Ο κυρίως αγώνας της διοργάνωσης, ο Μαραθώνιος «Ηρακλής», μετά τις αλλαγές της διαδρομής από το 2012 και μετά αποτελεί μία σοβαρή αγωνιστική πρόκληση καθώς ξεπερνάει τα 43 χιλιόμετρα σε απόσταση, αγγίζει τα 3.000μ υψομετρική διαφορά και έχει την ιδιομορφία ενώ το τερέν στο σύνολό του να χαρακτηρίζεται καλό, να συμπυκνώνει όλη την αγριάδα και την δυσκολία του στα τελευταία χιλιόμετρα με τις τρεις διαδοχικές αναβάσεις στις υψηλότερες κορφές του βουνού, Πύργος (2.151μ), Αλύκαινα (2.058μ), την κάθετη ανάβαση στο Γρεβενό (2.114μ) αλλά και την τελευταία τεχνική κατεβασιά προς τον τερματισμό πολλές φορές σε πετρώδες τερέν εκτεθειμένο στον καυτό μεσημεριανό ήλιο.

Η απόφαση της διοργάνωσης το 2012 να μεταμορφώσει τον κυρίως αγώνα σε έναν πραγματικό ορεινό μαραθώνιο, να συμπεριλάβει δύο μικρότερους αγώνες στο μπουκέτο της αλλά και να διοργανώνει μία πραγματική γιορτή με τους παιδικούς αγώνες του Σαββάτου αλλά και προαγωνιστικό πάρτυ με κέφι και χαλαρή διάθεση για κουβέντα με φίλους παλιούς αλλά και ευκαιρία για νέες γνωριμίες, έχει στην κυριολεξία απογειωθεί στην συνείδηση αλλά και στις προτιμήσεις των ελλήνων φίλων του ορεινού τρεξίματος.

Την διοργάνωση άνοιξαν όπως κάθε χρόνο οι "Λαγοπόδαροι" πιτσιρικάδες που με τον ενθουσιασμό και την ασυγκράτητη φόρα τους έδωσαν ένα ξεχωριστό χρώμα στην διοργάνωση. Χωρίς πρόβλημα οι εγγραφές από την προηγούμενη μέρα του αγώνα στις οποίες παραλάβαμε και το πολύ όμορφο επετειακό μπλουζάκι του αγώνα. Σειρά είχε η άρτια τεχνική ενημέρωση, ξεχωριστή για κάθε αγώνα, σε ξεχωριστή αίθουσα του Γυμνασίου Υπάτης το οποίο όπως κάθε χρόνο φιλοξένησε και το πάστα πάρτυ της διοργάνωσης με ζυμαρικά, κριθαράκι, χαλβά και μπύρα.

Την μέρα του αγώνα, η θερμοκρασία τις πρώτες πρωινές ώρες δεν ήταν καλός οιωνός για την συνέχεια μιας και το θερμόμετρο έγραφε πάνω από 25-26 βαθμούς κελσίου. Οι οιωνοί αλλά και οι προβλέψεις που ανέφεραν αρκετή ζέστη όμως ευτυχώς δεν επαληθεύτηκαν. Μετά την αρχική ηλιοφάνεια, το βουνό καλύφθηκε από ένα σύννεφο και ένα αεράκι ήρθε να δροσίσει τους δρομείς, έως και να δημιουργήσει πρόβλημα στους εθελοντές που στέκονταν ηρωικά ακίνητοι στις κορφές για ώρες. Ξεχωριστές εκκινήσεις και φέτος για τους 3 αγώνες, μάλιστα με μεγαλύτερη χρονικη απόσταση μεταξύ τους σε σχέση με πέρυσι, έτσι ώστε να αποφευχθεί ο συνωστισμός στην αρχή του μονοπατιού στο οποίο οι αγώνες μπαίνουν σε λιγότερο από ένα χιλιόμετρο. Πρώτοι πήραν εκκίνηση οι 107 δρομείς του Μαραθωνίου, στις 8:30 οι 107 δρομείς του "Ελλέβορου" και στις 9:00 οι 77 δρομείς του αγώνα των "Φαρμακίδων".

Ο Δημήτρης Θεοδωρακάκος (Salomon Hellas) επέστρεψε μετά το 2013 στον Ορεινό Μαραθώνιο Οίτης για να κάνει αυτό που γνωρίζει καλύτερα: να καταρρίψει το ρεκόρ! Αποκτώντας ένα προβάδισμα ασφαλείας από τα πρώτα χιλιόμετρα έφτασε την διαφορά μέχρι και 15’ στην βάση της τελευταίας ανάβασης στο Γρεβενό. Έπειτα παρότι έκοψε ρυθμό στο τέλος τερμάτισε σε 4.49.52 καταρρίπτοντας το περσινό 4.52.54 του Σταύρου Στεφανή. Ο Χάρης Καλαμπούκας (Odlo – La Sportiva) απέδειξε την ολοένα και καλύτερή του κατάσταση και στην πρώτη του συμμετοχή στον αγώνα τερμάτισε 2ος σε 5.05.49. Στην 3η θέση ο Νίκος Πάλλης (Tecnica) ήταν για άλλη μια φορά πιστός στο ραντεβού με το βάθρο τερματίζοντας σε 5.13.10.

Στις γυναίκες η Θεοδώρα Αναστασιάδη (3Π-SKY WOMEN RUNNING TEAM-ΣΔΥΠ) μετά τις Λιβαδιές και την ανάβαση στο Γρεβενό ανέβασε ρυθμούς ξεφεύγοντας από την Ελεάνα Τζώη για να τερματίσει νικήτρια του Μαραθωνίου σε 7.04.38. Στην συνέχεια η Τζώη τερμάτισε 2η σε 7.18.23. Τρίτη γυναίκα η Αγγελική Καγκαρα σε 8.07.01.

Άντρες

Γυναίκες

Προσωρινά αποτελέσματα εδώ

Στον μεσαίο αγώνα της διοργάνωσης «Helleborus» o οποίος πήρε το όνομά του από το φυτό «Ελλέβορος» που χρησιμοποιούσαν οι μάγισσες της περιοχής για να φτιάχνουν το «φίλτρο της αγάπης», είναι ένα καλό αγωνιστικό τεστ για μικρότερες αποστάσεις και καθόλου ευκαταφρόνητης δυσκολίας μιας και στα 16 πανέμορφά του χιλιόμετρα φτάνει περίπου στα 1.100 θετική υψομετρική! H μάχη του Γιώργου Διαλεκτού (Salomon Hellas) με τον Θανάση Παγουναδη (Adidas-MyProtein) βρήκε νικητή στα σημεία τον πρώτο με 1.34.09 επίδοση και αυτή που αποτελεί ρεκόρ αγώνα ενώ το προηγούμενο ρεκόρ κατέρριψε και ο Παγουναδης που έφτασε στον τερματισμό λίγα μόλις δευτερόλεπτα μετά σε 1.34.27. Τρίτος τερμάτισε ο Γιώργος Λουφέκης (myAthlete) με 1.44.34. Στις γυναίκες ήταν η σειρά της Μαρία Μάλαϊ (MYATHLETE / ODLO-LA SPORTIVA) να καταρρίψει το προηγούμενο ρεκόρ αγώνα αφού δεν αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα και πήρε την νίκη με 01:57:04. Δεύτερη τερμάτισε η Βασιλική Τζώη σε 2.19.55 και 3η η Ναταλί Περάκη σε 2.28.27.

Άντρες

Γυναίκες

Προσωρινά αποτελέσματα εδώ

Ο «Farmakides Trail» αποτελεί τον «Βενιαμίν» των αγώνων της Οίτης αλλά από ιστορικής και αισθητικής άποψης μόνο τέτοιος δεν είναι. Με απόσταση 6,4χλμ. με και θετική υψομετρική 360μ. το πολύ καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι των «Φαρμακίδων», μαγισσών που έδρασαν στην περιοχή την εποχή του μεσαίωνα και είχαν αυτό το όνομα, αποτελεί εκτός από έναν όμορφο εισαγωγικό αγώνα βουνού, και μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για μία πεζοπορία σε πανέμορφα μονοπάτια γύρω από την Υπάτη για όλη την οικογένεια. Δείτε συνοπτικά τους νικητές του αγώνα:

Άντρες

Γυναίκες

Προσωρινά αποτελέσματα εδώ

Στους τερματισμούς μας περίμενε όλους σνακ, άφθονοι χυμοί και παγωμένη μπύρα αλλά και μία ωραία και απλή ιδέα που αξίζει να ακολουθήσουν και άλλες διοργανώσεις αγώνων. Δύο μεγάλοι κάδοι με νερό το οποίο πάγωναν τεράστιες παγοκολώνες ήταν βάλσαμο για τα ταλαιπωρημένα πόδια όλων μας! 

Μετά το τέλος των απονομών σειρά είχε η κοπή της επετειακής τούρτας την οποία γεύτηκαν όσοι τυχεροί είχαν μείνει στην Υπάτη μέχρι εκείνη την ώρα, ενώ ξεχωριστή αναφορά έγινε στους ανθρώπους οι οποίοι έχουν συμβάλει στον αγώνα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Ιδιαίτερα μεγάλη η χαρά και η τιμή για εμάς να παραλάβουμε ως Advendure ειδική πλακέτα αναγνωρίζοντας ότι έχουμε βάλει κι εμείς ένα λιθαράκι τόσο στο οικοδόμημα του Ορεινού Τρεξίματος στην χώρα μας όσο και στην προβολή του ίδιου του αγώνα. Σας ευχαριστούμε και εμείς από την μεριά μας για όλα!

Ο Ορεινός Μαραθώνιος Οίτης "Ηρακλής" είναι ένας από τους πιο μακροβιότερους ορεινούς μαραθωνίους της χώρας, ένας αγώνας που διοργανώνεται ανελλιπώς από το 2007 και έχει γίνει πια θεσμός και φθινοπωρινό ραντεβού των ορεινών δρομέων της Ελλάδας αλλά και μία πολύ καλή ευκαιρία για μία όμορφη εκδρομή για όλη την οικογένεια. Πραγματικά απίστευτη η δουλειά καθαρισμού που είχε γίνει και φέτος στα μονοπάτια, βελτιωμένη στα σημεία, μπορούσες πολύ εύκολα να καταλάβεις που και πόσο είχε δουλέψει … η τσάπα! Άψογη έως εξαντλητική η σηματοδότηση, κάτι όμως που είναι απαραίτητο μιας και δεν είναι λίγα τα χιλιόμετρα που πρέπει να διανυθούν σε αλπικά υψόμετρα χωρίς εμφανές ίχνος μονοπατιού. Πολλοί και εξυπηρετικοί εθελοντές στην θέση τους, και οι σταθμοί ήταν υπεραρκετοί με πολλά καλούδια.

Για την διαδρομή έχουμε αναφερθεί ουκ ολίγες φορές αλλά δεν θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε. Πρόκειται για έναν από τους πιο όμορφους και δύσκολους ορεινούς μαραθωνίους της χώρας. Τα πυκνά ελατόδαση, τα ξεκούραστα ξέφωτα, τα διάσελα που χαρίζουν θέα στις εντυπωσιακές κορφές των Βαρδουσίων, της Γκιώνας, του Παρνασσού αλλά και ως πέρα τον κάμπο του Σπερχειού και τον Μαλιακό κόλπο δίνουν απίστευτες εναλλαγές και ένα αμείωτο ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Αναμφισβήτητα ένας αγώνας που δεν πρέπει να λείπει από το καλεντάρι κανενός ορεινού δρομέα.

Εμείς ελπίζουμε οι διοργανωτές να έχουν την δύναμη και την θέληση να γιορτάσουν και τα 20α τους γενέθλια σε 10 χρόνια και εμείς δίνουμε την υπόσχεση ότι θα είμαστε εκεί … όπως βέβαια και σε όλα τα ενδιάμεσα ραντεβού!

Photo (c): Κώστας Καλτσάς - actionphotos.gr