Και όμως, δεν σταμάτησε εκεί η ιστορία. Ο Αιθίοπας Yomif Kejelcha ακολούθησε με 1:59:41 -επίσης κάτω από το φράγμα των 2 ωρών - και παρ’ όλα αυτά δεν κέρδισε την κούρσα. Να πετυχαίνεις το ακατόρθωτο και να μην φτάνει για τη νίκη… Ίσως η πιο χαρακτηριστική εικόνα του πόσο μετατοπίστηκαν σήμερα τα όρια!

Επίσης, ο Jacob Kiplimo από την Ουγκάντα συμπλήρωσε το βάθρο με 2:00:28, σε μια διαδρομή που δεν συγκαταλέγεται καν στις πιο “γρήγορες” του κόσμου.

Κι όμως, τίποτα από όλα αυτά δεν είναι εντελώς τυχαίο. Το ψυχολογικό φράγμα είχε ήδη “ραγίσει” από τον Eliud Kipchoge το 2019, όταν έτρεξε 1:59:40 σε ελεγχόμενες συνθήκες στο Prater Park της Βιέννης. Δεν ήταν επίσημος αγώνας, ήταν ελεγχόμενες συνθήκες, αλλά απέδειξε ότι το ανθρώπινο σώμα μπορεί. Και όταν αυτό συμβεί, η ιστορία δείχνει ότι ακολουθεί το “ντόμινο” των επιδόσεων.

Όπως ακριβώς συνέβη και το 1954, όταν ο Roger Bannister έσπασε το φράγμα των 4 λεπτών στο μίλι, ένα όριο που μέχρι τότε θεωρούνταν απροσπέλαστο, για να ακολουθήσουν πολύ σύντομα κι άλλοι αθλητές.

Για την ιστορία, ο Sawe βελτίωσε κατά 1:05 το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ του Kelvin Kiptum (2:00:35). Η δική του μέχρι σήμερα κορυφαία επίδοση ήταν 2:02:05 στη Βαλένθια το 2024. Στον σημερινό αγώνα, πέρασε το 30–40Κ σε 27:36, ενώ κάλυψε το δεύτερο μισό σε 59:01, νούμερα που από μόνα τους εξηγούν το μέγεθος του άθλου.

Μια ιστορική μέρα για τον μαραθώνιο. Μια ιστορική μέρα για τον αθλητισμό.

Και ναι, είμαστε στις γενιές που είχαν την τύχη να τη ζήσουν!

Δημήτρης Τρουπής