Τον Piece of String Fun Run ...ή  τον αγώνα χωρίς νόημα, τον είχαμε παρουσιάσει πριν δυο περίπου χρόνια στο Advendure. Η λογική του στηρίζεται σε αυτό που αποτελεί την "γη της επαγγελίας" για οποιονδήποτε αγώνα - την γραμμή του τερματισμού – που εδώ απλά δεν είναι γνωστή στον αθλητή ούτε πριν την εκκίνηση, ούτε κατά την διάρκεια του αγώνα! Το κουβάρι λοιπόν (piece of string) αρχίζει να ξετυλίγεται με την εκκίνηση, μόνο που κανένας από τους αθλητές δεν ξέρει που θα καταλήξει.

Η απόσταση πραγματικά μπορεί να είναι από 10 χιλιόμετρα μέχρι και τρέξιμο 2 ημερών! Όπως αναφέρει το πολύ χιουμοριστικό FAQ στο web-site του αγώνα, ο λόγος που η συμμετοχή κοστίζει μόνο £1.37 είναι ότι δεν θέλουν οι διοργανωτές ούτε να θυμώσει ο αθλητής γιατί πλήρωσε πολλά για να τρέξει μόνο 10 χιλιόμετρα ούτε να του κοστίσει πολύ αν λείπει καμιά εβδομάδα από την δουλειά!

Ο αγώνας είναι έξυπνα σχεδιασμένος ώστε οι αθλητές να περνούν πάντα (μετά από έναν κυμαινόμενο αριθμό χιλιομέτρων) από ένα κεντρικό σημείο. Εκεί, τους δίνουν οδηγίες για το ποιό μονοπάτι θα ακολουθήσουν στην συνέχεια, ή τους λένε ότι τερμάτισαν! Ουσιαστικά οι διοργανωτές έχουν επιλέξει πέντε προκαθορισμένες διαδρομές, με την απόσταση και την υψομετρική της καθεμίας να την γνωρίζει μόνο το δίδυμο των τεχνικών διευθυντών καθ όλη την διάρκεια του αγώνα. Κανείς άλλος δεν το γνωρίζει, για να μην ειδοποιήσει αθλητή σε σταθμό ανεφοδιασμού (σταθμοί υπάρχουν κάθε 10 χιλιόμετρα). Ο πρώτος αθλητής που έχει κάνει εγγραφή στον αγώνα λίγο πριν την εκκίνηση τραβάει έναν από τους φακέλους και ουσιαστικά "αποφασίζει" τυχαία για την διαδρομή και το μήκος του αγώνα εκείνης της χρονιάς!

Όλες οι λεπτομέρειες του Piece of String Fun Run, υπάρχουν στο άρθρο που είχαμε δημοσιεύσει παλιότερα, ενώ ο φετινός αγώνας έγινε το Σαββατοκύριακο 18/19 Οκτωβρίου στο Streatley της Νοτιοανατολικής Αγγλίας, με τις συμμετοχές να έχουν ήδη κλείσει από τον Ιούλιο!

Φεύγουμε από την Αγγλία και τον αγώνα με το άγνωστο χρονικό σημείο τερματισμού και μεταφερόμαστε στην Χιχόν της Ισπανίας. Εδώ έχουμε μόνο έναν νικητή μιας και δεύτερος .. απλά δεν υπάρχει! Η διαδρομή είναι ένας κύκλος 1,8 χλμ περίπου και 220 μέτρων θετικής υψομετρικής, σε ένα τερέν γεμάτο προκλήσεις και εναλλαγές με την άσφαλτο, το χώμα, τα σκαλιά, την άμμο, τις πέτρες και την ...παλίρροια να δοκιμάζουν τις αντοχές και τα πόδια των αθλητών. Νικητής του αγώνα είναι απλά όποιος καταφέρει και ρίξει κύκλο σε ΟΛΟΥΣ τους υπόλοιπους!

