Επιστρέφοντας στην ιστορία μας, στις 5 Αυγούστου 2025, ο Akuzawa έφτασε στην κορυφή του Mount Fuji (3.776m) στην “τρυφερή” ηλικία των 102 ετών και 51 ημερών. Το επίτευγμα του μάλιστα μπήκε στα Guinness World Records σαν ο γηραιότερος άνθρωπος που ανέβηκε ποτέ στην ψηλότερη κορυφή της Ιαπωνίας, αλλά αυτό έχει την μικρότερη σημασία.

Όπως είναι λογικό, η ανάβαση του μόνο εύκολη δεν ήταν. Ακολούθησε την κλασική Yoshida Route, ξεκινώντας στις 3 Αυγούστου, με την προσπάθεια να διαρκεί τρεις ημέρες και δύο διανυκτερεύσεις σε ορειβατικά καταφύγια. Στις 11 το πρωί της 5ης Αυγούστου έφτασε στην κορυφή, όπου υπέγραψε το βιβλίο επισκεπτών του ιερού Fujisan Sengen Shrine.

Όλο αυτό μοιάζει μυθικό, αλλά ο ίδιος παραδέχθηκε ότι στη διάρκεια της ανάβασης έφτασε κοντά στο να εγκαταλείψει. Για κάθε άνθρωπο, πόσο μάλλον για έναν υπερήλικα, η κούραση ήταν μεγάλη και τα 102 χρόνια που βάραιναν την πλάτη του δεν άφηναν περιθώρια για αυταπάτες. Δεν συμφωνούσε όμως η καρδιά του με το να τα παρατήσει, καθώς και οι άνθρωποι που είχε μαζί στο “ταξίδι” του, δηλαδή η 70χρονη κόρη του Motoe, η εγγονή του, ο σύζυγος της εγγονής του και τέσσερις φίλοι από τον ορειβατικό σύλλογο του οποίου είναι επίτιμος πρόεδρος. Η δική τους ενθάρρυνση έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να συνεχίσει μέχρι την κορυφή.

Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι ο Akuzawa δεν κατέρριψε το ρεκόρ κάποιου άλλου. Έσπασε το... δικό του. Σε ηλικία 96 ετών είχε ήδη αναγνωριστεί ως ο γηραιότερος άνθρωπος που ανέβηκε στο Fuji. Έξι χρόνια αργότερα επέστρεψε λοιπόν για να ανεβάσει ακόμη περισσότερο τον πήχη της ηλικίας.

Σαν Ιάπωνας ήταν πολύ πειθαρχημένος στην προετοιμασία του για την ανάβαση. Για περίπου τρεις μήνες προετοιμαζόταν συστηματικά, ξυπνώντας κάθε μέρα στις πέντε το πρωί για μία ώρα περπάτημα, ενώ σχεδόν κάθε εβδομάδα πραγματοποιούσε ορεινή ανάβαση στα βουνά των περιφερειών Ναγκάνο και Γκούνμα.

Εντυπωσιακό είναι ότι όλα αυτά συνέβησαν αφού είχε ήδη ξεπεράσει σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως καρδιακά επεισόδια, έρπητα ζωστήρα και έναν τραυματισμό από πτώση στο βουνό που χρειάστηκε ράμματα. Κι όμως, επέστρεψε ξανά στα μονοπάτια με σπουδαίο απότέλεσμα.

Ο Akuzawa ξεκίνησε την ορειβασία πριν από σχεδόν 88 χρόνια. Εργαζόταν ως μηχανικός σχεδιασμού κινητήρων και αργότερα στον τομέα της τεχνητής γονιμοποίησης ζώων μέχρι την ηλικία των 85 ετών. Σήμερα αφιερώνει τον χρόνο του στον εθελοντισμό και στη ζωγραφική στα βουνά.

Οι δηλώσεις του αποκαλύπτουν πολλά πράγματα για το χαρακτήρα του: “Ανεβαίνω στα βουνά γιατί μου αρέσει και γιατί βουνό είναι εύκολο να κάνεις φίλους”.

Μετά την ιστορική του ανάβαση δήλωσε: “Καλύτερα να ανεβαίνεις όσο ακόμη μπορείς. Η ορειβασία ήταν πάντα κάτι περισσότερο από το να φτάσεις στην κορυφή. Είναι οι φιλίες, οι ανθρώπινες σχέσεις και το κοινό πνεύμα του να προχωράμε όλοι μαζί. Αν και πιστεύω πως αυτή ήταν πιθανότατα η τελευταία μου ανάβαση στο Fuji, τώρα θέλω να αφοσιωθώ στη ζωγραφική και να αποτυπώσω το βουνό την ώρα της ανατολής του ήλιου, μετατρέποντας αυτή την ανάμνηση σε ένα έργο τέχνης.”

Η ιστορία του Kokichi Akuzawa δεν αποτελεί με κανένα τρόπο μια προτροπή να κυνηγήσουν όλοι μια κορυφή σε μεγάλη ηλικία. Ούτε αποτελεί μέτρο σύγκρισης για το τι μπορεί ή πρέπει να κάνει κάποιος. Είναι όμως μια σημαντική υπενθύμιση ότι η δια βίου άσκηση, η συνέπεια, η αγάπη για τη φύση, οι ανθρώπινες σχέσεις και η σωστή προετοιμασία μπορούν να μας κρατούν δραστήριους πολύ περισσότερο απ' όσο συνήθως πιστεύουμε.

Ίσως αυτό να είναι και το σημαντικότερο μήνυμα, με αφορμή και τα πρόσφατα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Βετεράνων. Ότι οι επιδόσεις κάποτε σταματούν, τα ρεκόρ κάποτε σβήνουν, όμως η αγάπη για το βουνό και την άσκηση στη φύση δεν έχει ηλικία.

Σύντομα θα δημοσιεύσουμε και ένα editorial πάνω σε αυτό το θέμα …

Δημήτρης Τρουπής