ADVENDURE - Συνέντευξη της Helene Diamantides Whitaker στο Advendure.com

Συνέντευξη της Helene Diamantides Whitaker στο Advendure.com Κύριο

Από 06 Οκτ 2012

Πρίν περίπου απο ενα μήνα η Helene Diamantides Whitaker τερμάτισε στην τέταρτη θέση της γενικής κατάταξης στην δεύτερη διοργάνωση του πολύ σκληρού Dragon's Back race, των 350 χιλιομέτρων και των +13.716 μέτρων θετικής υψομετρικής, αγώνας που διασχίζει κατά μήκος την Ουαλία. Είχε τερματίσει στην πρώτη θέση γενικής πρίν απο 20 χρόνια, στην πρώτη διοργάνωση του αγώνα. Η θρυλική της εμφάνιση σε αυτόν τον πρώτο αγώνα την έκανε διάσημη στον χώρο του fell running αλλά και γενικότερα των υπεραποστάσεων και μάλιστα αποτέλεσε και ξεχωριστό κεφάλαιο στο περίφημο βιβλίο του Richard Askwith "Feet in the Clouds", που θεωρείται "βίβλος" σχετικά με το fell running. Η Helene έδωσε μια συνέντευξη στο Advendure.com τόσο σχετικά με τις λεπτομέρειες του αγώνα όσο και γενικότερα για θέματα αγώνων υπεραποστάσεων και υπεραντοχής.

Η Helene Diamantides Whitaker γεννήθηκε το 1964 στο North Yorkshire, αλλά έζησε στην Γκάνα και αργότερα στην Ελλάδα μέχρι το 1982 όπου επέστρεψε στο Durham της Μεγάλης Βρετανίας για σπουδές. Το πρώτο άθλημα της ήταν το πένταθλο ώς έφηβη, και έτρεξε τον πρώτο της μαραθώνιο σε ηλικία 16 ετών. Η ενασχολησή της με το fell running έγινε μετά τον ερχομό της στο Durham, και μάλιστα μέσω της αντίστοιχης ομάδας του Πανεπιστημίου της. Έτρεξε πολλούς αγώνες εκείνη την εποχή με κορυφαία επιτυχία στον Karrimor International Marathon (KIMM).

Η πρώτη της εξαιρετική επιτυχία ήρθε το 1987 όταν και κατάφερε να ολοκληρώσει εντός των απαιτούμενων 24 ωρών το περίφημο Bob Graham Round, το οποίο εποτελείται απο τον γύρο 72 μιλίων και 27.000 ποδιών και των 42 υψηλότερων κορυφών της περιοχής των λιμνών στην Αγγλία. Το 1988 επέστρεψε μάλιστα και έσπασε το ρεκόρ γυναικών με 20 ώρες και 17 λεπτά. Την ίδια χρονιά και μαζί με την φίλη της και συναθλήτρια Allison Wright κατάφερε και έσπασε ενα θρυλικό ρεκόρ διάσχισης, το ρεκόρ των αδερφών Crane που κράταγε απο το 1983 και είναι η διάσχιση απο την βάση του Everest στο Katmandhu, μήκους 269 χιλιομέτρων και +14.000 θετικής υψομετρικής. Ο χρόνος του διδύμου ήταν 3 ημέρες 10 ώρες και 8 λεπτά. Έκαναν 24 ώρες λιγότερες απο τα αδέρφια Crane και 12 ώρες πιο γρήγορα απο μια ομάδα Sherpa που επιχειρούσε ταυτόχρονα για το ρεκόρ! Το ρεκόρ το έσπασε το 2011 η περίφημη Lizzy Hawker. Το 1988 κέρδισε επίσης το Mount Cameron race και τον περίφημο Mount Kinabalu race. Ήρθε επίσης τρίτη γενικής στον αγώνα 100 μιλίων Hogger στην Αλγερία.

Οι μεγάλες της επιδόσεις συνεχίστηκαν με την προσπαθειά της να σπάσει μέσα σε ενα καλοκαίρι τα ρεκόρ διάσχισης και των τριών μεγάλων γύρων (rounds) της Μεγάλης Βρετανίας. To Αγγλικό Bob Graham Round, το Ουαλικό Paddy Buckley Round και το Σκωτσέζικο Ramsay Round. Τα πραγματοποίησε και τα τρία, σπάζοντας τα αντίστοιχα ρεκόρ μέσα σε 72 ημέρες, βελτιώνοντας μάλιστα για μια ακόμη φορά το ρεκόρ της στο Bob Graham Round.

Ο θρύλος όμως γύρω απο το όνομα της Helene ήρθε με το περίφημο Dragon's Back race, στην πρώτη του διοργάνωση το 1992. Η μεγάλη της νίκη στον αγώνα των πέντε ημερών (stage-race) και των 350 χιλιομέτρων διάσχισης της Ουαλίας μέσα απο μια κακοτράχαλη και όχι απόλυτα καθορισμένη διαδρομή έμεινε στην ιστορία. Κατάφερε να βγεί πρώτη νικήτρια γενικής σε 38 ώρες και 38 λεπτά (μαζί με τον Martin Stone) σε εναν πολύ σκληρό αγώνα που συμμετείχε όλη η αφρόκρεμα δρομέων υπεραποστάσεων, όπως ο το πολύ ισχυρό ζευγάρι των Mark McDermott και Adrian Belton που τερμάτισαν δεύτεροι σε 39 ώρες και 10 λεπτά. O McDermott m;alista θεωρείτο ενας απο τους μεγαλύτερους fell runners των τελευταίων ετών, έχοντας σαν κορυφαία διάκριση την διάσχιση 76 κορυφών της περιοχής των λιμνών σε 24 ώρες.

Η Helene ήρθε στην Ελλάδα και έτρεξε το καλοκαίρι του 2011 τον Olympus Marathon των 44 χιλιομέτρων και των +3.100 μέτρων υψομετρικής κάνοντας μια εξαιρετική εμφάνιση και κερδίζοντας την 48η θέση γενικής και την 3η γυναικών με χρόνο  6:08:32.

 

[Advendure]: Το Dragon's Back είναι ένας πενταήμερος multi-stage αγώνας.  Ο συγκεκριμένος τύπος αγώνων έχει γίνει δημοφιλής τελευταία με αρκετούς αθλητές να δοκιμάζουν, είτε solo είτε σε ομάδες (π.χ. το Gore-Tex Transalpine run στις Άλπεις). Απο την άλλη, εξαιρετικά μεγάλοι σε μήκος αγώνες βουνού υπεραποστάσεων (π.χ. το νέο Ευρωπαικό hit, το Tor de Geants των 330 χιλιομέτρων μήκους) επίσης κεντρίζουν - ιδιαίτερα τελευταία - το ενδιαφέρον της κοινότητας των δρομέων υπεραποστάσεων και βουνού. Μιλησέ μας λίγο για τις διαφορές μεταξύ των δυο τύπων αγώνων, ιδιαίτερα όσο αφορά την σωματική αλλά και την ψυχολογική διαχείριση απο τους αθλητές για να ξεπεράσουν τις προφανείς πολύ μεγάλες δυσκολίες κατά την διάρκεια τους.

[Diamantides]: Δεν έχω σημαντική εμπειρία απο συμμετοχή σε πολλούς multi-stage αγώνες έχοντας τρέξει το Dragon's Back race, μερικούς διήμερους αγώνες βουνού και έναν πενταήμερο multi-stage επίσης αγώνα στην Σαχάρα την δεκαετία του 1980. Προσωπικά, έχω ανακαλύψει ότι έχω πολύ καλή αποκατάσταση όταν ο αγώνας δίνει την δυνατότητα νυχτερινής στάσης, και έχω επίσης διαπιστώσει ότι είμαι ικανή να αποδίδω καλύτερα σε παρόμοιους αγώνες παρά σε αντίστοιχους συνεχόμενους όπου δεν υπάρχει η νυχτερινή διακοπή.

Όπως πάντα το πάν είναι η προετοιμασία. Ένας αγώνας είναι εντελώς διαφορετικός απο έναν άλλο ακόμη και αν η χιλιομετρική απόσταση είναι ίδια στους δυο αγώνες. Πάντα μελετώ την υψομετρική, και σχεδιάζω τις κλίσεις σε διάγραμμα. Που συγκεντρώνεται η μεγαλύτερη ανάβαση; Στην αρχή του αγώνα; Στος τέλος; Έτσι προσαρμόζω την προπονησή μου ώστε να είμαι κατάλληλα προετοιμασμένη. Είναι επίσης πολύ σημαντική η ανάλυση του εδάφους και της θερμοκρασίας. Αυτά σημαίνουν ότι πρέπει να είσαι ακριβής και συγκεκριμένος στην προετοιμασία, πράγμα που οδηγεί στην κατάλληλη σωματική και διανοητική προετοιμασία.

Εάν μπορείς να τρέξεις 6 μίλια μπορείς και 60. Η μόνη διαφορά είναι να το θέλεις κιόλας. Γι'αυτό ακριβώς τον λόγο η προετοιμασία πρέπει να είναι τόσο σωματική όσο και διανοητική. Οι αγώνες υπεραποστάσεων είναι κουραστικοί. Πρέπει να το προβλέψεις αυτό και να συνεχίσεις να πηγαίνεις τόσο σωματικά όσο και διανοητικά όταν κουραστείς. Αυτό μαθαίνεται μέσα απο την προπόνηση, αποκτώντας αυτοπεποίθηση αφού γνωρίσεις ποια προπόνηση που έκανες είναι κατάλληλη για σένα. Διάβασε βιβλία και ρώτησε άλλους. Στο τέλος της ημέρας πρέπει να κάνεις ότι χρειάζεται για να φτάσεις στον τερματισμό. Όλοι έχουμε διαφορετικά δυνατά σημεία αλλά και αδυναμίες. Είναι πολύ σημαντικό να "γνωρίσεις" τον εαυτό σου και μετά να δουλέψεις σκληρά, πολύ σκληρά!

 

[Advendure]: Όπως διαβάσαμε στις ανταποκρίσεις απο τον αγώνα είχες αρκετό άγχος πρίν την εκκίνηση. Αυτό προέκυψε απο το ότι τον είχες ήδη τρέξει μια φορά πρίν 20 χρόνια με συνέπεια να ξέρεις απο πρώτο χέρι το επίπεδο δυσκολίας, ή γιατί ήθελες να αποδείξεις ότι η θρυλική σου νίκη το 1992 δεν ήταν κάτι τυχαίο ή προιόν σύμπτωσης.

[Diamantides]: Δεν ήμουν σίγουρη εάν θα αντέξω σωματικά χωρίς τραυματισμούς τόσο ώστε να περάσω την γραμμή τερματισμού. Είμαι 47 ετών, είχα να τρέξω αγώνα υπεραπόστασης 9 χρόνια και φυσικά ήξερα τι ακριβώς με περίμενε στον αγώνα. Προπονήθηκα για 13 μήνες πρίν απο τον αγώνα, κυρίως κάνοντας προπονήσεις δύναμης ώστε να σιγουρέψω ότι έχω τις περισσότερες δυνατές πιθανότητες να ολοκληρώσω τον αγώνα. Σε μερικούς αγώνες υπεραπόστασης μπορείς να τρέξεις διεκδικώντας την ν ίκη, σε άλλους είναι ρεαλιστικό να επιδιώξεις να τερματίσεις και ότι συμβεί άς συμβεί. Το Dragon's Back ανήκει στην δεύτερη κατηγορία. Σκέφτομαι ότι έχει περάσει τόσος καιρός απο τον πρώτο αγώνα που ο κόσμος έχει ξεχάσει ή υποτιμήσει πόσο σκληρός αγώνας ήταν.

 

[Advendure]: Όπως φαίνεται, στην Αγγλία, την Σκωτία, την Ιρλανδία αλλά και την Ουαλία στην περίπτωση του Dragon's Back race, οι αγώνες με στοιχεία προσανατολισμού (orienteering) είναι πολύ διαδεδομένοι. Σε αυτούς η διαδρομή δεν ακολουθεί ακριβώς προσδιορισμένο μονοπάτι και ο αθλητής χρησιμοποιεί χάρτη ώστε να ανακαλύψει την μικρότερη σε μήκος ή την καλύτερη "χρονικά" διαδρομή μέχρι τον τερματισμό. Αυτό το χαρακτηριστικό δεν είναι διαδεδομένο στην υπόλοιπη Ευρώπη αλλά και στην Αμερική. Γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι μια παράδοση που συνεχίζεται, ή ο τύπος του εδάφους και των μονοπατιών παίζει πολύ σημαντικό ρόλο;

[Diamantides]: H Βρετανική σκηνή ορεινού τρεξίματος πάντα είχε τον προσανατολισμό ως βασικό χαρακτηριστικό σε αγώνες. Δεν έχουμε πολλά μονοπάτια, είμαστε μικρό νησί, και το μεγαλύτερο μέρος του "άγριου" φυσικού περιβάλλοντος είναι καταπληκτικό αλλά ψηλά στα βουνά. Η επιλογή διαδρομής ήταν πάντα στοιχείο στους αγώνες, και το εξαιρετικά σκληρό και δύσβατο τεραίν είναι αυτό που έχουμε για να τρέχουμε. Για δρομείς εκτός της Βρετανίας είναι εξαιρετικά δύσκολο να τρέξουν προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο, αλλά αυτό είναι ενα βασικό στοιχείο της μοναδικής φύσης της δρομικής μας σκηνής και μέρος των ικανοτήτων του Βρετανού δρομέα βουνού. Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότεροι fell runners εδώ είναι προετοιμασμένοι και εξοπλισμένοι για επιβίωση σε βουνό και διαθέτουν βασικές ικανότητες προσανατολισμού που είναι βασικές ακόμη και για μικρούς αγώνες στην Βρετανία.

 

[Advendure]: Ποιές βασικές δυσκολίες συνάντησες κατά την διάρκεια του αγώνα, και ποιά χαμηλά και υψηλά σημεία είχες στην προσπάθεια σου; Διαβάσαμε ότι ο καιρός δεν ήταν καλός κατά την διάρκεια της πρώτης ημέρας, αλλά επίσης ότι η διαδρομή της τελευταίας ημέρας ήταν μικρότερη σε μήκος απο την αντίστοιχη που είχατε τρέξει στον πρώτο αγώνα το 1992.

[Diamantides]: Η διαδρομή της πρώτης ημέρας ήταν ιδιαίτερα μεγάλη, αλλά αυτό λειτούργησε υπέρ μου μιας και δεν είμαι ιδιαίτερα γρήγορη, αλλά μπορώ να συνεχίσω να πηγαίνω ακατάπαυστα. Νομίζω είναι σημαντικό όχι απλά να επαναδημιουργείς ένα παλιό γεγονός, αλλά να το εξελίσσεις σε κάτι καινούργιο και μάλιστα μετά απο 20 χρόνια είναι σημαντικό να προχωράς μπροστά και να μήν ζείς στο παρελθόν. Δεν μου αρέσει ιδιαίτερα ο δρόμος και καθώς κουράστηκα το συνεχές "χτύπημα" των κουρασμένων ποδιών μου μου προξένησε πόνο και κακουχία στις αρθρώσεις. Επίσης, είναι δύσκολο να συνεχίσεις να τρώς ενώ τρέχεις και έτσι έχεις τελικά επανατροφοδότηση στο τέλος κάθε μέρας που λόγω κούρασης θέλεις κανονικά να ξαπλώσεις.

 

[Advendure]: H πρώτη σου νίκη στον αγώνα του 1992 θεωρήθηκε κάτι μοναδικό στο κόσμο της υπεραντοχής και πολλά πράγματα γράφτηκαν γι'αυτό. Επιστρέφεις τώρα μετά απο 20 χρόνια με μια εξαιρετική εμφάνιση, κερδίζοντας πάρα πολλούς σημαντικούς άνδρες αθλητές των υπεραποστάσεων και την πρώτη θέση στις γυναίκες. Σύμφωνα με την γνώμη μου, αυτή η επιτυχία ίσως είναι μεγαλύτερη και απο την νίκη του 1992. Μιλησέ μας για τις σκέψεις σου σχετικά με αυτές τις δύο μεγάλες εμφανίσεις που τις χωρίζουν 20 ολόκληρα χρόνια.

[Diamantides]: Δεν είχα προβλέψει ότι θα τερμάτιζα στην τέταρτη θέση φέτος. Κατά την διάρκεια της πρώτης ημέρας κάποιος μου ανέφερε ότι ήμουν στην όγδοη θέση και σκέφτηκα ότι αν τελικά καταφέρω να είμαι στην πρώτη δεκάδα θα είναι καταπληκτικό, και έλπιζα να κρατηθώ σε αυτήν την θέση. Άν κάποιος μου έλεγε το τελικό αποτέλεσμα του αγώνα πρίν αυτός ξεκινήσει δεν θα τον είχα πιστέψει. Απλά προσπάθησα να τρέξω τον αγώνα όσο καλύτερα μπορούσα με βάση τις ικανοτητές μου. Είμαι πολύ ανταγωνιστική, αλλά επίσης σκέφτομαι ρεαλιστικά και γνωρίζω ότι είμαι ηλικιακά μεγαλύτερη και πιο αργή. Είκοσι χρόνια πρίν, δεν μπορούσε επίσης κανείς να προβλέψει το αποτέλεσμα, αλλά όντας γρηγορότερη και κάνοντας ζευγάρι στον αγώνα με τον Martin Stone είμασταν ικανοί να χτυπήσουμε τον αγώνα και να πιέσουμε για το καλύτερο αποτέλεσμα. Αισθάνομαι τυχερή που βρήκα ένα άθλημα που φαίνεται να είμαι καλή και σωματικά και διανοητικά...και - ίσως το πιο σημαντικό - να το διασκεδάζω! Τα αποτελέσματα που προκύπτουν είναι ενα έξτρα ώφελος (bonus)

 

[Advendure]: Έχεις στο ενεργητικό σου πολλές γρήγορες διασχίσεις, όπως το Bob Graham Ground, το σπάσιμο του ρεκόρ των αδερφών Crane στην διαδρομή απο την βάση του Έβερεστ στο Κατμαντού, την ολοκλήρωση μέσα σε ενα καλοκαίρι και των τριών κλασσικών Βρεττανικών 24ωρων κύκλων και αρκετά ακόμη.  Πιστεύεις ότι τέτοιου τύπου προσπάθειες γρήγορων διασχίσεων είναι το μέλλον του τρεξίματος περιπέτειας (adventure running); Πιστεύεις ότι αποτελεί μια πιο προκλητική προοπτική για έναν δρομέα υπεραντοχής απο την συμμετοχή του σε αγώνες;

[Diamantides]: Τα έκανα όλα αυτά γιατί ήθελα να τα κάνω., για να εξακριβώσω πώς μπορώ να τα κάνω χωρίς να συναγωνίζομαι αγωνιστικά με άλλους (εκτός του ρεκόρ απο την βάση του Έβερεστ στο Κατμαντού με την Allison όπου μπήκαμε παρέα για να σπάσουμε το ρεκόρ). Όλα αυτά τα ρεκόρ έγιναν πρίν πολλά χρόνια, έτσι θα ανησυχούσα αν ήξερα ότι ήταν το μέλλον! Υπάρχουν πολλές αθλήτριες που τρέχουν γρηγορότερα απο εμένα και προσμένω ανυπόμονα να τις δώ να κάνουν απίστευτα πράγματα στο μέλλον με φαντασία και δυσκολία. Αυτός είναι ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά.

