Παρακολουθώντας και μεταδίδοντας τόσα χρόνια το Barkley, μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση πως μια μικρή διοργάνωση στο Tennessee των ΗΠΑ – που δεν είναι και τα Ιμαλάια ή οι Άλπεις - με τόση μυστικοπάθεια, χωρίς live μετάδοση, χωρίς χορηγούς, χωρίς θεατές και με μόνο 40 συμμετοχές κάθε χρονιά έχει φτάσει στο σημείο να “παίζει” τόσο πολύ παγκόσμια και να είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο με τόσους φανατικούς υποστηρικτές.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά δεν τερματίζει κανείς τον αγώνα! Στο τέλος του 3ου κύκλου έφτασαν και οι δυο αθλητές που είχαν απομείνει, αλλά όσο αφορά τον Damian Hall δεν είχε μαζέψει όλες τις σελίδες από τα βιβλία που βρίσκονται στη διαδρομή, ενώ ο Sébastien Raichon ολοκλήρωσε τον 3ο κύκλο σε 38:05:46, που σημαίνει ότι ολοκλήρωσε το “fun run” των τριών κύκλων κάτω από 40 ώρες), αλλά για να μπει στον τέταρτο κύκλο έπρεπε να έχει τον ολοκληρώσει σε 36 ώρες!

Μέρα αγάπης σήμερα, του Αγίου Βαλεντίνου, και ο περιβόητος Lazarus Lake, κατά κόσμον Gary Cantrell, άναψε το τσιγάρο του στην περίφημη κίτρινη πύλη του Frozen Head State Park στις 06:00 ακριβώς τοπική ώρα, δίνοντας την έναρξη του φετινού Barkley Marathons — νωρίτερα από κάθε άλλη χρονιά.

Οι κακές γλώσσες λένε πως ενοχλήθηκε από τους “πολλούς” τερματισμούς των τελευταίων ετών - πριν την περσινή που δεν τερμάτισε κανείς - και θέλησε λίγο περισσότερο κρύο, σκοτάδι και ομίχλη για να δυσκολέψει την αποστολή… Θα δείξει. Άλλοι, πάλι, επιμένουν πως ήταν μια πράξη αγάπης — μέρα που είναι σήμερα.

“The 2025 Barkley Marathons is over. There are no finishers.”

Με αυτή τη φράση, έπεσε η αυλαία του φετινού Barkley Marathons, το οποίο αποδείχτηκε εφιαλτικό για τους 40 αθλητές που πήραν την εκκίνηση — event, δοκιμασία, τρέλα... πείτε το όπως θέλετε!

Μόνο ο John Kelly κατάφερε τελικά να ολοκληρώσει τους 3 γύρους σε χρόνο κάτω από τις 40 ώρες (39:50:27), πετυχαίνοντας το πολυπόθητο fun run! Στον τρίτο γύρο μπήκαν συνολικά 4 αθλητές: ο Γάλλος Maxime Gauduin εγκατέλειψε σχετικά νωρίς, ενώ ο επίσης Γάλλος Sébastien Raichon έφτασε κυριολεκτικά δύο λεπτά μακριά από την μπάρα τερματισμού, αλλά... νερό δεν ήπιε! Ο Ιάπωνας Tomokazu Ihara πάλεψε μέχρι τέλους, αλλά τελικά δεν τα κατάφερε.