Αρχική>Άρθρα>Πρόσωπα>Σε πρώτο πρόσωπο>Transvulcania 2017: Το χρονικό του αγώνα και ο διαφορετικός συναρπαστικός ρόλος!


Transvulcania 2017: Το χρονικό του αγώνα και ο διαφορετικός συναρπαστικός ρόλος!

Τις περισσότερες φορές, οι αθλητές, ενώ σχεδιάζουμε μήνες πριν το πρόγραμμα, αγωνιστικό και προπονητικό, τυχαίνουν διάφορα (σχεδόν πάντα και σε όλους), τα οποία είτε απλά δυσκολεύουν την κατάσταση χωρίς εν τέλη να επηρεάζουν το αποτέλεσμα, είτε μας βγάζουν εντελώς εκτός "τροχιάς". Το δεύτερο συνέβη την τελευταία εβδομάδα σε εμένα, χωρίς να είναι βέβαια η πρώτη φορά (και ευελπιστώ ούτε η τελευταία), μιας και θα συνεχίσω να κυνηγάω στόχους και όνειρα προσπαθώντας να εξελίσσομαι.

To χρονικό πριν τον αγώνα:


Πριν μια εβδομάδα στην Κέρκυρα και συγκεκριμένα στον αγώνα "Κάσσιος Δίας" (ένας από τους ομορφότερους και καλύτερα οργανωμένους της χώρας μας), είχα μια "κάκωση" στο πόδι (διάστρεμμα στο πρόσθιο πόδι, μπροστά από την ποδοκνημική άρθρωση). Αυτό έγινε στο πρώτο μισάωρο του αγώνα, οπότε μη θέλοντας να σταματήσω, το καταπόνησα αρκετά. Για τα υπόλοιπα 90’ περίπου το πόδι ήταν ασταθές, πονούσε, οπότε δεν μπορούσα να πιέσω ιδιαίτερα στην ανηφόρα και καθόλου στην κατηφόρα. Στο μεταξύ, δυσκολευόμουν στο πάτημα ακόμα και στην άσφαλτο…


Με τα πολλά, τις επόμενες δυο ημέρες, προφανώς και δεν μπορούσα να τρέξω (έκανα εναλλακτικά ποδήλατο). Την Τετάρτη, και με χορήγηση αντιφλεγμονώδες φαρμάκου για τρείς ημέρες, μπορούσα να τρέξω μόνο σε επίπεδη διαδρομή. Ήμουν ήδη στην Ισπανία, όπου διανυκτέρευσα στην Βαρκελώνη. Έτρεξα σε ένα πάρκο κοντά στο ξενοδοχείο, για 30’ πολύ χαλαρά, το οποίο ήταν και το μόνο που μπορoύσα. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η συμμετοχή μου στο Transvulcania 3 ημέρες μετά (Σάββατο) με υπεραισιόδοξη προσέγγιση έμοιαζε σχετικά μακρινή, δεδομένης αφενός της δυσκολίας του αγώνα - όσον αφορά τον υψηλότατο ανταγωνισμό - και αφετέρου της ιδιαιτερότητας της διαδρομής όπου από το 50ο χιλιόμετρο περίπου και έως το 69ο χιλιόμετρο ήταν συνεχής κατηφόρα – 2400 μέτρα. Δηλαδή θα έπρεπε μετά από περίπου 5 ώρες αγώνα να πιέσω σε κατηφόρα.


Γνωρίζοντας ότι δεν είναι σωστό να υπάρχουν αρνητικές σκέψεις πριν από αγώνα, και ας είναι απόλυτα δικαιολογημένες, ήμουν αισιόδοξος, ακολουθώντας πιστά τον σχεδιασμό που συνηθίζω πριν από ανάλογη προσπάθεια.


Αυτός περιλαμβάνει (σχεδιασμός) ελάχιστη προπόνηση το τελευταίο τετραήμερο, ένα πρωτόκολλο υδατανθράκωσης, προετοιμασία της τροφοδοσίας κατά την διάρκεια του αγώνα, προσοχή στην ξεκούραση χωρίς άσκοπες μετακινήσεις την παραμονή (τουλάχιστον), εκ νέου μελέτη του προφίλ της διαδρομής κλπ.

 


Ο αγώνας:


Η εκκίνηση ήταν στις 06:00 το πρωί. Πήραμε ένα μικρό πρωινό αρκετά νωρίς (03:00), έδεσα το τραυματισμένο πόδι με άκαμπτη ταινία (προς περιορισμό της κίνησης όπως συνηθίζεται σε ανάλογες περιπτώσεις) και φύγαμε για την εκκίνηση στις 03:45 (60’ μακριά από το ξενοδοχείο). Ο φάρος στο νοτιότερο σημείο του νησιού ήταν και η εκκίνηση του αγώνα.


Ξεκινήσαμε σχηματίζοντας αμέσως ένα group από 10-12 αθλητές, αρκετά γνωστοί όλοι τους, ανεβαίνοντας σε μονοπάτι με ηφαιστιογενή μαύρη άμμο… Στον πρώτο σταθμό, περίπου στα 6.5 χιλιόμετρα και με 700 μέτρα θετικής υψομετρικής διαφοράς, είχε αρχίσει να σπάει το γκρουπ. Προηγούνταν 2 Αμερικανοί αθλητές, οι οποίοι και γυμνάζονται παρέα, δείχνοντας από νωρίς την διάθεσή τους. Με τον ένα από τους 2, τon Hayden Hawks, είχαμε γνωριστεί στο San Franscisco όπου είχε κάνει μια εξαιρετική εμφάνιση στον αγώνα των 75 χιλιομέτρων, κατακτώντας την 2η θέση (εγώ είχα πάρει την 6η θέση). Πίσω τους αλλά πολύ κοντά (30’’) ήταν ένας Γάλλος αθλητής την Adidas τον οποίο δεν γνωρίζω και εν τέλη έμεινε αρκετά πίσω (αργότερα στην κούρσα).


Λίγο πιο πίσω περίπου 90’’-120’’ ήμασταν ένα γκρουπ όπου εναλλάσσαμε θέσεις, εγώ, ο Tom Owens, ο Thenevard, ο Martin και ο Malek. Ακολουθούσε σε κοντινή απόσταση ο Pomeret. Πλέον είχαμε ‘ανέβει στα 1.200 μέτρα και είχαμε διανύσει περίπου 60’ χωρίς να έχει αλλάξει κάτι.


Εκεί άρχισαν και μικρής διάρκειας κατηφόρες σε εύκολο τερέν, όπου είδα ότι δεν μπορούσε το πόδι μου να υποστηρίξει φορτία. Κάθε βήμα ήταν ασυναίσθητα ‘’επιφυλακτικό’’ χωρίς να μπορώ να αντιδράσω. Αποτέλεσμα ήταν να φορτώνεται παραπάνω το άλλο πόδι


Εκεί προσπάθησα και πάλι να αποφύγω τις άσχημες σκέψεις και συνέχισα. Σε κάθε κατηφόρα όπου έως εκείνο το σημείο ήταν μικρής διάρκειας, δυσκολευόμουν να ακολουθήσω, γεγονός πολύ ασυνήθιστο μιας και το δυνατό σημείο είναι ακριβώς αυτό, η ‘’επιθετική’’ εναλλαγή στην κατηφόρα έπειτα από παρατεταμένη ανηφόρα, χωρίς ιδιαίτερο ενεργειακό κόστος. Στην προκειμένη περίπτωση όμως ήταν διαφορετικά τα δεδομένα!


Είχαμε πλέον φτάσει στα 1.800 μέτρα θετικής υψομετρικής και ήδη έχανα την επαφή. Ενεργειακά ήμουν αρκετά καλά, έλεγχα την έντασή μου, χωρίς υπερβολές, και γενικά ίσως ήμουν λίγο καλύτερα από την προηγούμενη φορά που έτρεξα τον αγώνα, με λίγο πιο ‘’επιφυλακτική’’ προσέγγιση.


Με κάμποση υπομονή φτάσαμε στα 2.200 μέτρα όπου έβλεπα πλέον από μακριά τους υπόλοιπους και κανέναν πίσω μου. Εκεί άρχισε η κατάβαση για τον πρώτο μεγάλο σταθμό του αγώνα, το καταφύγιο El Pilar. Δυστυχώς παρ’ όλη την ευκολία του τερέν αναγκάστηκα να πηγαίνω αργά και να φρενάρω κάθε 2-3 βήματα. Πέραν του ότι χάνεις όλη την αίσθηση και την ροή, το παραπάνω είναι και ιδιαίτερα ενεργοβόρο, επιβαρύνοντας πολύ τους τετρακεφάλους κλπ.

 

"Φλέρταρα" με την εγκατάλειψη, όσο και να μην το ήθελα. Αποφάσισα να συνεχίσω, γνωρίζοντας ότι τα επόμενα 5 χιλιόμετρα περίπου είναι σε χωματόδρομο χωρίς ιδιαίτερες κλίσεις και να δοκιμάσω μπας και ηρεμήσει. Μετά από 5’ όμως ακόμα και εκεί δυσκολευόμουν… Κάπου στα μέσα της διαδρομής με τον επόμενο σταθμό υδροδοσίας, ο οποίος απείχε 6 χιλιόμετρα από το El Pilar αποφάσισα ότι ήταν μάταιο και επικίνδυνο για το υπόλοιπο της σεζόν να συνεχίσω. Όπως και εν τέλη έκανα. Έκατσα ακολούθως εκεί για καμιά ώρα να παρατηρήσω και να χειροκροτήσω την προσπάθεια των αθλητών.

 


Ο "διαφορετικός", συναρπαστικός ρόλος:


Ένα απο αυτά που χαρακτηρίζουν το Transvulcania, είναι τα τελευταία 400 μέτρα (περίπου) κατάβασης προς το λιμάνι Tazacorte. Αυτή είναι σε πέτρινο μονοπάτι με συνεχείς "φουρκέτες" στην κάθετη πλευρά ενός τεράστιου βράχου. Η κατάβαση των αθλητών είναι ορατή από τον τελευταίο σταθμό στον ‘’πάτο’’, απομένοντας μόλις 6,5 χιλιόμετρα πριν το τερματισμό. Είναι ίσως τα πιο βασανιστικά σε αγώνα, με 300 μέτρα θετικής, μεταξύ 69ου και 72ου χιλιομέτρου.


Οι περισσότεροι αθλητές φτάνουν καταμεσήμερο και καταβεβλημένοι από όλο τον απαιτητικό αγώνα. Εκεί λοιπόν στάθηκα να υποστηρίξω τους συναθλητές και φίλους. Εντυπωσιάστηκα βλέποντας την μεγάλη προσπάθεια όλων! Προφανώς έτσι φαίνομαι και εγώ σε ανάλογες προσπάθειες, αλλά είναι διαφορετικά να το ζεις από την άλλη πλευρά!


Κάποιους τους κυνήγησα να τους ρίξω νερό και να δώσω κάτι παραπάνω και ας μην το ήθελαν, διότι στην υπέρτατη προσπάθεια εκείνης της στιγμής, σκέφτεσαι να φύγεις γρήγορα και ίσως δεν λάβεις αυτά που χρειάζεσαι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το ‘’παιχνίδι’’ για την 3η θέση.


Μόλις έφτασε ο Nicolas (Martin), ήταν 3ος με διαφορά περίπου 3’ από τον Zaid (Malek). Τον είδα που βιάστηκε, του έριξα νερό, του είπα την διαφορά κλπ. Ο Zaid έφτασε πιο ‘’ήρεμος’’, του είπα την διαφορά ακριβώς, έφαγε, ενυδατώθηκε όσο ήταν δυνατόν και έφυγε. Τελικά κατέκτησε την 3η θέση.


Ένα άλλο αξιοσημείωτο ήταν το ‘’πνεύμα’’ το οποίο έδειξε ο Hayden, ο οποίος αργότερα μου είπε, είχε διαλυθεί από το 40ο χιλιόμετρο, ‘’έβγαζε’’ ότι λάμβανε το στομάχι του, είχε κράμπες κλπ. Στο 50ο χιλιόμετρο ήταν 2ος, με 12΄απο τον συναθλητή του. Τελικά τερμάτισε σε 9 ώρες και κάτι. Είναι πολύ υψηλού επιπέδου αθλητής, στεναχωρήθηκε πάρα πολύ αλλά ήταν περήφανος!


Αυτό που είδα στο Tazacorte, είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό που βλέπεις στο τερματισμό. Στον τερματισμό το πρόσωπο αλλάζει, τερματίζεις και χαίρεσαι γι αυτό που κατάφερες… Νωρίτερα όμως αποτυπώνονται στον μέγιστο βαθμό όλα τα υπόλοιπα συναισθήματα που κάνουν το άθλημά μας μοναδικό και συναρπαστικό. Αγωνία, ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ, επιμονή, πόνος…

 

Όπως λένε και οι Αμερικάνοι, αν και δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ ξενόγλωσσες εκφράσεις, στην προκειμένη περίπτωση όμως ταιριάζει απόλυτα:


"There are some crazy tough bastards out there’’.


Θα μπορούσα να γράψω πολύ περισσότερα για τις μοναδικές στιγμές στην La Palma, τους φίλους και συναθλητές από όλο τον κόσμο που ξανασυνάντησα, τις εμπειρίες που μοιραστήκαμε κλπ., αλλά δεν είναι του παρόντος.


Τι μένει στο τέλος;


Τελικά αυτό που επιβεβαιώνεται και πάλι, είναι άλλωστε και αυτό που οδηγεί την σχετικά μέτρια αθλητική μου καριέρα, όλα αυτά τα χρόνια:

 

Κάθε αποτέλεσμα, είτε θετικό, είτε αρνητικό, θα πρέπει να το εκμεταλλευόμαστε προς όφελος μας. Με μια καλή εμφάνιση (νίκη κλπ.), να παίρνουμε όρεξη, κίνητρο και έμπνευση για την συνέχεια (όχι επανάπαυση σε κεκτημένα). Μια κακή ή "άτυχη" εμφάνιση, να μας γεμίζει πείσμα, να μας διδάξει, να "ακούσουμε" και να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας καλύτερα, χωρίς να μας αναλώνει η στεναχώρια και οι αρνητικές σκέψεις.

 

Πολλά συγχαρητήρια σε όλους και βέβαια στα δυο παιδιά από την Ελλάδα, τον Πέτρο και την Δέσποινα.

 

Δημήτρης Θεοδωρακάκος

Photo ©: Martina Valmassoi, irunfar.com, trailrunningreview.com

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

    • Πωλούνται παπούτσια La Sportiva Akahsa. (1 Δημοσιεύσεις)
    • Τα παπούτσια είναι νούμερο 47, αγορασμένα στις 21/11/2017 μια φορά φορεμένα σε χωματόδρομο για 10 χιλιόμετρα. Πωλούνται λόγω λάθος μεγέθους. Τιμή 80. Για Θεσσαλονίκη μπορώ να τα φέρω ο ίδιος.
    • petran1974
    • 24/11/2017 08:50
    • Αποτελέσματα Αγώνων Ορεινού Τρεξίματος Advendure (9 Δημοσιεύσεις)
    • skiritis73: Καλημέρα Τάκη. Θα ήθελα να κάνω μια επισήμανση σχετικά με τα φρεσκο-αναρτημένα αποτελέσματα αγώνων των τελευταίων 2 μηνών. Ο Αristarchos Skyrace 2017 διεξήχθη στις 24-09-2017 και όχι την 0
    • ttsog
    • 22/11/2017 13:13
    • ΠΩΛΗΣΗ LA SPORTIVA ULTRA RAPTOR (1 Δημοσιεύσεις)
    • Πωλουνται 2 ζευγαρια La sportiva ultra raptor γαλαζιο 43,5 νουμερο 2 φορες φορεμενα στο βουνο. Τιμη 60 ευρω το ζευγαρι.Tηλεφωνο 6938613200 Γιαννης https://www.bike24.com/p2208720.html
    • adventure
    • 21/11/2017 15:01
    • exoplismos (10 Δημοσιεύσεις)
    • Ναι υπαρχει. Ευχαριστω Κωνσταντινος 6973530967 Konstant.ef@gmail.com
    • konstantinos.ef
    • 19/11/2017 07:28
    • LA SPORTIVA BUSHIDO- SOLD (1 Δημοσιεύσεις)
    • Πωλούνται τα LA SPORTIVA BUSHIDO νούμερο 43,5 με χρήση 6 χλμ σε δασικό δρόμο. Τα παπούτσια είναι καινούργια και πωλούνται γιατί θέλω μισό νούμερο μεγαλύτερο. Τιμή πώλησης 65 ευρώ. Βρίσκονται Θεσσαλο
    • hypnox
    • 17/11/2017 16:25

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Δοκιμάζοντας τα όρια

Δοκιμάζοντας τα όρια

Είναι δυνατόν για τον άνθρωπο να σκαρφαλώσει σε μια κορφή πάνω από τα 8.000 μέτρα σε δεκαπέντε μόλις μέρες. Τι εγκλιματισμός θα χρειαζόταν έτσι ώστε το σώμα να έχει λάβει...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration