Αρχική>Άρθρα>Πρόσωπα>Σε πρώτο πρόσωπο>Ένας ROCkie αναρωτιέται: Πονάει πάντα η πρώτη φορά;


Ένας ROCkie αναρωτιέται: Πονάει πάντα η πρώτη φορά; Προτεινόμενο

Θυμάμαι να ξεκινάω με ένα ταπεινό 7αρι στο Alpamayo και τώρα είμαι εδώ να σας γράφω ότι θα συμμετάσχω σε αγώνα 82 χιλιομέτρων. Όσοι είστε στο χώρο θα καταλάβετε. Γερές προπονήσεις, κάποιες αρκετά πρωί για μένα, χιλιόμετρα χωρίς νερό ή τροφή, παγωνιές στην Πάρνηθα, η γυναίκα να μην πολυτρελαίνεται με το χόμπι μας, Πάσχα στην Αθήνα με φουλ προπονήσεις στον Υμηττό. Και όλα αυτά μαζί με δουλειά, παιδί και άλλα διάφορα. Έχω διπλασιάσει τις υψομετρικές διαφορές που κάνω ενώ και τα χιλιόμετρα έχουν πλέον αυξηθεί. Για την ώρα το σώμα μου ακολουθεί πιστά.

Το ROC είναι ένας αγώνας μερακλήδικος. Σαν ελληνικός καφές απ τα χέρια της μάνας σου. Από αυτά που είχα δει και ακούσει, πείστηκα, με έπεισα πιο σωστά, να συμμετάσχω για πρώτη φορά σε αγώνα τόσων χιλιομέτρων. Έχω δει τα βίντεάκια που κυκλοφορούν, έχω λιώσει το site του αγώνα www.rout.gr που είναι πολύ αναλυτικό με predictor, χάρτες, καιρό στην περιοχή, χρόνους προηγούμενων χρόνων και άλλα στοιχεία.

 

 

Κάποιες μέρες σκέφτομαι τον τερματισμό του ROC και φοβάμαι ότι θα είμαι σαν τον Τάκη τον Κυριλε που όταν έκλεινε τα μάτια έβλεπε κύκλους. Όταν όμως γυρίσω στην Αθήνα μετά τον αγώνα θα διαφοροποιηθώ και θα γίνω κυριλέ.

 

 

Όσοι έχετε ξαναδιαβάσει δικό μου κείμενο, ίσως ξέρετε και τα οικογενειακά μου. Η αδερφή μου, λοιπόν, έχει αρχίσει τα γνωστά «Είστε όλοι παλαβοί» «Μα είναι πολλά τα χιλιόμετρα» «Θα σε φάει η αρκούδα» και «Βρε παιδάκι μου, πας καλά;». Οι φίλοι που το έχουν κάνει όταν τους το είπα γέλασαν συγκαταβατικά και είπαν «Καλώς τον, θα φας καλά». Κάτι θα ξέρουν. Στον Τσογκαράκη όταν παραπονέθηκα για την προπόνηση 7 το πρωί μετά το πέρασμα του βαρομετρικού της Αριάδνης μου είπε «ROC ήθελες!». Καμιά φορά λέμε ότι θα τα καταφέρουμε αλλά δεν είναι τόσο απλά όλα. Το να πετύχεις ένα στόχο τέτοιου μεγέθους αποτελεί κίνητρο για προπόνηση και διατροφή, αποτελεί εφαλτήριο για μια εμπειρία ζωής.

 

Τα βουνά με τραβάνε. Όπου και να πάω αν δω βουνό, τσεκάρω αν φαίνεται καμιά διαδρομή. Χαζεύω κορυφογραμμές και διάσελα. Σκέφτομαι τη Ροδόπη, τη Χαϊντού και λέω «Yes, I do» στην πρόκληση. Η πρόκληση αυτή είναι μέσα μας. Θέλω να δω τι υπάρχει από τον εαυτό μου 82 χιλιόμετρα πιο πέρα και 4200 υψομετρικής πιο πάνω. Ο αγώνας αυτός έχει την εξής ιδιομορφία. Τα πρώτα 22 χιλιόμετρα είναι κατηφορικά, αυτό μαζεύει την υψομετρική διαφορά στο 2ο μισό, στην επιστροφή προς το Δασικό χωριό. Επίσης, έχει μόνο 3 σταθμούς αλλά και αρκετά σημεία με τρεχούμενο νερό.

 

Οι φίλοι δίνουν συμβουλές. «Πάρε μπατόν», «ξεκίνα ήρεμα τα πρώτα 42». Καλά! Αυτό ακούγεται τόσο αστείο «…τα πρώτα 42…». Θα ακολουθήσω τις συμβουλές γιατί νιώθω τη δυσκολία του αγώνα. Η πρόοδος του ανθρώπου ήρθε από τα λιθαράκια που πρόσθεσε σε προηγούμενες εμπειρίες.

 

 

Υπάρχουν φορές που αλλάζω την διαδρομή και την κάνω Αθήνα-Χαλκίδα που είναι περίπου 80 χλμ και λέω στον εαυτό μου, «Θα το έκανες σε 18 ώρες;». Νομίζω πως ναι, θα το κάνω και ας φτάσω σαν τον Τάκη τον Κυριλέ στο τέρμα. Στο θολωμένο μου μυαλό εμφανίζεται η αδερφή μου και μου λέει «Ποιος ο λόγος;»

 

Τον ξέρω και δεν τον ξέρω αυτό το λόγο. Είναι ο ίδιος λόγος που μας έστειλε στο φεγγάρι, που εφηύραμε τον υπολογιστή, που είπαμε «Εύρηκα» αλλά και «Νενικήκαμεν». Παράλληλα όμως είναι και η αίσθηση που έχουμε όταν φιλάμε τη γυναίκα στο στόμα και της χαϊδεύουμε τα μαλλιά. Λογική και έρωτας. Αυτές οι δύο μηχανές του μυαλού μας με οδηγούν να αντιμετωπίσουμε σε κάτι τόσο προκλητικό εγώ και όλοι οι συναθλητές μου. Ο παραλογισμός και το λάθος θα ήταν να κάνουμε αυτό τον αγώνα χωρίς προπόνηση και προετοιμασία.

 

Το παρατράβηξα αλλά έτσι νομίζω πως είναι τα πράγματα. Και ξέρετε κάτι, όταν γίνω κυριλέ αυτά, τελικά, θα έχω να θυμάμαι. Περήφανος για το Λειβαδίτη, την Πρασινάδα, το Μπούκοβο και τη Ζαρκαδιά. ...έχω κάτι να ονειρεύομαι αυτές τις περίεργες εποχές για όλους μας...Ο αγώνας αυτός έχει πια 10 χρόνια ιστορία και από όσα έχω μάθει τον αγαπούν διοργανωτές και αθλητές. Οι παροχές είναι πολλές και οι διοργανωτές είναι έμπειροι. Στις 29 Απρίλη στις 06.00 που θα στηθούμε στην εκκίνηση θα νιώθω εμπιστοσύνη για το τι θα βρω μπροστά μου και όπως έχω ακούσει οι εθελοντές δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό εκεί πάνω στη Ροδόπη. Ακόμα και ο καιρός δείχνει, 10 μέρες πριν, ότι θα είναι μαζί μας.

 

Μια τελευταία παράμετρος είναι ότι τρέχω σε αυτούς τους αγώνες από σεβασμό προς τη φύση. Γίνομαι μέρος της και την αφήνω να μου υπενθυμίζει σε όλο τον αγώνα ότι μπορώ για λίγο να τη δαμάσω αλλά αυτή ξέρει καλύτερα τα κατατόπια. Θα προσπαθήσω να μην αφήσω ούτε ένα σκουπίδι στη Γη που θα περάσω και αυτό θα ήθελα να κάνουν και οι συναθλητές μου. Τα δάση αυτά τα ονειρεύομαι μόνο γιατί ακόμα δεν τα έχω δει αλλά γνωρίζω ότι είναι πανέμορφα. Τουλάχιστον, λοιπόν, έχω κάτι να ονειρεύομαι αυτές τις περίεργες εποχές για όλους μας.

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

    • Βρέθηκαν κλειδιά σε διαδρομή στον Υμηττό (1 Δημοσιεύσεις)
    • Σήμερα το πρωί στην ανηφόρα του χωματόδρομου του δρόμου του Υμηττού δίπλα στο Δημόκριτο ένας δρομέας έχασε τα κλειδιά του. Τα κλειδιά βρέθηκαν και έχουν παραδοθεί στο στο αστυνομικό τμήμα Χολαργού. Όπ
    • ttsog
    • 22/06/2017 09:44
    • La Sportiva Mutant (1 Δημοσιεύσεις)
    • Πωλουνται σε άριστη κατάσταση Χρησιμοποιημένα 1 φορά, δυστυχώς δε με βολεύουν Μέγεθος 45 Τιμή 90 ευρώ
    • tombell
    • 21/06/2017 10:39
    • LaSportiva Mutant (3 Δημοσιεύσεις)
    • Με ενδιαφερουν ,σου εχω στειλει μειλ
    • tuonato
    • 20/06/2017 22:40

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Αγωνιστική Πανδαισία: Olympus Marathon, TNF L…

Αγωνιστική Πανδαισία: Olympus Marathon, TNF Lavaredo Ultra Trail, Western States 100, Marathon du Mont-Blanc!

Τι Σαββατοκύριακο είναι αυτό που έρχεται! Ίσως αποτελεί την κορύφωση της ανοιξιάτικής – καλοκαιρινής σεζόν. Στην Ελλάδα τα πάντα επισκιάζει ο ένας και μοναδικός Olympus M...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration