Ultra Ursa Trail 2018: Και οι Πέντε ήταν Υπέροχες!

Μέτσοβο 5:00 το πρωί. Την ώρα που στο Σαμονί εξελίσσεται ο κοσμοπολίτικος υπεραγώνας, εδώ σε μια λιτή εκκίνηση 149 αθλητές συνεπαρμένοι από την ονειρική μουσική του The Ecstasy of Gold ξεκινούν τη δική τους υπερπεριπέτεια των 100 χλμ. για την αναζήτηση του κρυμμένου χρυσού της άγριας Ηπειρώτικης φύσης και ταυτόχρονα για την αναζήτηση  του όριου θραύσης  στο εσωτερικό μέταλλο που ο καθένας διαθέτει.

 

Με τους φακούς στο κεφάλι κατευθυνόμαστε προς το Μαυροβούνι. Περνάμε από υγρά λιβάδια όπου η πρωινή ομίχλη περιμένει τον ηλιο για να του παραδώσει τον έλεγχο αυτης της απίστευτα γόνιμης γης. Αριστερά η λίμνη των πηγών του Αώου αρχιζει και παιρνει χρώμα. Μα πως βρέθηκε τόσο νερό σε τέτοιο υψόμετρο;

 

Ανεφοδιασμός στο καταφύγιο Μαυροβουνίου, λαμπερός ήλιος και χαλαρό τρέξιμο προς την κορυφή Φλέγγα. Αλπικό ξηρό τοπίο και χιλιάδες καμένα κουφάρια από την αιώνια μάχη επιβίωσης που διεξάγουν τα ρόμπολα  με τους κεραυνούς. Πόση σκληρότητα απέναντι σε ένα δέντρο που απλώς θέλει να μεγαλώσει εκεί που δεν τολμά κανένα άλλο.

 

 

Πρώτη κορυφή, πρώτη ανάσα και δεξιά οι δύο λίμνες της Φλέγγας που ανακουφίζουν το βουνό από το περίσσιο νερό που μαζεύει μεσα του πριν το απελευθερώσουν στην πορεια του προς τα χαμηλά.

 

Πάνω που αρχίζει να να σε κουραζει  το γυμνο τοπίο και το πετρωδες  εδαφος ξαφνικα η απολυτη αλλαγη του σκηνικου. Είσοδος σε πυκνό δάσος και η αποθεωση του trail running  με ξεφρενη καταβαση σε εκπληκτικό μονοπατι μεσα σε εναλλαγες πευκων και οξυας  πηδωντας απειρα ρυακια και προσπερνωντας αμετρητες πηγες με δροσερά νερα.  Αφήστε με εδώ για πάντα σε ένα συνεχές replay.

 

Υπαρχει περισσοτερη ομορφια; Ναι μολις αρχιζεις να την απολαμβανεις  και λεγεται Αρκουδορεμα, Ισως ο πιο μυστικος παράδεισος της ελληνικής φυσης. Ο Βικος με νερο; Ο Ενιπεας με το ιδανικό μονοπάτι διπλα του;  Ότι και να σκεφτεις πρεπει να το δεις μονος σου. Ορμητικα νερα, υπεροχες ηρεμες διαμαντένιες βαθρες και νερο τοσο κρυσταλλινο που από το υψος του μονοπατιού που τρέχεις μετρας με ανεση ένα ένα τα βοτσαλα στο βυθο. Και αν βαρέθηκες τη θεα από τη μια πλευρά θα περάσεις το ποταμι τρεις φορες για να την χορτάσεις από όλες τις γωνίες. Πανύψηλα πρανή κατάφυτα με ολόϊσια πεύκα και μια αγρια ησυχία ανταξια του βασιλείου της αρκούδας. Ποσο δικαιούμαστε αραγε να ενοχλούμε αυτό το τελευταίο καταφύγιο της αγριας ζωης;

 

 

Τα νερά από το Αρκουδόρεμα δεν σταματανε να τρέχουν ουτε και οι αθλητές και ετσι  καταλήγουμε στον Αώο ποταμό που τον προσπερνάμε σε σημείο με μικρο βαθος. Ο φωτογράφος στην οχθη καραδοκεί για να κανεις το λάθος πανω στη μπαρα ισοροπιας που δημιουργούν οι πέτρες. Ποσο κι εσύ θα ηθελες να πεσεις στα ολοκαθαρα και δροσερα  νερα. Το αμειλικτο ρολόι όμως εχει αλλη γνωμη.

 

Ανεφοδισμός στη πανέμορφη Βοβουσα και ξεκίνημα της δυσκολης αναβασης προς την 2η κορυφή αυτή του Αυγού. Τι στο καλο μια κορυφη είναι. Ομως τι κορυφη. Αυτό το αυγο αποδεικνύεται ιδιαιτερα δύσπεπτο. Μεχρι να βγεις στο αλπικο τοπιο εχεις εξαντληθει τελείως και τότε διαπιστώνεις ότι αρχιζουν τα δυσκολα. Τι Νταβαλιστα και τι Σκουρτα και τι Γολγοθάς. Ολα αυτά μαζί συν ένα μπόνους : απλως δεν υπαρχει μονοπατι και προσπαθεις απελπισμένα να προσεγγίσεις τη σηματοδότηση με τον δικό σου τρόπο για να διαπιστώσεις ότι η κορυφή που λαχταράς δεν φαίνεται ακόμα. Μια σαδιστική μηχανή αποστράγγισης και των τελευταίου ίχνους ενέργειας που διαθέτεις. Μονη παρηγορια η γευση του νερου από την θεΪκη πηγη του Τόσκα στο ξεκίνημα της τελικής προσπάθειας. Μας πως μπορεί και υπάρχει πηγη 100 μετρα κάτω από μια κορυφή; Τι μαγικα πετρωματα μετατρεπουν τη βροχη και το χιόνι σε αυτό το νεκταρ;

 

Επιτελους κορυφη Αυγο με το εγκαταλειμμένο πετρινο πυροφυλάκιο ως σημα κατατεθεν. Με τα εκατονταδες κεραυνοβολημενα ρομπολα γυρω το τοπίο μοιαζει με πολεμικη σκηνη. Καποιος εκει ψηλα τιμωρει πολύ σκληρα όποιο φυτο υψώσει το ανάστημα του πανω από από το ύψος του θαμνου. Ποιες φυσικές δυνάμεις εχουν δημιουργήσει αυτό το αβατο;

 

Καταβαση από το Αυγο και η σκληροτητα αυτου του βουνου δεν λέει να υποχωρησει. Παρτε το μονοπατι δεξιά λεει ο εθελοντης που καταγραφει τα περάσματα. Ποιο μονοπατι; Σκεψου την καταβαση από τον Αγιο Αντωνη προς Βρυσοπουλες του Mythical πολλαπλασιασε την απόσταση επι 10 και βάλε στο μυαλό σου ότι πιο σαθρό και πετρωδες σε εδαφος μπορεις να φανταστεις. Με τις ανυπαρκτες δυναμεις στους μυς  ετοιμασου για μια μαρτυρική κατάβαση.

 

 

Επιτέλους Βαλια Καλντα. Η ιδια η ονομασια παραπεμπει σε κατι ηρεμο , φιλικο και ηπιο. Και ετσι οντως είναι. Το ελληνικό Jurassic Park, το απολυτο καταφυγιο αγριας ζωης που δεν την βλέπεις αλλα σε βλεπει εκεινη και όποτε θελει σου αποκαλύπτει τα ιχνη της. Μια κοιλαδα οπου οι κορυφες που την περιβάλλουν αποφασισαν να δημιουργήσουν ένα τείχος γυρω της, για να την προστατέψουν από τις καταστροφικές φυσικές δυναμεις που ξεσπουν πανω σε αυτές.

 

Ηπιοι χωματοδροι και βατοι δασικοι δρομοι σε φερνουν στο σταθμο τροφοδοσιας της κοιλάδας σε μια ειδυλλιακή τοποθεσια με πρόθυμους εθελοντές.

 

Ανεφοδιασμός και ήπια ανάβαση στην 3η κορυφη της Σαλατούρας, ένα αλπικό ξέφωτο όπου παλιά οι βοσκοί τροφοδοτούσαν τα ζώα τους με αλάτι και αλλα απαραιτητα συμπληρώματα στη διατροφή τους. Λίγο νερό από το μικρό σταθμό και ευκαιρία για μια κλεφτή μάτια τριγυρω. Η απόλυτη κυριαρχία των δασωμένων βουνών μεχρι εκει που παει το ματι.

 

 

Κατηφορικός χωματόδρομος μεχρι τη Μηλια και χαλαρο τρεξιμο απαραιτητο για συντήρηση δυνάμεων μεχρι την επόμενη ανάβαση. Σταθμος ανεφοδιασμού υπερπαραγωγή στη Μηλιά αντάξιος μεγάλων ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Ο πιο νόστιμος τραχανάς που έχω φάει στη ζωη μου αναπληρώνει τις δυνάμεις μου πριν ξεκινησει η ανάβαση για την 4η κορυφή. Δεν ξέρω πως την λένε αλλά θα την θυμαμαι για το πόσο δύσκολα μου παραχώρησε μια θέση στη ραχη της.

 

Κατακόκκινος ήλιος που δυει πισω από το βουνο, ατελείωτα αλπικα λιβαδια που βοσκουν ελεύθερες συμπαθητικές αγελάδες, φακος σε λειτουργία και αναζητηση του διεξοδου προς τον αυχένα της Καταρας που ολο πλησιαζει και ποτε δεν φθανει. Η αψογη σηματοδοτηση της διοργάνωσης με τα αντανακλαστικά προσφέρει μια αίσθηση ασφαλειας μεσα στη μοναξια του νυχτερινού τοπίου. Ευκαιρία για τακτοποιηση των σκέψεων και εκτιμηση των δυναμεων. Ποσο πολύ θελω να τερματισω; Θα αντεξω τα τελευταία 20 χιλιόμετρα ; Ποσες εφεδρειες δυναμεων εχουν απομεινει;

 

Επιτελους αυχενας Καταρας. Ο σταθμος τροφοδοσιας που εμφανιζεται από το πουθενα και η θεα του Μετσοβου με τα φωτα και τους ηχους του σταματουν αποτομα την εσωτερικη αυτή συζήτηση.

 

Καταβαση στο πλαι της Εγνατιας Οδου και τωρα η απολυτη δοκιμασια. Ανάβαση προς το Χιονοδρομικο μεσα στη νυχτα. Ελαχιστες δυναμεις, αρνητικες σκεψεις , περιεργοι ήχοι και μοναδική συντροφια η σηματοδοτηση. Εκεινο το φως είναι ο σταθμος; Δυστυχως όχι είναι ένα λαμπερό άστρο. Εκανα αραγε 4 χιλιομετρα ; Δυστυχως όχι η πινακιδα λεει 2. Θα αντέξω μεχρι επανω; Γινεται να τα παρατήσω μέσα στην ερημιά;

 

Και τοτε η μεταμορφωση. Οι παροπλισμενες εφεδρειες του αρχαϊκού ανθρωπου που εχουν  αδρανοποιηθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια πολιτισμού ξυπνούν και ερχονται στην επιφανεια. Ξαφνικα τα ματια βλεπουν καλυτερα στο σκοταδι. Οι ήχοι γινονται πιο ξεκάθαροι και πιο φιλικοί. Η κινηση επιταχυνεται. Δυναμεις από το πουθενα εμφανιζονται σε ολο το σωμα . Τι ακριβως μου συμβαινει; Πιο είναι το σημειο θραύσης του σωματος και που ξυπνάνε οι πρωτόγονες δυναμεις του ανθρώπου; Πόσο πρεπει να ζοριστεί για να αντιδράσει στην νάρκωση του συγχρονου τροπου ζωής; Σε πιο ακριβως χιλιόμετρο ξυπνάει ο ultraνθρωπος;

 

Με ενισχυμενες δυναμεις φθανω στο σταθμο του χιονοδρομικου. Πολύ φρεσκω σε βλεπω μου λεει ο Βασιλης Τζουμακας. Τι να βλεπει αραγε; Με τρομαζει.

 

Φθανω στη 5η κορυφη του Χιονοδρομικου και αρχιζω τη τρελη καταβαση. Οι μπαταριες του φακου εχουν σχεδον εξαντληθει. Προσπαθω να τις αλλαξω αλλα δεν τα καταφερνω. Δεν με πειραζει. Βλεπω πολύ καλα για έναν ανεξήγητο λογο. Προσπερνώ αθλητες και τρεχω με δυναμη στο μονοπατι κατω από το Φατζετο. Αριστερα χασκει το κενο της χαράδρας αλλα με το ελαχιστο φως του φακού κινούμαι με σιγουριά λες και ξερω αυτό το μονοπατι από χρονια. Τι περίεργες ικανότητες είναι αυτές; Πόσο θα διαρκέσει αυτή η μεταμόρφωση;

 

Φθανω στο Ανηλιο κατεβαινω στο ποταμι, ανεβαίνω τα πολιτισμενα καλντεριμια του Μετσοβου και τερματιζω σε 21 ωρες και 33 λεπτα. Τερματισμοί λιτοί και αθόρυβοι όπως και η εκκίνηση. Ενας τετοιος αγωνας δεν χρειαζεται τυμπανοκρουσιες και φανφάρες. Η δυναμη του είναι εκει εξω. Την άπλωσαν οι διοργανωτές με χιλιάδες ωρες εργασιας και την κουβαλουν πισω οι αθλητες στα πόδια τους σαν τις μέλισσες καθώς τερματιζουν ένας ένας στην κυψέλη του Μετσοβου.

 

Οσο για τον ultraνθρωπο που εκανε την εμφανιση του σε αυτόν τον αγωνα ελπιζω να ξυπνήσει παλι στις 19 Οκτωβριου στο Rodopi Advendurun και να με βοηθησει να το τερματίσω, ολοκληρώνοντας τον στόχο μου για το 2018 με τον τίτλο «Πέντε Ultra για έναν εξηντάχρονο».

 

 

 

 

 

 

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

"Μια περιπέτεια αναρρίχησης στα βάθη της Σιβηρίας!", το οδοιπορικό της αναζήτησης των μυστηριωδών Sundrun Pillars α… https://t.co/gLn81n6vAM
"Lailias Mountain Running: Πρέπει να πας στο Lailias!": Παρουσίαση της διοργάνωσης που θα γίνει στα όρη Βροντούς, σ… https://t.co/Oqj4mgUuAH
The end of the season for discovery races of @ultratrailwtour 2018 | One day left for Registration to @wser 100… https://t.co/kvSkY5inUj
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Μια περιπέτεια αναρρίχησης στα βάθη της Σιβηρίας!

Lailias Mountain Running: Πρέπει να πας στο Lailias!

La Sportiva Stream GTX®

Αναμνήσεις και εικόνες από τον φετινό Rodopi Ultra Trail

Σωματικές αλλαγές στους αθλητές ορεινού τρεξίματος και πως μπορούν να βοηθηθούν από την προπόνηση!

To Tor des Geants γιορτάζει και γίνεται … Tor des Glaciers | 450k | 32.000 D+!

Ξεκινά η «μάχη» για μία από τις τελευταίες μεγάλες προκλήσεις της Εξερεύνησης και της Περιπέτειας, τη μοναχική διάσχιση της Ανταρκτικής!

Big Backyard Ultra, ένας Αγώνας Χωρίς Τέλος ... για Highlanders!

Πρόληψη τραυματισμών: Η προπόνηση με εναλλακτικές μορφές άθλησης στο προπονητικό πρόγραμμα αθλητών ultra-trail!