Αρχική>Άρθρα>Πρόσωπα>Σε πρώτο πρόσωπο>Olympus Marathon 2017: "Δεν ξέρω τίποτα"


Olympus Marathon 2017: "Δεν ξέρω τίποτα"

Ας πιαστούμε όλοι χέρι - χέρι και ας πούμε «Δεν ξέρω τίποτα». Δεν ξέρω τι θα πει 35 βαθμοί κελσίου στο βουνό. Δεν ξέρω τι θα πει υγρασία μέχρι να μην μπορείς να ανασάνεις. Δεν ξέρω ότι ένα απειροελάχιστο χωματάκι σου κάνει τέτοια πληγή που κοντεύει να σου χαλάσει τον αγώνα και ακόμα δεν έχει κλείσει.

Όλα είναι ίδια με το 2016 αλλά τόσο διαφορετικά. Φεύγω με τη 2η εκκίνηση, μια έξυπνη λύση των διοργανωτών για τόσο όγκο αθλητών. Γνωστές φάτσες, φίλοι από το facebook, πολύχρωμοι δρομείς, φωτογραφίες. Σε λίγα λεπτά σιωπή. Είναι πολύ πρωί και η ελαφριά ανηφόρα με τον Όλυμπο μπροστά σου να σε ταπεινώνει με τον όγκο του. Η δική μας εκκλησία, η εκκλησία του Ολύμπου, χαζεύω νούμερα δρομέων και λέω να δω μετά πόσο έκανε. Δεν τα καταφέρνω ποτέ! Μπαίνουμε στο μονοπάτι και γρήγορα περνάμε το άχαρο κομμάτι μέχρι τον Ορλιά. «Είσαστε όλοι εσείς αθλητές-καταδρομείς» μας τραγουδάνε τα γλυκά πιτσιρίκια. Οι ιαχές και τα μπράβο τους ακούγονται βαθιά μέσα στο βουνό.

 

Η ανάσα βαραίνει, περπατάμε, τρέχουμε, αναλογιζόμαστε τι μας κυριεύει και είμαστε πάλι εδώ. Ψηφίδες ζωής που αποτυπώνονται σε ένα μετάλλιο, σε ένα χαμόγελο, σε έναν ανήφορο. Μα! Για ακούστε! Κάποιος φωνάζει βοήθεια, κάποιος έπεσε. Ζοριζόμαστε, δεν θέλουμε τραυματισμούς στη γιορτή μας. Είναι καλά και είναι η υπενθύμιση ότι το βουνό δεν κάνει πλακίτσα, είναι επικίνδυνο πάντα. Πάμε για Κορομηλιά, ο σταθμός έχει τα πάντα, βγάζω τα μπατόν που, το βλήμα, είχα δέσει με tire up και ζητάω σουγιά.

 

Πάω δυνατά, ανεβαίνουμε, πάμε για την τελείωση, το οροπέδιο και τα Ζωνάρια. Η κόρη μου, ο πατέρας μου στις σκέψεις μου. Και ο μπροστινός 1,80 απογειώνεται σε μια ρίζα και τρώει μια τρομερή τούμπα στο ίσωμα. Σταματάω! Δεν φεύγω ποτέ αν δεν δω ότι την παλεύει και θα συνεχίσει. Νερό, ξανά νερό και ανηφόρα μέσα σε λίγο φως καθώς το φύλλωμα εδώ είναι πυκνό. Φτάνουμε στην Πετρόστρουγκα και με πιάνει η βλακεία «Πετρόστρουγκα, Πετρόστρουγκα πότε θα πας στη Σάμο;»

 

Είναι αδιανόητο για όσους δεν τρέχουν, να καταλάβουν τι συνειρμούς κάνει ένας δρομέας και με τι μπορεί να απασχολεί το μυαλό του. Πχ ο φίλος μου ο Σπύρος κάνει μαθηματικούς υπολογισμούς. Εσύ τι κάνεις;

 

