Αρχική>Άρθρα>Πρόσωπα>Παρουσιάσεις>Al Arnold: Ο άνθρωπος πίσω από μια μυθική διαδρομή!


Al Arnold: Ο άνθρωπος πίσω από μια μυθική διαδρομή! Προτεινόμενο

Πριν λίγο καιρό είχα την ευκαιρία να συζητήσω εκτενώς με τον Dean Karnazes - κατά την διάρκεια της πρώτης του επίσκεψης στην Ελλάδα - για πολλά θέματα που αφορούν τις υπεραποστάσεις. Είχαμε θυμάμαι συζητήσει για πολύ ώρα σχετικά με την επιθυμία του να αγωνιστεί κάποια στιγμή στο Σπάρταθλον – κάτι που να είστε σίγουροι ότι θα επιχειρήσει στο μέλλον – και μου μίλησε με πολύ ενθουσιασμό για έναν αγώνα που λατρεύει και στον οποίο έχει τρέξει πολλές φορές. Ο αγώνας αυτός είναι το περίφημο Badwater Ultramarathon, ένας αγώνα 135 μιλίων που ξεκινάει από το χαμηλότερο σημείο του δυτικού ημισφαιρίου (85 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας) στην κοιλάδα του θανάτου στην Καλιφόρνια και σκαρφαλώνει το Mt. Whitney ώστε να ολοκληρωθεί στα 2.548 μέτρα υψόμετρο.




Πολλές συζητήσεις έχουν γίνει στην κοινότητα των υπεραποστάσεων σχετικά με την δυσκολία του Badwater αλλά και την σύγκριση του με το Σπάρταθλον αλλά εμείς δεν θα σταθούμε εκεί. Θα μιλήσουμε για έναν άνθρωπο που είχε την “τρέλα” την δεκαετία του ‘70 να επιχειρήσει να ολοκληρώσει την διαδρομή του Badwater μόνος του ώστε να διαπιστώσει αν μπορεί να ολοκληρωθεί ένα τέτοιο εγχείρημα. Θα μιλήσουμε δηλαδή για την εκπληκτική ιστορία του “τρελού του χωριού”, ώστε να τονίσουμε το γεγονός ότι πίσω από τους πραγματικά μεγάλους αγώνες, που διαγράφουν μια μοναδική ιστορική διαδρομή, υπάρχουν συγκεκριμένοι άνθρωποι που κάποτε επιχείρησαν αυτό που όλοι θεωρούσαν αδύνατο και τελικά έγινε δημοφιλές και στόχος ζωής για πολλούς αθλητές μέσα από την δική τους υπέρβαση. Θα μιλήσουμε λοιπόν για τον Al Arnold, μέσα από την διήγηση του Roy M. Wallack, που έχει καταγράψει συνολικά την ιστορία του Badwater.


Το Badwater δεν είναι απλά ένας μεγάλος σε μήκος και εξαιρετικά δύσκολος αγώνας. Για να το κατανοήσουμε αρκεί να διαβάσουμε τα λόγια της μεγάλης Ann Trason – 12 φορές νικήτριας του Western States 100 miler και αθλήτριας θρύλο για το παγκόσμιο ultrarunning – η οποία είχε συμμετάσχει ως πλήρωμα υποστήριξης στον αγώνα και αμέσως μετά είχε δηλώσει: “Μοιάζει περισσότερο σαν ένα σκαρφάλωμα μέσα σε μια αμμοθύελλα με 50-55 βαθμούς Κελσίου θερμοκρασία … είναι σαν ένα φεστιβάλ βασανισμού που δεν θέλω να επαναλάβω. Μου αρέσει η περιπέτεια αλλά εδώ μιλάμε για μια εμπειρία που έρχεται από άλλους κόσμους. Ήπια περισσότερο νερό συνοδεύοντας τους αθλητές από ότι όταν τρέχω στο Western States. Ένοιωθα σαν να ήμουνα στο Star Trek και επιθυμούσα να διακτινιστώ άμεσα έξω από αυτήν τη διαδρομή!”. Σόλες λιώνουν, ο ιδρώτας στεγνώνει πριν ακόμη βρέξει το κορμί, το gel του αντικραδασμικού ξεχειλίζει από τις σόλες, οι κροταλίες στην άμμο φαίνονται σαν κλαδιά, και γενικά ο αθλητής νιώθει σαν να έχει συνεχώς ένα σεσουάρ μαλλιών να τον χτυπάει στο πρόσωπο ή να βρίσκεται μέσα σε φούρνο. Δεν είναι για όλους … στην πραγματικότητα είναι για τύπους σαν τον Al Arnold!

 

Η "αφιλόξενη" κοιλάδα του θανάτου αποτελεί το πεδίο για έναν από τους σκληρότερους αγώνες υπεραπόστασης στον πλανήτη - το περίφημο Badwater!Η "αφιλόξενη" κοιλάδα του θανάτου αποτελεί το πεδίο για έναν από τους σκληρότερους αγώνες υπεραπόστασης στον πλανήτη - το περίφημο Badwater!

 

Πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου σαν τον άνθρωπο που αν όλος ο κόσμος πάει σε μια κατεύθυνση εγώ θα ακολουθήσω την αντίθετη”, λέει ο 85χρονος Arnold που πλέον ζει στο Walnut Creek της Καλιφόρνια. Πάντα προσπαθούσε να υλοποιήσει κάτι ώστε να αποδείξει ότι μπορεί να γίνει. Σε μικρή ηλικία είχε μανία με το body-building, και αργότερα είχε προσπαθήσει να μπει στην Ολυμπιακή ομάδα boxing των Ηνωμένων Πολιτειών (1948). Συμμετέχοντας σε ένα πείραμα του Πανεπιστημίου Berkeley, πήγαιναν με έναν φίλο του πάνω-κάτω σε μια τραμπάλα για 72 συνεχόμενες ώρες, κάνοντας ένα απίστευτο παγκόσμιο ρεκόρ με 45.159 ανεβοκατεβάσματα! Αργότερα, αφού αποφοίτησε, αφοσιώθηκε στην κατασκευή εξοπλισμού για την μέτρηση της δύναμης των ωκεάνιων κυμάτων και πήρε πολλά κιλά, φτάνοντας να ζυγίζει γύρω στα 120 κιλά! Αφέθηκε τελείως δηλαδή, κάτι που δεν του ταίριαζε καθόλου με βάση τον χαρακτήρα και την ιστορία του.


Στο σημείο αυτό της ζωής του όμως – στα 39 του – έμαθε κάποια πολύ άσχημα νέα. Είχε γλαύκωμα. Η όραση του είχε σοβαρό πρόβλημα. Παρόλη την κατάσταση του, δεν άλλαξε συνήθειες μέχρι να φτάσει στα αυτιά του η πληροφορία για το επερχόμενο (1968) αμερικανικό πρωτάθλημα βετεράνων στίβου. Θέλοντας να αποδείξει ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο, ρίχτηκε με τα μούτρα στην προπόνηση ανεβοκατεβαίνοντας σκαλοπάτια φορτωμένος με βάρη και τρέχοντας σαν τρελός στον στίβο, με Ο Al Arnold επιχειρεί το 1977 την διαδρομή που αργότερα θα αποτελέσει το περίφημο Badwater Ultramarathon!Ο Al Arnold επιχειρεί το 1977 την διαδρομή που αργότερα θα αποτελέσει το περίφημο Badwater Ultramarathon!αποτέλεσμα σε 18 μήνες να έχει πέσει στα 100 κιλά βάρος και να κερδίσει τον αγώνα του ½ μιλίου στο πρωτάθλημα βετεράνων, ενώ πέτυχε χρόνο 69 δευτερολέπτων στα 400 μέτρα. Σύντομα έπιασε δουλειά ως διευθυντής σε ένα αθλητικό κέντρο και πολύ πριν οι περισσότεροι μάθουν καν τον όρο ήταν ήδη ultra-runner τρέχοντας μόνος του μεγάλες αποστάσεις.


Φτάνουμε λοιπόν στο 1973, όπου ο Arnold μαθαίνει για ένα αγώνα σκυταλοδρομίας που ξεκίναγε από το χαμηλότερο σημείο του δυτικού ημισφαιρίου στην κοιλάδα του θανάτου (-85 μέτρα υψόμετρο) και τερμάτιζε στην κορυφή του Mt. Whitney στα 4.418 μέτρα, που αποτελεί το υψηλότερο σημείο των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι Paxton Beale & Ken Crutchlow που τον διοργάνωναν είχαν κάνει και αυτοί πολλά απίθανα πράγματα στην ζωή τους, και εμπνεύστηκαν την σκυταλοδρομία απλά κοιτάζοντας τον χάρτη της Καλιφόρνια, όπου διαπίστωσαν το πόσο κοντά βρίσκονται το χαμηλότερο και το ψηλότερο σημείο που αποτέλεσαν τελικά την αρχή και τον τερματισμό του αγώνα τους.  


Αμέσως του μπήκε η ιδέα να αποδείξει ότι κάποιος άνθρωπος μπορεί να ολοκληρώσει την διαδρομή μόνος του. Άλλωστε από τα παιδικά του χρόνια τον συνάρπαζε η περίφημη κοιλάδα του θανάτου. Μεγαλώνοντας την δεκαετία του ’40 η αγαπημένη του εκπομπή ήταν το “Death Valley Days”, ενώ έπλαθε στο μυαλό του εικόνες για μάχες με Ινδιάνους και επικές ιστορίες πρωτοπόρων ανθρώπων που αγωνίζονταν για επιβίωση στις δύσκολες συνθήκες της αφιλόξενης για τον άνθρωπο κοιλάδας. “Σχεδόν αμέσως ήξερα ότι έπρεπε να το επιχειρήσω” λέει ο Arnold. Αλλά δεν θα έμπαινε στο εγχείρημα μόνος του. Μαζί του θα έτρεχε και ο Ουγγρικής καταγωγής οδοντίατρος του, ο David Gabor.


Ήταν λοιπόν το 1974 όταν επιχείρησαν μαζί την διαδρομή που αργότερα θα αποτελούσε το περίφημο Badwater. Μερικές ώρες από την εκκίνηση της προσπάθειας τους ο υδράργυρος έδειχνε ήδη 55 βαθμούς Κελσίου! Άντεξαν για 18 μίλια περίπου μέχρι που ο David Gabor κατέρρευσε από θερμικό σοκ. “Ο φίλος μου σχεδόν πέθανε” λέει ο Arnold. “Κατέρρευσε όλο το σώμα του και η ροή του αίματος προς τα πόδια και τα χέρια του σχεδόν σταμάτησε. Τον τοποθετήσαμε σε μια μπανιέρα με παγάκια και κρύο νερό στο ράντσο Furnace Creek. Του πήρε μήνες για να συνέλθει.”


Από εκείνο το σημείο και μετά ο Arnold ήξερε ότι πρέπει πλέον να βαδίσει μόνος του για να ολοκληρώσει την προσπάθεια που είχε βάλει στο μυαλό του. “Όταν κάνεις κάτι τόσο ακραίο όσο το Badwater, το μυαλό σου πρέπει να είναι επικεντρωμένο στην προσπάθεια. Δεν μπορείς να αισθάνεσαι και να νιώθεις υπεύθυνος για κανέναν”, επισημαίνει ο Arnold.


Έτσι, ένα χρόνο μετά, ο 47χρονος Arnold επέστρεψε στην κοιλάδα του θανάτου. Δυστυχώς όμως το γόνατο του δεν “ήθελε” να συνεργαστεί. Ένα παράξενο πρήξιμο τον σταμάτησε και στην δεύτερη προσπάθεια του, μετά από 36 μίλια τρεξίματος και λίγο πριν αρχίσει την ανάβαση των 1.510 μέτρων προς το πέρασμα Townes.

 

Από το αφιέρωμα του περιοδικού Marathoner (μετέπειτα Runner's World) για το επίτευγμα του Al Arnold!Από το αφιέρωμα του περιοδικού Marathoner (μετέπειτα Runner's World) για το επίτευγμα του Al Arnold!

 


Αλλά το 1977 θα ήταν διαφορετικό. Για δυο ολόκληρα χρόνια ο Arnold προπονούνταν σαν μανιακός. Έφτασε να ποδηλατεί για δυο ώρες καθημερινά μέσα σε σάουνα στους 90 βαθμούς Κελσίου! Έτρεχε χωρίς νερό 200-250 μίλια την εβδομάδα ανεβοκατεβαίνοντας  τα 1.219 μέτρα του Mt. Diablo, το οποίο βρισκόταν πολύ κοντά στο σπίτι του. Κάποια στιγμή έτρεξε συνεχόμενα για 36 ώρες. “Είχα πλέον γίνει τόσο πολύ μέρος της ίδιας της φύσης που μπορούσα να περάσω μέσα από ένα κοπάδι ελαφιών χωρίς αυτά να μετακινηθούν καθόλου. Θυμάμαι μια φοβερή εμπειρία, όπου κάποια μέρα μοιράστηκα μια τρύπα με νερό και την σκιά γύρω της με ένα λιοντάρι των βουνών (mountain lion), ένα ζώο που το συναντά κανείς συχνά στην Καλιφόρνια. Δεν το ξαναείδα από τότε. Ήταν μια από τις στιγμές που δεν μπορείς να ξεχάσεις ποτέ”.


Στις 3 Αυγούστου 1977, καταγράφηκε στην κοιλάδα του θανάτου η υψηλότερη θερμοκρασία για εκείνη την χρονιά, 51 βαθμοί Κελσίου. Ενώ ο 50χρονος πλέον Arnold έτρεχε και βάδιζε δυναμικά στην διαδρομή, η άσφαλτος αντανακλούσε θερμότητα που άγγιζε τους 93 βαθμούς Κελσίου! Έφυγε από το Badwater λίγο πριν την ανατολή του ηλίου, ακολουθούμενος από δυο φίλους του ως πλήρωμα υποστήριξης - τον φωτογράφο Erik Rakonen και τον Glenn Philips – και έχοντας μαζί 30 γαλόνια ηλεκτρολυτικό διάλυμα που είχε φτιάξει μόνος του αποτελούμενο από φρουκτόζη και νερό. Το κατανάλωσε όλο!


Ο Arnold κάλυψε τα πρώτα 40 μίλια σε 10 ώρες, έχοντας όμως και πάλι πρόβλημα στο γόνατο το οποίο του εμφανίστηκε στο ανέβασμα στο Panamints. Σταμάτησε αρκετή ώρα για διατάσεις και μετά συνέχισε με πολύ αργό ρυθμό. “Τουλάχιστον έμαθα κάτι όλα αυτά τα χρόνια, πήγαινε γρήγορα και θα πεθάνεις”, διηγήθηκε ο Arnold. Το απίστευτο είναι ότι έκανε 47 μίλια παραπάνω στο δεύτερο μέρος Μια πολύ συναισθηματική για τον Al φωτογραφία - ολοκληρώνει μαραθώνιο μετά από το φοβερό του ατύχημα και την προσωρινή του παράλυση! Μια πολύ συναισθηματική για τον Al φωτογραφία - ολοκληρώνει μαραθώνιο μετά από το φοβερό του ατύχημα και την προσωρινή του παράλυση! της διαδρομής, μιας και αποκόπηκε από το όχημα συνοδείας με αποτέλεσμα να επιστρέψει περίπου 22 μίλια πίσω ώστε να το βρει.  Βρήκε μόνο τον Rakonen να κοιμάται, ενώ ο Philips είχε ήδη φύγει. Μέγας ακριβολόγος και ιδεολόγος, αρνήθηκε να πάει με το όχημα μέχρι το σημείο που είχε φτάσει πριν γυρίσει πίσω, με αποτέλεσμα να διανύσει άλλα 22 μίλια με τα πόδια.


