μπάνιο μέσα στο ποτάμι), τον καταρράκτη ή το χώρο τερματισμού!! Ναι αγαπητοί μου - τερματισμός στα 1.330 μέτρα σε ένα καταπληκτικό δασικό χωριό με όλες τις ... ανέσεις για μετά τον τερματισμό φυσικά - είναι ότι καλύτερο για το τέλος ενός αγώνα περιπέτειας!!!"

"Όμως μας περιμένει ο ROUT!!!!!!!!!!! Άλλου είδους αγώνας από τον Όλυμπο. Είναι αγώνας περιπέτειας και διάρκειας - σωματικής αντοχής - ψυχικής δύναμης και πνευματικής ισορροπίας!"


Από το Σκοτάδι στο Φως ... χαρακτηριστική η φιγούρα των αθλητών που παλεύουν με τους δαίμονές τους μέσα στην κρύα νύχτα της Ροδόπης...Από το Σκοτάδι στο Φως ... χαρακτηριστική η φιγούρα των αθλητών που παλεύουν με τους δαίμονές τους μέσα στην κρύα νύχτα της Ροδόπης...


"...Όταν που σε φωνάξανε στη φλογισμένη ρεματιά τους είπες «κάνει ζέστη» 
Όταν δε θέλησες να δεις ποτέ σου τι θα πει 
σπίτι δεν έχουνε ψωμί 
Όταν δε σούρθε να ζυγίσεις τη γροθιά ας πούμε σε μαχαίρι 
για κάποιο δίκιο ή κάποιο φως 
Δεν έδεσες 
κι είσαι άγουρος 
κι είσαι μισός"

«Θα πρέπει να Σας αναφέρω ότι η Φύση αυτή την Στιγμή Βρίσκεται ίσως στην Καλύτερη Στιγμή της με Απίθανα Χρώματα, Μαγικούς Ήχους, και πάνω από όλα με τα αρώματα του Δάσους να σε προδιαθέτουν για να ζήσει ο Δρομέας»

«Ο απολυτος αγωνας περιπετειας σε λιγοτερο απο 24 ωρες αρχιζει και το ερωτημα που με βασανιζει εδω και καιρο πιστευω να μου απαντηθει.»

«Ας είναι για όλους και αυτός ο αγώνας μια ξεχωριστή εμπειρία, μια εμπειρία ζωής...»

«Σας σκεφτομαι μαζεμενους ολους τους καλους φιλους μαζι με την αγωνια και την ανυπομονησια του αγωνα και ζηλευω πολυ, μακαρι να ημουν μαζι σας...»

 

Όλα αυτά πριν από το πρώτο εκείνο ROUT στις 24-25 Οκτωβρίου 2009. Επειδή το παρελθόν το είναι οδηγός μας για το μέλλον ας θυμηθούμε λίγο την ιστορία του Rodopi Ultra Trail…

 

2009 

Το 2009 η διοργάνωση του ROUT ενσωμάτωνε 4 διαφορετικές αγωνιστικές δοκιμασίες συγκεντρώνοντας πλήθος αθλητών. Συνολικά σχεδόν 200 αθλητές στάθηκαν στην εκκίνηση ενός από τους 4 αγώνες που διοργανώθηκαν τον Οκτώβρη εκείνο: Rodopi Ultra Trail 123χλμ, Rodopi-42 42χλμ, RelayROUT αγώνα σκυταλοδρομίας στην μεγάλη διαδρομή του αγώνα και RodE (Rodopi Experience) των 15 χλμ. Νικητής στην 1η εκείνη ιστορική διοργάνωση ήταν ο Νίκος Σιδερίδης με 16:40:00 γράφοντας έτσι πρώτος την ιστορία του αγώνα. Στις γυναίκες η μεγάλη Ιρένα Μαλιμπόρσκα τερμάτισε 3η γενικής σε 20:09:01 παρέα με τους Βαγγέλη Μπάκα και Βασίλη Περικλέους γράφοντας έτσι κι αυτή με χρυσά γράμματα το όνομά της στην υπόθεση ROUT. Αξίζει να αναφέρουμε, αφού λίγοι θυμούνται και ακόμη λιγότεροι γνωρίζουν, ότι είχαν στηθεί ακόμα και test event στον Όλυμπο αποκλειστικά και μόνο για την απόκτηση κριτηρίων για την συμμετοχή στον πρώτο εκείνο ROUT. Ναι, τότε οι αγώνες δεν ήταν τόσοι πολλοί! Στον Challenge-70 (40km, +3000m) συμμετείχαν 4 αθλητές και στον Challenge-35 (20km, +1500) 23 αθλητές. Τα ονόματα των "αγώνων" αυτών είχαν προέλθει από τον αριθμό των βαθμών δυσκολίας τους! 

 

Ο Λάζαρος Ρήγος με τον Ηλία Σπυριδόπουλο κάπου στο Φαρασινό εκείνο τον Μάρτη του 2010... Η Ιστορία των αγώνων 100 μιλίων στην χώρα μας μόλις ξεκινούσε!Ο Λάζαρος Ρήγος με τον Ηλία Σπυριδόπουλο κάπου στο Φαρασινό εκείνο τον Μάρτη του 2010... Η Ιστορία των αγώνων 100 μιλίων στην χώρα μας μόλις ξεκινούσε!

 

2010 

"Πώς να πιστέψουν οι άπιστοι τι θαύματα μπορεί να γεννήσει ή πίστη; Ξεχνούν πώς ή ψυχή του ανθρώπου γίνεται παντοδύναμη όταν συνεπαρθεί από μια μεγάλη ιδέα. Τρομάζεις όταν, ύστερα από πικρές δοκιμασίες, καταλάβεις πώς μέσα μας υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη του ανθρώπου, τρομάζεις, γιατί από τη στιγμή που θα καταλάβεις πώς υπάρχει ή δύναμη αυτή δεν μπορείς πια να βρεις δικαιολογίες για τις ασήμαντες ή άναντρες πράξεις σου για τη ζωή σου τη χαμένη, ρίχνοντας το φταίξιμο στους άλλους· ξέρεις πια πώς εσύ, όχι ή τύχη, όχι ή μοίρα, μήτε οι άνθρωποι γύρα σου, εσύ μο νάχα έχεις, ότι κι αν κάμεις, ότι κι αν γίνεις, ακέραιη την ευθύνη. Και ντρέπεσαι τότε να γελάς, ντρέπεσαι να περγελάς αν μια φλεγόμενη ψυχή ζητάει το αδύνατο.... 

Καλά πιά καταλαβαίνεις πως αυτή'ναι η αξία του ανθρώπου: να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο. Και να'ναι σίγουρος πως θα το φτάσει, γιατί ξέρει πως αν δεν λιποψυχήσει, αν δεν ακούσει τι του κανοναρχάει η λογική, μα κρατάει με τα δόντια την ψυχή του κι εξακολουθεί με πίστη, με πείσμα να κυνηγάει το αδύνατο, τότε γίνεται το θάμα, που ποτέ ο αφτέρουγος κοινός νούς δεν θα μπορούσε να το μαντέψει: το αδύνατο γίνεται δυνατό..." Νίκος Καζαντζάκης, 'Καπετάν Μιχάλης'

 

 

Τον Μάρτιο του 2010 ο Λάζαρος Ρήγος με τον Ηλία Σπυριδόπουλο ξεκινούν να γράψουν Ιστορία και να αποδείξουν ότι ένας αγώνας 100 μιλίων στην Ελλάδα μπορεί επιτέλους να γίνει πραγματικότητα. Ο Ηλίας δεν καταφέρνει να ολοκληρώσει την προσπάθεια και ρίχνεται στην μάχη της υποστήριξης του Λάζαρου ο οποίος ολοκληρώνει μέσα σε αντίξοες καιρικές συνθήκες τον μηδενικό ROUT 100 μιλίων σε 34 ώρες και 32 λεπτά γράφοντας πραγματικά Ιστορία… Λίγους μήνες μετά, στις 8 Οκτωβρίου του 2010, ο πρώτος αγώνας βουνού 100 μιλίων στην Ελλάδα, ο Rodopi Ultra Trail (ROUT) πήρε σάρκα και οστά. Μεγάλος νικητής ο Νίκος Σιδερίδης ο οποίος επέστρεψε στην Ροδόπη με 26.59.55 ενώ η Ναταλία Παπουνίδου με 32.14.15 ήταν η πρώτη γυναίκα που τερμάτισε στον ιστορικό εκείνο αγώνα... Εκείνη την χρονιά διεξήχθη και ο Rodopi Trail, αγώνας 82 χιλιομέτρων πατώντας στο μισό ακριβώς της διαδρομής του πρώτου 100 miler. Τριάντα ήταν αυτοί που ξεκίνησαν τον αγώνα, 22 τερμάτισαν, ενώ νικητής είχε στεφθεί ο Πέτρος Μυτιληναίος με 12.47.20. O αγώνας επέστρεψε το 2013 και διοργανώνεται μέχρι σήμερα σε διαφορετική ημερομηνία από το ROUT γνωρίζοντας πια μεγάλη επιτυχία σαν Rodopi Challenge (ROC)...

 

 

 

2011

Το 2011 και με μοναδικό αγωνιστικό γεγονός πια τον ROUT 100 miles, οι δρομείς που ταξίδεψαν στην Ροδόπη ήταν ακόμη λιγότεροι συνολικά αφού μόλις 63 στάθηκαν στην γραμμή της εκκίνησης του αγώνα. Ήταν η πρώτη χρονιά που έλαμψε το άστρο του Νίκου Πετρόπουλου, ο οποίος κάνοντας έναν απόλυτα μοναχικό αγώνα τερμάτισε πρώτος σε 24.46.36, 4 ώρες σχεδόν νωρίτερα γρήγορα από τον 2ο Δημήτρη Δεσποινιάδη! Η Λόρα Ρεπσένκο με 36.06.27 και η Κική Χαραλαμπίδου με 40.53.28 ήταν οι μοναδικές γυναίκες που έτρεξαν εκείνη την χρονιά. Μπορεί οι αθλητές που έτρεξαν τότε να ήταν ελάχιστοι σχετικά με την γενικότερη ανάπτυξη του αθλήματος εκείνα τα χρόνια, φάνηκε όμως ότι κάτι αλλάζει. Το δώρο που έλαβαν οι αθλητές δεν είχε προηγούμενο σε ελληνικό –και όχι μόνο- επίπεδο. Ένα υπέροχο soft shell μπουφάν όπου αναγραφόταν το ονομ/νυμο κάθε αθλητή! Ήταν επίσης η πρώτη φορά που ελληνική διοργάνωση συμπεριέλαβε «ζωντανή κάλυψη» του αγώνα μέσω live blogging πλατφόρμας. 

 

 

 

2012 

Το 2012 ήταν σημείο καμπής για τον αγώνα. Κάτι φαίνεται ότι τραβούσε «πίσω» τους έλληνες αθλητές από το να δοκιμάσουν την απόλυτη πρόκληση στην Ελλάδα που άκουγε στο όνομα ROUT. Φτάνοντας στην 3η συνεχή χρονιά ο αγώνας με την μορφή που γνωρίζουμε μέχρι και σήμερα, είδε 5 μόλις παραπάνω αθλητές να τρέχουν στην διαδρομή του, φτάνοντας δηλαδή τον αριθμό των 68 εκκινησάντων, αριθμός αρκετά μικρός ακόμη για έναν αγώνα της αναμφισβήτητης δυσκολίας του ROUT. Ίσως οι έλληνες δρομείς δεν ήταν ακόμη έτοιμοι να βιώσουν έναν αγώνα με χαρακτηριστικά περιπέτειας αφού τόσο οι λίγοι σταθμοί τροφοδοσίας, η μεγάλη θετική υψομετρική, όσο και η δεδομένη απομόνωση στις εσχατιές της Ροδόπης ήταν χαρακτηριστικά που μάλλον «τρόμαζαν». Ενδεικτικό του γεγονότος αυτού και το ποσοστό τερματισμών που το 2012 μόλις μετά βίας άγγιξε το 50% αφού 34 αθλητές μόνο κατάφεραν να περάσουν την γραμμή του τερματισμού. Παρ’ όλες τις δυσκολίες εκείνης της χρονιάς, οι διοργανωτές κατάφεραν να προσφέρουν έναν αγώνα αντάξιο της φήμης και του ονόματος που σιγά σιγά έχτιζε ο ROUT χρόνο με τον χρόνο. Μεγάλος νικητής ο Λεωνίδας Αθανασόπουλος με 26.17.49 ο οποίος κατέβασε την επίδοση που είχε πετύχει το 2011 κατά 4,5 περίπου ώρες! Εκπληκτική επίδοση είχαμε εκείνη την χρονιά από την Ραννέλλε Μακκόη όμως η οποία είναι η μόνη γυναίκα που κατέχει επίδοση κάτω από 30 ώρες αφού στην πρώτη της συμμετοχή τερμάτισε σε 29.50.56, 6η γενικής!

 

 


2013 

Το 2013 σηματοδοτεί την μεγάλη αλλαγή για τον αγώνα! Δώδεκα διεθνείς συμμετοχές από Μ.Βρετανία, Ρουμανία, Ρωσία, Ολλανδία και Ισλανδία και 88 συμμετοχές στον αγώνα ήταν αναμφισβήτητα ένα άλμα προς τα εμπρός για τον ROUT! Επέστρεψε η ζωντανή μετάδοση την οποία είχε επιφορτιστεί το Advendure αλλά επέστρεψε και ο Νίκος Πετρόπουλος ο οποίος κάνει ρεκόρ αγώνα με μία επίδοση κάτω από τις 24 ώρες: το 23.49.11 μπορεί από μόνο του είναι μεγάλο επίτευγμα, όσοι όμως ζήσαμε τον αγώνα από κοντά εκείνη την μέρα μείναμε άφωνοι με την δύναμη που είχε ο Νίκος μέχρι το τελευταίο μέτρο τρέχοντας επί της ουσίας χωρίς ανταγωνισμό! Πρώτη γυναίκα η βρετανίδα Nicky Taylor η οποία τερμάτισε μαζί με τον σύζυγό της Tom Sutton σε 33.33.59. Ήταν πλέον φανερό ότι κάτι άλλαζε σιγά σιγά...

 

 

 

2014 

Φτάνοντας στο 2014 ήταν πια δεδομένο ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι όπως πριν. Όλο και περισσότεροι αθλητές μαθαίνουν την Ροδόπη και το Δασικό Χωριό αφού και ο Rodopi Challenge παίρνει πια επίσημη θέση στο καλεντάρι και εξοικειώνονται με την ιδέα της συμμετοχής σε έναν τέτοιον αγώνα. Οι 115 συμμετοχές εκ των οποίων οι 12 διεθνείς, είναι ένα νούμερο που φαντάζει εξωπραγματικό, συγκρινόμενο με αυτό που ήταν η πραγματικότητα μόλις 3 χρόνια νωρίτερα. Η ώρα της ανταμοιβής δεν θα αργούσε να φτάσει. Νικητής σε εκείνον τον αγώνα ο Παύλος Μαυρογιάννης με 24.31.14 ενώ συγκλονιστική ήταν η μάχη για την 2η θέση του Νίκου Σιδηρόπουλου με τον Στράτο Ράλλη που έβγαλε τον πρώτο «νικητή» (πόσο λάθος μπορεί να ακούγεται αυτό για έναν τέτοιο αγώνα που όλοι είναι νικητές άραγε…) με 24.59.22 ενώ ο Ράλλης που μείωνε συνέχεια την διαφορά μέχρι και τον τερματισμό έφτασε μερικά μόλις δευτερόλεπτα αργότερα, σε 25.00.15 !!!! Πρώτη γυναίκα το 2014 η Tatiana Maslova από την Ρωσία με 30.59.17 ενώ και οι υπόλοιπες κυρίες δεν τα πήγαν καθόλου άσχημα αφού όλες κατάφεραν να περάσουν την γραμμή του τερματισμού: Λόρα Ρεπσένκο – 33.11.51, Jo Μαντά – 33.30.21, Nicole Maalste (Ολλανδία) – 37.03.44. Οι έλληνες δρομείς είχαν πια την απαραίτητη εμπειρία και γνώση να διαχειριστούν -χωρίς να θεωρείται βέβαια δεδομένο από κανέναν- έναν αγώνα σαν τον ROUT και καλύτερη απόδειξη από τους 85 τερματισμούς (74%) με το χρονικό όριο έγκυρου τερματισμού για πρώτη χρονιά στις 40 ώρες, ίσως να μην υπάρχει.

 

 


2015 

Το 2015 οι συμμετοχές συνέχισαν να ανεβαίνουν και οι επιδόσεις να πέφτουν! Ρεκόρ συμμετοχών (159), ρεκόρ ανδρών, ρεκόρ γυναικείων συμμετοχών, ρεκόρ αλλοδαπών αθλητών και ο κατάλογος ήταν ατελείωτος! Ο Charlie Sharpe με τον Νίκο Καλοφύρη έδωσαν μία πραγματική μάχη που βρήκε τον πρώτο νικητή με το εντυπωσιακό 23:05:16 και τον Νίκο Καλοφύρη 2ο καταρρίπτοντας και αυτός το ρεκόρ που κατείχε ο Νίκος Πετρόπουλος με 23:29:16! Τρίτος τερμάτισε ο Παναγιώτης Γούναρης με 24:49:05. Πολύ καλή επίδοση πέρυσι το 30:54:00 από την Jo Μαντά η κέριδισε δικαιωματικά την πρώτη θέση στο βάθρο. Στην 2η θέση τερμάτισε η Eniko Szentirmai από την Ουγγαρία με 31.45.04 και στην 3η θέση η Renske Vermeulen από την Ολλανδία η οποία έτρεξε και τερμάτισε όλον τον αγώνα με τον σύζυγό της Jan Ernst Vermeulen σε 37.10.40.

 

 

 

2016 

Το 2016 πραγματικά έσπασαν τα κοντέρ σε όλα τα επίπεδα! Δύο ασύλληπτα ρεκόρ και γενικότερα επιδόσεις που δεν τις φανταζόμασταν μερικά χρόνια πριν! Ο Νίκος Πετρόπουλος βοηθούμενος από τον συναγωνισμό και τρέχοντας δυνατά καθ’ όλη την διάρκεια της διαδρομής από εκείνο το σημείο και μετά βρέθηκε μόνος του στην 1η θέση την οποία κράτησε μέχρι το τέλος για να καταρρίψει τελικά το ρεκόρ τερματίζοντας στην απίστευτη επίδοση 22.25.11Αν στον αγώνα των αντρών έσπασαν τα κοντέρ, στον αγώνα των γυναικών … διαλύθηκαν. Τι να πει κανείς και τι να γράψει για το απίθανο όσο και άπιαστο (μέχρι αποδείξεως βέβαια του εναντίου) 26.00.38 της Jo Manta που της έδωσε την 9η θέση γενικής; Ο Ρουμάνος Bogdan Petrutu κατάφερε να φτάσει 2ος στο Δασικό Χωριό με την επίσης πολύ καλή επίδοση 23.39.08 ενώ 3ος τερμάτισε ο Θανάσης Καλογερόπουλος με 24.06.53 που του έδωσε την 3η θέση του βάθρου. Η Λόρα Ρεπσένκο πετυχαίνοντας την σπουδαία επίδοση 28.32.18 της χάρισε την 2η θέση του βάθρου των γυναικών ενώ στην 3η θέση είχε τερματίσει η πάντα χαμογελαστή Βάσω Σταύρου στην πρώτη της συμμετοχή σε αγώνα 100 μιλίων με 29.58.56. Ρεκόρ βέβαια σημειώθηκε και στον αριθμό των συμμετοχών αφού στον αγώνα ξεκίνησαν 185 αθλητές εκ των οποίων τερμάτισαν οι 125.


 


Τα τελευταία νέα

Από την πρώτη κιόλας μέρα της σύλληψης της ιδέας για την δημιουργία ενός αγώνα 100 μιλίων στην Ροδόπη, ο Χρήστος Κατσάνος, δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί την ψυχή της διοργάνωσης. Αεικίνητος, με τις κουδούνες στο χέρι, είναι ο πρώτος που θα ξυπνήσει και ο τελευταίος που θα κοιμηθεί το 4ήμερο του αγώνα. Θα σε περιμένει 40 ώρες να σε αγκαλιάσει και να σου περάσει το μετάλλιο στο λαιμό. Αφήνοντας για λίγες στιγμές τις πυρετώδεις προετοιμασίας της τελευταίας στιγμής, βρήκε τον χρόνο για μία τελευταία κουβέντα πριν το μεγάλο ραντεβού στην Χαϊντού.

 

[Advendure]: Τώρα που το γεγονός ROUT φαίνεται να έχει καθιερωθεί και παγιωθεί στην σκέψη των ελλήνων ultra trailers, και παρότι όπως έχετε παραδεχθεί η διοργάνωση έχει φτάσει σε ένα «ταβάνι» από πλευράς εξυπηρέτησης συμμετοχών, είστε ευχαριστημένοι από την ανταπόκριση του κόσμου;

[Χ. Κατσάνος]: Μετά από 9 συναπτά έτη, ο χαρακτήρας του event που ονομάζεται ROUT έχει πλέον γίνει αντιληπτός από την ulta mountain trail κοινότητα της Ελλάδας. Δεν ισχύει όμως το ίδιο και εκτός Ελλάδας. Εκεί χρειαζόμαστε ακόμη πολύ δουλειά ώστε να γίνει κατανοητή η μοναδικότητα του ROUT. Το ότι έχουμε θέσει το όριο των 150 Αθλητών, έχει να κάνει κυρίως με το ότι θέλουμε κάθε χρόνο οι συμμετέχοντες να έχουν μια μοναδική Εμπειρία. Κι αυτή η Εμπειρία έχει ως κύριο χαρακτηριστικό την μοναξιά του αθλητή μέσα στο δάσος. Ο μικρός αριθμός αθλητών σε συνδυασμό με τους λίγους σταθμούς και την ιδιαίτερη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ ultra αθλητών και ultra υποστηρικτών είναι μοναδικά στοιχεία γι αυτό που ονομάζουμε Εμπειρία ROUT. Παρόλα αυτά όμως, η ζήτηση συμμετοχής παραμένει μεγαλύτερη των 150 οπότε αποφασίσαμε να δεχτούμε και μερικούς ακόμη επιπλέον αθλητές, χωρίς αυτό να θυσιάζει τα προαναφερόμενα. Το πολύ ευχάριστο όμως είναι το γεγονός ότι αθλητές που έχουν τερματίσει τον ROUT έρχονται να γίνουν υποστηρικτές και σε συνδυασμό με την αύξηση του αριθμού των συνοδών-θεατών μας δίνει μεγάλη ικανοποίηση.

 

[Advendure]: Όπως φαίνεται από τα μέχρι τώρα στοιχεία μας η διοργάνωση αγώνων στην Ελλάδα περνάει σε μια φάση ωρίμανσης, φτάνει σε ένα πλατώ. Αγώνες ματαιώνονται λόγω έλλειψης συμμετοχών ενώ άλλοι παλεύουν με 25, 40 ή 50 συμμετέχοντες. Ο ROUT φαίνεται ότι αντιστέκεται. Τι είναι κατά την γνώμη σου αυτό που θα δώσει σε μία διοργάνωση μια διαχρονικότητα;

[Χ. Κατσάνος]: Η διαχρονικότητα έχει να κάνει με το χαρακτήρα του event που αναφέρθηκε προηγουμένως. Έχουμε περάσει απ΄τη φάση του αγώνα στη φάση της Εμπειρίας. Έχει να κάνει με την εξέλιξη των ίδιων των αθλητών που έχουν συμμετάσχει ήδη σε αρκετούς αγώνες και πλέον έχουν άποψη. Όπως έχει γίνει και με τον Τουρισμό που απ τη φάση της περιήγησης έχουμε περάσει στη φάση του βιωματικού τουρισμού, το ίδιο έχει αρχίσει να συμβαίνει και με την ultra trail Κοινότητα. Απ τους αγώνες πλέον περνάμε στις Εμπειρίες. Ο ROUT απ΄τη γέννησή του είχε ξεκάθαρο στόχο. Φιλοδοξούσε να είναι μια διαφορετική Εμπειρία Ζωής, κάτι που το κατεδείκνυε και το Motto του «Απ το σκοτάδι στο Φως». Η διαχρονικότητα επίσης εκφράζεται μέσα απ΄την εξέλιξη. Εμείς έχουμε περάσει απ΄τη φάση της διάκρισης μεταξύ αθλητών και εθελοντών στην φάση της ενοποίησης αυτών μέσα σε μία οικογένεια. Αυτό που ονομάζουμε ROUT FAMILY , όπου υποστηρικτές εξελίσσονται σε αθλητές και αθλητές σε υποστηρικτές ώστε ο καθένας να προσθέτει με τη δράση του στον καμβά της ROUT Εμπειρίας.

 

 

[Advendure]: Πολλοί οι “rookies” και φέτος στον αγώνα! Με έναν πρόχειρο υπολογισμό ψάχνοντας στο αρχείο του Advendure, είδαμε ότι ξεπερνούν τους 60 αυτοί που θα δοκιμάσουν πρώτη φορά τις δυνάμεις τους στο ROUT. Τι έχεις να τους συμβουλέψεις;

[Χ. Κατσάνος]: Κατ αρχάς είναι καλοδεχούμενοι στη Ροδόπη, στο Δασικό Χωριό και στην Οικογένεια του ROUT. Δεν υπάρχουν συμβουλές. Ο καθένας γνωρίζει για πιο λόγο θέλει να δοκιμάσει τον εαυτό του για 164 χιλιόμετρα , με λίγους σταθμούς, μέσα σε δάσος και 12 ώρες νύχτα. Απλά μια υπενθύμιση από μέρους μας. Υπομονή, υπομονή, υπομονή. Αυτό ακριβώς που είναι το βασικό χαρακτηριστικό των υπεραποστάσεων. Υπομονή ώστε ο καθένας τους να βρει τρόπους να ξεπεράσει την κούραση, τον πόνο, τη νύστα, τις καιρικές συνθήκες. Κλείνοντας να θυμίσουμε ότι στις υπεραποστάσεις δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Όλοι μετά από μια συμμετοχή θα έχουν προσθέσει μια ακόμη εμπειρία «κάτω απ τη ζώνη τους» όπως λένε και οι Αμερικάνοι!

 

[Advendure]: Πέρυσι ζήσαμε για πρώτη ίσως φορά το λυπηρό φαινόμενο του να δούμε τόσα πολλά σκουπίδια στο μονοπάτι, κάτι που είχαμε θίξει και στο μεταγωνιστικό ρεπορτάζ που είχαμε κάνει. Είναι αυτό το τίμημα των πολλών συμμετοχών και του μεγάλου ανταγωνισμού; Μήπως έχει χάσει ο αγώνας λίγο από τον χαρακτήρα και την μαγεία των πρώτων χρόνων;

[Χ. Κατσάνος]: Τα σκουπίδια είχαν να κάνουν κυρίως με τα σημεία που υπήρχαν περάσματα σε μέρη με νερά όπου χρησιμοποιήθηκαν σακούλες από αρκετούς αθλητές. Πέραν αυτού, η πραγματικότητα έχει να κάνει με τη δρομική κοινότητα και δη των υπεραποστάσεων που η κουλτούρα της διαμορφώνεται τα τελευταία 10 ίσως και λιγότερα χρόνια. Μέρος της αποστολής της ROUT Family, είναι και η παιδεία που πρέπει να αναπτύξει κάποιος που βρίσκεται για οποιοδήποτε λόγο μέσα στο βουνό είτε είναι περιπατητής, είτε αθλητής, είτε υποστηρικτής. Τα διάφορα camps που οργανώνουμε κατά καιρούς, όσο και οι υπόλοιπες δράσεις μας (ROC 50 MILES, Haidou Trail Party, Haidou Kids) σκοπό τους έχουν να βοηθήσουν τον άνθρωπο που ζει στις πόλεις να αγαπήσει το βουνό, τη διανυκτέρευση μέσα σε αντίσκηνο και υπνόσακό, τη διάσχιση ώστε ο σεβασμός προς το δάσος/βουνό να υπάρξει αυτονόητα. Δεν είναι εύκολο, αλλά αξίζει τον κόπο.

 

[Advendure]: Μπορείς να μας δώσεις τα τελευταία νέα, τις τελευταίες χρηστικές πληροφορίες, λίγο πριν την έναρξη του αγώνα; Ποιος είναι ο βαθμός ετοιμότητας της διοργάνωσης σε γενικότερο επίπεδο; Πως είναι η κατάσταση των μονοπατιών / ρυακιών;

[Χ. Κατσάνος]: Αν και έχει σταλεί ανάλογο e-mail σε όλους τους συμμετέχοντες με όλες τις λεπτομέρειες, μπορούμε να αναφέρουμε ότι η πρόβλεψη του καιρού δείχνει να μην έχει ακραία φαινόμενα (μάλλον ζεστός για την εποχή), τα νερά στα ποτάμια/χείμαρρους είναι πολύ λίγα φέτος λόγω χαμηλής βροχόπτωσης. Ο καθαρισμός των μονοπατιών, η σηματοδότηση τους, οι κορμογέφυρες είναι στα ίδια επίπεδα με τις προηγούμενες χρονιές και η διάθεση για να έχουμε όλο μας μια ακόμη όμορφη εμπειρία …στα ύψη!! Ήδη αρκετός κόσμος έχει ανέβει στο Δασικό Χωριό απ΄την αρχή της εβδομάδας.

 

[Advendure]: Του χρόνου ο ROUT συμπληρώνει 10 χρόνια συναπτών διοργανώσεων που έχουν περάσει από χίλια κύματα μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα. Θα θέλαμε να κλείσεις με μία ευχή για το μέλλον…

[Χ. Κατσάνος]: Δεν θα το κρύψουμε ότι το 2018 που ολοκληρώνεται η 10ετία του ROUT θέλουμε να το …γιορτάσουμε λίγο περισσότερο!!! Κι αυτό σχεδιάζουμε να το κάνουμε απ τις αρχές του νέου έτους με κορύφωση τον Οκτώβριο του 2018. Δεν έχουμε κάτι προς το παρόν να ανακοινώσουμε , αλλά σίγουρα δεν θα έχει σχέση με «μνημόσυνο παρελθόντων χρόνων» αλλά θα προσπαθήσουμε με την κληρονομιά που έχουμε να δηλώσουμε το όραμα για την επόμενη δεκαετία. Κλείνοντας θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους Ανθρώπους του Advendure που είναι μέλη της ROUT Family απ την αρχή της σύλληψης της ιδέας μέχρι και σήμερα. Καλή αντάμωση στο Δασικό Χωριό!

 

 

Η ... πρώτη γραμμή

Είναι γεγονός ότι η αύξηση των συμμετοχών τα τελευταία χρόνια, έχει φέρει την άνοδο του συναγωνισμού μεταξύ των αθλητών το οποίο είχε ως συνεπακόλουθο την βελτίωση των επιδόσεων και το ρεκόρ. Ειδικά αυτό που συνέβη πέρυσι (όπου ομολογουμένως βοήθησε και ο καιρός) ήταν εκπληκτικό. Δεν ξέρουμε κατά πόσο φέτος θα έχουμε επανάληψη τόσο σπουδαίων επιδόσεων, αυτό που όμως είναι σίγουρο είναι ότι το επίπεδο συναγωνισμού θα είναι και φέτος κορυφαίο, ίσως μεγαλύτερο από κάθε άλλη φορά. Ο συναγωνισμός φέρνει πίεση, και η πίεση επιδόσεις, άρα μην εκπλαγείτε να πέσουν πάλι τα ρεκόρ! Από την στιγμή που συμμετέχει ο απόλυτος κυρίαρχος του αγώνα τα τελευταία χρόνια, ο Νίκος Πετρόπουλος, έχεις και το απόλυτο φαβορί. Δεν θα είναι όμως μόνος του. Ο πιο ξεκούραστος φέτος Νίκος Καλοφύρης κατεβαίνει στον αγώνα με μεγάλες αξιώσεις. Το ίδιο κάνει και ο Ρουμάνος Bogdan Petrutu ο οποίος πέρυσι είχε τερματίσει 2ος αλλά ο συμπατριώτης του Marius Vasilache, με πολλές πια συμμετοχές σε ultra αγώνες στην Ελλάδα. Όταν στον αγώνα τρέχει ένας από τους πιο φορμαρισμένους έλληνες αθλητές βουνού, ο Γιάτσεκ Μπόγκοτς, ο οποίος θέλει να ολοκληρώσει με επιτυχία για πρώτη φορά έναν αγώνα 100 μιλίων, τότε έχεις και έναν μνηστήρα για το βάθρο. Ο Slawomir Matras επιστρέφει στον αγώνα μετά το άτυχο 2015 όντας και αυτός σε πολύ καλή κατάσταση και σίγουρα θα αποτελέσει μέρος του front pack. Ο Παύλος Μαυρογιάννης, σταθερή αξία στον αγώνα, σίγουρα συγκαταλέγεται στους πολύ δυνατούς δρομείς ενώ για την δεκάδα βάζουν υποψηφιότητα και οι Ηρακλής Μαντζούρης, Βαγγέλης Μπάκας, Παναγιώτης Παναρίτης! Σημειώστε επίσης το όνομα του Βρετανού Kristian Morgan ο οποίος με βαθμολογία ITRA 695 έχει πολύ καλά πλασαρίσματα σε σκληρούς αγώνες σε όλη την υφήλιο: The North Face 100 Thailand 2017, Ronda Dels Cims 2017, Tor Des Geants 2017, Marathon des Sables 2016 κ.α

 

 

Στις γυναίκες η τετράδα που αποτελείται από τις Λόρα Ρεπσένκο, Βάσω Σταύρου την Μυρσίνη Κολυφά αλλά και την rookie Δέσποινα Γαβριηλίδου, αναμένεται να κεντρίσει το ενδιαφέρον όσων παρακολουθήσουν τον αγώνα από μακριά. Τόσο όμως η Βασιλική Φαλάρα όσο και η Cassandra Turner (3η φέτος στον Olympus Mythical Trail) είναι μερικά από τα δυνατά χαρτιά ανάμεσα στις 13 κυρίες που θα ξεκινήσουν φέτος τον αγώνα.

 

 

 

Ο λόγος στους πρωταγωνιστές

Τώρα που η προετοιμασία –στο σωματικό τουλάχιστον μέρος της- έχει φτάσει στο τέλος, δώσαμε τον λόγο σε μερικούς φίλους δρομείς οι οποίοι θα τρέξουν για πρώτη φορά στον αγώνα φιλοξενώντας τις σκέψεις, το άγχος, τα συναισθήματά τους. Και δεν είναι λίγοι μιας και μετρήσαμε πάνω από 60 αθλητές που θα στηθούν για πρώτη φορά στην εκκίνηση του ROUT. Aυτό που γίνεται εύκολα αντιληπτό από τα λεγόμενά τους, είναι ότι αν μη τι άλλο αυτός ο αγώνας είναι Αγώνας Συναισθημάτων. Δεν είναι μόνο το ίδιο το εγχείρημα το οποίο από μόνο του είναι ικανό να προκαλέσει δέος: έξι σταθμοί, 164 χιλιόμετρα, 8.000 μέτρα υψομετρική στο πιο απομονωμένο ίσως σημείο της ελληνικής γης. Γιατί πριν από αυτό έχουν προηγηθεί άλλα, εξίσου σημαντικά. Είναι ότι έχει προηγηθεί που αποκτάει ακόμη μεγαλύτερη σημασία και αποτελεί το μεγάλο κέρδος για όλους όσους αποφάσισαν να σταθούν στην εκκίνηση. Μία παρακαταθήκη για μελλοντικές προσπάθειες αφού η προετοιμασία για έναν τέτοιον αγώνα χρειάζεται θυσίες και εμπειρίες πέρα από τα όρια της καθημερινότητας. Καθημερινότητα στην οποία ζούμε και θα πρέπει την Δευτέρα μετά τον αγώνα να την συνεχίσουμε. Καθημερινότητα η οποία όμως ειδικά για όσους δοκιμάσουν για πρώτη φορά, από την Δευτέρα δεν θα είναι ίδια. Το ποτάμι συναισθημάτων από το οποίο θα διακατέχονται θα γίνει χείμαρρος που θα κάνει την καρδιά τους να χτυπάει δυνατά κάθε φορά που θα φέρνουν στο νου εικόνες και εμπειρίες από τις ώρες που θα έχουν περάσει μέσα στον αγώνα. Εικόνες συντροφικότητας μα και μοναξιάς. Εμπειρίες αγωνίας και πόνου, χαράς και λύτρωσης. Διδακτικές αν μη τι άλλο…

 

Στο τέλος για όλους υπάρχει ένας μόνο στόχος. Να βρεθούν όλοι στην εκκίνηση γεροί και δυνατοί και να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό ζώντας την υπέροχη αυτή διαδικασία, από το «Σκοτάδι στο Φως». Θα ξέρουν ότι έχουν δώσει τον αγώνα τους, όχι μόνο στις 40 ώρες που διαρκεί η αγωνιστική δοκιμασία, αλλά εδώ και μήνες ή και παραπάνω αφού για μερικούς αυτή η στιγμή είναι όνειρο ετών…

 

Δέσποινα Γαβριηλίδου

Κατά αρχήν θέλω να ευχαριστήσω το Advendure για την φιλοξενία του. Κάνοντας το αρχικό πλάνο για τους αγώνες 2017 ήξερα σίγουρα τον αγώνα στόχο.... RODOPI ULTRA TRAIL....100miler. Δεν σας κρύβω βέβαια πως τα χιλιόμετρα είναι πολλά αλλά .....δεν τα φοβάμαι. Θέλω να ταξιδέψω στη Ροδόπη, στα μονοπάτια της, στην ησυχία της, στο βαθύ σκοτάδι της, και σε ό,τι άλλο θέλει να μου προσφέρει. Θα προσπαθήσω να είμαι ήρεμη και συγκεντρωμένη δίνοντας έτσι το καλύτερο εαυτό μου. Στόχος μου είναι να τερματίσω να το απολαύσω και να το ευχαριστηθώ! Εύχομαι σε όλους ένα καλό αγώνα και να πετύχουν αυτό που επιθυμούν. Καλό και υγιές τερματισμό!


Γιάτσεκ Μπόγκοτς

Δεν είναι η πρώτη φορά που θα τρέξω στην τόσο πανέμορφη περιοχή της Ροδόπης καθώς έχω συμμετάσχει και στον VFT και στον ROC. Είναι τόσο εκπληκτικό το μέρος αυτό αν πας μία φορά, δεν υπάρχει περίπτωση να μην επιστρέψεις. Αγώνες μεγάλους έχω κάνει, μικρότερης όμως απόστασης οπότε τώρα είναι η πρώτη φορά που θα τρέξω 100 μίλια. Το 2013 στο VFUT, την πρώτη χρονιά που άγγιζε τα 100 μίλια, είχα σταματήσει τον αγώνα νωρίς καθώς με πρόδωσε το στομάχι πριν κιόλας από την εκκίνηση. Φέτος, τέσσερα χρόνια μετά, αισθάνομαι έτοιμος και δυνατός, με περισσότερη εμπειρία και θα μπω να τον απολαύσω. Θα κάνω τον δικό μου αγώνα, θα ακολουθήσω την δική μου στρατηγική και θα προσπαθήσω να μην παρασυρθώ από τον ρυθμό που ίσως δώσουν άλλοι αθλητές και ότι ήθελε προκύψει! Καλή αντάμωση στην Ροδόπη!

 

Σωτήρης Μαντζαφλάρας

Όχι άλλα ζωντανά αποτελέσματα του ROUT για εμένα εφέτος. Επιτέλους θα ξεκουραστεί το F5 στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή μου. Ας το πατήσει κάποιος άλλος γιατί εγώ θα ακολουθήσω την καρδιά μου και τα “αδέρφια μου” στην εκκίνηση της μεγαλύτερης διαδρομής που έχω κάνει μέχρι σήμερα. Επιτέλους θα προσπαθήσω να ζήσω την εμπειρία του ROUT για το οποίο έχω ακούσει αμέτρητες περιγραφές από τους φίλους-αδερφούς με τους οποίους προπονούμαστε μαζί. Περιγραφές για την ομορφιά αλλά και για την δυσκολία του αγώνα, τις οποίες έχω αποθηκεύσει στον σκληρό δίσκο του κεφαλιού μου και ανυπομονώ να τις εμπλουτίσω ή να τις ξαναζήσω ως δικό μου deja-vu. Φόβος δεν υπάρχει παρά μόνο δέος και λαχτάρα. Δέος για το άγνωστο που με περιμένει προς εξερεύνηση και λαχτάρα ώστε να μεταφραστούν σε παραστάσεις οι διηγήσεις των φίλων και η παρακολούθηση των ατελείωτων βίντεο.


Γιάννης Ευστρατίου

Καταρχάς θέλω να σα ευχαριστήσω που μου δίνετε την ευκαιρία να εκφράσω τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου λίγο πριν την εκκίνηση σε έναν από τους μεγαλύτερους αγώνες Trail στην Ελλάδα. Έχοντας γνωρίσει τα βουνά της Ροδόπης μέσα από τον αδερφικό αγώνα Rodopi Challenge 50miles τα τελευταία 3 χρόνια και την λογική των αγώνων της συγκεκριμένης διοργάνωσης, να είσαι αυτόνομος στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Πήρα την απόφαση να δηλώσω συμμετοχή και να τρέξω φέτος έτσι ώστε να νιώσω και εγώ την εμπειρία και το χάσιμο μέσα στο βουνό. Σκέψεις ότι δεν είμαι έτοιμος για τόσα πολλά χλμ αλλά και φοβίες πως θα αντιμετωπίσω την νύχτα και τις τόσες πολλές ώρες μέσα στον αγώνα ακόμα με αγχώνουν. Για το μόνο που είμαι If it's Good it's Wonderful If it's Bad it's Experienceσίγουρος είναι ότι θέλω να το ζήσω... και αυτό που μετράει για μένα είναι το ταξίδι. Από την στιγμή που θα δηλώσεις συμμετοχή σε έναν τέτοιο αγώνα, τις προπονήσεις που θα κάνεις παρέα με φίλους, της συζητήσεις για τον αγώνα, τις νέες φιλίες που θα δημιουργηθούν, το δάσος της Ροδόπης, οι οικογένεια του Rout και τέλος τα παιχνίδια του μυαλού μέχρι να φτάσουμε στις πολυπόθητες κουδούνες που έρχονται να δώσουν σε όλους μας την εξιλέωση που αναζητούμε!! Εύχομαι σέ όλους ένα υγιή τερματισμό και ο καθένας μέσα από αυτό το ταξίδι να βρει αυτό που αναζητάει. " If it's Good it's Wonderful If it's Bad it's Experience "

 

Ηρακλής Μαντζούρης

Τον αγώνα αυτόν τον κάνω πρώτη φορά δεν μπορώ να κάνω ούτε σκέψεις ούτε να πω για κάποιο στόχο δεν ξέρουμε πώς θα πάει και πού θα καταλήξει αλλά αν ρωτάς γενικά τι έχω στο μυαλό μου τότε έχω κάτι. Πιστεύω και το θέλω να κάνω κάτω από 24 ώρες και αυτό το πιστεύω με βάση τα δεδομένα που έχω από την Γαλλία που είχε υψομετρική 6.100. Το ωραίο είναι ότι θα τρέξω με πάρα πολλούς φίλους μου και θα ευχαριστηθούμε τον αγώνα. Άσχετα με αυτά που έχω στο μυαλό μου, θέλω πάμε και να γυρίσουμε υγιείς στα σπίτια μας, αυτός είναι ο βασικός μας στόχος. Ευχαριστώ!

 


 


Λίγα για τον αγώνα

Καμία αλλαγή φέτος στους κανονισμούς σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Τα ενδιάμεσα σημεία αποκλεισμού παραμένουν και φέτος μόνο τρία (3) δίνοντας έτσι μεγαλύτερη ευελιξία στους τελευταίους αθλητές να συνεχίσουν τον αγώνα. Πιο συγκεκριμένα τα σημεία αποκλεισμού βρίσκονται στο Κ-41 (Ζαρκαδιά-1, 8:00), στο Κ-69 (Κρούσοβο, 15:00) και στο Κ-123 (Ζαρκαδιά-2, 28:00). Οι σάκοι ανεφοδιασμού παραμένουν δύο, τους οποίους οι αθλητές θα τους συναντήσουν στους σταθμούς ανεφοδιασμού που αναφέρθησαν, ένας στην Ζαρκαδιά τον οποίον θα συναντήσουν και στην επιστροφή και ένας στο Κρούσοβο.

 

 

Η διαδρομή του αγώνα είναι 164 χιλιόμετρα μήκος, από τα οποία τα 109 είναι μονοπάτια (67%), τα 52 χωματόδρομοι κάθε βατότητας (32%) και τα 3 άσφαλτος (1%). Η συνολική θετική υψομετρική διαφορά (ανάβαση) φτάνει τα 7.877 μέτρα, το ίδιο και η αρνητική (κατάβαση), δεδομένης της σύμπτωσης εκκίνησης και τερματισμού στο Δασικό Χωριό Ερύμανθου, στη Χαϊντού. Τέλος, ο δείκτης ανάβασης φτάνει στο 49. Σημειώνεται ότι η εκκίνηση δίνεται στις 06:00 (ξημερώματα) Παρασκευής από το Δασικό Χωριό στην περιοχή της Χαϊντούς και ο αγώνας κλείνει στο ίδιο σημείο, στις 10:00 το βράδυ του Σαββάτου, δίνοντας στους αθλητές ένα χρονικό περιθώριο 40 ωρών για να ολοκληρώσουν την προσπάθειά τους. Δείτε εδώ αναλυτικά τα δεδομένα του φετινού αγώνα

 

  • Τύπος αγώνα: ultra-trail adventure 100 miler
  • Μήκος διαδρομής: 163,871 χιλιόμετρα (101,85 μίλια) 
  • Κατανομή πεδίου διαδρομής: 67% μνπ, 32% χδρ, 1% άσφ
  • Τύπος διαδρομής: Kυκλική
  • Ψηλότερο σημείο: 1620 μέτρα
  • Χαμηλότερο σημείο: 245 μέτρα
  • Μέσο υψόμετρο: 799 μέτρα
  • Θετική υψομετρική διαφορά: 7877 μέτρα
  • Αρνητική υψομετρική διαφορά: 7877 μέτρα
  • Δείκτης ανάβασης: 48
  • Σταθμοί Υποστήριξης: 6
  • Σημεία Ελέγχου: 25
  • Ενδιάμεσα όρια αποκλεισμού: 3
  • Υποχρεωτικός εξοπλισμός: Όχι
  • Εκκίνηση/Τερματισμός: Δασικό Χωριό, Χαϊντού Ξάνθης
  • Ώρα εκκίνησης: 06:00 Παρασκευής 20 Οκτωβρίου 2017
  • Χρονικό Όριο Εγκυρότητας: 40 ώρες
  • Κλείσιμο αγώνα: 22:00 Σαββάτου 21 Οκτωβρίου 2017
  • Site αγώνα - παρακολούθηση περασμάτων αθλητών

Καλή επιτυχία σε όλους!
 

*Αφιερωμένο στον Χρήστο, στον Ηλία, στον Λάζαρο...
 


Τάκης Τσογκαράκης

Η αγάπη του για το βουνό ξεκινάει πολλά χρόνια πίσω με τις πρώτες αναβάσεις στην αγαπημένη του Πάρνηθα και μετέπειτα με την σχολή Ορειβασίας του ΕΟΣ Αχαρνών. Το 2007 έτρεξε τον πρώτο του αγώνα ορεινού τρεξίματος και από τότε ονειρεύεται "όλο και ψηλότερα, όλο και μακρύτερα". Ελπίζει να το κάνει για πολλά χρόνια ακόμα...

Website: www.advendure.com

Σχόλια   

 
+6 -4 # Λεωνίδας Αθανασόπουλος 17-10-2017 13:03
Στους γρήγορους άνδρες του φετινού ROUT θα προσέθετα και τον Βασίλη Μίχο που έχει δώσει δείγματα πολύ δυνατού δρομέα σε αρκετούς αγώνες, όπως η Ζήρεια και το Mythical.
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+3 -4 # Νικος Πετροπουλος 17-10-2017 14:47
Με προλαβε ο Λεω. Ο Μιχος λογικα θα ειναι απο τους πρωταγωνιστες και υποψηφιος για πρωτια
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+1 -4 # lambros 17-10-2017 16:04
Παραθέτοντας Νικος Πετροπουλος:
Με προλαβε ο Λεω. Ο Μιχος λογικα θα ειναι απο τους πρωταγωνιστες και υποψηφιος για πρωτια

Συμφωνώ και εγώ. Ο Βασίλης είναι ανερχόμενη δύναμη...Θεριό ανήμερο :lol:
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

    • Αποτελέσματα Αγώνων Ορεινού Τρεξίματος Advendure (9 Δημοσιεύσεις)
    • skiritis73: Καλημέρα Τάκη. Θα ήθελα να κάνω μια επισήμανση σχετικά με τα φρεσκο-αναρτημένα αποτελέσματα αγώνων των τελευταίων 2 μηνών. Ο Αristarchos Skyrace 2017 διεξήχθη στις 24-09-2017 και όχι την 0
    • ttsog
    • 22/11/2017 13:13
    • ΠΩΛΗΣΗ LA SPORTIVA ULTRA RAPTOR (1 Δημοσιεύσεις)
    • Πωλουνται 2 ζευγαρια La sportiva ultra raptor γαλαζιο 43,5 νουμερο 2 φορες φορεμενα στο βουνο. Τιμη 60 ευρω το ζευγαρι.Tηλεφωνο 6938613200 Γιαννης https://www.bike24.com/p2208720.html
    • adventure
    • 21/11/2017 15:01
    • exoplismos (10 Δημοσιεύσεις)
    • Ναι υπαρχει. Ευχαριστω Κωνσταντινος 6973530967 Konstant.ef@gmail.com
    • konstantinos.ef
    • 19/11/2017 07:28
    • LA SPORTIVA BUSHIDO- SOLD (1 Δημοσιεύσεις)
    • Πωλούνται τα LA SPORTIVA BUSHIDO νούμερο 43,5 με χρήση 6 χλμ σε δασικό δρόμο. Τα παπούτσια είναι καινούργια και πωλούνται γιατί θέλω μισό νούμερο μεγαλύτερο. Τιμή πώλησης 65 ευρώ. Βρίσκονται Θεσσαλο
    • hypnox
    • 17/11/2017 16:25
    • Αναβαση στο Χιονοβούνι (Ν. Πάρνωνας) (1 Δημοσιεύσεις)
    • Ίσως δεν μπορεί εύκολα να φανταστεί κανείς, ότι τόσο κοντά στο πολύ όμορφο παραθαλάσσιο χωριό Κυπαρίσσι, πίσω και πάνω από τους όρθιους, κάθετους βράχους που το περιβάλλουν, υπάρχει ένα βουνό με μεγάλ
    • JohnLux
    • 16/11/2017 09:07

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Δοκιμάζοντας τα όρια

Δοκιμάζοντας τα όρια

Είναι δυνατόν για τον άνθρωπο να σκαρφαλώσει σε μια κορφή πάνω από τα 8.000 μέτρα σε δεκαπέντε μόλις μέρες. Τι εγκλιματισμός θα χρειαζόταν έτσι ώστε το σώμα να έχει λάβει...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration