Ενας πολύ σκληρός αγώνας ολοκληρώθηκε το Σαββατοκύριακο 28-29 Μαΐου 2022 στη Ρουμανία. Απαιτητική διαδρομή η οποία συνδυάστηκε από τα έντονα καιρικα φαινόμενα με καταιγίδες επί πολλές ώρες που έκαναν την προσπάθεια των αθλητων πιο δύσκολη. Στα ψηλά του βουνού αμέτρητες χιονουρες σε εκτεθειμένα σημεία από τις οποίες έπρεπε να περάσουμε, πολύ κρύο και ομίχλη μας επιβεβαίωσαν πως το Transylvania είναι μια δύσκολη δοκιμασία. Στον αγώνα των 30km αγωνίστηκε ο Γρηγοριαδης Δημήτριος, στα 50km ο Θεόδωρος Ζιακκας και ο Χρήστος Δαρτσης, στα 100 km ο Θρασύβουλος Μαρκογιαννοπουλος, ο Θεόδωρος Θεοδωριδης και ο Θωμάς Πουρλίδας. Η Ελληνικη παρέα είχε παρουσία και στο βάθρο με τον Ζιακκα (στα 50km, 4ος Γενικής, 3ος ηλικιακης) και με τον Θωμά Πουρλίδα (στα 100km) 6ο Γενικής 3ος ηλικιακής.

...Previously on “Dracula prefers blood than energy drinks!”…

An unexpected call, right after midnight, breaks the silence while Theoharis is sitting on his armchair reading a novel. Hearing that his friends, Troupis and Tsogkarakis, are in grave danger he decides to travel hundreds of miles away, to Romania, to solve this mystery! The only clue he’s got is an ultra-trail race in the Carpathian Mountains, the “Transylvania 100K”!

... Στο προηγούμενο επεισόδιο του: “Ο Δράκουλας προτιμάει το αίμα απ’τους ηλεκτρολύτες!”...

Μια αναπάντεχη κλήση, στις δώδεκα τα μεσάνυχτα, έρχεται να ταράξει την ησυχία του Θεοχάρη, τη στιγμή που χαλαρώνει στην πολυθρόνα του. Η είδηση ότι οι φίλοι του, Τρουπής και Τσογκαράκης, βρίσκονται σε έναν μυστηριώδη κίνδυνο είναι αρκετή για να τον κάνει να ταξιδέψει εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, στη Ρουμανία! Το μοναδικό στοιχείο που έχει για να λύσει αυτόν το γρίφο και να σώσει τους φίλους του είναι η αναφορά σε έναν ορεινό αγώνα τρεξίματος, τον “Transylvania 100K”!  

It was past midnight and I was sitting on my couch reading one of my most favorite novels, the “Wolf Totem”. The snowfall was getting stronger, as the night went by, preventing people from being outside by any means. This terrible silence was only interrupted by the clockwork, on the wall, and the sound of the logs burning, inside the fireplace, next to me. Suddenly, my phone rang, scaring the hell out of me… The message “Troupis - Calling” was displayed on the screen. “Why the heck is he calling so late?” I wondered as I reached indolently for my phone.

Ήταν περασμένες δώδεκα τη νύχτα και ‘γώ ήμουν κουλουριασμένος στην πολυθρόνα διαβάζοντας ένα αγαπημένο μυθιστόρημα με τίτλο “Το τοτέμ του λύκου”. Έξω δεν κυκλοφορούσε ψυχή καθώς η χιονόπτωση, τις βραδινές ώρες, είχε δυναμώσει αρκετά κάνοντας αδύνατη τη διέλευση των περαστικών με οποιονδήποτε τρόπο. Την παγερή ησυχία που επικρατούσε διέκοπτε μονάχα ο λεπτοδείκτης του επιτοίχιου ρολογιού και τα κούτσουρα που καίγονταν στο τζάκι δίπλα μου. Ξαφνικά, ο ήχος του τηλεφώνου ήρθε να παγώσει ακόμη περισσότερο το αίμα που κυκλοφορούσε μέσα μου... Η οθόνη του κινητού έγραφε “Τρουπής - Σας καλεί”. “Καλά δεν κοιμάται τέτοια ώρα;” , σκέφτηκα πιάνοντας νωχελικά το τηλέφωνο για να απαντήσω.