Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν τα άρθρα και οι αναρτήσεις που αφορούν σε νησιά και αναφέρουν ότι οι περιβαλλοντικοί πόροι δέχονται πιέσεις, ότι οι κάτοικοι δεν «αντέχουν άλλο» να υποβαθμίζεται η ποιότητα ζωής τους, ή/και ότι η μάστιγα του real estate κινδυνεύει να «ισοπεδώσει» το τοπίο και την ομορφιά των προορισμών. 

Στις αρχές της δεκαετίας του ‘80, όταν η τάση μαζικοποίησης είχε δημιουργήσει ένα φιλελεύθερο κλίμα εκσυγχρονισμού σε όλους τους τομείς, μια ομάδα ακτιβιστών στην Ιταλία με επικεφαλής τον Carlo Petrini αντέδρασε στο καταναλωτικό παραλήρημα που επικρατούσε, παρουσιάζοντας την αντίθετη όψη του νομίσματος. Συγκεκριμένα επέκριναν τον νέο τρόπο διατροφής και εισήγαγαν την έννοια του slow food σε αντιπαράθεση με τα fast food. Η ομάδα είχε στόχο να υπερασπιστεί τις τοπικές παραδόσεις, το ποιοτικό φαγητό, και την γαστρονομική απόλαυση. Στα χρόνια που ακολούθησαν, το νέο αυτό ρεύμα αποτέλεσε ένα ευρύτερο κίνημα περιλαμβάνοντας πολλών ειδών projects σε διαφορετικούς τομείς που έτυχαν την υποστήριξη εκατομμυρίων ανθρώπων σε περισσότερες από 160 χώρες.