Όπως εξήγησε αργότερα ο Brown: “Το Σάββατο 10 του μήνα πήραμε την δύσκολη απόφαση να απομακρύνουμε έναν από τους συμμετέχοντες από τον αγώνα, μετά από απειλή της προσωπικής του ασφάλειας. Έχουμε συνεργαστεί με όλες τις αρμόδιες αρχές και πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει ευρύτερη απειλή για τους υπόλοιπους συμμετέχοντες στη διαδρομή. Κατανοούμε ότι αυτό είναι απογοητευτικό για τον συγκεκριμένο αθλητή, αλλά η ασφάλεια όλων των συμμετεχόντων αποτελεί πάντα την κύρια μας προτεραιότητα”.

Η Sarah Porter στεναχωρήθηκε φυσικά για την μη ολοκλήρωση όχι μόνο του αγώνα, αλλά και του σκοπού της, αλλά δεν δείχνει να πτοείται. Λίγες μέρες μετά δήλωσε: “Πρέπει πραγματικά να βγω εκεί έξω τώρα, όχι μόνο για μένα, αλλά και για τα κορίτσια που στηρίζω, και να ολοκληρώσω κάτι μεγάλο, και δεν πρόκειται να σταματήσω μέχρι να το κάνω. Είμαι αποφασισμένη γι’ αυτό. Κάθε άτομο μπορεί να έχει τεράστια επίδραση. Απλώς χρειάζεται να ξέρει πού στέκεται και να είναι έτοιμο να υπερασπιστεί τις θέσεις του και να παλέψει γι’ αυτές. ”

Και καθώς γράφω όλα αυτά, δεν μπορώ παρά να θυμηθώ το πρωινό μας άρθρο για τις προβλέψεις του ορεινού τρεξίματος σε μια δεκαετία από τώρα. Ίσως ο συγγραφέας του θα έπρεπε να έχει συμπεριλάβει την τρέλα και την απίστευτα ανησυχητική πορεία που έχει πάρει ο κόσμος μας, με τους απίθανους τύπους που τον κυβερνάνε και τον φανατίζουν – πολιτικά και θρησκευτικά - από τη μια άκρη του πλανήτη στην άλλη! Ποιος ξέρει τι άλλο έχουμε μπροστά μας τώρα, αλλά και τα επόμενα χρόνια!

ΥΓ .. Η Sarah Porter αποσύρθηκε μεν από τον αγώνα της, αλλά για όποιον θέλει να βοηθήσει τον σκοπό για τον οποίο μπήκε σε αυτόν, μπορεί να ακολουθήσει το link...

Δημήτρης Τρουπής

Πηγή: irunfar

Photo copyright: Sarah Porter