Ο δρόμος θα κατευθυνθεί ανατολικά από το McMurdo Sound, θα διασχίσει την τράπεζα πάγου Ross, θα ανέβει στον παγετώνα Leverett και κατόπιν θα στραφεί νότια προς τον Πόλο. Μπουλντόζες θα σχηματίσουν ένα επίπεδο διάδρομο πάνω στον πάγο, για να διαμορφωθεί το κατάστρωμα του δρόμου, που θα μείνει χωρίς επίστρωση. Η χάραξη των πρώτων 48km, σύμφωνα με τους τεχνικούς της κατασκευαστικής εταιρίας, ήταν σχετικά εύκολη. Η είσοδος όμως του έργου στην επικίνδυνη ζώνη των crevasses, θα καθυστερήσει την πρόοδο του έργου.

Για να γίνει ο δρόμος απόλυτα ασφαλής, θα πρέπει τα συνεργεία κατασκευής να βρουν κάθε ρωγμή στην διαδρομή του, την οποία θα ανατινάζουν αρχικά με δυναμίτες και στη συνέχεια θα γεμίζουν τις γιγάντιες σχισμές στον πάγο με χιόνι, αφήνοντας στέρεη και ασφαλή την παγωμένη επιφάνεια. Η περιοχή των ρηγμάτων, μετακινείται βόρεια προς την θάλασσα με ρυθμό ως ένα μέτρο τη μέρα, έτσι ο δρόμος θα κινηθεί σημαντικά μέσα σε ένα χρόνο.

Συνολικά τα κατασκευαστικά συνεργία, διάνοιξαν 140 km στην παγωμένη επιφάνεια της Ανταρκτικής πριν την έλευση του χειμώνα. Την ερχόμενη άνοιξη, ένας μεγαλύτερος στόλος ρυμουλκών οχημάτων και φορτηγών θα ξεκινήσει για τον παγετώνα Leverett, για την χάραξη του δρόμου μέσω των Transantarctic Mountains.

Η κατασκευή του δρόμου κρίθηκε αναγκαία, λόγω του χαμηλότερου κόστους της οδικής μεταφοράς εφοδίων στην βάση Scott-Amudsen, από την αερομεταφορά. Ο Dr Erb, μέλος της επιστημονικής αποστολής της βάσης, προβλέπει ότι «αυτός ο δρόμος θα βελτιώσει τις δυνατότητες για πραγματοποίηση επιστημονικών ερευνών στην Ανταρκτική». Έχει υπολογιστεί ότι ένα κομβόι ερπυστριοφόρων οχημάτων μπορεί να μεταφέρει προμήθειες στο Νότιο Πόλο, χωρίς να καταναλώνει τόσα καύσιμα όσα ένα αεροπλάνο. Βέβαια, θα χρειάζεται 30 μέρες αντί για 6 ώρες, για να φτάσει στον προορισμό του.

Αν όλα πάνε καλά, το 2004-05, το κομβόι των οχημάτων θα φτάσει ως τον Νότιο Πόλο μεταφέροντας εμπορεύματα και θα επιστρέψει. «Η όλη ιδέα ήταν να χαράξουμε ένα μονοπάτι, και όχι έναν δρόμο» λέει ο υπεύθυνος του έργου, John Wright. «Ελπίζουμε κάποια μέρα, αυτός ο παγωμένος αυτοκινητόδρομος να γίνει η τακτική διαδρομή από τον σταθμό McMurdo ως την βάση Scott-Amundsen, καταργώντας την χρήση αεροπλάνων για την μεταφορά προμηθειών και εξοπλισμού».

Παρά τις αγαθές (?) προθέσεις των εμπνευστών του, η κατασκευή δρόμου και η κίνηση οχημάτων στην Ανταρκτική, εγείρουν ανησυχία για τις επιπτώσεις που θα επιφέρουν στην λεπτή ισορροπία του ευαίσθητου οικοσυστήματος της περιοχής. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις επισημαίνουν τους κινδύνους που διατρέχει το τελευταίο άβατο του πλανήτη.