Υπάρχουν κάποια μέρη που λειτουργούν, τουλάχιστον για εμένα, σαν μαγνήτες. Δεν ξέρω αν είναι αυτό που λένε έρωτας με την πρώτη ματιά ή κάποια ενέργεια που εκπέμπουν, αλλά νοιώθω να με ελκύουν και να με καλούν να επιστρέφω με την πρώτη ευκαιρία. Αυτό σίγουρα συμβαίνει με τη Δίρφυ και το Dirfys Trail. Πριν 3 χρόνια πήγα για πρώτη φορά στον αγώνα μην έχοντας η αλήθεια μεγάλες προσδοκίες, ή καλύτερα μη ξέροντας τι θα περιμένω αφού όσα ήξερα μέχρι τότε για τη Δίρφυ ήταν ελάχιστα, κυρίως πως είναι ο ανεμοθώρακας της Αττικής και την προστατεύει από τους ανέμους που στέλνει το Αιγαίο.