1979

Το ενδιαφέρον συμμετοχών τη δεύτερη χρονιά του αγώνα παρουσίασε αύξηση, συγκεντρώνοντας συνολικά 50 αθλητές. Όμως η κακοκαιρία οδηγεί σε αναβολή του αγώνα για μια μέρα. Όταν τελικά το πιστόλι της εκκίνησης ηχεί το πρωί της Κυριακής, μόνο 15 αθλητές βρίσκονται εκεί για να δοκιμάσουν την πρόκληση. Νικητής θα είναι ο Tom Warren με χρόνο 11:15.56. Η πρώτη Ironwoman είναι η Lyn Lemaire, πρωταθλήτρια της ποδηλασίας από την Βοστόνη, πέμπτη στη γενική κατάταξη. Ενώ ο Collins προσανατολίζεται να μετατρέψει τον αγώνα της επόμενης χρονιάς σε κάποια μορφή σκυταλοδρομίας με σκοπό να συγκεντρώσει περισσότερες συμμετοχές, το μέλλον του αγώνα θα καθορίσει ο Barry McDermott του περιοδικού Sports Illustrated, που βρίσκεται στο νησί για την κάλυψη του πρωταθλήματος γκολφ. Ο McDermott «ανακαλύπτει» τον αγώνα και γράφει έναν μακροσκελή απολογισμό 10 σελίδων.

1980

Ο Collins παραχωρεί την άδεια στην εκπομπή του ABC "Wide World of Sports" να βιντεοσκοπήσει τον αγώνα. Η κάλυψη του από το ABC ήταν κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή και ήταν αυτή που προσέδωσε στο Ironman παγκόσμια αναγνώριση. Η 3η διοργάνωση, συγκεντρώνει 106 άνδρες και 2 γυναίκες. Ο 26χρονος προπονητής κολύμβησης Dave Scott κερδίζει τον αγώνα με 9:24.33. Η Robin Beck, πρώτη στις γυναίκες με χρόνο 11:21.24, τερματίζει στη 12η θέση της γενικής κατάταξης. Καθώς η κοινή γνώμη εξοικειώνεται με το Τρίαθλο Ironman και άλλοι αγώνες τριάθλου με ποικίλες αποστάσεις, έκαναν την εμφάνισή τους σε όλο τον κόσμο. Όταν το Ναυτικό μεταθέτει τον Collins στην Ουάσιγκτον, αυτός θα εμπιστευτεί την τύχη του αγώνα στους ιδιοκτήτες ενός τοπικού γυμναστηρίου.

1981

Η Valerie Silk, μια από τους ιδιοκτήτες του γυμναστηρίου, αναλαμβάνει την επίβλεψη του αγώνα και παίρνει την στρατηγική απόφαση να μεταφέρει το «πεδίο δράσης» του από τις ήρεμες ακτές του Waikiki στις καλυμμένες λάβα άγονες εκτάσεις της Kona, στα Big Island της Χαβάη. Αυτό το έκανε πρώτιστα για να αποφύγει τους κινδύνους κυκλοφορίας στην πολυσύχναστη Χονολουλού, αλλά αυτό με τη σειρά του είχε σαν συνέπεια να προσδώσει στον αγώνα το στοιχείο της περιπέτειας, την προσπάθεια του ανθρώπου που αγωνίζεται ενάντια στη φύση, που αποτελούσε σήμα κατατεθέν του αγώνα.
Η Silk καταργεί την προϋπόθεση που επιβάλει σε κάθε αγωνιζόμενο να έχει την δική του ομάδα υποστήριξης. Στις 14 Φεβρουαρίου, 950 εθελοντές και πλήθη ενθουσιωδών θεατών υποδέχονται στους 350 αθλητές που συμμετέχουν στον αγώνα. Ο John Howard, ποδηλάτης μέλος της Ολυμπιακής ομάδας των Η.Π.Α., κερδίζει τον πρώτο αγώνα των Big Island με 9:38.29. Η Linda Sweeney, αναδεικνύεται νικήτρια ανάμεσα στις 20 γυναίκες που έλαβαν μέρος στον αγώνα, με χρόνο 12:00.32. Ο Walt Stack, ο γηραιότερος αγωνιζόμενος (73 ετών), τερματίζει τελευταίος σε 26 ώρες και 20 λεπτά, θέτοντας το ρεκόρ του πιο αργού χρόνου τερματισμού στην ιστορία του Ironman.

Φεβρουάριος 1982

Το Ironman Triathlon, έχει γίνει πλέον τόσο σημαντικό αθλητικό γεγονός που η Bud Light πληρώνει για να γίνει επίσημος χορηγός του τίτλου. Ο 25χρονος προπονητής κολύμβησης Scott Tinley, περνάει τον Dave Scott στον μαραθώνιο και τερματίζει πρώτος σημειώνοντας νέο ρεκόρ με χρόνο 9:19.41. Δύο ώρες αργότερα, συνέβη κάτι που σημάδεψε την ιστορία του αγώνα. Η Julie Moss, φοιτήτρια κολεγίου, που αγωνίζονταν με σκοπό τη συλλογή υλικού για την άσκηση της στη διατριβή Φυσιολογίας, πλησιάζει στον τερματισμό παρά την εξάντληση και την αφυδάτωση. Στην τελική ευθεία, παραπαίει τρεκλίζοντας. Λίγα μέτρα πριν τη γραμμή του τερματισμού, πέφτει στο έδαφος. Η Kathleen McCartney την προσπερνάει κερδίζοντας τον τίτλο στις γυναίκες, ωστόσο η Moss καταφέρνει να τερματίσει μπουσουλώντας. Το κουράγιο και η αποφασιστικότητά της ενέπνευσε εκατομμύρια και διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του Ironman: «νίκη είναι και μόνο ο τερματισμός».

Οκτώβριος 1982

Οι υπεύθυνοι της διοργάνωσης μεταθέτουν την ημερομηνία διεξαγωγής του αγώνα τον Οκτώβριο για να δώσουν στους αθλητές που έρχονται από ψυχρά κλίματα καλύτερες αγωνιστικές συνθήκες. Απόδειξη της ωριμότητας του αγώνα, η εισαγωγή του χρόνου αποκλεισμού. Οι αγωνιζόμενοι πρέπει να καλύψουν τα 226 km σε 18,5 ώρες. Οι διοργανωτές συγχρονίζουν την ημέρα του αγώνα με την πανσέληνο με σκοπό την διευκόλυνση των αθλητών όταν πέφτει το σκοτάδι. Ο Dave Scott, πραγματοποιεί νέο ρεκόρ στο τμήμα της κολύμβησης (50:52) και τερματίζει πρώτος με συνολικό χρόνο 9:08.23. Τρεις Καλιφορνέζες κάνουν νέα ρεκόρ στη κατηγορία των γυναικών: η Jennifer Hinshaw, 21, στην κολύμβηση (53:26), η Julie Leach, 25, στο τμήμα του ποδηλάτου (5:50.36) και η Sally Edwards, 35, στο μαραθώνιο (3:27.55). Η Leach, μέλος της Ολυμπιακής ομάδας των Η.Π.Α. στο καγιάκ, είναι η νικήτρια στις γυναίκες με χρόνο 10:54.08.

1983

Ο χρόνος αποκλεισμού πέφτει στις 17 ώρες. Για πρώτη φορά, τίθεται σε ισχύ ένα σύστημα αξιολόγησης που περιορίζει τις συμμετοχές αθλητών. Το πρώτο Ironman Triathlon στην ηπειρωτική χώρα, το Ricoh Ironman U.S. Championship, διεξάγεται στο Λος Άντζελες τον Μάιο και οι κορυφαίοι αθλητές στις κατηγορίες ανδρών και γυναικών προκρίνονται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Οκτωβρίου. Ο Dave Scott κερδίζει τον τρίτο τίτλο Ironman με νέο ρεκόρ 9:05.57. Για πρώτη φορά στην γυναικεία κατηγορία την κορυφαία θέση κατακτά μια μη-Αμερικανίδα, η Καναδή Sylviane Puntous, σημειώνοντας νέο ρεκόρ αγώνα με χρόνο 10:43.36.

1984

Η Valerie Silk αναλαμβάνει την προεδρία και διορίζει διευθυντή αγώνα τον Kay Rhead. Παρά το μποϊκοτάζ των Ανατολικο-Ευρωπαϊκών χωρών στους 23ους Ολυμπιακούς αγώνες, το Ανατολικό Μπλοκ στέλνει τον πρώτο αθλητή στο Ironman: τον 31χρονο Τσεχοσλοβάκο Vaclav Vitovec. Η Αμερικανίδα Jennifer Hinshaw, 23, κάνει νέο ρεκόρ με 50:31 στην κολύμβηση, ρεκόρ που παραμένει άτρωτο ως το 1997. Ο Dave Scott κερδίζει για τέταρτη φορά τον τίτλο με χρόνο 8:54.20 και είναι ο πρώτος που σπάει το φράγμα των 9 ωρών. Η Καναδή Sylviane Puntous κερδίζει ξανά τον τίτλο στις γυναίκες με νέο ρεκόρ 10:25.13.

Πηγή: Ironmanlive.com

Μέρος 2ο | Μέρος 3ο