Κατά την διάρκεια της ανάβασης του στα βουνά Inyo, οι άνεμοι ήταν πολύ δυνατοί και τον γέμισαν σκόνη και λάσπη, αλλά εκεί που είχε φτάσει έδειχνε να μην τον αγγίζει πλέον τίποτα. Στο μυαλό του είχε ήδη μετενσαρκωθεί στο πρωταθλητή του δεκάθλου Bruce Jenner, τον οποίο είδε τυχαία πάνω σε ένα κουτί δημητριακών που κατανάλωσε σε κάποια στάση. Καθώς κατέβαινε προς την κοιλάδα Owens κοίταξε προς το όρος Whitney για πρώτη φορά. Η θέα τον συντάραξε τόσο πολύ που σταμάτησε και φώναξε απευθείας προς το βουνό: “Πιθανόν να σκέφτηκες πως δεν θα με δεις ποτέ, αλλά σύντομα θα έχω ανέβει στην κορυφή σου”. Όπως είπε αργότερα  χαριτολογώντας σε μια συνέντευξη του στο περιοδικό Marathoner: “Είναι μια πολύ δυνατή κυρία αυτό το βουνό. Δεν ήθελα να την κατακτήσω, απλά να γίνω μέρος μιας σχέσης μαζί της”.


Προσεγγίζοντας την μικρή πόλη Lone Pine – η τελευταία στάση πριν την τελική ανάβαση – κόσμος είχε αρχίσει να βγαίνει στο Highway 136 για να φωτογραφίσει και να εμψυχώσει τον τρελό άνθρωπο που μόλις βγήκε τρέχοντας από την κοιλάδα του θανάτου. Ένας άντρας περιπολικού της εθνικής οδού τον κέρασε ένα χάμπουργκερ και πατατάκια. Έφαγε μόνο το ψωμί και αμέσως ξεκίνησε την ανάβαση στους πρόποδες της οροσειράς Sierra, αποφεύγοντας δυο άγρια μουλάρια που συνάντησε καθοδόν προς το σημείο τερματισμού (Mt. Whitney portal) που βρισκόταν στα 2.560 μέτρα υψόμετρο.


Κάποια στιγμή τελείωσε ο δρόμος και ξεκίνησε το σκαρφάλωμα στο 11 μιλίων μονοπάτι που οδηγεί  στο Mt. Whitney. “Όσο πλησίαζα προς την κορυφή της πορείας μου, συναντούσα πεζοπόρους και ορειβάτες που με ενθάρρυναν συνεχώς. Ήταν σαν μια παρέλαση μέσα από ένα πλήθος θεατών”. Μετά από 192 μίλια, ο Arnold έφτασε στην κορυφή, που σηματοδοτούσε και το τέλος της μεγάλης προσπάθειας του. Ξέσπασε σε λυγμούς και δεν μπορούσε να σταματήσει. Είχε χάσει περίπου 8 κιλά, το 8% του βάρους του όταν ξεκίνησε την προσπάθεια. Ήταν σε κίνηση 84 ώρες.


Δεν υπήρχε όμως καιρός για χάσιμο και ο Arnold κατέβηκε στην κατασκήνωση βάσης του βουνού. Θεωρητικά μια σκηνή, ζεστά ρούχα και ένα sleeping-bag θα τον περίμεναν εκεί ώστε να κοιμηθεί και να ξεκουραστεί. Μια δυσάρεστη έκπληξη όμως τον περίμενε, μιας και τα υλικά είχαν κλαπεί και δεν βρήκε τίποτε εκεί. Αφού επέζησε στους 50-60 βαθμούς Κελσίου τρέχοντας για 3 μέρες, έπρεπε τώρα να ξοδέψει την τέταρτη νύχτα τυλιγμένος με ένα πλαστικό περιτύλιγμα που βρήκε εκεί στους -5 βαθμούς Κελσίου! Το κατάφερε και αυτό!


Μερικές μέρες αργότερα η σύζυγός του πρότεινε στον Arnold έναν τρόπο να ζεσταθεί: Ένα ταξίδι στο Maui. Το ταξίδι αυτό θα τον οδηγούσε σε μια περιπέτεια ακόμη πιο δύσκολη από το Badwater.


Είχε ήδη 10 ημέρες που σερφάριζε στον ωκεανό, όταν ένα τρομερό κύμα τον “έσκασε” στην άμμο προκαλώντας του μετατόπιση σπονδύλων στην περιοχή του αυχένα, εξάρθρωση και στους δυο ώμους και ένα μεγάλο αιμάτωμα στην σπονδυλική στήλη. Παρέλυσε από τον λαιμό και κάτω, έχοντας και δυσκολία στην αναπνοή καθώς βούλιαξε επτά φορές κάτω από το νερό πριν τον ξεράσει βίαια το κύμα στην ακτή.


Οι γιατροί του ανακοίνωσαν ότι δεν θα μπορέσει να περπατήσει ξανά χωρίς στράτα ή δεκανίκι, αλλά ο Arnold το άφησε στον δρόμο μόλις το ταξί έφτασε στο αεροδρόμιο για να πάρει την πτήση για το σπίτι του. Επτά μήνες αργότερα έτρεξε τον αποτελούμενο από πέντε κύκλους μαραθώνιο Paul Mason Winery, σταματώντας κάθε πέντε μίλια στον πυροσβεστικό σταθμό ώστε να αλλάξει εσώρουχα και να καθαριστεί. Το ατύχημα του είχε στοιχίσει την απώλεια ελέγχου της ουρήθρας και του εντέρου του, μια κατάσταση που του πήρε άλλα 15 χρόνια για να διορθωθεί. Παρόλα αυτά τερμάτισε τον μαραθώνιο σε 4:59:59, κάνοντας τον φίλο του Stan Pletz να πει γελώντας: “δεν μπορώ να το φανταστώ … με νίκησε ένας παράλυτος άνθρωπος”.


Ένα χρόνο μετά έτρεξε τα 99 μίλια γύρω από την λίμνη Tahoe σε 19 ώρες!

 

O Mike Morton - που φέτος συμμετείχε στο Σπάρταθλον - τρέχει στο Badwater!O Mike Morton - που φέτος συμμετείχε στο Σπάρταθλον - τρέχει στο Badwater!

 

Παρά το ότι συνέχισε να τρέχει, ο Arnold δεν συνήλθε ποτέ εντελώς από την παράλυση που είχε μετά το ατύχημα. “Σχεδόν δεν νιώθω τα πόδια μου εδώ και 36 χρόνια” λέει o ίδιος.


Όσο αφορά το Badwater, ο Arnold ποτέ δεν σκέφτηκε να το επιχειρήσει ξανά. “Το έκανα τότε για να αποδείξω ότι μπορεί να γίνει, όπως ακριβώς ο Roger Bannister επιχείρησε και έσπασε τα 4 λεπτά στο μίλι. Τώρα πια κάθομαι αναπαυτικά και θαυμάζω όλους αυτούς τους πρωτοκλασάτους αθλητές που το τρέχουν κάθε χρονιά. Δεν ανήκω στην κατηγορία τους” λέει ο Arnold.


Φυσικά έχει δίκιο. Ο Al Arnold – όπως και όλοι οι πρωτοπόροι - είναι μια κατηγορία μόνος του.




Σημείωση: Το άρθρο είναι αφιερωμένο στους λίγους αλλά εκλεκτούς “τρελούς του χωριού” που δοκίμασαν κάποτε - και συνεχίζουν να δοκιμάζουν - διαδρομές και καταστάσεις που σε όλους εμάς τους υπόλοιπους φαίνονταν απίθανες και απραγματοποίητες στην αρχική σύλληψη τους, αλλά που με βάση την έμπνευση τους, το τεράστιο κουράγιο και την εσωτερική τους δύναμη, απέδειξαν ότι μπορούν να γίνουν και αποτελούν πλέον αγώνες και διασχίσεις που όλοι όσοι ασχολούμαστε με τις υπεραποστάσεις χαιρόμαστε κάθε χρονιά με απόλυτα οργανωμένο τρόπο.



Δημήτρης Τρουπής
Πηγή: Roy M. Wallack (Sun Precautions – 2002 Badwater Anniversary Edition)
Photo ©: Erik Rakonen, Marathoner Magazine, Badwater

Δημήτρης Τρουπής

Γεννήθηκε στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας το 1969 και ζει στην Πάτρα τα τελευταία 30 χρόνια. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο στην φύση μας βοηθά να ενισχύσουμε την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση μας.

Website: www.advendure.com

Σχόλια   

 
0 0 # Θάνος Κουλτούκης 02-01-2014 17:51
Πολύ ωραίο άρθρο.!!!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
0 -2 # Δημήτρης Τρουπής 30-12-2013 16:40
Να λοιπόν, που τόσα χρόνια μετά, με τεράστιο αθλητικό και οικονομικό όφελος για την περιοχή, η διεύθυνση του Εθνικού Πάρκου της Κοιλάδας του Θανάτου (Death Valley National Park (DVNP))πάυει - τουλάχιστον για φέτος - έναν τέτοιο ιστορικό αγώνα, όπως και αρκετές άλλες αθλητικές δραστηριότητες που γίνονται κάθε χρονιά εντός των ορίων του Πάρκου!

Το 2014 λοιπόν δεν θα γίνει το Badwater Ultramarathon!

Αξίζει να διαβάσετε το σκεπτικό (αν μπορεί κανείς να πει ότι πρόκειται για κάτι τέτοιο), αλλά και την μετέπειτα ανάλυση από τους υπεύθυνους των αγωνων, για το τεράστιο οικονομικό και αθλητικό impact που θα έχει μια τέτοια απόφαση στο μέλλον..

Μην ξεχνάμε ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες οι δικαστικές αποφάσεις λαμβάνουν υπόψιν προγενέστερες αντίστοιχες ετυμηγορίες, άρα ίσως να είναι και μια απόφαση που θα σκεφτούν να ακολουθήσουν και άλλα Εθνικά Πάρκα!

http://www.ultrarunning.com/headlines/ultrarunning-news/adventurecorps-statement-regarding-the-2014-ban-on-athletic-events-within-death-valley/
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+9 0 # Νικόλας Πεσματζόγλου 27-12-2013 19:11
Να μην ξεχνάμε και τον δικό μας Μιχάλη Στύλλα που πραγματοποίησε τον άθλο το 2000.

http://dbase.adventurecorps.com/results.php?bw_eid=16&bwr=Go
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+3 0 # Άγγελος Βασιλειάδης 26-12-2013 21:41
Πανέμορφο!!!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+13 0 # Λάζαρος Ρήγος 26-12-2013 20:36
Δεν ξέρω γιατί, αλλά τελειώνοντας το άρθρο σκουπίζω ακόμα δάκρυα απ τα μάτια μου. Συγνώμη, δεν μου συμβαίνει συχνά αυτό διαβάζοντας κάτι, οφείλω όμως να το καταθέσω. Δεν θα ήθελα να πω τίποτα περισσότερο. Ευχαριστώ Δημήτρη...
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

  • ΚΑΛΕΝΤΑΡΙ
  • ΠΡΟΣΦΑΤΑ
  • ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ
  • ΔΕΛΤΙΑ
next
prev

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

  • Μπαταρίες και ρολόγια GPS!

    Λεζπουρίδης Θεοχάρης, 29/03/2017 17:41
    Κώστα για να πω την αλήθεια, δε μου πέρασε από το μυαλό ότι θα συνέχιζε να καταγράφει τα δεδομένα το ρολόι μου ενόσω φόρτιζε και δεν έδειχνε τίποτα εκτός από την μπαταρία. Με την πρώτη ευκαιρία θα το δοκιμάσω με το forerunner 220 και θα γράψω τελικά ...

    Ολόκληρο...

     
  • Το αγαπημένο μου μονοπάτι - Φαράγγι Τεθρέα-Μονοπά ...

    Μάνος Κυριακάκης, 29/03/2017 15:49
    αν μας εδεινες κανα αρχειο GPS η αρχειο απο το GoogleEarth θα μας βοηθουσε παρα πολυ, ειναι οντως υπεροχο το μερος ...
     
  • Ελληνικό ορεινό τρέξιμο, η ιστορία (B): Η Μεγάλη ...

    Θ.Ο., 29/03/2017 10:02
    Συγκινητικότατο ς όπως πάντοτε ο κ.Ρήγος. Δείχνει την ψυχή του μεσα από την γλαφυρή γραφή του και μαζι με αυτήν στις δικές μας σκέψεις και συναισθηματα. Παντοτε μας φερνει μία προαγωγή και μία ανάταση το διάβασμα των αναμνήσεων του. Σε ευχαριστούμε ...

    Ολόκληρο...

     
  • Paggaio Trail Run 2017: Ξεκίνησαν οι εγγραφές - Π ...

    Στεργία Σκ, 27/03/2017 18:14
    Καλησπέρα Γεωργία. Αν μπαίνεις απο το κινητο πρεπει οταν ανοιξεις τη σελιδα (απο το google) να πατησεις πανω δεξια της τελειες και να τσεκαρεις το κουτάκι που λεει "Αίτηση ιστότοπου..¨. Αλλίως στα σίγουρα μπες απο υπολογιστη. Αν εξακολοθεί το προβλ ...

    Ολόκληρο...

     
  • The North Face: Ultra Series … Reloaded!

    ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΟΥΝΤΑΣ, 27/03/2017 05:36
    ευχαριστώ Νίκο

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

    • La Sportiva Wildcat 3.0 (1 Δημοσιεύσεις)
    • ΣΕ ΑΡΙΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΦΟΡΕΘΕΙ ΜΟΝΟ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ. ΝΟΥΜΕΡΟ 43,5 ΤΟ ΠΙΟ ΜΑΛΑΚΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙ ΤΗΣ LA SPORTIVA!!!! ΤΙΜΗ 50,00€ ΤΗΛ.ΒΛΑΣΗΣ 6944331979 https://www.youtube.com/watch?v=qIM14pRcKIw La-Sp
    • vla68skg
    • 29/03/2017 23:02
    • SUUNTO SPARTAN SPORT WHITE (1 Δημοσιεύσεις)
    • Πωλείται ρολόι GPS SUUNTO SPARTAN SPORT WHITE εντελώς άριστη κατάσταση. http://www.suunto.com/Products/sports-watches/Suunto-Spartan-Sport/Suunto-Spartan-Sport-White/ Πρόκειται για την έκδοση με
    • spapppas
    • 29/03/2017 22:17
    • Χαλκιδική: Διαδρομές για πεζοπορία με πιστοποίηση (1 Δημοσιεύσεις)
    • Σε νέα μονοπάτια με know how από τη Γερμανία βαδίζει η Χαλκιδική. Για την ακρίβεια, πρόκειται για νέες περιπατητικές διαδρομές και μονοπάτια στα δάση και τη φύση, τα οποία ο Οργανισμός Τουρισμού Χαλκι
    • skiritis73
    • 29/03/2017 09:47

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Μπαταρίες και ρολόγια GPS!

Μπαταρίες και ρολόγια GPS!

Οφείλετε να παραδεχτείτε ότι, αμέσως μετά τα παπούτσια σας για το τρέξιμο, το επόμενο αγαπημένο σας αντικείμενο είναι το ρολόι σας με λειτουργία GPS! Ομολογήστε το, μόλις...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration