Πολλοί φίλοι και φίλες του Advendure θυμήθηκαν ότι ζω στην Πάτρα, ανησύχησαν και επικοινώνησαν μαζί μου. Θυμήθηκαν επίσης τη βαθιά σχέση που έχω με το Δασύλλιο της πόλης, στο οποίο είχα αφιερώσει παλιότερα κι ένα βιωματικό άρθρο. Τους ευχαριστώ πολύ! Με αφορμή αυτό, αλλά και την αγωνία που περάσαμε αυτές τις μέρες, θέλω να μοιραστώ ένα προσωπικό σχόλιο. Αφορά αυτόν τον λόφο. Το “Εσχατοβούνι”, όπως το έλεγαν οι παλιοί, δηλαδή τον τελευταίο λόφο του Παναχαϊκού όρους, στα νότια της Πάτρας. Στις μέρες μας είναι φυσικά γνωστός ως Δασύλλιο, ένα όνομα οικείο σε όσους ζουν ή έχουν γνωρίσει αυτή την πόλη, στην οποία κατοικώ από το 1986.

Πριν μερικά χρόνια ο άνθρωπος που αγαπήσαμε να μισούμε, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, έκανε μια δήλωση σε μια συνέντευξη του. Χρησιμοποίησε μια φράση που είχε πρωτοπεί παλιότερα ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ότι: “οι Έλληνες είναι ένας μεγάλος λαός, αλλά η Ελλάδα δεν είναι κράτος”. Κάθε χρόνος που περνάει αποδεικνύει το πόσο δίκιο είχαν και οι δυο.