"Χωρίς Ίχνη" του Χρήστου Λάμπρη

Είχα το προνόμιο να γνωρίσω τον Χρήστο και να συμπορευτώ για λίγο μαζί του στην πιο δημιουργική περίοδο της ζωής του, στα τέλη της δεκαετίας το ’80. Ήταν ο δάσκαλός μου στην ορειβασία μαζί μ τον Μιχάλη Τσουκιά και τον Δημήτρη Καραγιάννη, στην σχολή αρχαρίων του ΕΟΣ Αθηνών. Είχε επιζήσει από μία ανάβαση στη νότια Αναπούρνα 2-3 χρόνια νωρίτερα, και είχε μόλις ολοκληρώσει μία από τις δυσκολότερες αναρριχήσεις που έχουν γίνει ποτέ από συμπατριώτες μας, στο Ama Dablam, το 1987. Πραγματικός αστέρας της ορειβασίας, που έσφυζε από ζωντάνια και τρυφερότητα, αυτός ήταν  δάσκαλός μου, που πήρε στην πατρική του αγκάλη και καθοδήγησε στα πρώτα της βήματα μία ολόκληρη γενιά Ελλήνων αλπινιστών.

Παράλληλα μόλις είχαν ξεκινήσει με τον Τσουκιά να δημιουργούν τον θρύλο της Trekking Hellas, της πρώτης εταιρείας υπαίθριων δραστηριοτήτων στην Ελλάδα, από την οποία μάλιστα πήρα και το πρώτο μου χαρτζιλίκι στον χώρο ως οδηγός μιας μικρής, θυμάμαι, πεζοπορίας στην Πάρνηθα με παιδιά. Προσφιλής και οικείος ο Χρήστος αντιπροσώπευε για εμάς τους νεότερους τον άνθρωπο που είχε καταφέρει το απόλυτο, να ζει με την Περιπέτεια. Θυμάμαι ότι εκείνα τα χρόνια όλοι θέλαμε να παρατήσουμε τις σπουδές και τις άλλες κανικότητες της ζωής μας και να πάρουμε τα βουνά και να γίνουμε σαν τον Λάμπρη. Κάποιοι το έκαναν κιόλας.

Σιγά σιγά οι εταιρεία θα τον αποσπάσει από τον αλμπινισμό με νέες, διαφορετικές προκλήσεις , όπως το ράφτινγκ. Η εμβληματική του όμως φιγούρα με τα στρογγυλά σοφοστικέ γυαλιά αλα Τζον Λέμον, το αυθόρμητο χαμόγελο και το αποφασιστικό, επίμονο πνεύμα του δεν θα ξεθωριάσουν ποτέ. Θα παραμείνει στον χώρο της ελληνικής ορειβασίας, παρακολουθώντας από μακριά τα τεκταινόμενα, με σύντομες αλλά πάντα ουσιαστικές παρεμβάσεις σε διάφορες περιστάσεις. ΘΑ συνεχίσει επίσης ακάματος, τα ταξίδια και τις περιπέτειες. Την τελευταία όμως, και πιο δύσκολη περιπέτεια, ο Χρήστος δεν θα την ζήσει στους ερημότοπους αλλά στο κρεβάτι μιας ΜΕΘ, χτυπημένος από τον κορωνοϊό. Και πάλι βέβαια θα επιζήσει, όμως η άσχημη αυτή εμπειρία θα τον κλονίσει σωματικά και ψυχολογικά αφού θα χάσει από τον φονικό ιό τον αδελφικό του φίλο Μιχάλη Τσουκιά.

Από την γλυκόπικρη ιστορία «Η ζωή μου όλη», μέχρι το χαριτωμένο «Redial», ο Χρήστος μας αποκαλύπτει, κομβικές στιγμές της ζωής του και μας καλεί, με σχεδόν παιδιάστικη διάθεση, να στοχαστούμε για το νόημα μιας ζωής σε ρίσκο.

Καρπός της θλιβερής αυτής εξέλιξης είναι και τούτο το βιβλίο, που γράφτηκε μονομιάς κατά την διάρκεια της παρατεταμένης ανάρρωσής του. Εύθυμες, πικρές και παράξενες ιστορίες από έναν άνθρωπο που έζησε τα ταξίδια και την περιπέτεια όσο λίγοι. Μ’ αυτό το βιβλίο ο Χρήστος επιχειρεί να μας ξεναγήσει στην πολυτάραχη ζωή του μέσα από 32 αποσπάσματα τη πλούσιας δράσης του στα βουνά, στα ποτάμια, στις θάλασσες και στις ερήμους. Πολλές από αυτές τις ιστορίες είχα την τύχη να τις ακούσω από τον ίδιο, κάποιο βράδυ σε κάποιο καταφύγιο.

Ναι, με κάτι τέτοιες ιστορίες μεγάλωσε μια ολόκληρη γενιά ορειβατών και είναι πραγματικά υπέροχο που ο Χρήστος αποφάσισε να τις μοιραστεί με το ευρύ κονό. Ο λόγος του ευθύς και απέριττος, σχεδόν προφορικός, χωρίς ωστόσο οι περιγραφές να στερούνται συναισθήματος όπως ο ίδιος μας προϊδεάζει. Είναι αλήθεια δύσκολο να γράψει κανείς για τον ευατό του και ο Χρήστος το αποτολμά με τη σεμνότητα και την απλότητα πο χαρακτηρίζει όλη του τη ζωή. Το κείμενο εμπλουτίζεται με φωτογραφίες από το τεράστιο αρχείο του. Κάποιες είναι εκπληκτικές, άλλες απλά ιστορικές. Είναι άλλωστε γνωστό ότι, ανάμεσα στα άλλα, υπήρξε και ένας ιδιαίτερα δημιουργικός φωτογράφος και κινηματογραφιστής, είμαι σίγουρος ότι και αυτό το πλούσιο αρχείο του θα δημοσιοποιηθεί κάποια στιγμή στο μέλλον. Από την γλυκόπικρη ιστορία «Η ζωή μου όλη», μέχρι το χαριτωμένο «Redial», ο Χρήστος μας αποκαλύπτει, κομβικές στιγμές της ζωής του και μας καλεί, με σχεδόν παιδιάστικη διάθεση, να στοχαστούμε για το νόημα μιας ζωής σε ρίσκο.

 

Το βιβλίο "Χωρίς Ίχνη" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΑΝΑΒΑΣΗ

Γιώργος Βουτυρόπουλος

Γεννήθηκε το 1969 και σκαρφαλώνει στα βουνά από τα 16 του. Έχει καταφέρει σημαντικές αναρριχήσεις σε διαδρομές βράχου,  πάγου και μικτού πεδίου στα βουνά της Ελλάδας, στις Άλπεις, Δολομίτες, Γερμανία, Βρετανία, Νορβηγία. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε ορειβατικές αποστολές σε βουνά μεγάλου υψομέτρου, στο Περού-Άνδεις,  Αφρική-Κένυα, στο Νεπάλ, Θιβέτ, Πακιστάν, Ινδία, Κιργιστάν.  Είναι ομοσπονδιακός εκπαιδευτής ορειβασίας και οδηγός βουνού από το 1993,  συν-συγγραφέας των εγχειριδίων ορειβασίας, η Τέχνη του Βουνού (2010, 2011) και Ορεινή Πεζοπορία (2012). 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

Ζώνη τρεξίματος & soft flask @nitecore, παρουσίαση και δοκιμή από το @Advendure_Net : https://t.co/my6UUDbOfi https://t.co/IbYNIbyjXw
Μια συζήτηση με τον Νίκο Ροδόπουλο για το Tihio Stage Race: https://t.co/wuZK4Xialg https://t.co/fIO6YiVojK
“Καθώς ο σπόρος άρχισε να ριζώνει, άρχισα να σκέφτομαι ότι μπορεί να γίνει” - Moonwalk Traverse, η καταπληκτική διά… https://t.co/tVwLGn0IbC
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Ζώνη τρεξίματος & soft flask NITECORE !

Μια συζήτηση με τον Νίκο Ροδόπουλο για το Tihio Stage Race!

“Καθώς ο σπόρος άρχισε να ριζώνει, άρχισα να σκέφτομαι ότι μπορεί να γίνει” - Moonwalk Traverse, η καταπληκτική διάσχιση του Sean Villanueva!

Με κορυφαίο συναγωνισμό και σπουδαίες ελληνικές συμμετοχές το Transgrancanaria στις 24-28 Φεβρουαρίου 2021!

Ο Sean Villanueva ολοκλήρωσε την πρώτη solo διάσχιση του Fitz Traverse στην Νότια Παταγονία!

Ανάπτυξη των ΑΠΕ με σεβασμό στη βιοποικιλότητα: Ένα βιώσιμο σενάριο για ανάπτυξη Αιολικών Σταθμών με ελάχιστο περιβαλλοντικό κόστος!

O Αντώνης Συκάρης διέκοψε στα 7.440m την προσπάθεια ανάβασης στην κορυφή του Κ2!

Ορειβατικός εξοπλισμός CAMP για τα πρώτα & ασφαλή βήματά σας στο χειμερινό βουνό

Τρέξιμο σε Κατηφόρα - Μυϊκή Καταπόνηση και Στρατηγικές Προσαρμογής!

Μια αποκλειστική συνέντευξη με τον Λάζαρο Ρήγο, για όλα τα θέματα που αφορούν την H.A.R.T.A!

Ο ρόλος του λεπτού Fleece στην Πεζοπορία!

Η βελτίωση των νευρομυικών ικανοτήτων των δρομέων αντοχής – Ιδιαιτερότητες των γυναικών δρομέων!