Η αλήθεια είναι πως είναι δύσκολο να τρέξεις τους trail αγώνες του Santorini Experience χωρίς να σταματήσεις έστω για λίγο, απλώς για να χαζέψεις το τοπίο που ξεδιπλώνεται γύρω σου. Όποιος έχει επισκεφθεί αυτό το γεωλογικό θαύμα έστω και μία φορά, το καταλαβαίνει απόλυτα. Η εποχή που πραγματοποιείται η διοργάνωση, αλλά και το γεγονός ότι οι αγώνες ξεκινούν νωρίς το πρωί, προσφέρουν εκείνη τη σπάνια “μοναξιά” στο μονοπάτι, ακόμη και μέσα στο Ημεροβίγλι, που παραμένει πάντα μια “κούκλα”. Μια μοναξιά που σε αφήνει να απορροφηθείς πλήρως από τη μαγεία της διαδρομής, να τη νιώσεις, να τη θαυμάσεις. Μια διαδρομή εξαιρετικής αισθητικής, από τις ομορφότερες που μπορεί να τρέξει κανείς στη χώρα μας, στα χιλιόμετρα της.

Φυσικά, τίποτα όμορφο δεν χαρίζεται εύκολα. Πρέπει να το κατακτήσεις με κόπο για να το νιώσεις πραγματικά μοναδικό ως εμπειρία. Κι ο αγώνας των 15K powered by The North Face του μπουκέτου αγώνων του Santorini Experience είναι ακριβώς έτσι, δύσκολος για τα χιλιόμετρα του. Η δυνατή θετική υψομετρική (στα +638 μέτρα την υπολόγισα) κατανέμεται με συνεχή “πάνω-κάτω” σε ολόκληρη τη διαδρομή, αφού είναι out-and-back φιλοσοφίας. Τεχνικά μονοπάτια σε ορισμένα σημεία, σαθρές επιφάνειες με μαύρο ηφαιστειακό χαλίκι, σκαλιά και συνεχείς εναλλαγές ρυθμού στα καλντερίμια του Ημεροβιγλίου συνθέτουν ένα απαιτητικό σκηνικό. Υπήρχαν βέβαια και τα πιο χαλαρά κομμάτια, λίγη άσφαλτος και πλακόστρωτα δρομάκια, που έδιναν την ευκαιρία στα πόδια να ξεκουραστούν και στην ανάσα να βρει ξανά τον ρυθμό της, αλλά σε γενικές γραμμές θα την χαρακτήριζα δύσκολη αν κάποιος πιέσει το ρυθμό.

Οι αρκετοί στον αριθμό σταθμοί ανεφοδιασμού ήταν λιτοί, άλλωστε δεν χρειαζόταν κάτι παραπάνω για αυτά τα χιλιόμετρα. Παράλληλα, αποτελούσαν και τα σημεία αναστροφής για τους τρεις αγώνες των 5K "Αριστείδης Αλαφούζος" powered by Miele, 10K powered by SIXT, μέλος του Ομίλου ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ, καθώς και των 15Κ  powered by The North Face, εξυπηρετώντας καλά όλες τις αποστάσεις.

Η σήμανση ήταν επαρκής και προσεκτική ώστε να μην διαταράσσει τους παραδοσιακούς οικισμούς, με ανθρώπους–δείκτες σε κάθε διασταύρωση, ειδικά στα 3-4 χιλιόμετρα όπου οι διαδρομές περνούσαν μέσα από αυτούς και ιδιαίτερα μέσα από το Ημεροβίγλι.

Όμορφη η ατμόσφαιρα στο χώρο τερματισμών στην Οία, με ευχάριστη μουσική, με ένταση όσο πρέπει, αρκετή για να δημιουργεί κέφι, χωρίς όμως να σε αναγκάζει να φωνάζεις για να μιλήσεις. Εξαιρετικός και ο άνθρωπος που είχε αναλάβει το σπικάζ των τερματισμών, ήξερε τι έλεγε, πώς το έλεγε, και το κυριότερο … ήξερε πότε να μη μιλάει. Τόσο – όσο που λέμε!

Αξίζει να επισημάνω εδώ ότι στο τσαντάκι του αθλητή που έπαιρνε στην εγγραφή του, υπήρχαν και δυο καταπληκτικές αμάνικες τεχνικές μπλούζες, σε πανέμορφα χρώματα! Αν θυμάμαι καλά, είναι η πρώτη φορά που αποφάσισα και έτρεξα με μπλούζα διοργάνωσης στον αγώνα, τις οποίες χρησιμοποίησα και στα υπόλοιπα τρεξίματα μου στο νησί.

Φέτος, η διοργάνωση είχε βάθρο και απονομές στους νικητές, μια προσθήκη που δίνει την αξία που τους πρέπει στους πρωταγωνιστές των αγώνων και επιβραβεύει έμπρακτα την προσπάθεια των πρώτων. Στον αγώνα των 15K, την κορυφή μοιράστηκαν ο Αλέξανδρος Τζουμάκας και ο Γιώργος Δημουλάς, τερματίζοντας μαζί, χέρι-χέρι, με χρόνο 1:07:33. Στην τρίτη θέση ανέβηκε ο Ανάργυρος Ρούσος, με χρόνο 1:10:48. Στις γυναίκες, την πρώτη θέση κατέκτησε η Νικολέτα Τζαβάρα με χρόνο 1:24:30, ακολουθούμενη από την Aurelia Condrand (1:25:13) και την Παναγιώτα–Αικατερίνη Ράδη (1:27:57). Στον αγώνα των 10K, νικητές αναδείχθηκαν ο Patryk Sobczyk (45:56) και η Σπυριδούλα Ντέβα (1:04:28), ενώ στα 5K πρώτευσαν ο Patryk Sobczyk —που έτρεξε και στα 10K!— με χρόνο 23:33, και η Denisa Balla με 31:33. Μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα όλων των trail αγώνων και της κολύμβησης εδώ.

Την επόμενη μέρα του αγώνα, Κυριακή νωρίς το πρωί, σειρά είχε η πεζοπορία. Αθλητές και συνοδοί, μαζί με τη Δωροθέα και τους ανθρώπους από το SandBlu Resort, που είχε αναλάβει το event, περπατήσαμε το ανηφορικό μονοπάτι από το Καμάρι το οποίο, μέσω της εκκλησίας της Ζωοδόχου Πηγής, οδηγεί ψηλά στην Αρχαία Θήρα.

Η θέα όταν φτάσαμε στο πλατό μας άφησε άναυδους. Χαμηλά, αριστερά και δεξιά, απλώνονταν το Καμάρι και η Περίσσα, ενώ πιο μακριά διακρίνονταν τα γύρω νησιά και το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου. Καθώς προχωρούσαμε, αρχίσαμε να διασχίζουμε τα αρχαία απομεινάρια ενός μεγάλου πολιτισμού, που άνθισε χιλιάδες χρόνια πριν, αιώνες μετά την καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού από την έκρηξη του ηφαιστείου. Το μέγεθος της αρχαίας πόλης είναι εντυπωσιακό και σε αφήνει με κομμένη την ανάσα.

Προσωπικά, έμεινα εκστασιασμένος από το αρχαίο θέατρο, που διασώζεται στην πλαγιά του βουνού και το οποίο είχε κατεύθυνση προς το Αιγαίο. Φανταστείτε την εικόνα: να είστε θεατές χιλιάδες χρόνια πριν, παρακολουθώντας ένα δρώμενο σε ένα τέτοιο εντυπωσιακό τοπίο!

Δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε ένα ευχαριστώ στο SandBlu Resort, τόσο για την οργάνωση της πεζοπορικής δραστηριότητας, όσο και για το τσαντάκι με τα δώρα που μας περίμενε πριν ξεκινήσουμε και το οποίο περιείχε διάφορα προϊόντα, δύο τζελάκια Maurten, μπανάνα, νερό, μπλούζα και ένα buff.

Όπως έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές από το Advendure, τέτοιες δραστηριότητες, ειδικά σε μια χώρα σαν τη δικιά μας με πλούσιο πολιτιστικό, φυσικό και γαστρονομικό πλούτο, θα έπρεπε να εντάσσονται στα events διοργανώσεων αθλητικού τουρισμού, όπως γίνεται στις περισσότερες διοργανώσεις εξωτερικού. Το Santorini Experience δίνει εδώ ένα ιδιαίτερα θετικό παράδειγμα.

Εκτός από τον αγώνα, βρήκα αυτές τις ημέρες την ευκαιρία να δοκιμάσω μερικές διαδρομές γύρω από το Καμάρι, όπου έμενα (με την ευκαιρία ευχαριστώ πολύ το ξενοδοχείο Mon Signor στο Καμάρι για την άψογη και πολύ ζεστή φιλοξενία). Εντυπωσιακό μου φάνηκε το ανηφορικό μονοπάτι από το Καμάρι προς την Αρχαία Θήρα. Με μια μικρή παράκαμψη από τον επιβλητικό αρχαιολογικό χώρο, οδηγεί σε μια άλλη ανηφορική διακλάδωση που καταλήγει στην κορυφή του Προφήτη Ηλία, προσφέροντας θέα σχεδόν σε ολόκληρο το νησί.

Το μονοπάτι δεν εντυπωσιάζει μόνο με τη θέα του, μιας και βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και διαθέτει ποικιλία εδαφών, όπως παραδοσιακό καλντερίμι, πέτρινα σκαλιά, ηφαιστειακό γαρμπίλι και, σε ένα σημείο ψηλά για περίπου 300 μέτρα, πλάκες φυσικού μαρμάρου! Η διαδρομή κερδίζει σχεδόν 500 μέτρα θετικής υψομετρικής σε μόλις 3,2 χιλιόμετρα, και αν ποτέ στη Σαντορίνη διοργανωνόταν ένα vertical race, η διαδρομή του θα ήταν σίγουρα από τις πιο εντυπωσιακές στη χώρα. Εμείς πάντως το προτείναμε ήδη στη διοργάνωση!

Όμορφη είναι και η διαδρομή από την Αρχαία Θήρα προς την Περίσσα, στην άλλη πλευρά του βουνού, με ένα τεχνικό και καλοδιατηρημένο μονοπάτι που σε κρατά σε εγρήγορση και ταυτόχρονα σε αποζημιώνει με το τοπίο που διασχίζει.

Ψάχνοντας λίγο την κατάσταση στη Σαντορίνη, η οποία δεν λες κι ότι φημίζεται για πεζοπορικό τουρισμό, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα, έμαθα ότι το νησί διαθέτει ένα δίκτυο μονοπατιών περίπου 70 χιλιομέτρων. Αν ανοιχτούν και συντηρηθούν σωστά, μπορούν να προσφέρουν μια εναλλακτική εμπειρία στους επισκέπτες. Φανταστείτε, για παράδειγμα, να ανοίξει και να συντηρηθεί το μονοπάτι που παλιά ένωνε τα Φηρά με το Ακρωτήρι, περνώντας από το χωριό Πύργος. Θα ολοκληρωνόταν έτσι μια διαδρομή που θα διέσχιζε ολόκληρη την καλντέρα του νησιού από άκρη σε άκρη, μέσα από παραδοσιακούς οικισμούς, ιστορικά σημεία και αμπελώνες!

Ας αφήσουμε όμως το ορεινό τρέξιμο κι ας πάμε στην κολύμβηση.Yasu: Έτσι μας συστήθηκε ο Ιάπωνας πρωταθλητής της κολύμβησης ανοιχτής θαλάσσης, και πέρα από το λογοπαίγνιο με το χαιρετισμό (γεια σου), αυτό ήταν και το όνομα του: Yasu Fukuoka. Με μια καριέρα γεμάτη μεγάλες διακρίσεις την τελευταία δεκαετία, η μεγαλύτερη του επιτυχία ήταν η 8η θέση στους Ολυμπιακούς του Ρίο το 2016, εκεί που εμείς οι Έλληνες θαυμάσαμε τον Σπύρο Γιαννιώτη στην εκπληκτική του κούρσα που του χάρισε το ασημένιο μετάλλιο.

Το θέαμα από ψηλά στο αγώνισμα της κολύμβησης ανοιχτής θαλάσσης ήταν εντυπωσιακό. Η σειρά των αθλητών να διασχίζει κολυμπώντας την άβυσσο των νερών της καλντέρας, ξεκινώντας από το ηφαίστειο και τερματίζοντας στο παλιό λιμάνι των Φηρών, προσέφερε πανέμορφο θέαμα με χαρακτηριστικό τις αντιδράσεις ξένων τουριστών που δεν ήξεραν τι γινόταν, αλλά το απολάμβαναν όταν μάθαιναν για τον αγώνα. Η μάχη για την πρώτη θέση ήταν σκληρή, αλλά ο Yasu Hirai, με την εμπειρία του, τράβηξε ευθεία γραμμή στα τελευταία 100–200 μέτρα και κατέκτησε την πρωτιά με χρόνο 31:49, αφήνοντας λίγο πίσω του τους εξαιρετικούς Έλληνες κολυμβητές Δημήτρη Νέγρη (2ος, 32:15) και Κωνσταντίνο Στάμου (3ος, 32:42). Στις γυναίκες, πρώτη ήταν η Μαρία Ζαφειράτου με χρόνο 35:32 (7η γενικής), δεύτερη η Παναγιώτα Γιαννακοπούλου με 36:20 και τρίτη η Νόρα Δράκου με 38:55. Μια συναρπαστική κούρσα με το μοναδικό σκηνικό της καλντέρας να τη συνοδεύει από την αρχή μέχρι το τέλος.

Φυσικά, το Santorini Experience περιλάμβανε και άλλα πράγματα εκτός από τρέξιμο και κολύμβηση. Υπήρχαν διάφορα αθλήματα, ομιλίες αθλητών και καταξιωμένων προσωπικοτήτων, καθώς και δράσεις σε σχολεία που στόχο είχαν να εμπνεύσουν τους μαθητές. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει η πρώτη παρουσία στην Ευρώπη των αγώνων επίδειξης Flag Football, ενός αθλήματος διαδεδομένου στην Αμερική, που παρουσίασε στην ήπειρο μας για πρώτη φορά η ομάδα των Los Angeles Chargers, κα μάλιστα στη Σαντορίνη. Το Flag Football είναι παρακλάδι του Αμερικάνικου ποδοσφαίρου, θέλει να περάσει και σε άλλες χώρες και ηπείρους και η Σαντορίνη, μέσω του Santorini Experience, ήταν το σημείο εκκίνησης αυτής της προσπάθειας.

Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με όλες τις δραστηριότητες, μπορείτε να ανατρέξετε στο μεταγωνιστικό δελτίο τύπου μεταγωνιστικό δελτίο τύπου της διοργάνωσης.

Το κερασάκι στην τούρτα της συμμετοχής μου στο φετινό Santorini Experience ήταν όμως αναμφίβολα το ζευγάρι Vectiv™ Enduris 4 της The North Face, που με περίμενε ως ευχάριστη έκπληξη και το παρέλαβα μόλις την παραμονή του αγώνα. Ομολογώ πως ανυπομονούσα να το δοκιμάσω, όχι μόνο επειδή είχα ακούσει και διαβάσει εξαιρετικά σχόλια για αυτή τη ναυαρχίδα της κορυφαίας αμερικανικής εταιρείας, αλλά και γιατί ο φίλος, συνεργάτης και “guru” του εξοπλισμού, Αντώνης Τσιμπόγος, μας είχε ήδη εδώ και καιρό εκδηλώσει τον ενθουσιασμό του για τη συγκεκριμένη σειρά.

Φυσικά, δεν περίμενα τη μέρα του αγώνα για να το φορέσω. Το δοκίμασα αμέσως, στην vertical και ιδιαίτερα τεχνική διαδρομή 3,2 χλμ (+520m), από το Καμάρι ως τον Προφήτη Ηλία, στο ψηλότερο σημείο της Σαντορίνης. Οι πρώτες εντυπώσεις ήταν εξαιρετικά θετικές και ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο την επόμενη ημέρα, στον αγώνα των 15K (+620m), όπου το παπούτσι δοκιμάστηκε πραγματικά στα όρια του. Τεχνικά πετρώδη μονοπάτια, ανηφόρες και κατηφόρες με σαθρή ηφαιστειακή γη, κατάμαυρες επιφάνειες με χαλίκι, καλντερίμια, σκαλοπάτια και ακόμη και τμήματα ασφάλτου σε γρήγορο ρυθμό.

Αν έπρεπε να ξεχωρίσω ένα χαρακτηριστικό του Enduris 4, αυτό θα ήταν η αίσθηση φυσικότητας και ελευθερίας που προσφέρει, μιας και νιώθεις να τρέχεις κυριολεκτικά σαν να μην φοράς παπούτσια. Τόσο άνετα! Και βέβαια, υπάρχουν κι άλλα στοιχεία που σε κερδίζουν, όμως αυτή η αίσθηση είναι εκείνη που τα κάνει πραγματικά να ξεχωρίζουν. Σίγουρα, ως πρώτη εντύπωση, μπορώ να πω ότι το Enduris 4 ανήκει στα καλύτερα μοντέλα που έχω φορέσει ποτέ.

Η ονομασία του πιο καινοτομικού χαρακτηριστικού του στην ενδιάμεση σόλα - Dream Supercritical Nitrogen TPU - σε συνδυασμό με το φουτουριστικό τοπίο των μονοπατιών και της γης της Σαντορίνης θυμίζει σκηνικό από ταινία επιστημονικής φαντασίας! Στην πραγματικότητα, όμως, μιλάμε για κάτι γήινο μεν, πρωτοποριακό δε, σαν τεχνολογία. Η διαδικασία παραγωγής, όπου ο αφρός EVA εκτίθεται σε υπερκρίσιμης φυσικής κατάστασης αέρια (άζωτο στην περίπτωση του Enduris 4), δημιουργεί ομοιογενείς φυσαλίδες, προσφέροντας κορυφαία επιστροφή ενέργειας, εξαιρετική αντικραδασμικότητα και κυρίως μεγάλη αντοχή στον χρόνο. Η νέα γενιά τεχνολογίας αφρού ήρθε και κάνει πολύ αισθητή την παρουσία της και άνετα τα πατήματα μας.

Και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά όμως δεν πάνε πίσω καθόλου: Η 3D TPU πλάκα με τις πλαϊνές στηρίξεις (φτερά) πλάγια μπροστά στην ενδιάμεση σόλα ενισχύει την πλευρική σταθερότητα, ενώ το διπλής στρώσης ύφασμα, με 57% ανακυκλωμένο υλικό, εξασφαλίζει διαπνοή, χαμηλό βάρος και άψογη εφαρμογή. Η ενίσχυση κατά 2 mm της ενδιάμεσης σόλας αυξάνει την απορρόφηση κραδασμών, ενώ το βελτιστοποιημένο μείγμα καουτσούκ με lugs 4 mm προσφέρει εξαιρετική πρόσφυση, ακόμα και στα σαθρά ηφαιστειακά εδάφη της Σαντορίνης. Το ψηλό προφίλ της σόλας, με drop 8 mm, προσδίδει αίσθηση “ultra” και το κάνει ιδανικό για μεγάλες αποστάσεις. Και, φυσικά, τα ειδικής σχεδίασης λεπτά και “γρέντζα” κορδόνια δεν χαλαρώνουν, ενώ το χρώμα του παπουτσιού ολοκληρώνει την εντυπωσιακή του παρουσία.

Αυτά συνοπτικά αποτυπώνουν την εμπειρία μου με το Vectiv™ Enduris 4 μέσα από τέσσερα τρεξίματα στα μονοπάτια της Σαντορίνης. Προσεχώς, θα ακολουθήσει και ένα αναλυτικό review, αφού το παπούτσι δοκιμαστεί σε ακόμη πιο απαιτητικές και διαφορετικές διαδρομές στα ελληνικά βουνά!

Κλείνοντας το άρθρο μου για το Santorini Experience 2025 και έχοντας συμμετάσχει για πρώτη φορά, μπορώ να πω ότι δικαιολογεί στο 100% τις διεθνείς βραβεύσεις του ως πρότυπο αθλητικού τουρισμού. Τόσο οι διαδρομές trail, όσο και η κολύμβηση, προσφέρουν μια ξεχωριστή εμπειρία, ενώ ταυτόχρονα το Santorini Experience διατηρεί έναν πολιτιστικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Η περίοδος διεξαγωγής του είναι ιδανική, και στο μέλλον το πρόγραμμα μπορεί να εμπλουτιστεί με ακόμη περισσότερα events και διαδρομές. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι κάθε λεπτομέρεια, και ιδιαίτερα η ασφάλεια, έχει μελετηθεί προσεκτικά, προσφέροντας στους συμμετέχοντες μια ολοκληρωμένη εμπειρία που αξίζει να ζήσει κανείς.

Δημήτρης Τρουπής

Photo copyright: Elias Lefas, Santorini Experience, Advendure