Για να καταλάβουμε το μέγεθος της δυσκολίας και της ιδιαιτερότητας που εισάγει αυτός ο αγώνας ας υποθέσουμε ότι έχουμε καταφέρει να διανύσουμε τα 4/5 ενός δύσκολου αγώνα υπεραπόστασης, π.χ. τον ROUT, και ότι έχουμε φτάσει στην περίφημη ανηφόρα του Θεολόγου την οποία και σκαρφαλώνουμε ταλαιπωρημένοι, νυσταγμένοι, μέσα στην κακουχία και την νύστα απο τις ατελείωτες ώρες στο μονοπάτι. Οι γνωστές στους αθλητές υπεραποστάσεων (ή και μικρότερων αγώνων μερικές φορές) σκέψεις τριγυρίζουν το μυαλό μας. Το αιώνιο ερώτημα: "Τι κάνω εγώ εδώ;" ή "γιατί υποβάλω τον εαυτό μου σε αυτή την ταλαιπωρία". Μόνη ελπίδα για το κουρασμένο σώμα μας και το εξαντλημένο μυαλό μας το ότι σε 6-7 χιλιόμετρα επιτέλους θα τερματίσουμε και κάνοντας ένα βήμα πίσω θα χαρούμε την επιτυχία μας. Η οπτικοποίηση του τερματισμού μας δίνει φτερά. Για φανταστείτε λοιπόν εκείνη την στιγμή το πώς θα αντιμετωπίζαμε ψυχολογικά την αβεβαιότητα του αν όντως έχουμε μόνο 6-7 χιλιόμετρα ή θα μας πούνε φτάνοντας εκεί ότι πρέπει να γυρίσουμε και να πάμε πάλι μέχρι την π.χ. την Πρασινάδα περίπου 25 χιλιόμετρα μακριά ή και ακόμη μακρύτερα!

Ομολογώ ότι το θεωρώ ένα εκπληκτικό πείραμα ψυχολογίας, πέρα απο έναν αγώνα που μπορεί να είναι απο πολύ εύκολος μέχρι και εξοντωτικός. Η απόσταση πραγματικά μπορεί να είναι απο 10 χιλιόμετρα μέχρι και τρέξιμο 2 ημερών! Όπως αναφέρει το πολύ χιουμοριστικό FAQ στο web-site του αγώνα, ο λόγος που η συμμετοχή κοστίζει μόνο £1.37 είναι ότι δεν θέλουν οι διοργανωτές ούτε να θυμώσει ο αθλητής γιατί πλήρωσε πολλά για να τρέξει μόνο 10 χιλιόμετρα ούτε να του κοστίσει πολύ αν λείπει καμμιά εβδομάδα απο την δουλειά!

Ο αγώνας είναι έξυπνα σχεδιασμένος ώστε οι αθλητές να περνούν πάντα (μετά απο έναν κυμαινόμενο αριθμό χιλιομέτρων) απο ένα κεντρικό σημείο. Εκεί, τους δίνουν οδηγίες για το ποιό μονοπάτι θα ακολουθήσουν στην συνέχεια, ή τους λένε ότι τερμάτισαν. Υπάρχουν φυσικά σημεία αποκλεισμού αλλά και η δυνατότητα drop-bags. Ουσιαστικά οι διοργανωτές έχουν επιλέξει πέντε προκαθορισμένες διαδρομές, με την απόσταση και την υψομετρική της καθεμίας να την γνωρίζει μόνο το δίδυμο των τεχνικών διευθυντών καθόλη την διάρκεια του αγώνα. Κανείς άλλος δεν το γνωρίζει, για να μην ειδοποιήσει αθλητή σε σταθμό ανεφοδιασμού (σταθμοί υπάρχουν κάθε 10 χιλιόμετρα). Ο πρώτος αθλητής που έχει κάνει εγγραφή στον αγώνα λίγο πρίν την εκκίνηση τραβάει έναν απο τους φακέλους και ουσιαστικά "αποφασίζει" τυχαία για την διαδρομή και το μήκος του αγώνα εκείνης της χρονιάς.

Για να μπεί κάποιος στον αγώνα πρέπει να έχει δυνατό βιογραφικό και αρκετά "μίζερες" φωτογραφίες απο αγώνες ώστε να πείσει τους διοργανωτές. Μια φωτογραφία σαν αυτήν του θέματος νομίζω θα έκανε!

Πολύ χιουμοριστικό και το κομμάτι FAQ του web-site του αγώνα, με απαντήσεις σε ερωτήσεις αθλητών. Σταχυολογούμε μερικές, κυρίως για να δείξουμε ότι το Βρεταννικό χιούμορ είναι πάντα εξαιρετικό (και κοντράρει και εκεί το αντίστοιχο χιούμορ του Gary Cantrell στις ερωτήσεις του Barkley - παρεπιπτόντως, ο Gary απαγορεύει πλέον τα ζευγάρια στις τελευταίες 2 στροφές του Barkley μετά απο τον τερματισμό πρίν κάποια χρόνια 2 αθλητών που το "δούλεψαν" παρέα το τελευταίο κομμάτι του αγώνα!):

Ερώτηση: Με τι ρυθμό (pace) πρέπει να ξεκινήσω;

Απάντηση: Με όποιον ρυθμό επιθυμείς. Έτσι και αλλιώς θα είναι εσφαλμένος!

Ερώτηση: Μπορείτε να μας δώσετε κάποια περισσότερα στοιχεία;

Απάντηση: Όχι!

Eρώτηση: Γιατί ο αγώνας είναι σχεδιασμένος σε κύκλους (loops) που περνούν απο ένα κεντρικό σημείο;

Απάντηση: Γιατί σκοπός είναι να είσαστε εντελώς ασφαλείς σωματικά αλλά πολύ χάλια ψυχολογικά!

Ερώτηση: Επιτρέπονται πληρωματα υποστήριξης ή pacers;

Απάντηση: Όχι. Αυτό θα έκανε τα πράγματα λιγότερο ελλεεινά ή άθλια!

Ερώτηση: Ο αγώνας δεν παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα ή την συνθήκη της Γενεύης;

Απάντηση: Πιθανόν. Αν υπάρξουν ζητήματα αυτήν την χρονιά θα τον διοργανώσουμε στον κόλπο του Guantanamo την επόμενη!

Το Barkley έχει δημιουργήσει σίγουρα ένα θρύλο όλα αυτά τα χρόνια. Μένει να δούμε αν το Piece of String Fun Run θα φανεί αντάξιο της τρέλας που κουβαλάνε οι διοργανωτές του, αλλά και της πρωτότυπης ιδέας που σκαρφίστηκαν. Θα μας απαντήσουν οι 16 φετινοί συμμετέχοντες που θα τον τρέξουν στις 24 Νοεμβρίου. Σίγουρα πάντως θα είναι ένας ξεχωριστός αγώνας τόσο διότι οι τεχνικοί διευθυντές του είναι πολύ έμπειροι και ήδη διοργανώνουν με επιτυχία στην περιοχή σειρά αγώνων απο 25 μέχρι και 100 χιλιόμετρα, αλλά και επειδή τα τοπία όπως δείχνουν και οι φωτογραφίες είναι πανέμορφα. Οι συμμετοχές έχουν κλείσει αν κάποιος ενδιαφέρεται, αλλά πάντα υπάρχει και η επόμενη χρονιά! Καλό κουράγιο!

Δημήτρης Τρουπής