Ο διάσημος επιστήμονας και βετεράνος των αποστολών ψηλού βουνού, καθηγητής Igor Kozlov, της Γεωγραφικής Εταιρείας της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, πιστεύει ακράδαντα (Statesman, Delhi, 12-12-1984) ότι ο χιονάνθρωπος που αναφέρθηκε στα βουνά του Καυκάσου, μεταξύ Βαλτικής και Κασπίας και των βουνών Tyan Shan στα Ρωσο-Κινεζικά σύνορα, πράγματι υπάρχει.

Κινείται με ταχύτητα περίπου 12χλμ την ώρα και τα πόδια του είναι κατασκευασμένα για γρήγορη κίνηση πάνω σε χιονισμένο έδαφος. Για να προστατευτεί από τις βροχές, ζει σε καταφύγια. Είναι αντικοινωνικός τύπος. Φαίνεται ότι αυτό το πλάσμα είναι μοναχικό, κοιμάται την μέρα κι αφήνει το καταφύγιό του το σούρουπο για να ψάξει για τροφή. Πιθανόν να είναι μακρινός συγγενής του (πολύ πρώιμου και πολύ πρωτόγονου) “Ανθρώπου του Νεάντερνταλ”. Ο καθηγητής Kozlov και μια ομάδα επιστημόνων, έχουν καταγράψει εκατοντάδες συναντήσεις στα Ευρωπαϊκά και Ασιατικά τμήματα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Ο καθηγητής William Grant, ένας από τους πιο σημαντικούς ερευνητές του Yeti και επιστήμονας, πιστεύει ότι το Yeti μπορεί να είναι είτε απόγονος ενός “Γιγάντιου Ανθρωποειδούς” (συνηθισμένος όρος για να περιγράψει τους ανθρώπους που μοιάζουν με πιθήκους) που θεάθηκε στα βουνά του Παμίρ, είτε θα μπορούσε να είναι ένας “Γιγάντιος Ανθρωπίδας” (πίθηκος σαν άνθρωπο και κάποιοι κλάδοι του όπως ο Homo Erectus) γνωστός στους ανθρωπολόγους σαν “Gigantopithecus”, που περιπλανιόταν στα Ιμαλάϊα περίπου 10-15 εκατ. χρόνια νωρίτερα.

Είναι γενικά αποδεκτό ότι ο γιγαντιαίου μεγέθους Ραμαπίθηκος, ο μεσαίου μεγέθους Σιβαπίθηκος κι ο μικρού μεγέθους Ραμαπίθηκος, εξελίχθηκαν από τον Δρυοπίθηκο, ο οποίος ζούσε πριν από 25 εκατ. χρόνια και ο οποίος υποτίθεται ότι είναι ο κοινός πρόγονος και των δυο πιθήκων, όσο και των ανθρώπων. Σύμφωνα με την πρώην αρχηγό της “Αποστολής για των Χιονάνθρωπο” στις περιοχές του Παμίρ και του Καυκάσου το 1978, καθηγήτριας Jeanne Koffman, επιβεβαιώθηκαν οι αδιαμφισβήτητες αποδείξεις της ύπαρξης του “Υπολείμματος Ανθρωποειδούς” (ανθρωπόμορφου πλάσματος).

Σύμφωνα με τα λόγια της, οι χιονάνθρωποι Kartar ή Almos (όπως οι Yeti των Ιμαλαΐων) έχουν το ύψος ενός συνηθισμένου ανθρώπου, μερικές φορές λίγο ψηλότεροι. Έχουν καμπουριαστή στάση του σώματος και χοντρό κεφάλι που στέκεται χωμένο ανάμεσα στους ώμους, μέτωπο με κλίση, μακριά χέρια και ολόκληρο το σώμα τους καλύπτεται από μακρύ κόκκινο τρίχωμα. (Οι Yeti των Ιμαλαΐων περιγράφονται επίσης με γκριζωπό-μαύρο ή κοκκινωπό τρίχωμα).

Η περιγραφή των Kartar και των Almos ταιριάζει επίσης με την περιγραφή των Yetis. Οι Yetis είναι γνωστό πως έχουν ανεπτυγμένο ένα ένστικτο ή μια έκτη αίσθηση, μπορούν να προβλέψουν χιονοστιβάδες, μπορούν με ευκολία να αντιληφθούν ρυάκια σκεπασμένα από χιόνι και ρωγμές (crevasses) στους παγετώνες. Είναι νυκτόβιοι και για αυτό μπορούν να βλέπουν την νύχτα. Η αίσθηση της ακοής είναι εξαιρετικά ανεπτυγμένη και μπορεί να τους σώσει από τους ανεπιθύμητους επισκέπτες. Σύμφωνα με την Δρα Koffman, αυτοί οι χιονάνθρωποι έχουν πολύ βαρύ και πλατύ πόδι (25cm μήκος, κάτι όχι αφύσικο, αλλά το πλάτος που βρέθηκε να είναι 13cm, είναι αφύσικα φαρδύ). Τα 2cm βάθος που βρέθηκαν από τα ίχνη του πάνω σε σκληρό χώμα, υποδηλώνει την αφύσικα βαριά σωματική κατασκευή του, σημειώνει η Δρ Koffman.

Πιθανόν οι Κινέζοι να έχουν την πιο μακρά παράδοση από πλευράς τήρησης ιστορικής καταγραφής της δραστηριότητας των Almos ή Yetis. Ο ποιητής Qu Yuan (340-270 π.χ.) κατέγραψε την παρατήρηση ενός πολύ τριχωτού “σαν ανθρώπου” πλάσματος στα βουνά. Το σχέδιο ενός “Άγριου Ανθρώπου” που φτιάχτηκε στη διάρκεια της Δυναστείας Han, είναι ακόμα ένα πειστήριο. Στη σύγχρονη εποχή, η Κινεζική Ακαδημία Επιστημών πήρε το θέμα των Almo και των Yeti πολύ σοβαρά.

Οι παρατηρήσεις χιονανθρώπου από τα μέλη της ομάδας Βιολογικής Έρευνας το 1977 στο Shaanxi-Zhouzhi, έγιναν αποδεκτές με σοβαρότητα από την επιστημονική κοινότητα. Οι Κινέζοι επιστήμονες, με βάση περίπου 200 παρατηρήσεις που αναφέρθηκαν, όπως και άλλα έμμεσα στοιχεία (τρίχες, πατημασιές κλπ) που βρέθηκαν στο Shaanxi, στο Hubie και στο Sichuan (κοντά στο ανατολικό Θιβέτ), έχουν συμπεράνει ότι οι Almo/Yeti, είναι πλάσματα που μπορούν να οριστούν σαν “κάτι ανάμεσα σε πιθήκους και ανθρώπους”.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι τα υπολείμματα του Γιγαντοπίθηκου βρέθηκαν στην επαρχία Kwangsii της Νοτιοανατολικής Κίνας (ενώνεται με την επαρχία Yunnan, η οποία με την σειρά της συνορεύει με το ανατολικό Θιβέτ και το Μιανμάρ. Στο Yunnan βρέθηκαν και τα απολιθωμένα υπολείμματα του Ραμαπίθηκου, ηλικίας περίπου 7 εκατ. χρόνων, αλλά και του Αυστραλοπίθηκου σε μετάβαση (που θα εξελίσσονταν σε πρώιμο Homo Erectus) ηλικίας 1,7 εκατ. χρόνων.

Στο Νεπάλ, μια Βρετανική Ζωολογική ομάδα επιβεβαίωσε ότι μια “μορφή ζωής” από μεγαλόσωμα ανθρωποειδή (άνθρωποι σαν πίθηκοι) χαρακτηρισμένα σαν Γιγαντοπίθηκοι περιφέρονταν στα Ιμαλάια. Ο καθηγητής John Lukas της ερευνητικής ομάδας του πανεπιστημίου του Harvard, μετά από εκτεταμένη μελέτη στο Δυτικό Siwalik (στους πρόποδες των δυτικών Ιμαλαΐων), έχει συμπεράνει ότι ο μικρότερος Ραμαπίθηκος και ο μεσαίου μεγέθους Σιβαπίθηκος, είχαν μεταναστεύσει από τα Ιμαλάια στην Τουρκία, την Ουγγαρία, την Ελλάδα και την Ισπανία, πριν από 17 εκατ. χρόνια περίπου.

Ωστόσο αυτή η Αμερικανική επιστημονική αποστολή, δεν ανέφερε τίποτα σχετικά με τον Γιγαντοπίθηκο, του οποίου τα απολιθωμένα υπολείμματα επίσης βρέθηκαν στους λόφους του Δυτικού Siwalic στην διάρκεια των ανασκαφών του 1970-79. μένει ακόμα να αποδειχτεί αυτό, αλλά είναι πολύ πιθανό ότι ο Γιαγαντοπίθηκος (ή Yeti) βρισκόταν σε μετακίνηση από τα Ιμαλάια με κατεύθυνση την νοτιο-ανατολική Κίνα (Yunnan – Kwangsii). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ψηλότερες κορυφές των Ιμαλαΐων, όπως το Έβερεστ, ήταν μόλις 1000 μέτρα χαμηλότερες και οι Λόφοι Chure δεν ήταν στην πραγματικότητα λόφοι, την εποχή του Γιγαντοπίθηκου και του Ραμαπίθηκου. Περίπου 10-15 εκατ. χρόνια πριν, υπήρχαν επίπεδα τροπικά δάση με λιβάδια, σε εκείνες τις περιοχές (εκεί που βρίσκονται σήμερα οι Λόφοι Chure και οι εσωτερικές και οι εσωτερικές κοιλάδες της οροσειράς Mahabharat).

Αυτά τα λιβάδια και τα πυκνά τροπικά δάση, μπορούσαν πολύ εύκολα να υποστηρίξουν γιγάντια πλάσματα, όπως ο Γιγαντοπίθηκος – ο πιθανός πρόγονος των Yeti. Καθώς μια Κινέζικη μελέτη στα Ιμαλάια (Tibet Symposium, 1980#48) δείχνει ότι τα βουνά Everest και Shishapangma (Gosainthan) βρέθηκε ότι ανυψώνονται με ετήσιο ρυθμό 0,84 και 0,60mm αντίστοιχα (ακόμα και τώρα) και κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες είναι πιθανό ο Γιγαντοπίθηκος να αναγκάστηκε να επιβιώσει και να εξελιχθεί σε μια γη, που ανυψωνόταν συνέχεια στην διάρκεια εκατομμυρίων χρόνων. Αυτοί οι μεγάλοι “Άνθρωποι σαν πίθηκοι”, πρέπει να εξελίχθηκαν στους Yeti της σύγχρονης εποχής και να επιβίωσαν σε ένα εντελώς αφιλόξενο περιβάλλον. Όμως αντίθετα με τους μικρόσωμους ξαδέλφους τους, τους Ραμαπίθηκους, φαίνεται ότι οι Γιγαντοπίθηκοι δεν μπορούσαν να εξελιχθούν με ταχύτητα. Στην πραγματικότητα είναι πολύ πιθανό ότι σε ένα ακραία αφιλόξενο περιβάλλον, η διαδικασία της εξέλιξής τους είχε σταματήσει εντελώς. Κανένας δεν γνωρίζει με βεβαιότητα.

Έχουν επιβιώσει οι Yeti στον 21ο αιώνα; Είναι οι Yeti, των οποίων πατημασιές βρέθηκαν σε αφθονία στα μέσα της δεκαετίας του ’80 στα Ιμαλάια του Νεπάλ, στα όρια της εξαφάνισης; Ή κατοικούν σε κάποιες απομονωμένες γραμμές από απότομες οροσειρές; Υπάρχει κάποια σχέση ανάμεσα στον Yeti των Ιμαλαΐων, τον Κινέζικο χιονάνθρωπο και τον Almo του Καυκάσου; Πολλά τέτοια ερωτήματα μπερδεύουν τους επιστήμονες, οι οποίοι θέλουν ισχυρές και θεμελιωμένες αποδείξεις. Αλλά οι αινιγματικοί, νυκτόβιοι και πολύ έξυπνοι Yeti δε δείχνουν να συμμορφώνονται και αυτός ο απρόσιτος, κρύος, ανεμοδαρμένος και υπερβολικά επικίνδυνος “Τρίτος Πόλος”, όπως αποκαλούνται τα Ιμαλάια, είναι φτιαγμένος για να τους κρύβει.

- Διαβάστε περισσότερα για τους Yeti στην Wikipedia