Αγώνες τρεξίματος: Πόσο «αποστειρωμένους» τους θέλουμε;

Από 25 Αυγ 2020
Αγώνες τρεξίματος: Πόσο «αποστειρωμένους» τους θέλουμε; © vosct.com

Όλοι μας έχουμε τρέξει σε αγώνες. Μικρούς, μεγάλους, με ελάχιστες συμμετοχές και οικογενειακό κλίμα ή events παγκόσμιας κλίμακας με δεκάδες χιλιάδες γύρω μας. Ο αγώνας είναι για πολλούς η μετουσίωση της προετοιμασίας μιας ολόκληρης σεζόν. Για άλλους, ένας στόχος που θα τους παρακινήσει να γράψουν ώρες, χιλιόμετρα και υψομετρικές. Για μερικούς, μία ευκαιρία να γνωρίσουν νέα βουνά και μονοπάτια σε ένα «ασφαλές» περιβάλλον. Παράλληλα όμως με όλα τα παραπάνω, για όλους μας όμως είναι μια ευκαιρία να γνωριστούμε από κοντά, να μιλήσουμε, να συναντηθούμε με παλιούς φίλους και γνωστούς, ανταλλάσσοντας απόψεις, στόχους, προβλέψεις, πειράγματα. Τον Μάρτιο, όταν πλέον είχε μπει για τα καλά στη ζωή μας η πανδημία, ο ένας μετά τον άλλον οι αγαπημένοι μας αγώνες ματαιώνονταν ή αναβάλλονταν για αργότερα. Πρώτο συναίσθημα η παγωμάρα, ο φόβος για το άγνωστο, η αγωνία για το αύριο. Καταστάσεις πρωτόγνωρες που ζούμε καθημερινά από τότε και μια νέα πραγματικότητα μέσα στην οποία πρέπει να επιβιώσουμε και βεβαίως να συμβιώσουμε. Γιατί ίσως να μην έχει νόημα η επιβίωση χωρίς την συμβίωση...

 

Δεν μπορούμε να μην διαβάσουμε όλα τα μέτρα που ανακοινώνονται για τους επικείμενους αγώνες εν μέσω της εξέλιξης της πανδημίας. Μάσκες στην εκκίνηση, απαγόρευση θεατών στους χώρους εκκίνησης και τερματισμού, απαγόρευση θεατών στους σταθμούς τροφοδοσίας, εκκινήσεις τμηματικές ή … κατά το δοκούν (να είναι καλά τα ηλεκτρονικά συστήματα χρονομέτρησης), απαγόρευση pasta party, ηλεκτρονική τεχνική ενημέρωση, αναμονή στους κεντρικούς σταθμούς για να αδειάσουν από τους προηγούμενους αθλητές, μάσκες στα πούλμαν μεταφοράς αθλητών, μάσκες κατά την παραλαβή των BIBs (προσοχή μην πάμε πολλοί μαζί), μάσκες στο drop bag για τυχόν εγκατάλειψη, αντισηπτικό στον υποχρεωτικό εξοπλισμό, το μετάλλιο ή το finisher δώρο πήγαινε πάρτο μόνος σου, τις κουδούνες θα τις χτυπήσει άλλος, απονομές στα γρήγορα, αποστάσεις παντού.

Σας έβαλα στο κλίμα; Ωραία! Δημιουργήστε λοιπόν στο μυαλό σας την εικόνα με όλα τα παραπάνω σε ισχύ για μία διοργάνωση που αν όλα ήταν κανονικά αυτές τις μέρες θα μονοπωλούσε το παγκόσμιο ενδιαφέρον: Chamonix – UTMB. Τι, όχι? Πάμε λοιπόν. Στο Chamonix κρανίου τόπος αφού απαγορεύονται οι θεατές. Ο Kilian, ο Francois D’Haene, o Jim Walmsley, o Xavier Thevenard, η Courtney Dauwalter με μάσκες περιμένουν υπομονετικά την εκκίνηση, το “Conquest of Paradise” δεν υπάρχει λόγος να παίζει στα μεγάφωνα, ποιός παράδεισος; Δίνεται η εκκίνηση για τους 100 πρώτους και ξεχύνονται γρήγορα για να βγουν από το έρημο Chamonix. Έπονται τμηματικά και οι υπόλοιποι ...

Οι πρώτοι φτάνουν στον 1ο κεντρικό σταθμό στο St. Gervais αλλά η μπάντα εκεί δεν παίζει – ποιος να την ακούσει αφού απαγορεύονται οι θεατές; Αργότερα, όταν καταφθάνουν οι πεινασμένοι και διψασμένοι αθλητές θα περιμένουν έξω από τον σταθμό - πάντα κρατώντας τις αποστάσεις - αφού θα πρέπει οι προηγούμενοι να ανεφοδιαστούν και να φύγουν. Κάποιες ώρες μετά, ο πρώτος τερματίζει και η κάμερα τον ακολουθεί – πάντα από απόσταση – για να αποτυπώσει την στιγμή. Τερματίζει περιχαρής μέσα στο άδειο Chamonix και περπατάει μέχρι την τέντα όπου βρίσκονται τα finisher vests. Φοράει κατευθείαν τη μάσκα του αφού θα βρίσκεται σε κλειστό χώρο και φεύγει γρήγορα γιατί σε λίγο θα αρχίσουν να έρχονται και οι υπόλοιποι και δεν πρέπει να στριμωχτεί πολύς κόσμος στη πλατεία. Η διαδικασία αυτή θα επαναληφθεί για περίπου 2.000 δρομείς που θα έχουν καταφέρει να τερματίσουν. Οι υπόλοιποι θα καταφθάνουν με τα πούλμαν της διοργάνωσης για αρκετές ώρες μετά την εκκίνηση έχοντας εγκαταλείψει αφού θα υποφέρουν από εξάντληση, αφυδάτωση, υποθερμία, μυϊκό τραυματισμό φορώντας πάντα τις μάσκες τους. Την επόμενη ημέρα αφού τερματίσει και ο τελευταίος αθλητής μετά από 46 ώρες, η τελετή απονομών λιτή, χωρίς την παρουσία κόσμου, ρίχνει αυλαία στην διοργάνωση...

Πως σας φαίνεται αυτή η εικόνα; Προφανώς και υπερβολικό το παραπάνω παράδειγμα, ένας αγώνας 100 ατόμων σε ένα ελληνικό βουνό απέχει παρασάγγας από τον παγκοσμίου εμβέλειας UTMB. H υπερβολή όμως πολλές φορές, τονίζει, χρωματίζει και δίνει έμφαση στου λόγου το αληθές. Αναγνωρίζω προφανώς και είμαι από τους πρώτους που υποστηρίζω ότι οι αγώνες είναι η κινητήριος δύναμη της κοινότητας. Όχι όμως έτσι. Όχι αυτοσκοπός. Όχι «Ψεκάστε – Σκουπίστε – Τελειώσατε»...

Τελικά ρε παιδιά, με το χέρι στην καρδιά: γιατί τρέχουμε;

ΥΓ. Την ώρα που γράφονταν αυτές τις γραμμές ήρθε – όχι σαν κεραυνός εν αιθρία – και η ανακοίνωση για την ακύρωση ενός από τους πιο αγαπημένους μας αγώνες, του Olympus Marathon. Μία απόφαση πολύ σωστή αφού ο ΟΜ ήταν είναι και θα είναι πάντα μια γιορτή του ορεινού τρεξίματος και όχι απλώς μια διαδρομή 44 χιλιομέτρων και 3.200 μέτρων υψομετρικής…

Τάκης Τσογκαράκης

Η αγάπη του για το βουνό ξεκινάει πολλά χρόνια πίσω με τις πρώτες αναβάσεις στην αγαπημένη του Πάρνηθα και μετέπειτα με την σχολή Ορειβασίας του ΕΟΣ Αχαρνών. Το 2007 έτρεξε τον πρώτο του αγώνα ορεινού τρεξίματος και από τότε ονειρεύεται "όλο και ψηλότερα, όλο και μακρύτερα". Ελπίζει να το κάνει για πολλά χρόνια ακόμα...

www.advendure.com

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

"Τα θανάσιμα αμαρτήματα του δρομέα", ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο από τον Θρασύβουλο Τσίπη, στο @Advendure_Net :… https://t.co/6s9iV3qYoz
"Kilian Jornet Foundation: Μια πρωτοβουλία για την προστασία των Βουνών": https://t.co/GcaxahMGiM https://t.co/aIRClQKuYZ
@kilianj Many congrats for your initiative Kilian. Hope many people will support you and your cause.… https://t.co/OO76baBnuk
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Τα θανάσιμα αμαρτήματα του δρομέα

Kilian Jornet Foundation: Μια πρωτοβουλία για την προστασία των Βουνών

Μπατόν πεζοπορίας COBER

Όλυμπος: Bardotka - Μια διαδρομή περιπέτειας στον Γομαρόσταλο και τη Κόψη Ναούμ!

Νέα Software Updates Smartwatch Suunto 7, ρολογιών Suunto 9, Suunto 5, Suunto 3 & Suunto App!

Ultra Ursa Trail 2020: Ένα υπέροχο photostory!

La Sportiva store στην Κάλυμνο!

Η αρκούδα της καρδιάς μας!

Swiss Peaks Trail: ultra διέξοδος με ελληνικό ενδιαφέρον!

Power Bank Nitecore NB10000 Carbon Fiber: Πολύτιμος ενεργειακός “σύντροφος” στα μονοπάτια!

O Pau Capell δεν κατάφερε να καταρρίψει το ρεκόρ διαδρομής του UTMB!

Αγώνες τρεξίματος: Πόσο «αποστειρωμένους» τους θέλουμε;