Κάποια στιγμή, λίγο μετά την αναχώρησή τους από την κορυφή, οι τρεις ορειβάτες κατηφόριζαν ανασφάλιστοι σε σχετικά απότομη πλαγιά στα 2850 με συνθήκες παγωμένου χιονιού. Ο άτυχος Μικοτζίδης γλίστρησε σε ανύποπτη στιγμή και έχασε την ισορροπία του. Ακολούθησε μια σύντομη πτώση στην πλαγιά και αμέσως μετά ο Μικοτζίδης έπεσε σε ένα μικρό λούκι με απότομη κλίση και πλέον κύλησε ανεξέλεγκτα προς το γκρεμό των Καζανιών, μια εντελώς κάθετη ορθοπλαγιά. Η μοιραία πτώση του στο κενό σταμάτησε σε περισσότερα από 500 μέτρα χαμηλότερα.
Αμέσως μετά οι δύο σύντροφοί του ειδοποίησαν με ασύρματο για το συμβάν και ξεκίνησε μια μεγάλη επιχείρηση εντοπισμού του σώματος του ορειβάτη, με τη συνδρομή δεκάδων άλλων ορειβατών αλλά και της ΕΜΑΚ. Την επόμενη μέρα (Παρασκευή 3/2) και ενώ στο δυσπρόσιτο σημείο του ατυχήματος προσέγγιζαν κάποια μέλη των σωστικών συνεργείων, ένα ελικόπτερο Super Puma του στρατού προσγειώθηκε χάρη στην εμπειρία του πιλότου και ορειβάτες περισυνέλλεξαν το πτώμα του άτυχου Μικοτζίδη.
Σύμφωνα με πληροφορίες που έδωσαν στο Α-Ζ συνάδελφοι του από την ΕΟΔ, ο Κώστας Μικοτζίδης ήταν από τα σχετικά νέα στελέχη της ΕΟΔ, είχε αποκτήσει όμως μεγάλη εμπειρία μέσα από σχολές και αποστολές σε βουνά της Ελλάδας και του εξωτερικού, αποτελούσε δε έναν από τους εκπαιδευτές της ΕΟΔ.

21 Αυγ 2005 - Εθνική εκπαιδευτική αποστολή στον Καύκασο
Στις 5 Αυγούστου επέστρεψε από τη Ρωσία η εκπαιδευτική αποστολή της Ε.Ο.Ο.Α. που δραστηριοποιήθηκε στα βουνά του Καυκάσου. Την ομάδα αποτελούσαν οι Μ. Στύλλας, Β. Βρούτσης, Δ. Τιτόπουλος (υπεύθυνοι αποστολής) και οι Ν. Κρούπης, Θ. Χριστόπουλος, Λ. Πρατίλας, Ε. Καραγεώργη, Γ. Κωνσταντάκης, Ν. Λουκάκης, Μ. Μεσαρχάκης.
Η πτήση από Θεσσαλονίκη για Min–Vody, μια ενδιαφέρουσα εμπειρία από μόνη της, προσγειώθηκε αργά το βράδυ της 22ης Ιουλίου. Αμέσως, ακολούθησε μετάβαση με λεωφορειάκι σε camping στην κοιλάδα Adylsu. Την επομένη βόλτα και παιχνίδι στον παγετώνα Kashkatash, γνωριμία με τον Ρώσο οδηγό βουνού Victor, o οποίος θα συνοδεύει την ομάδα και στις 24 ανάβαση στην κατασκήνωση βάσης του Kurmychi. Από εκεί τρεις σχοινοσυντροφιές επιχείρησαν, στις 25 Ιουλίου, κάποιες αναρριχητικές διαδρομές. Οι Στύλλας, Καραγεώργη, Χριστόπουλος πραγματοποίησαν στην κορυφή MHR (3870m) το νότιο πιλιέ, με δυσκολίες 4a(V+, Ao), 300m. Η επιστροφή έγινε μέσα σε καταιγίδα με αρκετούς κεραυνούς να πέφτουν σε κοντινή απόσταση και πολύ βροχή μέχρι την κατασκήνωση βάσης. Oι Βρούτσης, Τιτόπουλος και Κρούπης, Πρατίλας αναρριχήθηκαν στη δυτική ορθοπλαγιά του Kurmychi (4045m), 2a, 500m. Οι Κωνσταντάκης, Λουκάκης, Μεσαρχάκης έφτασαν επίσης στην κορυφή Kurmychi (4045m), από τη δυτική ορθοπλαγιά, αλλά από διπλανή διαδρομή 2b, 500m.
Μετά από δυο μέρες ξεκούρασης και ανασύνταξης το σκηνικό μεταφέρθηκε, στις 27/7, στο καταφύγιο του Elbrus στα 4060 μέτρα. Χωρίς χάσιμο χρόνου όλα τα μέλη τις ομάδας ανέβηκαν, στις 28/7, στην κορυφή του Elbrus (5642m), από την κλασσική διαδρομή, ενώ οι Βρούτσης, Τιτόπουλος και Κρούπης είχαν το κουράγιο να πάνε και μέχρι την ανατολική κορυφή (5621m). Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Λ. Πρατίλας κατέβηκε από την κορυφή με σκι. Πίσω στην κοιλάδα πάλι για ξεκούραση, ρώσικη σάουνα και λίγο καλό φαγητό.
Μετά από ώριμη σκέψη η ομάδα αποφασίζει να δοκιμάσει την τύχη της στη φοβερή Ushba. To πρωί της 31ης Ιουλίου ξεκίνησε η πορεία προς το βουνό, μέσα από μια πανέμορφη κοιλάδα που κατέληγε στην κακοτράχαλη μορένα του παγετώνα. Η ζέστη πολλή, το πόσιμο νερό δυσεύρετο και οι αποστάσεις τεράστιες. Η πρώτη διανυκτέρευση έγινε σε ένα βράχινο ώμο δίπλα στον παγετώνα. Για να προσεγγίσει κανείς το Ushba plateau, απ’ όπου γίνεται και η τελική προσπάθεια για την κορυφή, πρέπει να διασχίσει τον παγετώνα Ushbinski τον οποίο, λόγω της μεγάλης κλίσης του και του άγριου ανάγλυφου είναι καλό να τον διασχίσει νωρίς το πρωί. Έτσι στις 1/8 η αποστολή έστησε την κατασκήνωσή της στα 4100 μέτρα. Δυστυχώς ο καιρός άρχισε να χαλάει δραματικά και μετά τη βροχή και το χαλάζι, ήρθε το χιόνι. Το πρωί δε φάνηκαν σημάδια βελτίωσης και το δελτίο που πήρε ο Victor μέσω κινητού τηλεφώνου δεν ήταν καθόλου ευνοϊκό. Με το φόβο του φορτωμένου από χιόνι παγετώνα η ομάδα απογοητευμένη πήρε το δρόμο του γυρισμού.
Ο εξοπλισμός της αποστολής ήταν ευγενική χορηγία του καταστήματος Pathfinder.

28 Μαρ 2005 - Η ελληνική αποστολή του 2003 στο Cho Oyu, στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τον Απρίλιο
Μια ταινία απ το χώρο της περιπέτειας πλουτίζει με την παρουσία της το 7ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, που έχει τον γενικό τίτλο «Εικόνες του 21ου Αιώνα». Πρόκειται για το ντοκιμαντέρ του Παύλου Τσιαντού “Cho Oyu”, που αναφέρεται στην ελληνική ορειβατική αποστολή στο ομώνυμο βουνό των Ιμαλαΐων, το φθινόπωρο του 2003. Τότε, μια ομάδα εννέα έμπειρων ορειβατών ταξιδεύει στο Θιβέτ με στόχο την ανάβαση του Cho Oyu, μιας από τις 14 κορυφές του κόσμου με υψόμετρο πάνω από 8000 μέτρα. Μερικές μέρες μετά το ξεκίνημα της ανάβασης στο βουνό των 8201 μέτρων, οι Παναγιώτης Κοτρωνάρος και Μιχάλης Στύλλας φτάνουν στην κορυφή και η χαρά φτάνει μαζί με το νέο στη βάση του βουνού, όπου βρίσκεται το «αρχηγείο» της. Ακολουθεί η σειρά του αρχηγού Χρήστου Μπαρούχα και του ίδιου του δημιουργού της ταινίας Παύλου Τσιαντού. Η κακοκαιρία καθυστερεί την ομάδα απ την προσπάθειά της αλλά μία εβδομάδα μετά οι δύο Έλληνες φτάνουν κι αυτοί στην κορυφή. Εκεί όμως ξεκινά η αναπάντεχη τραγωδία που καταλήγει λίγο αργότερα στον θάνατο του αρχηγού της αποστολής.
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει με λεπτομέρεια την εξοντωτική προσπάθεια των ορειβατών όπως επίσης και την καθημερινότητά τους στα αφιλόξενα υψόμετρα των Ιμαλαΐων. Μοναδικές αλλά και συγκλονιστικές εικόνες που τραβήχτηκαν χάρη στην εμπειρία και τις ικανότητες του Π. Τσιαντού –ορειβάτης και ο ίδιος εκτός από κινηματογραφιστής καταγράφει συστηματικά με ψυχραιμία και επαγγελματισμό όλες τις φορτισμένες στιγμές της αποστολής. Ο θεατής έχει την ευκαιρία να μπει στο πνεύμα μιας ορειβατικής αποστολής και να ζήσει τα γεγονότα μαζί με τους ορειβάτες, χάρη στην αμεσότητα των σκηνών και στην ανεπιτήδευτη συμπεριφορά των πρωταγωνιστών.
Η προβολή της ταινίας θα γίνει στα πλαίσια της ενότητας «Ελληνικό Πανόραμα» στις 3 Απριλίου (18:30 Αίθουσα ‘Τζων Κασσαβέτης’) και στις 5 Απριλίου (19:00 Αίθουσα ‘Σταύρος Τορνές’) στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Σκηνοθεσία, μοντάζ, φωτογραφία: Παύλος Τσιαντός, Παραγωγή: Angel Multimedia, Διάρκεια: 45’. Περισσότερα στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ [u][color=darkblue]www.filmfestival.gr[/color][/u]

19 Φεβ 2005 - Κίνδυνοι δηλητηρίασης από μονοξείδιο του άνθρακα στα αντίσκηνα των ορειβατών
Πρόσφατη δημοσίευση του ερευνητή Simon Leigh-Smith στην Επιθεώρηση “Wilderness & Environmental Medicine”, δείχνει ότι το μονοξείδιο του άνθρακα (CO), αναπτύσσει τις δηλητηριώδεις ιδιότητές του και στα αντίσκηνα στις ορειβατικές αποστολές. Στην εργασία “Carbon Monoxide Poisoning in Tents” παρουσιάζονται τα αποτελέσματα έρευνας, όπου αναφορές από το πεδίο, μαρτυρούν τις συνέπειες του CO σε αντίσκηνα αποστολών αλλά και σε χιονότρυπες, όπου διανυκτερεύουν ορειβάτες, ειδικά σε μεγάλα βουνά στα Ιμαλάια, καταδεικνύοντας τη σημασία ενός προβλήματος που συνήθως παραβλέπεται. Ενδεχόμενα αποτελεί ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα απ ότι θεωρείται, εξαιτίας της πολυπλοκότητας των παραγόντων κινδύνου της τοξικότητας του CO. Παρά το γεγονός ότι αρκετές αναφορές για δηλητηρίαση από CO στα Ιμαλάια, κυκλοφορούν στους ορειβατικούς κύκλους, ο κίνδυνος δεν φαίνεται να αναγνωρίζεται ευρέως.
Η διάγνωση της δηλητηρίασης από CΟ στα πρώιμα στάδια μπορεί να είναι δύσκολη εξαιτίας της έλλειψης συγκεκριμένης φύσης συμπτωμάτων και της (σε μεγάλο υψόμετρο) ομοιότητάς τους με την Ασθένεια του Βουνού (AMS). Η συγκάλυψη των συμπτωμάτων από αυτά της AMS, όταν τα αποτελέσματα είναι δεδομένα, επιδεινώνει το πρόβλημα, και αυτά μοιάζουν να αποτελούν τις περιπτώσεις όπου τα άτομα υποβάλλονται στα ψηλότερα επίπεδα CO, όπως η ξεκούραση και το μαγείρεμα στα αντίσκηνα για ώρες στη διάρκεια κακοκαιρίας (φυσικά, στα υψόμετρα των ελληνικών βουνών τα συμπτώματα της δηλητηρίασης δεν μπορούν να μπερδευτούν με συμπτώματα AMS).
Όλες οι προσπάθειες πρέπει να επικεντρωθούν στο να περιοριστεί η πιθανότητα να φτάσει η συγκέντρωση CO στο αίμα σε επικίνδυνα επίπεδα. Μερικά από τα αποδεικτικά στοιχεία για το πώς γίνεται αυτό βρίσκονται εύκολα, μερικά άλλα είναι πάλι ελλιπή. Οι ευκαιρίες για έρευνα σ αυτό τον ενδιαφέροντα και πολύ σημαντικό τομέα είναι απεριόριστες. Η ασφάλεια μπορεί να μεγαλώσει με τη χρήση μικρών φορητών ανιχνευτών CO.
Μια σύνοψη των παραγόντων κινδύνου (και των προτεινόμενων προφυλάξεων) για τη δηλητηρίαση των αντίσκηνων από το μονοξείδιο του άνθρακα, που προτείνονται από τον συγγραφέα:
• Μαγείρεμα (αποφύγετε το σιγοβράσιμο των φαγητών, διατηρείστε το καμινέτο σε ψηλή πίεση, χρησιμοποιήστε διάφανες υγρές καύσιμες ύλες, μικρής διαμέτρου μαγειρικά σκεύη, ανάψτε τη φωτιά στη μέγιστη έντασή της ‘μπλε’ αποφεύγοντας της χαμηλής έντασης φλόγες).
• Κίτρινη φλόγα (Κλείστε το καμινέτο, δώστε πίεση, ξανανάψτε και αερίστε στο μέγιστο το αντίσκηνο για μερικά λεπτά)
• Ανεπαρκής αερισμός της σκηνής (πόρτα αερισμού τουλάχιστον 500cm2, πόρτα εξόδου CO όσο το δυνατόν μεγαλύτερη, πόρτα εισόδου οξυγόνου όσο το δυνατόν μεγαλύτερη, ψηλότερη πιθανότητα για μηδενικές εντάσεις αέρα).
• Κρυφή προσβολή από συμπτώματα εάν σταθεροποιηθεί η δηλητηρίαση (προσέξτε τον πονοκέφαλο και τους αυξημένους καρδιακούς παλμούς, κάντε συχνές εξόδους απ το αντίσκηνο για να διώξετε τα συμπτώματα, αερίστε το αντίσκηνο σε τακτά διαστήματα –ο αερισμός δεν είναι απαραίτητο να είναι συνεχής).
• Αφυδάτωση (μείνετε καλά ενυδατωμένοι).
• Οι χιονότρυπες μοιάζουν να είναι περισσότερο επικίνδυνες από τα αντίσκηνα στο θέμα αυτό (τηρείστε όλα τα παραπάνω).
• Υπερ-αερισμός (μεγαλύτερη έκθεση στο CO.
• Μεγάλο υψόμετρο.
• Κάλυψη του αντίσκηνου με πάγο ή χιόνι (καθιστά το αντίσκηνο λιγότερο ‘πορώδες’ –διατηρήστε το καθαρό από πάγο ή χιόνι ώστε να επιτρέψετε την καλύτερη κυκλοφορία του αέρα).
Πηγή: ExplorersWeb