28 Απρ 2005 – Το Πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Αναρρίχησης της χρονιάς, στη Βουλγαρία
Ο Ιταλός Flavio Crespi κέρδισε το πρώτο μεγάλο Παγκόσμιο Κύπελλο αναρρίχησης του 2005, στο Veliko Tarnovo της Βουλγαρίας το προηγούμενο Σ/Κ. Ο Crespi ήταν τρίτος στην τελική βαθμολογία του περσινού Παγκόσμιου Κυπέλλου, και ήταν αυτός που πήρε το ξεκίνημα αυτής της σεζόν, κερδίζοντας τους περισσότερους από τα μεγάλα αστέρια της αγωνιστικής αναρρίχησης, ανάμεσά τους και τον πρωταθλητή του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2004, τον Τσέχο Tomas Mrazek, ο οποίος τερμάτισε μόλις ένατος. Δεύτερο στο βάθρο ανέβηκε ένα ακόμα νέο πρόσωπο, ο 19χρονος Ολλανδός Jorg Verhoeven, ο οποίος κέρδισε στην κατηγορία των νέων στο προηγούμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Όπως συχνά συμβαίνει στα Παγκόσμια Κύπελλα, ένα τοπικό φαβορί αναδείχτηκε στην περίπτωση: ο Βούλγαρος Ivailo Krastev, ο οποίος έχει κατάταξη 35 στον κόσμο, κατάφερε να αναδειχτεί τέταρτος στο δικό του στίβο. Στις γυναίκες, η κατάταξη μοιάζει περισσότερο οικεία στους θιασώτες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, με την πρώτη θέση να πηγαίνει στην 19χρονη Αυστριακή Angela Eiter, η οποία την προηγούμενη χρονιά έβαλε τέλος στην μακρόχρονη κυριαρχία της Βελγίδας Muriel Sarkany, κερδίζοντας τον παγκόσμιο τίτλο. Η Sarkany ήταν 4η στη Βουλγαρία. Αυτός ο αγώνας έδωσε την έναρξη σε ένα ασυνήθιστα μεγάλο και γεμάτο πρόγραμμα για τους elite αναρριχητές. Υπάρχουν 10 Παγκόσμια Κύπελλα φέτος (όλα εκτός από ένα στην Ευρώπη), όπως επίσης το διετές Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και οι ανά τετραετία Παγκόσμιοι Αγώνες (κάτι σαν Ολυμπιακοί Αγώνες για το άθλημα αυτό), και οι δύο διοργανώσεις τον Ιούλιο στη Γερμανία.
Κατάταξη Γυναίκες: 1-Angela Aiter (AUS), 2-Caroline Ciavaldini (FRA), 2-Natalija Gros (SLO), 4-Muriel Sarkany (BEL), 5-Maja Vidmar (SLO)
Κατάταξη Άνδρες: 1-Flavio Crespi (ITA), 2-Jorg Verhoeven (NED), 3-Cidric Lachat (SWI), 4-Ivailo Krastev (BUL), 5-Luca Zardini (ITA)

09 Φεβ 2004 - Το παγκόσμιο πρωτάθλημα παγοαναρρίχησης στο Daone της Ιταλίας
Το πρωτάθλημα παγοαναρρίχησης που έγινε στις 26-29 Ιανουαρίου στο Daone της Ιταλίας ήταν συναρπαστικό και μέχρι την τελευταία στιγμή κράτησε ψηλά το ενδιαφέρον των πολλών θεατών που αψήφισαν το κρύο για να παρακολουθήσουν τους αστέρες του αθλήματος.
Ο «σούπερ τελικός» στις γυναίκες κρατούσε την μεγάλη έκπληξη για όλους. Είχε μπει από την αρχήστο πρόγραμμα των αγώνων, πράγμα που επέβαλλε στις δύο αθλήτριες που έφτασαν στις δύο πρώτες θέσεις του τελικού να αγωνιστούν μεταξύ τους στη μεγάλη στέγη που χρησιμοποιήθηκε για τον τελικό των ανδρών. Έτσι, η Γερμανίδα Ines Papert και η Ρωσίδα Natalia Kulikova έδωσαν τη μεταξύ τους μάχη για την τελική επικράτηση. Για τις γυναίκες αυτή η διαδρομή έμοιαζε αδύνατη, όμως η Papert, πρώτη μετά τον τελικό, ερμήνευσε το πρόβλημα κλασικά όπως πάντα. Ήταν χωρίς αμφιβολία η παγκόσμια πρωταθλήτρια, η πιο δυνατή και πιο ολοκληρωμένη, ακόμα κι αν η διαφορά στην τελευταία διαδρομή έμοιαζε αμελητέα. Μετά από δύο ημέρες απόλυτου συναγωνισμού, η Ines άξιζε αναμφίβολα αυτή τη νίκη και η Kulikova όμως πήρε τα εύσημα για την πίστη της στις δικές της δυνάμεις μέχρι το τέλος.
Στους άνδρες, ο Αυστριακός Harald Berger αγωνίστηκε με πολύ πάθος και κέρδισε τον σούπερ τελικό, αλλά δεν τα κατάφερε να βρει τη λύση στο τελικό πρόβλημα, ένα εκκρεμές που οδηγούσε από έναν σταλακτίτη στον επόμενο και μετά από 4 λεπτά που έμεινε κρεμασμένος ανάποδα ο χρόνος τελείωσε και ο ήχος του γκονγκ τον κατέβασε κάτω στη γη.
Στον τελικό, ο Herbert Klammer ήταν ο μόνος αθλητής που έφτασε στην κορυφή άψογα, λύνοντας και τα τρία προβλήματα, καθώς ο Berger είχε σταματήσει ακριβώς πριν την κορυφή στο δεύτερο πρόβλημα, έχοντας βγει έξω από την επιτρεπόμενη περιοχή. Για τη χαρά του κοινού που παρακολουθούσε, ο 28χρονος Ιταλός Klammer αγωνίστηκε τελευταίος και ήταν λογικό πως όλοι περίμεναν να γίνει ένα θαύμα. Όμως αυτό δεν συνέβη και ο Klammer έμεινε πίσω από το ψηλότερο σημείο του Berger. Ο παγκόσμιος και ο ευρωπαϊκός τίτλος κατέληξαν στον Berger που ήταν ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος των αγώνων. Ο Klammer αποτέλεσε όμως τη μεγάλη έκπληξη, αφού ξεκίνησε τους αγώνες από την Open κατηγορία και κατέληξε στον σούπερ τελικό!
Όλοι στη διοργάνωση –αθλητές και θεατές- έμειναν ευχαριστημένοι. Οι διαδρομές έκοβαν την ανάσα ακόμα και για τους ίδιους τους αθλητές.
Γυναίκες: 1) Ines Papert (Ger), 2) Natalia Koulikova (Rus), 3) Jenny Lavarda (Ita), 4) Petra Muller (Swi), 5) Maria Shabalina (Rus), 6) Maryam Filippova (Rus)
Άνδρες: 1) Klammer Herbert (Ita), 2) Harald Berger (Aut), 3) Simon Wandeler (Swi), 4) Evgeny Krivosheytsev (Ukr), 5) Mauro Bole (Ita), 6) Markus Bendler (Aut)
Περισσότερα για το παγκόσμιο πρωτάθλημα παγοαναρρίχησης στο www.daoneicemaster.it

14 Ιαν 2004 - "Ice Bouldering", στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παγοαναρρίχησης στην Ιταλία
Οι αγώνες αναρρίχησης γίνονται όλο και περισσότερο δημοφιλείς στα θέρετρα των χειμερινών σπορ. Τώρα υπάρχει μια νέα τάση που εκφράζεται στο Ευρωπαϊκό και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, που θα διοργανωθεί στο τέλος Ιανουαρίου, στο Valle di Daone, στις Ιταλικές Άλπεις: το Ice Bouldering.
Αναρριχητές από 15 διαφορετικές χώρες θα αγωνιστούν για πρώτη φορά, για τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή στο Ice Bouldering. Οι διοργανωτές υπόσχονται "το πιο τεχνικό, καινοτόμο και σκληρό αγώνα παγοαναρρίχησης και κραμπόν". Η Κοιλάδα του Daone είναι ένα γνωστό μέρος για την παγοαναρρίχηση, έχοντας φιλοξενήσει αγώνες του παγκοσμίου πρωταθλήματος από το 2001 έως το 2003. Η εμπειρία και η αυξανόμενη επιτυχία των τουρνουά οδήγησαν τους διοργανωτές να προχωρήσουν ένα βήμα παραπέρα, και ακολουθώντας το πρότυπο των αγώνων βράχου, πρόσθεσαν το bouldering στις συνηθισμένες κατηγορίες και ταχύτητας.
Η μάχη για το Πρωτάθλημα ξεκινά στις 26/01 και θα διαρκέσει 4 μέρες. Την Τετάρτη (26/01) οι αγώνες ξεκινούν με τους προκριματικούς και η διοργάνωση κλείνει το Σάββατο (29/01) με τους τελικούς, όπου θα αναδειχτούν οι 8 καλύτεροι άνδρες και γυναίκες. Στο site της διοργάνωσης αναφέρεται ότι πρόκειται "για μια μεγάλη ευκαιρία να μετρήσουν τις ικανότητές τους οι αναρριχητές, για να δουν πώς πηγαίνει το σκαρφάλωμα του πάγου… Τα πιο δύσκολα προβλήματα που μπορεί να φανταστεί κανένας, πολύ πιο πέρα από το κάθετο, εκτελεσμένα μόνο με δύο πιολέ και κραμπόν". Οι αγώνες αυτοί γίνονται σε καλυμμένες με πάγο σκαλωσιές.
Οι αγώνες αυτοί έχουν γίνει πολύ δημοφιλείς γιατί μπορούν να γίνουν παντού, αρκεί οι θερμοκρασίες να είναι αρκετά κάτω από το μηδέν. Σκαλωσιές από σωλήνες ή κορμούς στήνονται στο ύπαιθρο (ή ακόμα και σε κλειστούς χώρους) και ένα σύστημα σωληνώσεων μουσκεύει την κατασκευή, που πολύ σύντομα παγώνει, δημιουργώντας καταπληκτικά πεδία για τους φανατικούς του "dry-tooling" αλλά και για θεατές που στέκονται με ανοιχτό το στόμα! Το παράξενο σκηνικό και οι κατασκευές δίνουν ένα αποτέλεσμα σπουδαίο, με τεχνικές δυσκολίες απίστευτου βαθμού, που οδηγούν τους αθλητές σε κινήσεις και στάσεις που κανένας δεν θα μπορούσε να φανταστεί σε παγοκαταρράκτες. Οι αναρριχητές είναι δεμένοι με ασφάλεια, χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος κατάρρευσης του παγοκαταρράκτη, με μοιραία αποτελέσματα ενδεχομένως. Καθώς ο κίνδυνος έχει εξαλειφθεί, οι αθλητές είναι ελεύθεροι να βάλουν τη φαντασία τους να καλπάσει σε διαδρομές του αδύνατου.
Ένα νέο σπορ δημιουργήθηκε ήδη, με το δικό του φανατικό κοινό, τον εξοπλισμό του, τις κινήσεις του, ακόμα και τη δική του γλώσσα. Κι ενώ οι πρώτοι αγώνες συγκέντρωναν βετεράνους αναρριχητές πάγου και βράχου, που αξιοποιούσαν αυτές τις συναντήσεις για την προετοιμασία τους για τις προσπάθειες στις μεγάλες ορθοπλαγιές. Όμως τα πράγματα άλλαξαν πολύ γρήγορα: ένα κύμα από νέους ανθρώπους έφτασε στις παγοκατασκευές και διεκδικεί πια τις θέσεις στο βάθρο. Οι νεαροί αυτοί προετοιμάζονται ειδικά γι αυτό το άθλημα και είναι φανατικοί dry-toolers. Αξιοσημείωτη είναι η παρουσία Ρώσων, αγοριών και κοριτσιών.