Εδώ αρχίζω πια να κουράζομαι αλλά ανεβαίνω και φτάνω στα Σκούρτα χωρίς να βλαστημάω όπως πέρσι. Νομίζω πως είμαι κάτι, ότι θα κάνω καλό χρόνο και θα αντέξω. Υπάρχει νερό στο σταθμό ενώ πέρσι είχα πάρει το τελευταίο. Για να καταλάβεις αναγνώστη που δεν έχεις κάνει τον Olympus Marathon, τα Σκούρτα και η συνέχεια τους είναι σαν να βλέπεις τη γυναίκα σου με άλλον. Σαν να μένεις από μπαταρία παραμονή πρωτοχρονιάς. Τα περισσότερα πρόσωπα είναι σαν ληγμένο γάλα. Ευτυχώς μας δίνουν δυνάμεις οι ορειβάτες και οι εθελοντές. Οι ατάκες πέφτουν βροχή, εγώ αστειεύομαι ζητώντας freddo μέτριο με Stevia στο σταθμό.

 

Πέρασμα Γιόσου και Γεια σου Αρη. Πραγματικά, νιώθω εξάντληση και ξέρω ότι έχω πολύ ακόμα. Η απελπισία είναι όλοι οι δρομείς που βλέπεις σαν πολύχρωμο φίδι μακριά μπροστά σου και λες στον εαυτό σου «Δεν τρέχουμε λίγο, μη φτάσουμε Κυριακή στο Λιτόχωρο;».

 

 

Οροπέδιο. Γκαζωμένος και σπασμένος. Λέω μέσα μου, μεγάλε κοίτα που είσαι, δεν πειράζει και πάμε. Ο Σταθμός και πάλι πλήρης. Ένα βήμα και έχεις φύγει, πας για τα Ζωνάρια με το χιονάκι ακόμα εκεί. Κουδούνες στην τελευταία ανηφόρα, σφυρίγματα και μια μεγαλόπρεπη κράμπα που αν ήμουν ποδοσφαιριστής θα έπεφτα κάτω και θα έκανα τεντώματα. Εδώ φίλε απλώς συνεχίζεις. Υπάρχεις εσύ και η κράμπα σου, το νερό, το τζελ και από κάτω το χάος. Και εκεί κάπου ακόμα και τώρα που σου γράφω, υπάρχει αυτή η στροφή που απλώς κατεβαίνεις. Μετά από 21 χιλιόμετρα απλά κατεβαίνεις. Γυρνάω λίγο το ένα πόδι, γυρνάω και το άλλο. Προσπερνάω τους Ρουμάνους και κατεβαίνω δυνατά. Πέτρες, γκρεμός, όλα σφίγγουν και τα μάτια σου ρουφάνε φως και θέα. Πάμε για το καταφύγιο Αγαπητού και με τον συναθλητή Βλάχο συζητώ το αν έχει αξία να τρέχουμε ή αν γίνεται καταναγκασμός. Ελπίζω να ξαναβρεί το κέφι του! Ο τόπος αρχίζει να βράζει. Πάμε για τα Πριόνια και παρακαλώ για λίγο ίσκιο. Τουρίστες ανεβαίνουν και χειροκροτούν ή απλώς κάνουν στην άκρη. Έχω πιεστεί αρκετά, η κάλτσα με προδίδει και αρχίζει να ενοχλεί, βάζω βαζελίνη και μαζί βάζω και χώματα μέσα στο πόδι. Μέσα σε λίγα χιλιόμετρα έγινε πληγή στο δάχτυλο που ακόμα δεν έχει κλείσει. Πριόνια, γερή στάση. Καταλαβαίνω ότι πολύς κόσμος έχει εγκαταλείψει ενώ μαθαίνω ότι ένας Βάσκος κέρδισε τον αγώνα.

 

Μένουν 13 χιλιόμετρα και έχω δύο ώρες για να πετύχω το στόχο μου. «Πέρασε με, είμαι ρημάδι» μου λέει ένας δρομέας. Στο είπα και στην αρχή. Δεν ξέρουμε τίποτα. Αρχίζω και καταρρέω προοδευτικά, η ζέστη μου τα σκάει και κρατιέμαι με μια μπάρα και πολύ νερό. Φτάνω στον Ενιπέα και ζω το προσωπικό μου Βιετναμ. Βλέπω ταμπέλες που δεν υπάρχουν, νομίζω ότι μου πέφτουν πράγματα. «Κοιτα man μου, φτάσε κύριος στο τέρμα. Να αποτύχεις επιτυχημένα». Οι Πόρτες περνάνε βασανιστικά. Είναι τρία σημεία ίδια και εκείνη την ώρα νομίζεις ότι κάποιος σου κάνει πλάκα. Ανηφορίζουμε λίγο πριν το τέλος και 3 δρομείς με ρωτάνε αν έχει πηγή. «Ποια πηγή; Φτάσαμε» τους λέω. Δεν αντέχουν άλλο και σταματάνε για νερό 800 μέτρα πριν το τέλος. Περπατάω, με χειροκροτούν. Σκέφτομαι το Μαράκι που το κάνει πρώτη φορά αν θα προλάβει. Πρόλαβε!

 

 

Ξέρω ότι δεν κατάφερα το χρόνο που ήθελα αλλά έφτασα, διαλυμένος, τερματίζω τρέχοντας και σκορπάω. Ψυχικά και σωματικά. Θέλω να κάνω εμετό τον ίδιο τον αγώνα. Η φίλη μου με φροντίζει και μετά από ώρα συνέρχομαι. Παίρνω τηλέφωνο στο Γαστροδρόμιο του Άνδρέα και τους λέω «Θα ρθούμε λίγο αργότερα γιατί δεν μου βγήκε ο αγώνας». Η πιο κουφή αλλά και η πιο γλυκιά δικαιολογία για να καθυστερήσεις μια κράτηση σε εστιατόριο…

 

Μπράβο στη διοργάνωση για ένα μπλουζάκι που τιμά τον αγώνα και τους αθλητές. Μπράβο για τους σταθμούς, τους εθελοντές και τους διασώστες. Μπράβο για την οργάνωση και τον αγώνα της Κυριακής. Ο αγώνας τους ήταν γιορτή.

 

Γυρνώντας Αθήνα είπα «Τέλος ο Όλυμπος». Δεν ξέρω τι θα κάνω. Να ξαναπάω;

Σχόλια   

 
0 -1 # Θάνος Κουλτούκης 27-07-2017 15:34
"Τέρμα ο Ολυμπος"???Μπάα α,πολλοί το είπαν και την επόμενη χρονιά ήταν πάλι εκεί...να ταλαιπωρηθούν. :lol:
Nα είσαι γερός, και πάλι εκεί θα είσαι.!!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+2 -1 # Πέτρος Αυτζόγλου 10-07-2017 15:07
:-) συγχαρητήρια παλίκαρε!!! Μπράβο και για το άρθρο σου... :-)
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+2 -1 # Ειρηναίος Βλάχος 05-07-2017 23:54
Χαχαχα! Το κέφι μου το ξαναβρήκα, αλλά άφησα τη μπάλα εκεί που έχασα!!!!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+2 -1 # Βαγγέλης Παπαγιάννης 04-07-2017 13:07
Συγχαρητήρια για τον τερματισμό σου από τον δρομέα "ρημάδι" που αναφέρεις στην ιστορία σου :-)
Του χρόνου πάλι εκεί...junkies της ταλαιπωρίας :lol:
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+8 -3 # ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΤΣΙΛΙΜΠΟΝΗΣ 02-07-2017 12:51
Παλι με συγκινησες με το γραπτό σου παναθεμα σε!!!. Να σου πω όμως ενα μυστικό? Ο ΟΛΥΜΠΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ!!!!. Συγχαρητήρια και για τον αγώνα και για το άρθρο, μπράβο
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+7 -3 # Καιάφας Στυλιανός 02-07-2017 12:33
Συγχαρητήρια Άρη,και εγώ το 2005 στην πρώτη μου συμμετοχή στον ΟΜ είχα πεί την γυναίκα μου:τέρμα ο Όλυμπος,μέγας ψεύτης,έτρεξα τι επόμενες εννιά χρονιές συνεχόμενα,να είσαι γερός να το ξανακάνεις.
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

  • TdG 2017: Ολοκληρώθηκε ο αγώνας με έναν έλληνικό ...

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, 16/09/2017 18:06
    Συγχαρητήρια στον Βασίλη ,σε επικοινωνία που είχαμε μας είπε ότι από το μισό του αγώνα περίπου είχε πρόβλημα (πρήστηκε λίγο πάνω από το γόνατο ) και συνέχισε με ενοχλήσεις και πλέον περπατούσε , αυτό βέβαια έκανε το εγχείρημα ποιο δύσκολο και την επ ...

    Ολόκληρο...

     
  • Υπέρ και κατά του τρεξίματος στο διάδρομο!

    Μιχάλης Καλαφατάς, 13/09/2017 06:55
    Παρακαλώ υποδείξτε κάποια οικονομικά παπούτσια ειδικά για τον διάδρομο διότι δεν περπατάω πάνω από 5 χλμ/ώρα
     
  • Mount Everest The Greek Expedition 2017: Το Οδοιπ ...

    Κωνσταντίνος Χατζηθωμάογλου, 25/08/2017 11:34
    Καταπληκτική αφήγηση ! Για την εμπειρία τι να πει κανείς...μοναδική. Ευχαριστούμε που τη μοιραστήκατε.
     
  • Andorra Ultra Trail - Ronda del Cims: No mercy ή ...

    Δημήτριος Ζαφειρόπουλος, 18/08/2017 06:14
    Πολλά συγχαρητήρια Χρήστο! Το έφαγες το θεριό της Ανδόρας... Πολύ ζωντανή και κατατοπιστική η περιγραφή σου, πολύτιμος οδηγός για μελλοντικούς υποψήφιους του αγώνα...
     
  • Lakes Sky Ultra 2017: Τρέχοντας στον Ουρανό!

    Δημήτριος Ζαφειρόπουλος, 12/08/2017 19:15
    Eυχαριστώ για τις διευκρινίσεις Δημήτρη...Ορθά εσείς το αναρτήσατε στην κατηγορία extreme. Δηλ. με λίγα λόγια για την διοργάνωση Lakes Sky Ultra "είσαι ό,τι δηλώσεις"...Aφο ύ αυτοπροσδιορίζε σαι Sky Running, ε τότε είσαι Sky Running...Για μένα ο συγ ...

    Ολόκληρο...

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

    • ADIDAS SUPERNOVA GLIDE 9 (UK 12.5) (1 Δημοσιεύσεις)
    • Πωλούνται supernova glide 9 μέγεθος UK 12.5 χρώμα γκρί. Είναι καινούρια καθώς έχουν φορεθεί σε 2 μόνο προπονήσεις. τιμή 55 ευρώ. email tmozas@yahoo.gr
    • tmozas@yahoo.gr
    • 16/09/2017 15:26
    • trail running exoplismos (1 Δημοσιεύσεις)
    • 1. Tecnica xlite 2.0 42 (portokali) 50euro 2. Tecnica xlite 3.0 42 (mauro) 30euro 3. Asics nimbus 18 41.5 (prasina) 40euros 4. Nike zoom elite 8 42 (prasina) 30euros 5. Nike zoom pegasus 42 (mavra
    • konstantinos.ef
    • 15/09/2017 00:28
    • Κατέκτησε το Έβερεστ δυο φορές σε πέντε μέρες (1 Δημοσιεύσεις)
    • Ανσού Τζαμσένπα: η Ινδή που κατέκτησε το Έβερεστ δυο φορές σε πέντε μέρες. Είναι 38 ετών, μητέρα δύο παιδιών και έχει καταφέρει να κατακτήσει το Έβερεστ συνολικά πέντε φορές. Φέτος όμως έγινε η πρώτη
    • stibens1967
    • 15/09/2017 00:21

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Krousia Trail: Όλα όσα θέλετε να μάθετε για τ…

Krousia Trail: Όλα όσα θέλετε να μάθετε για τον trail αγώνα του Kerkini Lake Run

Ένας νέος αγώνας με την ονομασία Krousia Trail μπαίνει φέτος στο καλεντάρι των αγώνων ορεινού τρεξίματος με τόπο διεξαγωγής την πανέμορφη περιοχή της λίμνης Κερκίνης στο ...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration