Ρεκόρ, συγκινήσεις και σπουδαίες στιγμές στον 10ο επετειακό Rodopi Ultra Trail

Από 23 Οκτ 2018

Όλοι όσοι βρεθήκαμε στο μαγικό δάσος της Ροδόπης το τριήμερο που μας πέρασε για τον 10ο επετειακό Rodopi Ultra Trail θυμηθήκαμε για ακόμη μία φορά τι είναι αυτό που μας τραβάει εκεί. Η λέξη «αγώνας» είναι πλέον πολύ κοινότυπη και φτωχή για να περιγράψει αυτά που συμβαίνουν κάθε χρόνο τέτοια εποχή στο Δασικό Χωριό της Χαϊντούς. Η Ετήσια Συνάντηση φίλων, εθελοντών, υποστηρικτών, αθλητών είναι εδώ και χρόνια μια τέλεια αφορμή «επανένωσης» με ανθρώπους που μοιράζεσαι το ίδιο πάθος. Φέτος η συγκυρία της συμπλήρωσης 10 ετών από την γέννηση και υλοποίηση της ιδέας του ROUT έδινε έναν επιπλέον πανηγυρικό τόνο στην όλη μυστηριακή και μαγική ατμόσφαιρα την οποία πρέπει πράγματι κάποιος να ζήσει από κοντά για να αντιληφθεί…

Οι εποχές που οι διοργανωτές του αγώνα βρίσκονταν μεταξύ «συγγενών και φίλων» στην Ροδόπη έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Φτάνοντας αργά το απόγευμα της Πέμπτης στο μαγευτικό Δασικό Χωριό της Χαϊντούς τίποτα δεν θύμιζε τις πρώτες εκείνες μέρες. Δεκάδες πολύχρωμα αντίσκηνα είχαν ήδη πάρει την θέση τους σε ένα υποβλητικό φθινοπωρινό τοπίο. Εκεί που η περιπέτεια συναντά τους αγώνες τρεξίματος η γνώριμη «γειτονιά» ανθρώπων που μοιράζονται τα ίδια πάθη και όνειρα είχε στηθεί και φέτος έτοιμη να ζήσει όμορφες αθλητικές μα και ανθρώπινες στιγμές.

 

 

Πανέμορφο κι ιδιαίτερο το στήσιμο της γραμμής τερματισμού όπου την τιμητική τους δεν είχαν άλλοι από τους δεκάδες εθελοντές που κάθε χρόνο δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να πάρει σάρκα και οστά το αγωνιστικό σκέλος της συνάντησης αυτής αλλά και οι από καταβολής αγώνα.

 

 

Η γραμματεία έτοιμη να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις, έκρυβε μέσα στις σακούλες συμμετοχής για άλλη μια χρονιά ένα προσωπικό δώρο για τον κάθε συμμετέχοντα. Πάλι σε συνεργασία με την The North Face για 3η συνεχόμενη χρονιά, κάθε αθλητής παραλάμβανε το ζεστό jacket fleece The North Face Gordon Lyons με το λογότυπο του αγώνα και τυπωμένο το όνομα του κάθε αθλητή για τις βόλτες μας στην πόλη ή το βουνό. Ξεχωριστή αναφορά έγινε από τους διοργανωτές του αγώνα στην εταιρεία η αποτελεί βασικό χορηγό / συνεργάτη τα τελευταία χρόνια, την The North Face, η οποία δώρισε από ένα περίφημο fleece jacket σε κάθε έναν εθελοντή με τυπωμένο το όνομά του αλλά και το λογότυπο της 10ης επετειακής διοργάνωσης.

 

Το φλις δώρο των αθλητών

Το φλις δώρο των εθελοντών 

Η μίνι τεχνική ενημέρωση (είχε προηγηθεί αναλυτική γραπτή) με όλες τις τελευταίες λεπτομέρειες πραγματοποιήθηκε στον περιβάλλοντα χώρο του Δασικού Χωριού, πλάι στις περίφημες κουδούνες αφού η γραμματεία είναι πλέον μικρή για να χωρέσει τους 163 δρομείς που πήραν νούμερο συμμετοχής. Στην συνέχεια το προαγωνιστικό γεύμα μας έφερε στο νου τις όχι τόσο μακρινές χρονιές στις οποίες οι αθλητές του αγώνα χωρούσαμε στο εστιατόριο του Δασικού Χωριού. Αναγκαστικά λοιπόν σε χώρο έξω από την γραμματεία το «pasta party» ενώ πάντα υπήρχε διαθέσιμο φαγητό στο εστιατόριο του Δασικού Χωριού για όποιον ήθελε κάτι διαφορετικό.

 

 

Το πρωί της Παρασκευής οι κουδούνες στο Δασικό Χωριό σήμαναν την έναρξη του αγώνα ακριβώς στις 6:00. Αγώνας ο οποίος ξεκίνησε δυνατά από την αρχή με τον Charlie Sharpe να δίνει τον ρυθμό και το γκρουπάκι των Παύλου Μαυρογιάννη, Σλάβεκ Ματράς, Χρήστου Μαυρίκιου, Νίκου Πετρόπουλου να ακολουθεί από κοντά. Όσο περνούσε η μέρα, οι ψηλές για την εποχή θερμοκρασίες και η υγρασία που τις συνοδεύουν πάντα στην περιοχή, άρχισε να ταλαιπωρεί τους αθλητές. Ο Χρήστος Μαυρίκιος στο 60ο χλμ λόγω ενός στραβοπατήματος τραυματίστηκε αναγκάζοντάς τον να περπατήσει μέχρι το 70ο χλμ στον κεντρικό σταθμό στο Κρούσοβο για να δεχθεί τις πρώτες βοήθειες και να σταματήσει τον αγώνα. Ο Charlie Sharpe είχε ανοίξει ήδη μια διαφορά η οποία έφτασε μέχρι και τα 30 λεπτά στον κεντρικό σταθμό της Γιουμουρλούς στο 95ο χλμ. με το δίδυμο των Σλάβεκ και Μαυρογιάννη να μάχονται σώμα με σώμα, λεπτό με λεπτό και τον πολύπειρο Πετρόπουλο να ακολουθεί στα 15-20 λεπτά μέχρι εκείνο το σημείο.

 

 

Από το 95ο χλμ ξεκίνησε η πτώση του ρυθμού του Sharpe με τους υπόλοιπους να ροκανίζουν την διαφορά στο γρήγορο εκείνο σημείο του αγώνα μέχρι και την Ζαρκαδιά-2 στο 127ο όπου πλέον η διαφορά είχε πια εξανεμιστεί με τον Μαυρογιάννη ο οποίος αποσπάστηκε και τον έφτασε στα 4 λεπτά. Από εκείνο το σημείο και μετά ο Παύλος Μαυρογιάννης ήταν ο μοναδικός κυρίαρχος του παιχνιδιού. Ο Sharpe εξαντλημένος έφτασε στην Πρασινάδα-2 στο 141ο όπου και σταμάτησε για να κοιμηθεί να συνέλθει και να συνεχίσει, αρνούμενος να εγκαταλείψει τον αγώνα παρότι είχε βγει τελείως εκτός στόχου. «Ήθελα να τιμήσω τον αγώνα και την διοργάνωση που με κάλεσαν να τρέξω φέτος και έτσι δεν υπήρχε καμία περίπτωση να μην τερματίσω», ήταν τα λόγια του αξιέπαινου Charlie Sharpe! Ο Παύλος Μαυρογιάννης συνέχισε όπως ξέρει πολύ καλά για να πάρει άλλη μια σπουδαία νίκη, την 3η στον αγώνα ισοφαρίζοντας στις νίκες τον άλλο θρύλο της Ροδόπης, τον Νίκο Πετρόπουλο, με επίδοση 22.13.00!

 

 

 

Στις θέσεις 2-5 εκτυλισσόταν πια ένα θρίλερ! Οι διαφορές ανάμεσα σε Ματράς, Πετρόπουλο, Παναρίτη και Γκάτσιο οι οποίοι είχαν μπει πλέον και αυτοί στο παιχνίδι ολοένα και μίκραιναν. Άτυχος στάθηκε ο Γιώργος Γκάτσιος ο οποίος στην πρώτη του εμφάνιση στον αγώνα έδωσε τα διαπιστευτήριά του για ακόμα πιο σπουδαία πράγματα στο μέλλον. Ο Γκάτσιος έχασε την διαδρομή χάνοντας έτσι και πολύτιμο χρόνο. Οι θέσεις 2-4 κρίθηκαν μέσα σε 5’, εντυπωσιακό για αγώνα τόσων ωρών και χιλιομέτρων! Ο Σλάβεκ Ματράς κατάφερε να διατηρήσει την 2η θέση με 23.27.05 βελτιώνοντας το ατομικό του ρεκόρ κατά 20 λεπτά ενώ ο Νίκος Πετρόπουλος έφτασε στη γραμμή του τερματισμού 3ος σε 23.31.05 κάνοντας ακόμη μια μεγαλειώδη εμφάνιση στην 7η του συμμετοχή στον αγώνα!

 

Τα δύο πρόσωπα που ξεχώρισαν φέτος κατά την γνώμη μας ήταν δύο. Αναμφίβολα το ένα από αυτά ήταν η Κατερίνα Τσεκόσκα! Κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή μπήκε στον αγώνα διαλύοντας το ρεκόρ διαδρομής γυναικών παρόλο το χάσιμο το οποίο της στοίχισε αρκετά λεπτά. Η έκτη θέση στην γενική κατάταξη αλλά και η τρομερή επίδοσή της, 25.30.44, ανεβάζουν τον πήχη σε δυσθεώρητα ύψη! Το γυναικείο βάθρο συμπλήρωσε η Βάσω Σταύρου στην 3η της συμμετοχή στον αγώνα με 30.36.52 και η Ασημίνα Ιγγλέζου με 34.21.45.

Συνοπτικά οι πρώτοι του αγώνα

Άντρες

  1. Παύλος Μαυρογιάννης – 22.13.00
  2. Slawomir Matras – 23.27.05
  3. Νίκος Πετρόπουλος – 23.31.05
  4. Παναγιώτης Παναρίτης – 23.32.20
  5. Πέτρος Γιάγκου – 25.25.27
  6. Γιώργος Γκάτσιος – 26.36.43

Γυναίκες

  1. Katarzina Cekoska – 25.30.44
  2. Βάσω Σταύρου – 30.36.52
  3. Ασημίνα Ιγγλέζου – 34.21.45

 

Δείτε εδώ όλα τα αποτελέσματα του φετινού Rodopi Ultra Trail

 

Το άλλο πρόσωπο ήταν χωρίς καμία δεύτερη σκέψη ο Παναγιώτης Παναρίτης. Ένας νεαρός δρομέας 24 ετών ο οποίος είχε τρέξει τον πρώτο του αγώνα βουνού μόλις έναν χρόνο πριν, είχε ανέβει στη Ροδόπη το 2014 βλέποντας με θαυμασμό και δέος τους «δασκάλους» του στο ορεινό τρέξιμο, ένας εκ των οποίων είναι και ο Νίκος Πετρόπουλος. Τέσσερα χρόνια μετά, με συνεχείς τερματισμούς και βελτίωση επιδόσεων, έφτασε η ώρα όχι μόνο να τους κοιτάει στα μάτια αλλά να αποτελεί και την ελπίδα του αυριανού ελληνικού ultra trail! O Παναγιώτης τερμάτισε στην 4η θέση με 23.32.20, κατεβάζοντας σχεδόν δύο ώρες το προσωπικό του ρεκόρ, πνιγμένος στην αγκαλιά του φίλου του Νίκου Πετρόπουλου ο οποίος δεν  γνώριζε ότι ο Παναγιώτης ερχόταν τόσο κοντά πίσω του. Μια εικόνα που ευχόμασταν να ήμασταν εκεί να τη δούμε από κοντά. Παναγιώτη, το μέλλον σου ανήκει!

 

 

Ο καιρός στο σύνολο των δύο ημερών του αγώνα έδειξε δύο διαφορετικά πρόσωπα. Την ζέστη και την υγρασία της Παρασκευής διαδέχθηκε ο άστατος καιρός του Σαββάτου όπου η βροχή, η καταιγίδα και το χαλάζι εναλλάσσονταν καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας δυσκολεύοντας όσους τερμάτιζαν από το μεσημέρι και μετά. Στον αγώνα ξεκίνησαν 163 δρομείς εκ των οποίων τερμάτισαν οι 108 ήτοι περίπου το 66%, πλησιάζοντας στα περσινά επίπεδα.

 

 

Παρένθεση στο όμορφο κλίμα, η απαράδεκτη εικόνα των πολλών πεταμένων συσκευασιών από μπάρες, τζελάκια, παστέλια και ότι άλλη συσκευασία θεωρούσαν κάποιοι ότι τους βαραίνει στο κυνήγι των επιδόσεων. Δυστυχώς ένα φαινόμενο το οποίο έχει μεγιστοποιηθεί τα τελευταία χρόνια. Φαίνεται ότι κάποιοι δεν έχουν καταλάβει το μεγάλο δώρο που λαμβάνουν τρέχοντας σε ένα τόσο όμορφο και ανόθευτο τοπίο ...

 

Ας κλείσουμε όμως την άσχημη παρένθεση για να αναφέρουμε … τι άλλο; Μα τους απίθανους σταθμούς τροφοδοσίας του ROUT, οι οποίοι αξίζει να γίνουν σταθμός αναφοράς όχι μόνο σε εγχώριες διοργανώσεις αλλά και σε διεθνείς. Καλό είναι να έρθουν μερικοί διοργανωτές αγώνων στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό να έρθουν σε έναν Rodopi Ultra Trail να δουν πως πρέπει να στήνεται ένας σταθμός ανεφοδιασμού. Με το πέρασμα των χρόνων και την αύξηση των συμμετοχών υπήρχε ένας φόβος για την εξυπηρέτηση και την ποιότητα των σταθμών οι οποίες όχι μόνο έμειναν σταθερές αλλά και βελτιώνονται χρόνο με τον χρόνο! Εξαιρετική ποιότητα φαγητού, αφθονία στα ΠΑΝΤΑ, εξυπηρέτηση συγκινητική στον πρώτο μέχρι και τον τελευταίο αθλητή. Αυτοί οι σταθμοί μπορεί να είναι μόνο έξι, αλλά ίσως αξίζει να έρθει κανείς να τρέξει στον αγώνα μόνο και μόνο για αυτούς για να καταλάβει για τι ακριβώς εννοούμε… Βελτίωση φέτος ακόμα και σε μερικούς «απλούς» σταθμούς ελέγχου οι οποίοι εξοπλισμένοι με τέντες και αντίσκηνα ήταν έτοιμοι να περιθάλψουν όποιον αθλητή το είχε ανάγκη.

 

 

H Ετήσια Συνάντηση του Rodopi Ultra Trail έκλεισε όπως πάντα με την υποβλητική και συνάμα λιτή τελετή απονομών στην οποία φέτος, εκτός από τους πρώτους, τιμήθηκαν όλοι όσοι έβαλαν ένα λιθαράκι στην εξελικτική πορεία του, συμβάλλοντας ο καθένας με τον δικό του τρόπο στο να φτάσει ο αγώνας να αποτελεί σημείο αναφοράς στο ελληνικό, και όχι μόνο, ultra trail. Ξεχωριστή αναφορά αξίζουν οι Michiel Panhuysen από την Ολλανδία και ο Jakub Hajek από την Τσεχία οι οποίοι φέτος δεν ήρθαν να τρέξουν αλλά να βοηθήσουν εθελοντικά, κάτι που έπραξαν στελεχώνοντας ένα σημείο ελέγχου μέσα στον αγώνα!

 

 

Δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε την ιδιαίτερη στιγμή κατά την οποία η διοργάνωση μας τίμησε τόσο τον Δημήτρη Τρουπή όσο και τον γράφοντα σε προσωπικό επίπεδο, όσο και σαν Advendure. Τα λόγια εκείνες τις στιγμές δεν είναι εύκολο να βγουν, στιγμές κατά τις οποίες εικόνες, εμπειρίες και συναισθήματα περνούν σαν αστραπή…

 

 

Τιμήθηκαν όπως κάθε χρόνο οι «5άστεροι», όσοι δηλαδή συμπλήρωσαν 5 τερματισμούς στον ROUT 100 Miles: Θανάσης Πετρόχειλος, Μάνος Κυριακάκης, Παναγιώτης Παναρίτης, Παναγιώτης Τουλής, Ντίνος Κοζανίτης,

 

 

Συγκλονιστική σκηνή η οποία και καταδεικνύει την ποιότητα του Παύλου Μαυρογιάννη ως ανθρώπου, οταν χάρισε το έπαθλο των 50+ στον Παναγιώτη Παναριτη ο οποίος με την καταπληκτική επίδοση που πέτυχε αλλά και το 5ο ROUT που ολοκλήρωσε αντιπροσωπεύει το μέλλον του ultra trail στην Ελλάδα.

 

 

Με αυτές τις όμορφες εικόνες και αφού βγήκε η πατροπαράδοτη φωτογραφία, φύγαμε όλοι γεμάτοι αναμνήσεις από το Δασικό Χωριό. Ο 10ος, επετειακός Rodopi Ultra Trail, έκλεισε έναν μεγάλο κύκλο, δίνοντας το στίγμα για τον επόμενο…

 

 

Φωτό ©: Advendure, Orizontas, Drosos Drosos

Τάκης Τσογκαράκης

Η αγάπη του για το βουνό ξεκινάει πολλά χρόνια πίσω με τις πρώτες αναβάσεις στην αγαπημένη του Πάρνηθα και μετέπειτα με την σχολή Ορειβασίας του ΕΟΣ Αχαρνών. Το 2007 έτρεξε τον πρώτο του αγώνα ορεινού τρεξίματος και από τότε ονειρεύεται "όλο και ψηλότερα, όλο και μακρύτερα". Ελπίζει να το κάνει για πολλά χρόνια ακόμα...

www.advendure.com

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

"Crossing Costa Brava with a stage run – An interview with Tomàs Llorens Marès regarding the @CostaBravaRun 2019!:… https://t.co/U45kD0ur5T
"Μια περιπέτεια αναρρίχησης στα βάθη της Σιβηρίας!", το οδοιπορικό της αναζήτησης των μυστηριωδών Sundrun Pillars α… https://t.co/gLn81n6vAM
"Lailias Mountain Running: Πρέπει να πας στο Lailias!": Παρουσίαση της διοργάνωσης που θα γίνει στα όρη Βροντούς, σ… https://t.co/Oqj4mgUuAH
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Πεζοπορήστε στο βουνό με Salomon!

Διασχίζοντας την Costa Brava με έναν αγώνα Stage Run – Συνέντευξη με τον Tomàs Llorens Marès για το CBSR 2019!

Μια περιπέτεια αναρρίχησης στα βάθη της Σιβηρίας!

Lailias Mountain Running: Πρέπει να πας στο Lailias!

La Sportiva Stream GTX®

Αναμνήσεις και εικόνες από τον φετινό Rodopi Ultra Trail

Σωματικές αλλαγές στους αθλητές ορεινού τρεξίματος και πως μπορούν να βοηθηθούν από την προπόνηση!

To Tor des Geants γιορτάζει και γίνεται … Tor des Glaciers | 450k | 32.000 D+!

Ξεκινά η «μάχη» για μία από τις τελευταίες μεγάλες προκλήσεις της Εξερεύνησης και της Περιπέτειας, τη μοναχική διάσχιση της Ανταρκτικής!