Τα 10 πιο Συχνά Λάθη - Μέρος 2ο: Αναρρίχηση Βράχου

Το δεύτερο μέρος με τα πιο συχνά λάθη, που μπορεί να κάνει κάποιος στα βουνά, αφορά στην αναρρίχηση βράχου. Υψηλού ρίσκου δραστηριότητα στο παρελθόν, η αναρρίχηση πια κερδίζει αργά, αλλά σταθερά και εδώ ένα αφοσιωμένο, διογκούμενο κοινό  που απολαμβάνει την ενασχόληση κυρίως σε χαμηλά βράχια 20-40 μέτρων που οργανώνονται καταλλήλως και εξοπλίζονται με πολλές μόνιμες ασφάλειες. Τέτοια πεδία αναρρίχησης με εύκολη πρόσβαση και εξαιρετικό περιβάλλον  η Ελλάδα διαθέτει πάρα πολλά πια και δικαίως θεωρείται τα τελευταία χρόνια ένας από τους δημοφιλέστερους παγκοσμίως προορισμούς για αναρρίχηση βράχου. Σε μερικούς αναρριχητές η οργάνωση αυτή δυστυχώς δημιουργεί μια ψευδαίσθηση απόλυτης ασφάλειας που τους κάνει καμιά φορά να ξεχνούν ότι η αναρρίχηση είναι πρωτίστως άθλημα υψίστης ατομικής ευθύνης. 

Τα 10 πιο συχνά λάθη που γίνονται στην αναρρίχηση βράχου με σειρά σοβαρότητας των επιπτώσεων είναι τα εξής:

 

1. Κόμπος στο τέλος του σχοινιού

Η στατιστική είναι αμείλικτη: τα συχνότερα και πιο επικίνδυνα λάθη σε οργανωμένα πεδία μιας σχοινιάς γίνονται κατά τη διαδικασία κατάβασης του επικεφαλής. Αλλά και σε μεγάλες διαδρομές με συνεχόμενα ραπέλ, γίνονται συχνά λάθη δυστυχώς και από έμπειρους, με σχεδόν πάντα τραγικά αποτελέσματα. Δέσε κόμπο στην ελεύθερη άκρη του σχοινιού! Πόσα επιπλέον ατυχήματα θα πρέπει να συμβούν για να το καταλάβεις, ...πόσα;

 

Κάπως έτσι ξεκλιπάρει το σχοινί σε μία πτώση...2. Προέλεγχος συστήματος ασφάλισης

Το πρωτόκολλο είναι απλό και σαφές, πριν ξεκινήσεις την αναρρίχηση έλεγξε αν ο σύντροφός σου σε ασφαλίζει σωστά και βάλε αυτόν να ελέγξει τον κόμπο πρόσδεσης στη ζώνη σου. Συνήθως ένα δυνατό τράβηγμα εκατέρωθεν αρκεί. Από τα πέντε περιστατικά που συνέβησαν μπροστά μου, με τον επικεφαλής να σκαρφαλώνει έχοντας  ξεχάσει να ολοκληρώσει το κόμπο στη ζώνη του, ευτυχώς κανένα δεν είχε άσχημη κατάληξη.

Δεν συνέβη το ίδιο όμως το 1989 στα Buoux στη Γαλλία με τη διάσημη Αμερικανίδα αναρριχήτρια Lynn Hill, που ξέχασε να τελειώσει τη «Καντιλίτσα» στη ζώνη της με αποτέλεσμα να πέσει 25 μέτρα. Επέζησε και ανέκαμψε γρήγορα, αλλά ο κόμπος έμεινε να λέγεται από τότε σαν ο «κόμπος της Hill». Όπως ομολόγησε πριν ξεκινήσει αφαιρέθηκε με τη συζήτηση κάτω και ξέχασε τον κόμπο.

 Συχνό λάθος και  το να μπει το σχοινί ανάποδα ιδιαίτερα σε πιο περίπλοκές συσκευές ασφάλισης, όπως το Gri-gri.  

 

3. Ελλιπής επικοινωνία

Η σωστή επικοινωνία μιας σχοινοσυντροφιάς ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει οπτική επαφή δε θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, είναι όμως πάντοτε κρίσιμη. Μπορεί να φυσάει, η διαδρομή να είναι μεγάλη,  να επικρατεί έντονη φασαρία ή δε ξέρω τι άλλο μπορεί να εμποδίζει την επικοινωνία σου με τον επικεφαλής, σε κάθε περίπτωση όμως, θα πρέπει  να έχεις συμφωνήσει από κάτω το πλάνο μέχρι και το ρελέ, πχ θα τον κατεβάσεις εσύ τελικά ή θα κάνει ραπέλ;

Πριν από μερικά χρόνια στου Φιλοπάππου δυο νεαρές αναρριχήτριες σκαρφάλωναν. Η επικεφαλής αρχικά θα έκανε ραπέλ, φτάνοντας όμως πάνω στο ρελέ,  άλλαξε γνώμη κλίπαρε το σχοινί της και έριξε το βάρος της πίσω. Έπεσε στο κενό. Η πτώση της ήταν 10 περίπου μέτρων. Τη γλίτωσε, αλλά με σοβαρά κατάγματα στη σπονδυλική στήλη. Για κακή της τύχη η φίλη της είχε προλάβει να βγάλει το σχοινί από τη συσκευή ασφάλισης.

 

Σε πολλά ζώα δεν αρέσουν οι αναρριχητές!

 

4. Απρόσεκτη ασφάλιση

Χαλαρά ή πολύ σφικτά μπόσικα στο σχοινί προκαλούν πολλά ατυχήματα ιδιαίτερα σε οργανωμένα πεδία που οι πτώσεις του επικεφαλής είναι  συχνές. Επιπλέον, η φασαρία που επικρατεί εκεί από  τη συνήθη πολυκοσμία μπορεί εύκολα να αποσπάσει τη προσοχή αυτού που ασφαλίζει και να ξεχάσει ότι  κρατά ..μια ζωή στο χέρια του.  Αλλά και σε μεγάλες διαδρομές πολλαπλών σχοινιών η απρόσεκτη ασφάλιση έχει στοιχίσει σε «επικεφαλείς» και «δεύτερους». Ένα άλλο συχνό λάθος είναι όταν ασφαλίζεις τον επικεφαλής σε απόσταση από τον βράχο ή όταν ασφαλίζεις κάποιον πολύ βαρύτερο από εσένα. Αν πέσει, μπορεί να σε τραβήξει βίαια και να χάσεις τον έλεγχο ή να χτυπήσεις και εσύ

 

ΠΡΟΣΟΧΗ στο κατέβασμα!

 

5. Πολύ αυτοπεποίθηση, λίγη δεξιότητα

Το να πιέζεις τον εαυτό σου να γίνεις καλύτερος αναρριχητής δεν είναι λάθος, αρκεί να αναγνωρίζεις τους περιορισμούς σου, να καταλαβαίνεις το ρίσκο στο οποίο εμπλέκεσαι και να αξιολογείς με ειλικρίνεια την ικανότητα σου να το αντιπαρέλθεις. Σύμφωνα με τις έρευνες, η υπερβολική αυτοπεποίθηση  είναι μια από τις βασικότερες αιτίες αναρριχητικών ατυχημάτων.

 

Και οι αναρριχητικοί κρίκοι σπάνε...6. Τυφλή εμπιστοσύνη στον μόνιμο εξοπλισμό

Στη χώρα μας γυρίστηκαν απίστευτα σήριαλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τότε που χτύπησε και εδώ ο περίφημος «Ιός των βυσμάτων». Ναι… τα βύσματα σπάνε, κατάλαβε το επιτέλους! Οι συνθήκες υγρασίας και αλμύρας φαίνεται ότι δημιουργούν ένα τοξικό περιβάλλον για τον μόνιμο εξοπλισμό, ιδιαίτερα στα παραθαλάσσια αναρριχητικά πεδία, κατηγορία στην οποία υπάγεται περίπου το 80% των δικών μας.  Η έρευνα της UIAA στους τροπικούς το 2009, έδειξε ένα 10%-20% των βυσμάτων αναρριχητικών διαδρομών δεν άντεχε πτώση αναρριχητή.  Έλεγχε πάντα τον εξοπλισμό που βρίσκεις σε μια διαδρομή. Το χρώμα του είναι μια πρώτη ένδειξη. Στη παραμικρή αμφιβολία, απέφυγε τη χρήση του!

 


7. Επικίνδυνο ρελέ

Χρησιμοποίησε δικά σου υλικά στο ρελέ για top rope.

Το ρελέ αποτελεί το πιο κρίσιμο σημείο  μιας διαδρομής. Η ασφάλεια του μπορεί να υποβαθμιστεί από πολλούς παράγοντες όπως, ποιότητα βράχου, λανθασμένες τοποθετήσεις ασφαλειών, μη επαρκείς ή φθαρμένες παλιές ασφάλειες, κ.α. γι’ αυτό απαιτείται πάντα ένας καλός έλεγχος πριν τη χρήση και βέβαια μπόλικη σκέψη πριν τη κατασκευή του. Το ρελέ πρέπει να αποτελείται τουλάχιστον από 2 αυτόνομες ασφάλειες όταν πρόκειται για πλακέτες-βύσματα ή περισσότερες όταν πρόκειται για φορητές (καρφιά, καρυδάκια, κλπ). Στα αθλητικά πεδία θα πρέπει να ελέγχεται πάντα η κατάσταση των κρίκων κατάβασης ιδιαίτερα αν δεν είναι πιστοποιημένοι  για αναρρίχηση. Στο top-roping βάλε δικούς σου κρίκους στο ρελέ, μη φθείρεις τους φιξαρισμένους!

Το Φθινόπωρο που μας πέρασε ένας Αυστριακός οδηγός βουνού, είχε σοβαρότατο τραυματισμό, όταν υποχώρησε ολόκληρος ο βράχος πάνω στον οποίο ήταν το ρελέ, σε πεδίο sportclimbing του Ιταλικού νότου.

 

8. Λανθασμένοι χειρισμοί

Μερικά λάθη που κάνει ένας αναρριχητής-τρια  σκαρφαλώνοντας  «επικεφαλής», στη καυτή άκρη του σχοινιού, μπορεί να μην χαρακτηρίζονται μοιραία άλλα έχουν και αυτά τις συνέπειες τους. Το σχοινί για παράδειγμα όταν έχει μείνει  πίσω από το πόδι   σε περίπτωση πτώσης  θα σε γυρίσει ανάποδα. Πρόσεχε, ιδιαίτερα σε τραβέρσες, στέγες ή σε πλάγιες μετατοπίσεις. Έλεγχε πάντα τις γωνίες που κάνουν οι κρίκοι με τον βράχο, να μη κάνουν μοχλό. Επίσης, η πύλη τους το πιο αδύνατο σημείο δηλαδή, να κοιτά πάντα αντίθετα, από το βράχο και από τη πορεία σου, αν δε θέλεις να «ξεκλιπαριστεί» όταν πέσεις. Όταν οι ασφάλειες είναι πάρα πολύ κοντά και θέλεις να «κλιπάρεις», μη πιάσεις σχοινί κάτω από τη τελευταία πλακέτα, θα μπλοκαριστείς και θα χάσεις το onsight. Μη «τικάρεις» με σημάδια το βράχο δεξιά και αριστερά επειδή νομίζεις ότι σε βολεύει, καταστρέφεις το onsightτου άλλου. Και μη ξεχνάς να ελέγχεις τη κατάσταση του εξοπλισμού σου και τις οδηγίες χρήσης του.

 

9. Αναρριχητικό Κράνος

Το κράνος έχει γίνει ευτυχώς απαραίτητο πια αξεσουάρ του αναρριχητή και σ’ αυτό φαίνεται να έχει συμβάλει η βιομηχανία που προσφέρει φθηνές, μοδάτες και άνετες λύσεις σε τέτοιο βαθμό που πραγματικά δεν υπάρχει καμιά  δικαιολογία ν΄ αφήσεις το κεφάλι σου και …το πολύτιμο περιεχόμενο του,  εκτεθειμένο  σε μια ορθοπλαγιά.

 

Η διαχείριση του κόσμου στη βάση των διαδρομών δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση.10.   Επισφαλής Βάση

Μπορεί η βάση  ενός αναρριχητικού πεδίου να είναι ωραία και ειδυλλιακή όμως με λίγο κόσμο παραπάνω εύκολα μετατρέπεται σε ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο μέρος.  Οι έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι γενικά έχουν τη τάση να κουβαλούν  το σπίτι τους όπου και να πάνε στη φύση: φωνές, συζητήσεις, χαβαλές, μουσικές, κινητά, σουρτα-φέρτα, φραπέδες-τσιγάρα, ανεξέλεγκτα σκυλιά/ανάγωγοι ιδιοκτήτες, ανήσυχα μωρά/τσιτωμένες μαμάδες/περήφανοι μπαμπάδες,  δε θέλει και πολύ  για να γίνει το μέρος κόλαση γι’ αυτόν που σκαρφαλώνει ή  ασφαλίζει. Μια βάση γίνεται επικίνδυνη και στις «ζώνες ρίψης» γιατί όσο συμπαγής και να ‘ναι ο βράχος όλο κάτι θα πετάξει από πάνω. Ακόμη, πολλές βάσεις βρίσκονται σε κακοτράχαλα ή απότομα σημεία, που χρειάζεται ιδιαίτερη συγκέντρωση για τον ασφαλιστή να μη χάσει την ισορροπία του. Τέλος, όλα τα είδη που κατοικούν στα βράχια ενοχλούνται από τους αναρριχητές και κάποια το δείχνουν, με πιο επικίνδυνα τα φίδια και τις σφήγκες.

 

Διαβάστε επίσης το πρώτο μέρος της σειράς "Τα 10 πιο συχνά λάθη" - Πεζοπορία 

Γιώργος Βουτυρόπουλος

Γεννήθηκε το 1969 και σκαρφαλώνει στα βουνά από τα 16 του. Έχει καταφέρει σημαντικές αναρριχήσεις σε διαδρομές βράχου,  πάγου και μικτού πεδίου στα βουνά της Ελλάδας, στις Άλπεις, Δολομίτες, Γερμανία, Βρετανία, Νορβηγία. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε ορειβατικές αποστολές σε βουνά μεγάλου υψομέτρου, στο Περού-Άνδεις,  Αφρική-Κένυα, στο Νεπάλ, Θιβέτ, Πακιστάν, Ινδία, Κιργιστάν.  Είναι ομοσπονδιακός εκπαιδευτής ορειβασίας και οδηγός βουνού από το 1993,  συν-συγγραφέας των εγχειριδίων ορειβασίας, η Τέχνη του Βουνού (2010, 2011) και Ορεινή Πεζοπορία (2012). 

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

10 Years @Rout100miles, A Travel in History ... https://t.co/HY0fNw8S5e https://t.co/0Jek3WrAtH
Imressive closing of the @Skyrunning_com 2018 season in Limone! https://t.co/36JfywsGFC #ISD | Photo (c)… https://t.co/7OzCkCYU35
@SalomonSports Store Κηφισιάς: Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη λίγες ημέρες πριν τα επίσημα εγκαίνια:… https://t.co/X8emTgCsyu
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Αύξηση της ταχύτητας ή του αριθμού επαναλήψεων σε διαλειμματικές προπονήσεις και πότε;

10 Χρόνια Rodopi Ultra Trail, ένα Ταξίδι στον Χρόνο...

Με εντυπωσιακό ρεκόρ έκλεισε η σεζόν του Migu Run Skyrunner® World Series στον Limone Extreme SkyRace®

Salomon Store Κηφισιάς: Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη λίγες ημέρες πριν τα επίσημα εγκαίνια!

Ios Adventure – Ένα τριήμερο multi-sport περιπέτειας στο νησί της ατέλειωτης νιότης και της ξέφρενης διασκέδασης!

Τρέχεις στον πρώτο σου ultra βουνού; Ένας μίνι "οδηγός επιβίωσης"

Andros Trail Race 2018: Κι όμως ... είναι ακόμα εδώ!

Για πρώτη φορά Έλληνες ορειβάτες στο Manaslu (8.163μ)

 Άρωμα Ελλάδας στο Salomon Ultra Pirineu!