Η διαδρομή ξεκινάει από ένα ύψωμα πάνω από μια παραλία, κατεβαίνει ατέλειωτα σκαλοπάτια μέχρι να βρεθεί χαμηλά στην παραλία όπου ρόλο αναλαμβάνουν η άμμος, οι πέτρες και η παλίρροια καθώς όσο περνά η ώρα η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει κάνοντας το έργο των αθλητών ακόμα δυσκολότερο!

Για περισσότερες λεπτομέρειες μπορείτε να διαβάσετε το παλαιότερο άρθρο μας, που παρουσίαζε τον αγώνα, ο οποίος έχει το προφανές όνομα: "There Can Be Only One".

Επιστρέφουμε στην Μεγάλη Βρετανία και την Hope Valley. To RedBull Steeple Chase, είναι ένας αγώνας όπου ο κάθε αθλητής δεν κυνηγάει το χρονόμετρο, αλλά το να μην βρίσκεται στο τελευταίο 1/3 των αγωνιζομένων, σε κάποια κομβικά σημεία του αγώνα, διότι διαφορετικά θα αποκλειστεί από την συνέχεια. Οι αθλητές καταρχάς χωρίζονται σε δυο κατηγορίες, άντρες και γυναίκες. Υπάρχουν τέσσερα κομβικά σημεία (steeples) στα οποία ένας αριθμός πιο αργών αθλητών αποκλείεται από την συνέχεια της κούρσας.

Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός της δυσκολίας της διαδρομής, με μονοπάτια και έντονες υψομετρικές μέσα σε λάσπες και πέτρες και την αβεβαιότητα του συναγωνισμού για μια θέση μπροστά από το ποσοστό που κόβεται σε κάθε σημείο, καταλαβαίνουμε την δυσκολία που έχει ο αγώνας. Ξεκινούν περίπου 500 αθλητές, και μετά από 8 μίλια και 580 μέτρα θετική υψομετρική αποκλείεται το τελευταίο 1/3 των αθλητών. Οι υπόλοιποι συνεχίζουν χωρίς στάση και μετά από 4 μίλια και 310 μέτρα θετική υψομετρική κόβεται άλλο 1/3. Ακολουθούν άλλα 6 μίλια με 345 μέτρα θετική υψομετρική και στο σημείο αυτό μόνο 30 άντρες και 10 γυναίκες συνεχίζουν μέχρι τον τερματισμό που βρίσκεται 3 μίλια και 170 μέτρα θετικής υψομετρικής μακριά!Συνολικά ο αγώνας έχει μήκος 21 μίλια και 1.400 μέτρα θετική υψομετρική διαφορά.

Κάθε αθλητής έχει ειδικής σχεδίασης chip πάνω του και ξέρει σε κάθε σημείο αποκλεισμού που βρίσκεται ως προς την κατάταξη. Υπάρχουν φυσικά σταθμοί ανεφοδιασμού και η διαδρομή είναι ένα πεδίο καθαρόαιμου Βρετανικού fell running! Η φετινή διοργάνωση έγινε στις 5 Οκτωβρίου με νικητή στους άντρες τον Andy Greenleaf με επίδοση 02:37:23 και στις γυναίκες την Emily Collenge με επίδοση 02:48:29.

Είτε αγνοείς πότε θα τερματίσεις, είτε τρέχεις μέχρι να μείνεις μόνος, είτε τέλος προσπαθείς να κρατηθείς στο ποσοστό των αθλητών που παραμένουν στον αγώνα σε κάθε σημείο του, ξέρεις ότι συμμετέχεις σε κάτι που αναγάγει το αγωνιστικό τρέξιμο σε διασκέδαση και παιχνίδι και αυτό είναι κάτι που πολλοί το αναζητούν στις μέρες μας. Σίγουρα πάντως θα είχε ενδιαφέρον να δούμε κάτι τέτοιο και στην χώρα μας και πιστεύουμε ότι θα συγκέντρωνε και αρκετούς αθλητές.

Τι λένε λοιπόν οι Έλληνες διοργανωτές αγώνων; Θα έφτιαχναν κάτι παρόμοιο;

Εσείς θα συμμετείχατε σε έναν τέτοιο “περίεργο” αγώνα;

Δημήτρης Τρουπής