Αρχική>Άρθρα>Πρόσωπα>Σε πρώτο πρόσωπο>HDMS 2017: Τέσσερις μέρες στην έρημο - Oι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά (δεύτερο επεισόδιο)!


HDMS 2017: Τέσσερις μέρες στην έρημο - Oι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά (δεύτερο επεισόδιο)!

Ο Αύγουστος φέτος ήταν περίεργος. Με τη διαφορά στη θερμοκρασία να παίζει στους 20 βαθμούς πάνω-κάτω, πήγαμε από τον καύσωνα στον φθινοπωρινό καιρό σε λίγες μόνο μέρες. Είμαι σίγουρη ότι κανέναν μας δεν ενοχλεί να προπονείται (ή να τρέχει αγώνες) με σχετική δροσιά.  Το ανάποδο όμως μάλλον δεν ισχύει. Οι προπονήσεις κατά τη διάρκεια ενός καύσωνα δεν είναι εύκολες. Ειδικά όταν κουβαλάς ένα σακίδιο περίπου επτά κιλών στην πλάτη. Ήλιος, ζέστη, καυτός αέρας. Αλλά όπως οι περισσότεροι από εσάς, ούτε κι εγώ σταμάτησα τις προπονήσεις. Δεν υπάρχει κάποιος μεγάλος αγώνας που θα τρέξω τις επόμενες μέρες. Στις 25 Σεπτεμβρίου όμως, ο καύσωνας θα με περιμένει στην εκκίνηση.

 

Το Half Marathon des Sables Fuerteventura (HMDS) είναι ένας πολυήμερος (multi-stage) αγώνας 4 ημερών (5 ημερών μαζί με τον έλεγχο του υποχρεωτικού εξοπλισμού και τα υπόλοιπα διαδικαστικά) με πλήρη αυτονομία στο ισπανικό νησί Φουερτεβεντούρα στη μέση του Ατλαντικού ωκεανού. Η διαδρομή έχει συνολικό μήκος 125 χλμ και διαιρείται σε τρεις φάσεις:

 

1η μέρα: 30 χλμ. με όριο τις 10 ώρες

2η και 3η μέρα: 60 χλμ. με όριο τις 28 ώρες και

4η μέρα: 35 περίπου χλμ. με όριο τις 10 ώρες

 

Ξέρω τι σκέφτεστε! Κοιτώντας τα χιλιόμετρα και τα χρονικά όρια, ναι, δεν είναι και τίποτα τραγικό. Χαλαρά! Η αλήθεια είναι ότι γενικά θα συμφωνήσω. Σε πρώτη φάση μοιάζει σχετικά “εύκολο”. Οι αγώνες multi-stage όμως απαιτούν μια διαφορετική προσέγγιση. Δεν είναι ο πολύωρος ultra όπου τρέχουμε όλη μέρα (και ενίοτε τη νύχτα), τρώμε ό,τι μας δώσουν στους σταθμούς και κοιμόμαστε κανά δεκάλεπτο στην καρέκλα ή λίγο  παραπάνω σε κάποιο καταφύγιο για να συνεχίσουμε ανανεωμένοι τη μάχη με τα δύσκολα χιλιόμετρα που μας περιμένουν παλεύοντας με την κούραση, τις ανηφόρες και τα στοιχεία της φύσης. Όσοι από εμάς τρέχετε υπεραποστάσεις, ξέρετε πως η κούραση λειτουργεί αθροιστικά. Λίγο τα χιλιόμετρα, λίγο το τερέν, λίγο οι καιρικές συνθήκες, λίγο η όχι και τόσο ιδανική διατροφή, λίγο η προσπάθεια μας για καλά περάσματα και χρόνο, στον τερματισμό, χαρούμενοι μεν, αλλά... πονάμε!

 

Στο Half Marathon des Sables, (και σε όλους τους άλλους μεγαλύτερους αγώνες αυτού του τύπου) η διαχείριση δυνάμεων που απαιτείται είναι διαφορετική και η ενέργειά μας πρέπει να είναι αρκετή για όλες τις μέρες του αγώνα, είτε είναι η πρώτη είτε η τελευταία. Και αυτό γιατί η προσπάθεια του αθλητή συνεχίζεται και αφότου τρέξει τα χιλιόμετρα της συγκεκριμένης μέρας και φτάσει στον χώρο όπου θα περάσει τη νύχτα του, ο οποίος είναι διαφορετικός κάθε βράδυ.

 

Πριν την εκκίνηση και μετά τον τερματισμό, όπως και κατά τη διάρκεια του αγώνα, η διανυκτέρευση θα γίνεται σε εναλλασσόμενες τοποθεσίες μέσα σε ατομικά σκηνάκια τα οποία στήνει και ξεστήνει μόνος του ο κάθε αθλητής κάθε βράδυ και πρωί αντίστοιχα. Εκτός από νερό, η διοργάνωση δεν παρέχει τίποτε άλλο. Η ποιότητα της συνολικής διαβίωσης λοιπόν (ύπνος, διατροφή, σωστή ενυδάτωση, προσωπική υγιεινή κτλ.) εξαρτάται εξ ολοκλήρου από το τι βάρος είναι διατεθειμένος να κουβαλήσει ο εκάστοτε αθλητής, με κατώτατο όριο τα 5 κιλά και ανώτατο τα 12 κιλά, χωρίς το νερό.

 

Εκτός από τα προσωπικά αντικείμενα του καθένα (να πάρω ή να μην πάρω το power bank;) η διοργάνωση του αγώνα έχει και μια λίστα με υποχρεωτικό εξοπλισμό, ο οποίος ελέγχεται την προηγούμενη της εκκίνησης:

 

Υποχρεωτικός εξοπλισμός:

1. Σακίδιο πλάτης WAA Ultrabag 20L ή παρόμοιο

2. Δυνατότητα μεταφοράς 2 λίτρων νερού με παγούρια, ασκό κτλ

3. Υπνόσακος

4. Φακός κεφαλής και εφεδρικές μπαταρίες

5. 10 παραμάνες

6. Πυξίδα με 1 μοίρα ακρίβεια (για εργαστήριο προσανατολισμού)

7. Αναπτήρας

8. Σφυρίχτρα

9. Σουγιάς με μεταλλική λάμα

10. Αντισηπτικό

11. Καθρεφτάκι

12. Αλουμινοκουβέρτα

13. Αντιηλιακό

14. Διαβατήριο ή ταυτότητα

15. 200 ευρώ μετρητά

 

Διαβάζοντας την παραπάνω λίστα βλέπουμε ότι έχει μια λογική, ακόμη και για διαβίωση στην έρημο σε περίπτωση ανάγκης, αφού ούτως ή άλλως οι συμμετέχοντες θα έχουν νερό και φαγητό (αξίας 2000 θερμίδων ανά ημέρα τουλάχιστον) μαζί τους. Τα 200 ευρώ όμως; είναι μία πολύ έξυπνη κίνηση των διοργανωτών. Εάν τυχόν εγκαταλείψεις θα τα χρειαστείς για ύπνο και φαγητό (μέχρις ότου καταφέρεις να βρεθείς στο αεροδρόμιο για να επιστρέψεις στην πατρίδα σου) και αν πάλι τερματίσεις με επιτυχία, θα τα ξοδέψεις με περισσότερη ευκολία στο μαγαζάκι τους αγοράζοντας διάφορα σουβενίρ. Έτσι βγαίνουν πάντα κερδισμένοι...

 

 

Σιγά σιγά λοιπόν αρχίζει να σχηματίζεται μία εικόνα  για το τι ακριβώς θα πρέπει να πάρω μαζί μου υποχρεωτικά και το τι θα επιλέξω να πάρω επιπρόσθετα ώστε οι ώρες εκτός αγώνα να είναι όσο το δυνατόν πιο “άνετες”: ένα στρωματάκι ύπνου 130 γραμμάρια (JYSK 3 ευρώ) και ένα φουσκωτό μαξιλαράκι (Jumbo 1 ευρώ), ένα έξτρα κολάν (Nike), λεπτή φλις μακρυμάνικη για το βράδυ (Intersport), τεχνικό μπλουζάκι (Kalenji 20 ευρώ) αντιανεμικό (Lidl), ελαφριές παντόφλες μπάνιου (JYSK 2 ευρώ, οι σαγιονάρες δεν βολεύουν σε περίπτωση που υπάρξουν φουσκάλες στα δάχτυλα), ένα έξτρα ζευγάρι κάλτσες (Bridgedale Run Ultra Light  Woman 12 ευρώ), ελάχιστα καλλυντικά, κηραλοιφή με σπαθόλαδο (αντέχει στη ζέστη σε αντίθεση με τη βαζελίνη), μισό ρολό χαρτί υγείας, μωρομάντηλα (2 μικρά πακέτα), αυτοκόλλητο αθλητικό επίδεσμο τύπου zinc oxide tape (Φαρμακείο 10 ευρώ) και δύο μανταλάκια (για το στέγνωμα των ρούχων).

 

Την κηραλοιφή και το αντηλιακό τα έχω μεταφέρει να μικρότερες πλαστικές συσκευασίες από το Τiger ώστε να γλιτώσω βάρος.

 

Προσπάθησα όσο μπορούσα να βρω τα απαραίτητα για το HMDS “στη γειτονία μου” δηλαδή από καταστήματα στην πόλη όπου μένω και από την Βουλγαρία, η οποία δεν είναι μακριά από εδώ και έχει κάποια εξαιρετικά προϊόντα. Παρόλα αυτά, χρειάστηκε να αγοράσω και κάποια πολύ συγκεκριμένα αντικείμενα από το ιντερνέτ:

 

Από Αγγλία (Cotswold Outdoor): μεταξωτό σεντόνι υπνόσακου 106 γραμμάρια τιμή 50 λίρες (θα έχει κρύο το βράδυ), μία μακρυμάνικη γυναικεία τεχνική μπλούζα τρεξίματος GORE τιμή προσφοράς 20 λίρες και ένα αλουμινένιο κουτάλι 9 γραμμαρίων SEA to SUMMIT Alphalite Spork, τιμή 6 λίρες.

 

Από Γαλλία (WAA Ultra): σακίδιο WAA Ultrabag 20L, έκδοση 2017, πλήρες σετ τιμή 189 ευρώ, ένα ζευγάρι γκέτες ερήμου MDS τιμή 15 ευρώ και μία πυξίδα SILVA τιμή 39 ευρώ.

 

Και από Ελλάδα: ταμπλέτες SALTSTICK 30 τεμ. τιμή 15 ευρώ, SIS Rego rapid recovery 6 φακελάκια τιμή 2,60 έκαστο και 2 ζεύγη κάλτσες Injinji τιμή 15 ευρώ το ένα.

 

Στα παραπάνω πρέπει να προστεθούν και τέσσερα σακουλάκια zip-lock (IKEA) που το καθένα του έχει το “μενού” της κάθε ημέρας, αξίας 2000 θερμίδων ανά ημέρα τουλάχιστον και περιλαμβάνουν: δύο αφυδατωμένα γεύματα (πρωινό, βραδινό), άφθονα σνάκ για την διάρκεια του αγώνα (που να μην έχουν σοκολάτα διότι λιώνει!), σκόνη αποκατάστασης Rego (SIS), δύο δόσεις μαγνήσιο/κάλιο (DM, από Βουλγαρία), μια δόση παγωμένο τσάι σε σκόνη (το οποίο σε καμία περίπτωση δε θα το πίνω παγωμένο φυσικά, έχει όμως ζάχαρη) και τρεις δόσεις έτοιμο μείγμα Nescafe με γάλα και ζάχαρη σε στικ (από Βουλγαρία επίσης, να ‘ναι καλά μια ελληνική εφεύρεση που λέγεται “φραπέ”!).

 

Περισσότερες πληροφορίες για τη διατροφή μου αλλά και για το πως σκοπεύω να μαγειρέψω χωρίς να κουβαλήσω μαζί μου κουζινάκι εκστρατείας θα έχω στο επόμενο επεισόδιο.

 

Με λιγότερο από έναν μήνα να έχει απομείνει μέχρι την εκκίνηση, και με τα σχολεία έτοιμα να ανοίξουν, υπάρχουν μερικά πολύ σημαντικά θέματα που πρέπει να ακόμη φροντίσω: να πάω τα παπούτσια του αγώνα (La Sportiva Ultra Raptor) στον τσαγκάρη ώστε να ράψει περιμετρικά της σόλας το velcro (“χρατς”) με το οποίο θα στερεωθούν οι κίτρινες γκέτες της WAA, να τακτοποιήσω την ιατρική μου βεβαίωση για την οποία απαιτείται και ένα καρδιογράφημα, να επισκεφτώ άμεσα τη διαιτολόγο για λιπομέτρηση και τις τελευταίες ρυθμίσεις στη διατροφή μου ώστε να έχω όσο το δυνατόν το ιδανικό σωματικό βάρος στην εκκίνηση και να αγγαρέψω την κολλητή μου φίλη για ένα “αθλητικό” πεντικιούρ. Ναι, δεν είναι και λίγα...

 

 

 

Τελειώνοντας, ο Ορεινός αγώνας Κρυόβρυσης Ολύμπου, στις 13 Αυγούστου 2017, ήταν κατά κάποιον τρόπο μία πρόβα τζενεράλε. Ντυμένη με τα ρούχα του HMDS και φορτωμένη με κάμποσα κιλά ρύζι, η διαδρομή δεν βγήκε τρομερά γρήγορα (δυσκολευόμουν να τρέξω για μεγάλο διάστημα με το σακίδιο σε πλήρη ανάπτυξη, τα μεγάλα παγούρια μπροστά και η γυναικεία ανατομία δεν είναι καλός συνδυασμός), βγήκε όμως άνετα και πολύ γρηγορότερα από τα χρονικά όρια που έχει βάλει η διοργάνωση στην Ισπανία. Ρούχα, παπούτσια, καπέλο, σακίδιο και διατροφή δοκιμάστηκαν και ανταποκρίθηκαν χωρίς πρόβλημα στις προσωπικές μου απαιτήσεις. Παρόλο που όπως είπα δεν βολεύουν πολύ στο τρέξιμο, το μεγάλο στόμιο που έχουν τα παγούρια της WAA διευκολύνει πολύ την απευθείας τροφοδοσία με νερό από μπουκάλι (όπως θα γίνεται στο HMDS). Επίσης μπορούσα εν κινήσει να ρίχνω και τις ταμπλέτες με τους ηλεκτρολύτες (στο δεξί παγούρι πάντα) χωρίς καμία καθυστέρηση. Στα μείον να αναφέρω μόνο το γεγονός ότι στις απότομες κατηφόρες (μία είχε ο αγώνας αλλά ήταν αρκετά μεγάλη) ένιωσα τις κάλτσες Injinji να με πιέζουν δυσάρεστα ανάμεσα στα δάχτυλα. Υπάρχει βέβαια η περίπτωση να μην τις φόρεσα σωστά. Είναι κάτι που θα πρέπει να το κοιτάξω.

 

 

Χάρηκα ιδιαίτερα για την σύντομη αλλά πολύ χρήσιμη κουβέντα που είχα με την σκούπα του αγώνα στον Όλυμπο, τον Θανάση Καρέλα αλλά και για την γνωριμία μου με την Μαρία που με πλησίασε πριν την εκκίνηση και μου είπε ότι θέλει να κάνει το MDS στο Μαρόκο στο άμεσο μέλλον. Μαρία, αν και δε σε ξαναβρήκα στην αναμπουμπούλα του τερματισμού, σου εύχομαι ό,τι καλύτερο και όλα τα όνειρά σου να γίνουν πραγματικότητα!

 

 

Στο μεταξύ η ώρα έχει περάσει και ο ήλιος έχει βγει για τα καλά. Καιρός λοιπόν να βάλω τα αθλητικά, να φορτωθώ το σαμάρι μου (οκτώ κιλά τώρα πια), να βάλω μουσική στο μίνι ηχείο και να πάρω τα βουνά. Η φύση κι εγώ. Εγώ και η φύση...

 

Τα λέμε σύντομα!

 

Προηγούμενα άρθρα της σειράς:

1. HDMS 2017: Τέσσερις μέρες στην έρημο - Ένα οδοιπορικό σε τέσσερα επεισόδια!

 

Κλεμεντίνα Μπόλλε

Κλεμεντίνα Μπόλλε

Γεννήθηκα πριν από 44 χρόνια στην Ολλανδία. Είμαι το πιο αργό μέλος των Ypsarion Trail Runners, μιας δραστήριας ομάδας αθλητών με έδρα τη νότια Θάσο. Φανατική ταεκβοντίστρια, έχω την τάση να σπάω συχνότερα τα δικά μου κόκκαλα παρά τα ξύλα και τα τούβλα. Όταν δεν τινάζω χαλιά ή εξηγώ τις αιτίες και τις αφορμές του Πελοποννησιακού πολέμου στα παιδιά μας, μ’ αρέσει να διαβάζω. Όνειρό μου είναι σύντομα να περπατήσω τα 100 μίλια της Ροδόπης μόνη και με πλήρη αυτονομία...

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

  • TdG 2017: Ολοκληρώθηκε ο αγώνας με έναν έλληνικό ...

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, 16/09/2017 18:06
    Συγχαρητήρια στον Βασίλη ,σε επικοινωνία που είχαμε μας είπε ότι από το μισό του αγώνα περίπου είχε πρόβλημα (πρήστηκε λίγο πάνω από το γόνατο ) και συνέχισε με ενοχλήσεις και πλέον περπατούσε , αυτό βέβαια έκανε το εγχείρημα ποιο δύσκολο και την επ ...

    Ολόκληρο...

     
  • Υπέρ και κατά του τρεξίματος στο διάδρομο!

    Μιχάλης Καλαφατάς, 13/09/2017 06:55
    Παρακαλώ υποδείξτε κάποια οικονομικά παπούτσια ειδικά για τον διάδρομο διότι δεν περπατάω πάνω από 5 χλμ/ώρα
     
  • Mount Everest The Greek Expedition 2017: Το Οδοιπ ...

    Κωνσταντίνος Χατζηθωμάογλου, 25/08/2017 11:34
    Καταπληκτική αφήγηση ! Για την εμπειρία τι να πει κανείς...μοναδική. Ευχαριστούμε που τη μοιραστήκατε.
     
  • Andorra Ultra Trail - Ronda del Cims: No mercy ή ...

    Δημήτριος Ζαφειρόπουλος, 18/08/2017 06:14
    Πολλά συγχαρητήρια Χρήστο! Το έφαγες το θεριό της Ανδόρας... Πολύ ζωντανή και κατατοπιστική η περιγραφή σου, πολύτιμος οδηγός για μελλοντικούς υποψήφιους του αγώνα...
     
  • Lakes Sky Ultra 2017: Τρέχοντας στον Ουρανό!

    Δημήτριος Ζαφειρόπουλος, 12/08/2017 19:15
    Eυχαριστώ για τις διευκρινίσεις Δημήτρη...Ορθά εσείς το αναρτήσατε στην κατηγορία extreme. Δηλ. με λίγα λόγια για την διοργάνωση Lakes Sky Ultra "είσαι ό,τι δηλώσεις"...Aφο ύ αυτοπροσδιορίζε σαι Sky Running, ε τότε είσαι Sky Running...Για μένα ο συγ ...

    Ολόκληρο...

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Σίμος Τσακίρης: AlpamayoPro TrailRace, ένας α…

Σίμος Τσακίρης: AlpamayoPro TrailRace, ένας αγώνας με παρελθόν, παρόν και μέλλον!

Δεν υπάρχουν πολλές διοργανώσεις στην Ελλάδα οι οποίες μπορούν να υπερηφανεύονται για το ότι πρωτοπόρησαν και έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξάπλωση του Ορεινού Τρεξίμ...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration