Αρχική>Θέματα>ΑΠΟΨΕΙΣ>Kilian Jornet: Περί Ελευθερίας...


Kilian Jornet: Περί Ελευθερίας...

«Για να αισθάνομαι ελεύθερος» θα ακούσετε σαν την πιο κοινότυπη απάντηση που θα σας δώσει ένας ορειβάτης στην ερώτηση «Γιατί σκαρφαλώνεις;». Είναι απλό. Η ελευθερία σε όλες τις εκφάνσεις της είναι ένας αρχέγονος σκοπός, μία κατάκτηση για την οποία ο άνθρωπος παλεύει από τότε που στάθηκε στα πόδια του. Από τότε προσπαθεί να ανακαλύψει άγνωστους προορισμούς για να κατακτήσει την πολυπόθητη ελευθερία. Από τον Σωκράτη έως τον Νίτσε, οι φιλόσοφοι σκέφτονταν την ελευθερία. Συνεχώς στην καθημερινότητά μας ακούμε πολιτικούς να κόπτονται για την ελευθερία, οικονομολόγους να ονειρεύονται ελεύθερη οικονομία, και ακτιβιστές να παλεύουν με νύχια και με δόντια για αυτήν. Οι ορειβάτες δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαίρεση: βγαίνουν στα βουνά με απώτερο σκοπό την κατάκτηση ενός αγαθού για το οποίο ακόμη ο άνθρωπος πρέπει να παλέψει: την ελευθερία.

Το να βλέπω τον Πρόεδρο των ΗΠΑ να συγχαίρει τους δύο ορειβάτες για την ελεύθερη αναρρίχησή τους στο El Capitan ήταν το λιγότερο οξύμωρο. Οι κυβερνήσεις στηρίζονται σε νόμους και κανόνες. Κανόνες …τα βουνά είναι προς το παρόν από τα ελάχιστα πια μέρη στον πλανήτη στα οποία μπορούμε να τους αποφύγουμε. Μπορούμε να νιώσουμε την ελευθερία ακριβώς επειδή δεν υπάρχει κάποιος κανόνας που θα πρέπει να ακολουθήσουμε, δεν υπάρχουν νόμοι ανθρώπινοι. Μόνο η φύση έχει τους νόμους της, το βουνό ορίζει τους κανόνες. Τα βουνά θα μπορούσε να πει κάποιος είναι η Γη της Επαγγελίας για αυτούς που αισθάνονται «αναρχικοί», για αυτούς που θέλουν να ζουν ελεύθεροι.

 

Για το τελευταίο βέβαια δεν μπορώ να είμαι απόλυτα σίγουρος. Οι πρώτες αναβάσεις στο Matterhorn ήταν ουσιαστικά μία μάχη μεταξύ δύο κρατών, της Ιταλίας και της Ελβετίας. Το λάφυρο ήταν η «κατάκτηση» της κορυφής. Όταν όλες οι κορφές των Άλπεων γέμισαν σημαίες κρατών (ή σταυρούς…), οι «πατριώτες» μετέφεραν το πεδίο της μάχης στις οκτάρες κορυφές των Ιμαλαϊων. Προφανώς οι αποστολές δεν είχαν και πολύ την ελευθερία κατά νου.

 

 

 

Ευτυχώς όμως πριν τις μάχες των Ιμαλαϊων υπήρχαν και οι άλλοι… Αναρριχητές όπως ο Paul Preuss εισήγαγαν μία διαφορετική ηθική στην ορειβασία. Τον ακολούθησαν αρκετοί. Ο Comici, ο Maurice Wilson, ο Walter Bonatti, o Reinhold Messner, o Claudio Barbier, o Bill Tilman ή ο Dean Potter είχαν οδηγό την ελευθερία περισσότερο από το λάφυρο της κατάκτησης όταν σκαρφάλωναν βουνά. Εσείς ως αναρριχητές, ορειβάτες, αλπινιστές ή απλά άνθρωποι του βουνού σίγουρα έχετε εμπνευστεί περισσότερο από αυτούς τους ανθρώπους.

 

Όλοι αρεσκόμαστε σε ωραία, φιλοσοφικά και αυτάρεσκα λόγια για την ίδια την συνύπαρξή μας με τα βουνά. Η αναρρίχηση όμως, εκτός από μία πνευματική εμπειρία εμπεριέχει … και πρακτική! Πρέπει να σκαρφαλώσεις με τα χέρια, τα πόδια και το σώμα σου! Συνήθως οι ορειβάτες έχουμε μεγάλη γνώμη για τον εαυτό μας ακριβώς επειδή εξασκούμε μία περισσότερο εγκεφαλική και πνευματική δραστηριότητα. Το είχε πει και ο Lionel Terray: είμαστε όλοι Conquistadors of the Useless (Κατακτητές του Ανώφελου). Πολλές φορές μπαίνουμε στην διαδικασία να σκεφτούμε μόνο την πνευματικότητα της αναρρίχησης και όχι τους πρακτικούς τρόπους με τους οποίους θα την πραγματοποιήσουμε. Είναι αυτές οι φορές που ο «σκοπός αγιάζει τα μέσα», που αυτή η πνευματικότητα «κρύβει» ή «δικαιολογεί» τον τρόπο με τον οποίο σκαρφαλώνουμε. Η ορειβασία πολλές φορές δεν ενισχύει την ελευθερία, αλλά το εγώ μας. Η κορυφή είναι πολλές φορές το παν. Ασχέτως τι χρησιμοποιούμε για να φτάσουμε σε αυτήν. Σταθερά σχοινιά, οξυγόνο, φάρμακα, γάζωμα των βράχων, ακόμα και στρατιές αχθοφόρων επιστρατεύουμε προκειμένου να φτάσουμε στην πολυπόθητη κορυφή. Αυτός είναι ο ένας τρόπος.

 

Αλλά για κάτσε … αφού δεν υπάρχουν κανόνες και νόρμες, αφού τα βουνά είναι η επιτομή της ελευθερίας ποιο είναι το πρόβλημα να χρησιμοποιούμε όλα αυτά τα μέσα για να σκαρφαλώσουμε; Γιατί να μην είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ότι θέλουμε; Η απάντηση είναι απλή. Προφανώς και είμαστε. Έχει να κάνει με το πώς αισθάνεται ο καθένας την ελευθερία. Και για κάποιους δυστυχώς πολλές φορές είναι ένα «μέσο» για να διαγράψουν τους δεσμούς που μας συνδέουν με τα αρχέγονα ένστικτά μας. Ποιος είναι όμως τελικά ο κανόνας, αν υπάρχει; Μήπως να μην χρησιμοποιούμε έναν τόνο εξοπλισμό; Νομίζω ότι τελικά η ελευθερία δεν έχει να κάνει με τον τρόπο που σκαρφαλώνεις ή το μέσο που χρησιμοποιείς για να το πετύχεις. Για μένα δεν υπάρχει καλύτερη ερμηνεία της ελευθερίας από την επική αναρρίχηση της Silvia Vidal για 25 μέρες, χωρίς επικοινωνία με τον έξω κόσμο, σε έναν παρθένο τοίχο στο Kailash Parbat στην Ινδία. Η ελευθερία είναι συναίσθημα.

 

Σήμερα βλέπουμε αναρριχητές όπως ο Alex Honnold που σκαρφαλώνει solo το Half Dome, τον Ueli Steck που ανεβαίνει μόνος στο Annapurna. Μία πραγματική επαναπροσέγγιση των ανθρώπινων δυνατοτήτων. Αυτοί οι αναρριχητές έχουν την αντοχή, τις σωματικές, τεχνικές αλλά και πνευματικές αρετές να καταφέρνουν πράγματα αδιανόητα για τους περισσότερους. Την ελευθερία δεν την βρίσκουμε αντιγράφοντας αυτά που κάνουν οι άλλοι, ακόμη κι αν είναι από άλλον κόσμο! Την ελευθερία την βρίσκουμε στο δικό μας Half Dome, στην δική μας Annapurna… Την ελευθερία την βρίσκουμε όταν κάνουμε αυτό που θέλουμε, χρησιμοποιώντας όλο μας το είναι.

 

Ελευθερία τελικά είναι να μπορείς να έχεις την επιλογή. Αυτό είναι το πιο σημαντικό

Έτσι λοιπόν μπορώ να σκαρφαλώσω το Half Dome χρησιμοποιώντας ότι εξοπλισμό υπάρχει, μπορώ να ανέβω στο Έβερεστ με οξυγόνο και σταθερά σχοινιά, μπορώ να κάνω ότι θέλω γενικώς, αρκεί να μπορώ να το πληρώσω. Στον 21ο αιώνα, τώρα που οι μάχες των εθνών δεν υπάρχουν πια, βρισκόμαστε στην εποχή του προσωπικού branding. Δεν είμαστε πια μόνο εμείς, αλλά και τα brands τα οποία πρέπει να είναι πάντα αναγνωρίσιμα, στην πρώτη γραμμή. Σήμερα μπορούμε να παρακολουθούμε τον Tomy (Caldwell) και τον Kevin (Jorgenson) κάθε δευτερόλεπτο στο Dawn Wall. Η τηλεόραση ήταν εκεί. Εκεί όμως ήταν και οι ίδιοι οι οποίοι ανελλιπώς πόσταραν στους προσωπικούς τους λογαριασμούς σε όλα τα socialmedia τις σκέψεις, τις εντυπώσεις, τους φόβους, τα αισθήματά τους. Μπορούσαμε και εμείς να πιαστούμε στις λιλιπούτειες προεξοχές του El Capitan από το smartphone μας! Και εγώ ο ίδιος, μόλις επιστρέψω σπίτι ανεβάζω την προπόνησή μου στο Movescount και στο Strava, γράφω στο Twitter πως αισθάνομαι, βρίσκω μια ωραία φωτογραφία για να βάλω στο Instagram και γράφω κάτι χαζό και υπαρξιακό στο Facebook. Όλα σήμερα είναι συνδεδεμένα. Δεν είναι και αυτό ένα τείχος που υψώνεται μπροστά στην ελευθερία μας; Θέλουμε να μας παρακολουθούν, να μας αναλύουν, να μας κρίνουν, να μας ερμηνεύουν; Μήπως όλα αυτά βάζουν φρένο στην αναζήτηση της ελευθερίας μας; Ή μήπως όλη αυτή η σύνδεση είναι και ο απόλυτος συμβολισμός του αλπινισμού; Μια τεράστια σχοινοσυντροφιά. Ο ένας δεμένος με τον άλλον. Με την ζωή. Ακριβώς όπως και ο Ατέλειωτος Βρόγχος (Endless Knot), ένα αρχαίο θιβετιανό σύμβολο που αντιπροσωπεύει τη συνύπαρξη στο πνευματικό μονοπάτι, τη ροή του χρόνου και την κίνηση μέσα σε αυτό που είναι αιώνια. Ένα μονοπάτι αιώνιας αναζήτησης της ίδιας της ύπαρξής μας. Όλοι Ένα.

 

Ίσως όμως χρειάζεται να ξετυλίξουμε το κουβάρι του χρόνου. Ξεκίνησα την ορειβασία ακολουθώντας τους γονείς μου. Μετά μπήκα στον κόσμο του αγωνιστικού Ορειβατικού Σκι, από εκεί στους αγώνες ορεινού τρεξίματος και τώρα πάλι πίσω στην ορειβασία. Ένας από τους ανθρώπους που με έχουν επηρεάσει βαθιά είναι και ο Stephane Brosse. Ήταν ένας αθλητής, ένας αλπινιστής, ένας άριστος σκιέρ. Δεν τον ενδιέφερε να γίνει κάτι, ήταν ελεύθερος. Μου είχε πει κάποτε ότι «ελεύθερος είναι αυτός που ακολουθεί το δικό του μονοπάτι. Όπως ακριβώς όταν είσαι στο βουνό και επιλέγεις την δική σου γραμμή. Ελεύθερος είναι αυτός που επιλέγει το δικό του μονοπάτι στην ζωή, που προχωράει μπροστά, ξεκινάει οικογένεια, ζει την ζωή του. Στα βουνά υπάρχουν πολλές παράλληλοι που μπορείς να ακολουθήσεις. Για αυτό μου αρέσουν, γιατί μου δίνουν αυτό το αίσθημα της ελευθερίας. Δεν υπάρχουν δρόμοι, τους δρόμους τους φτιάχνεις εσύ. Είσαι αυτός που θέλεις εσύ και όχι οι άλλοι. Ελευθερία τελικά είναι να μπορείς να έχεις την επιλογή. Αυτό είναι το πιο σημαντικό».

 

 

Η επιλογή είναι δύσκολη. Στον ανταγωνιστικό κόσμο που ζούμε σήμερα, χρειάζεται να είμαστε καλοί σε κάποια πράγματα. Ο κόσμος τελικά δεν επιλέγει, κάνει τα πάντα… συγγνώμη… ο κόσμος προσπαθεί να κάνει τα πάντα. «Πρέπει» να είμαστε όσο το δυνατόν πάντα πιο κοντά στην επιτυχία. Έτσι λοιπόν μένει ελάχιστος χρόνος για την πραγματική εξερεύνηση, την πραγματική περιπέτεια.

 

Η ελευθερία λοιπόν για μένα βρίσκεται μέσα στην επιτυχία ή στην αποτυχία, σε εκείνες τις στιγμές που βρίσκομαι να ταλαντεύομαι και να ισορροπώ ανάμεσα στο ζωώδες ένστικτο να διατηρηθώ στην ζωή και το διανοητικό ένστικτο που με προτρέπει να αγγίξω τον θάνατο για να καταλάβω την ζωή. Και αυτή η ισορροπία είναι αυτή που μας εξελίσσει, η ισορροπία που βρίσκεται στον κάθε έναν από εμάς, διαφορετική, μα τόσο ίδια. Ακριβώς όπως οι ποιητές που έχουν κάνει θαύματα με την πένα τους έχουν ζήσει μία σκληρή ζωή, έτσι και οι ορειβάτες … ΟΚ, αρκετά με τα υπαρξιακά μου διάολε!

 

*Ελεύθερη -τελείως όμως- μετάφραση από το http://alpinrunning.org/: Τάκης Τσογκαράκης

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

    • trail (1 Δημοσιεύσεις)
    • 1. Mizuno wave ascend 8 42 50euro 2. Tecnica xlite 2.0 42 (portokali) 50euro 3. North Face jacket adiavroxo small (mple) 80euro FINISHER ZAGORI 80km 4. North Face kapelo 20euro FINISHER ROC 8
    • konstantinos.ef
    • 22/10/2017 11:07
    • Ανάβαση απο τα Χτένια Αρτεμισίου στην Κορυφή Μαλεβ (1 Δημοσιεύσεις)
    • Το Αρτεμίσιο είναι βουνό της Πελοποννήσου που βρίσκεται στα σύνορα των νομών Αργολίδας και Αρκαδίας. Βόρεια ενώνεται με το Λύρκειο, δυτικά καταλήγει στο οροπέδιο της Μαντίνειας και νότια ενώνεται με τ
    • JohnLux
    • 20/10/2017 11:00
    • trail (1 Δημοσιεύσεις)
    • 1. Mizuno wave ascend 8 42 50euro 2. Tecnica xlite 2.0 42 (portokali) 50euro 3. North Face jacket adiavroxo small (mple) 80euro FINISHER ZAGORI 80km 4. North Face kapelo 20euro FINISHER ROC 8
    • konstantinos.ef
    • 19/10/2017 11:13
    • LOWE ALPINE Mountain Attack 35-45 lt - Παρουσίαση (1 Δημοσιεύσεις)
    • Τον περασμένο χειμώνα έψαχνα για ένα σακίδιο που θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω για 2 μέρες (μία νύχτα) για ορειβασία στο βουνό. Αυτό το νέο σακίδιο θέλησα να έχει πολλά χαρακτηριστικά για χειμερινή
    • JohnLux
    • 18/10/2017 12:48
    • Πρόβλημα με τα νύχια των ποδιών (4 Δημοσιεύσεις)
    • Τα δάκτυλα σου δεν πρέπει να ακουμπούν κατά το τρέξιμο στο μπροστά μέρος. Μεγαλύτερο νούμερο και σωστό δέσιμο για να μην φεύγει το πόδι μπροστά στις κατηφορες. Τι νούμερο φοράς κανονικά και τι νούμερ
    • flaming arrow
    • 17/10/2017 21:42

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

To Advendure στο Salomon Cappadocia Ultra Tra…

To Advendure στο Salomon Cappadocia Ultra Trail 2017!

Ήταν αρχές του 2015 όταν πρώτοι εμείς εδώ στο Advendure είχαμε συστήσει τον Cappadocia Ultra Trail στο ελληνικό κοινό. Όπως είχαμε αναφέρει τότε «Ίσως το βασικότερο χαρακ...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration