Το τριήμερο 30 Ιουλίου – 1 Αυγούστου, 2 τολμηροί νέοι, ο Γιώργος και ο Kieryn, διέσχισαν περιμετρικά την Ίο, διανύοντας συνολικά 60 χιλιόμετρα σε 3 ημέρες. Το εγχείρημα τους πραγματοποιήθηκε τη στιγμή που το νησί «βάλλονταν» από παντού, για τα κορονοπάρτι και την έλλειψη μέτρων προσωπικής ευθύνης. Ο Γιώργος με καταγωγή από την Ίο, είναι μέλος της οργανωτικής επιτροπής του Ios Adventure, που διεξάγεται κάθε Σεπτέμβριο στο νησί. Ασχολείται με τη συντήρηση, την προβολή του πεζοπορικού δικτύου του νησιού και την προαγωγή του εναλλακτικού τουρισμού γενικότερα. Σύντομα πρόκειται να εκδώσει βιβλίο για τα μονοπάτια του νησιού, προκειμένου ο αναγνώστης να μπορέσει να την ανακαλύψει περπατώντας. Ο Kieryn έχει τις ρίζες του στην Αυστραλία. Μεγάλωσε στη φύση και ασχολήθηκε από μικρός με τα σπορ, έχοντας σπουδάσει  φυσική αγωγή και εκπαίδευση ανηλίκων. Επισκέφτηκε την Ίο και ερωτεύτηκε την άγρια, ανεξερεύνητη πλευρά της.  Σκοπός της περιπέτειας των δύο νέων, ήταν να προβληθεί το πεζοπορικό δίκτυο της Ίου, το οποίο μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες, αποτελούσε τον κύριο οδικό άξονα του νησιού, πάνω στον οποίο κινούνται άνθρωποι και ζωντανά, μεταφέροντας τα αγαθά τους προς τη Χώρα. Το δίκτυο αυτό τα τελευταία έτη αρχίζει να αναδεικνύεται ξανά, με τη συνδυασμένη προσπάθεια των δημοτικών αρχών και του Ios Paths (www.iospaths.gr), το οποίο αφιλοκερδώς καθαρίζει και προβάλει το δίκτυο. 

Στην Ίο είχα βρεθεί για πρώτη φορά περίπου στα μέσα της δεκαετίας του 90, σε εποχή που το νησί ήταν φημισμένο όχι μόνο για τις παραλίες του, αλλά κυρίως για την ξέφρενη νυχτερινή του ζωή, σήμα κατατεθέν του ελληνικού καλοκαιριού εκείνης της εποχής. Τρέχοντας και πεζοπορώντας λοιπόν πριν λίγες ημέρες σε κάποια από τα πανέμορφα μονοπάτια του, σκεφτόμουν το πόσο διαφορετικός είναι τελικά ένας τόπος αν τον ζήσεις με διαφορετική προσέγγιση. Τι ομορφιές και ποια καλά κρυμμένα μυστικά μπορεί να σου αποκαλύψει. Και η Ίος “φανερώνεται” στον αποφασισμένο να την ανακαλύψει ταξιδιώτη, σαν τα λουλούδια  (ία) από τα οποία πιθανότατα οφείλει το όνομα της ήδη από την αρχαιότητα και τα οποία μαλακώνουν με το λευκό τους χρώμα την αγριάδα της πέτρας που κυριαρχεί στο ανάγλυφο του νησιού.