Στη διάρκεια των αγώνων αντοχής, οι αθλητές χάνουν πολύ νερό και ηλεκτρολύτες, μέσω του ιδρώτα. Αυτή η απώλεια μειώνει την ποσότητα του αίματος, η οποία με τη σειρά της αυξάνει τους καρδιακούς παλμούς σε επίπεδα ψηλότερα από το κανονικό. Επίσης, η χαμηλή ποσότητα αίματος προκαλεί μικρότερη έκκριση της αντιδιουρητικής ορμόνης, προκαλώντας έτσι την αύξηση παραγωγής ούρων από τα νεφρά.
Ακόμα, οι αλλαγές στη συγκέντρωση ηλεκτρολυτών επηρεάζουν και τους μηχανισμούς της θερμορύθμισης. Η ευαισθησία με την οποία ο μηχανισμός της παραγωγής ιδρώτα αντιδρά στην αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, μειώνεται. Γι αυτό και η θερμοκρασία του σώματος ανεβαίνει σε επίπεδα πάνω απ το φυσιολογικό.
Έτσι η ανατροπή της ισορροπίας στο υδρολογικό ισοζύγιο προκαλεί αφυδάτωση, η οποία μειώνει την ικανότητα παραγωγής έργου, μειώνοντας σταδιακά και την απόδοση του αθλητή.
Να μερικές επιπτώσεις που σχετίζονται με την απόδοση του αθλητή, όταν αφυδατώνεται:
· Ανατροπή της ισορροπίας της θερμορύθμισης, εξαιτίας της μείωσης της επιφανειακής (στο δέρμα) ροής του αίματος και της μείωσης της εφίδρωσης.
· Μειωμένη ικανότητα για παραγωγή έργου. Σύμφωνα με τον Sawka όσο περισσότερο νερό λείπει από το ανθρώπινο σώμα τόσο περισσότερο μειώνεται και η ικανότητα παραγωγής έργου.
· Μειωμένη αερόβια ικανότητα.
· Επιπτώσεις στην πνευματική λειτουργία. Σύμφωνα πάλι με τον Sawka, η ικανότητα πραγματοποίησης σύνθετης πνευματικής εργασίας επηρεάζεται από την αφυδάτωση.
Ειδικά στους αγώνες περιπέτειας, όπου η αερόβια ικανότητα είναι το πιο σημαντικό "όπλο" για τους αθλητές, είναι προφανές ότι η αφυδάτωση μπορεί να επηρεάσει πολύ σημαντικά την απόδοσή τους. Και εκτός από αυτό, υπάρχουν κι άλλες δραστηριότητες, όπως ο προσανατολισμός (orienteering) αλλά και κάποιες τεχνικές αναρρίχησης, που απαιτούν πνευματική συγκέντρωση.
Πίνοντας τα κατάλληλα ποτά, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την άσκηση, βοηθά να αποφευχθεί η μείωση της ικανότητας παραγωγής έργου, που μπορεί να προκληθεί από την αφυδάτωση.
Σύμφωνα με πολλές μελέτες, ένα ρόφημα που περιέχει νάτριο και υδατάνθρακες αφομοιώνεται στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό και είναι περισσότερο αποτελεσματικό από το σκέτο νερό, στο να διατηρεί σταθερό το υδρολογικό ισοζύγιο του οργανισμού. Σε μια μελέτη που διεύθυνε ο Seifert, σχετικά με τη διατήρηση του υδρολογικού ισοζυγίου στη διάρκεια ενός αγώνα σκι αντοχής 90 χλμ, το 47% του υγρού που προσέλαβαν όσοι έπιναν σκέτο νερό, αποβλήθηκε με τη μορφή ούρων ενώ στην ομάδα των αθλητών που έπινε ρόφημα που περιείχε νάτριο και υδατάνθρακες, αποβλήθηκε μόνο το 12%.
Γι αυτό το λόγο ένα διάλυμα υδατανθράκων και νατρίου είναι το καλύτερα αφομοιώσιμο. Η προσθήκη υδατανθράκων βοηθά στη διατήρηση του ενεργητικού ισοζυγίου. Είναι σημαντικό επίσης να υπολογίζεται και η μέγιστη δυνατή απορρόφηση από τον οργανισμό. Σύμφωνα με τον McArdle, ο οργανισμός μας δεν μπορεί να αφομοιώσει περισσότερα από 600ml υγρών στη διάρκεια μιας ώρας.
Επίσης, η γλυκόζη χρειάζεται περίπου 20 έως 30 λεπτά για να φτάσει στους μυς από τη στιγμή που θα βρεθεί στο στομάχι (McArdle). Να γιατί θα πρέπει η πρόσληψη υγρών πρέπει να αρχίσει αμέσως μόλις ξεκινήσει και ο αγώνας. Συμπερασματικά, πίνοντας 250ml κάθε 10-15 λεπτά, ένα ρόφημα που περιέχει 30-50 mmol/L νατρίου και αποτελείται από γλυκόζη σε ποσοστό 4-8%, μεγιστοποιείται η απορρόφηση του νερού, η διατήρηση του ενεργητικού ισοζυγίου των υγρών του οργανισμού και επιβραδύνονται τα συμπτώματα εξάντλησης στη διάρκεια της άσκησης.