O Jessed Hernandez της Inov8 και η Zhanna Vokueva της Salomon εγκαταστάθηκαν ξανά στον θρόνο τους στον φετινό Olympus Marathon! O Ισπανός ο οποίος μας είχε δείξει τις «άγριες» διαθέσεις του με την φετινή του πορεία, τις επαλήθευσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο κατακτώντας μία σπουδαία νίκη, αφού το 4.36.44 που πέτυχε αποτελεί την 3η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στον αγώνα! H Ρωσίδα Zhanna Vokueva μετά από το περσινό «διάλλειμα», πήρε την 3η της νίκη στον αγώνα με 5.57.30, επίδοση που μπορεί να είναι μακριά από το δικό της ρεκόρ στον αγώνα (5.34.04, 2011), δεν παύει όμως να αποτελεί μία πολύ καλή εμφάνιση.

Τι Λωζάνη, τι Κοζάνη! Δεν θα μπορούσε να ταιριάξει περισσότερο στην δική μας περίπτωση. Μπορεί στην υπόλοιπη Ελλάδα να έχουμε μπει για τα καλά σε καλοκαιρινούς ρυθμούς ελέω Δεκαπενταύγουστου για να φορτώσουμε μπαταρίες ενόψει των μεγάλων φθινοπωρινών αγώνων, δεν συμβαίνει το ίδιο όμως και σε μια πανέμορφη περιοχή της Ελλάδας, στο Άσκιον όρος ή Σινιάτσικο που θα φιλοξενήσει τον 6ο Ορεινό Αγώνα Ναμάτων. Το ίδιο Σαββατοκύριακο…όχι ακριβώς στην Λωζάνη, αλλά στο Sierre, στην καρδιά του Valais Alps στην Νοτιοδυτική Ελβετία διεξάγεται για 40η φορά ένας από τους παλαιότερους αγώνες στην Ευρώπη, ο διάσημος Sierre Zinal.

Στην ιστορία πέρασε ο 10ος επετειακός Olympus Marathon με μία μεγάλη νίκη του έλληνα πρωταθλητή Δημήτρη Θεοδωρακάκου και της Ρωσίδας Zhanna Vokueva και οι δύο αθλητές της διεθνούς ομάδας της Salomon. Ρεκόρ συμμετοχών αλλά και τερματισμών σε έναν αγώνα που τα είχε όλα. Οι φαινομενικά καλές για τρέξιμο καιρικές συνθήκες δεν αποδείχθηκαν τόσο ιδανικές αφού η πυκνή ομίχλη που είχε εγκατασταθεί από νωρίς πάνω από την Πετρόστρουγκα (Κ-15) σε συνδυασμό με την ελλιπέστατη σηματοδότηση δυσκόλευσε αρκετούς αθλητές. Το κρύο δεν ήταν αμελητέο και όσοι ήταν απροετοίμαστοι χωρίς κατάλληλο ρουχισμό δυσκολεύτηκαν μέχρι να κατέβουν σε πιο χαμηλά υψόμετρα.

Φθινόπωρο 2004. Σε ορειβατικό περιοδικό της εποχής πέφτει το μάτι μου σε μία είδηση στις μέσα σελίδες για έναν αγώνα στον Όλυμπο. Εκατόν δεκαεπτά αθλητές ξεκίνησαν από το Δίον, ανέβηκαν στο οροπέδιο των Μουσών, διέσχισαν τα Ζωνάρια και μέσω Ζολώτα, Πριονιών και Ενιπέα τερμάτισαν στο στάδιο του Λιτοχώρου σε … μερικές ώρες! Κούνησα το κεφάλι μου… «δεν πάει καλά ο κόσμος, δεν γίνονται αυτά τα πράγματα...». Εκείνη την εποχή είχα πάρει σβάρνα τα βουνά με ένα αντίσκηνο στην πλάτη και με μια καλή παρέα και η ανάβαση και μόνο στο οροπέδιο φάνταζε στα μάτια μου σαν … ορειβατική αποστολή! Τέλη Ιουνίου 2006. Εκδρομούλα στον Όλυμπο, ανάβαση από Πριόνια μέχρι καταφύγιο Ζολώτα. Ανεβαίνοντας χαλαρός ξαφνικά εμφανίζεται πίσω από μια στροφή του μονοπατιού ένας με σορτσάκι … κυριολεκτικά πετώντας! Έκανα στην άκρη μην μπορώντας να το πιστέψω. Μετά από λίγες στιγμές εμφανίζεται κι άλλος! Ο ένας μετά τον άλλον αθλητές αέρινοι, φιγούρες από έναν άλλο κόσμο από τον δικό μου με έκαναν να θυμηθώ εκείνη την είδηση που είχα διαβάσει πριν δύο χρόνια. Ξαποσταίνοντας στο καταφύγιο του Ζολώτα, δεν σταμάτησαν να έρχονται για αρκετή ώρα. Λίγο νερό, ένα σοκολατάκι και δρόμο! Μα πως το κάνουν; Απορία… Μπροστά σου ξετυλίγονταν εικόνες που εναλλάσσονταν με απίστευτη ταχύτητα. Ένταση, αγωνία, πάθος, πόνος, κούραση, εξάντληση, υποθερμία, αφυδάτωση. Συναισθήματα πρωτόγνωρα. Ανατριχίλα…

Στις παγωμένες πλαγιές του Elbrus στην Ρωσία ξεκίνησε φέτος η σεζόν για την ISF με τον Elbrus Vertical Kilometer®.