Η αναφορά μας σε αυτόν τον αγώνα και στην νίκη του Αμερικανού πρωταθλητή γίνεται για δυο λόγους. Πρώτον, για να τονίσει την άνοδο του ενδιαφέροντος για το mountain running και τους αγώνες ultra-trail στην χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, μιας και εκτός του Hasetsune cup διεξάγεται απο το 2012 και το The North Face Ultra Trail du Mount Fuji - "αδελφός" αγώνας 100 μιλίων του αντίστοιχου που διεξάγεται στις Γαλλικές άλπεις (UTMB). Κατά δεύτερον, γιατί είναι ένας αγώνας όπου ο αθλητής μεταφέρει την τροφοδοσία του και το νερό του για ολόκληρη την διαδρομή, εκτός ενός σταθμού στο 45ο χιλιόμετρο που δίνει μόνο 1.5 λίτρο νερό στον καθένα. Συνθήκες σχεδόν πλήρους αυτονομίας δηλαδή, κάτι που τον καθιστά εξαιρετικά δύσκολο. Εξωτερική βοήθεια επίσης δεν επιτρέπεται σε κανένα σημείο της διαδρομής. Λίγα μεγάλα ultra παγκοσμίως έχουν τέτοια αυτονομία.

Οι συνθήκες στην Ιαπωνία είναι εξαιρετικά διαφορετικές απο την Αμερική και την Ευρώπη. Είχα την ευκαιρία να το δοκιμάσω προσωπικά πρίν μερικά χρόνια, και ομολογώ ότι το τρέξιμο σε τέτοιες συνθήκες είναι μια άλλη - δύσκολη - εμπειρία. Ιδιαίτερα αυτήν την εποχή του Φθινοπώρου. Δεν υπάρχουν υψηλά βουνά, αλλά οι αγώνες τους έχουν συνεχή ανεβοκατεβάσματα σε κορυφές μέχρι 1.400-1.500 μέτρα που είναι εξοντωτικά. Επίσης, η υγρασία και η ομίχλη είναι σύνηθες φαινόμενο, και μάλιστα εντείνεται απο το ότι οι αθλητές και στους δυο αυτούς αγώνες τρέχουν σε πυκνά δάση χωρίς θέα σχεδόν σε ολο το μήκος τους. Αυτό δημιουργεί ενα κλειστοφοβικό - υγρό περιβάλλον που δυσχεραίνει τον αθλητή. Ο Dacota Jones μάλιστα έτρεξε όπως αναφέρει στα ρεπόρτ του απο τον αγώνα σχεδόν 18 χιλιόμετρα στο τέλος χωρίς νερό και τροφή αφού είχε ξεμείνει.

Η κοινότητα του ορεινού τρεξίματος στην Ιαπωνία - σύμφωνα με τον Jones αλλά και την εμπειρία απο το 100άρι του Fuji που προηγήθηκε την άνοιξη - δείχνει πολύ ενθουσιώδης και ραγδαία αναπτυσσόμενη. Και ξέρουμε όλοι ότι οι Ιάπωνες αν υιοθετήσουν μια ιδέα την πάνε μέχρι τέλους φανατικά. Ας σκεφτούμε τις συμμετοχές τους στο Σπάρταθλο κάθε χρονιά. Η Ιαπωνία λοιπόν μπαινει δυνατά στο άθλημα με δυο αγώνες που αναδεικνύουν την ιδιάζουσα φυσική ομορφιά της, και αρχίζουν ήδη να μαζεύουν την elite του αθλήματος. Το ίδιο και το Hong-Kong όπως επίσης διαπίστωσα σε παλιότερη επίσκεψη μου, με δημοφιλές μάλιστα 100 miler να διεξάγεται εκεί κάθε χρονιά με χιλιάδες συμμετοχές.

Δημήτρης Τρουπής

Φωτογραφίες: Koichi Iwasa/DogsorCaravan.com & Sho Fujimaki