 

[Advendure]: Γιατί οι αγώνες υπεραποστάσεων δείχνουν να επηρεάζουν περισσότερο τους αθλητές που συμμετέχουν σε αυτούς; Είναι το συναισθηματικό κομμάτι ή το μέγεθος της πρόκλησης που έχει να αντιμετωπίσει ο αθλητής; Ποιός πιστεύεις είναι ο βασικός λόγος πίσω απο την σημαντική αύξηση των αγώνων υπεραποστάσεων παγκοσμίως;

[Diamantides]: Ο άνθρωπος πάντα θέλει να διαπιστώσει πόσο ικανός είναι. Το να προκαλέσεις τον εαυτό σου είναι μια καλή μέθοδος για να διαπιστώσεις πόσο καλός μπορείς πραγματικά να είσαι αν προσπαθήσεις. Όλοι μας όταν στεκόμαστε στην γραμμή εκκίνησης ενός αγώνα υπεραπόστασης γνωρίζουμε ότι υπάρχει ισχυρή πιθανότητα κάτι να πάει στραβά και να μην τον ολοκληρώσουμε. Πώς θα το αντιμετωπίσουμε αυτό είναι μια πτυχή της πρόκλησης τέτοιου τύπου αγώνων. Μερικές φορές είναι σωματική αλλά τις περισσότερες φορές είναι διανοητική.

 

[Advendure]: Tι υπάρχει στην συνέχεια; Μιλησέ μας για τα μελλοντικά σου σχέδια. Σκέφτεσαι να επιστρέψεις στην Ελλάδα για κάποιον αγώνα, μετά την πολύ καλή εμφανισή σου στον Olympus Marathon το 2011;

[Diamantides]: Δεν μπορώ να αρχίσω ακόμη να σκέφτομαι τι θα κάνω στο μέλλον. Πάνω απο ένα χρόνο ήμουν εκτός της καθημερινής ζωής της οικογενειάς μου προπονούμενη για το Dragon's Back. Πρέπει να τους το επιστρέψω αυτό (σ.σ. στην οικογενειά της). Μου άρεσε που έτρεξα τον Olympus Marathon και φέτος είχα πάει με τον συζυγό μου στον Όλυμπο να του δείξω την διαδρομή. Ίσως να μπορούσαμε να επιστρέψουμε και να το τρέξουμε παρέα κάποια μέρα!

 

Δημήτρης Τρουπής

 

Δημήτρης Τρουπής

Κατάγεται από το Ξυλόκαστρο Κορινθίας και ζει μόνιμα στην Πάτρα. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Το τρέξιμο στα μονοπάτια των βουνών και η μεταφορά εικόνων και συναισθημάτων μέσα από τα άρθρα του αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο και η πεζοπορία στη φύση είναι μια εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου, μας φέρνει πιο κοντά σε αυτήν και μας κάνει να αγαπήσουμε περισσότερο το περιβάλλον.

www.advendure.com

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

"Όνειρο μου μια διεθνής διάκριση" - Μια συζήτηση με τον Θανάση Παγουνάδη στο @Advendure_Net :… https://t.co/EKuycLEbwd
Εξερευνώντας τα όρια ... μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε; Ένα άρθρο που επιχειρεί να εξερευνήσει την λεπτή γραμμή πά… https://t.co/HL70w3xTrW
"Η Καλύβα": Μια ιστορία για τη φύση αλλά και την ψυχή ενός δρομέα από τον φίλο του @Advendure_Net Αναστάσιο Γεωργι… https://t.co/SyjObId1zz
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

"Όνειρο μου μια διεθνής διάκριση" - Μια συζήτηση με τον Θανάση Παγουνάδη!

Η Καλύβα

Ο Γιάννης Δημόπουλος και η Noora Honkala μας μιλούν για το πρώτο Sparta Running Camp!

Εγώ ούτε να οδηγώ δεν γουστάρω τόσο μακριά!

Χειμωνιάτικος Ενιπέας 2021 - Που πάμε ρε παιδιά ??

11 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Βουνών - Ενίσχυση της ταυτότητας των βουνών και βιώσιμος ορεινός τουρισμός

Ο Χειμωνιάτικος Ενιπέας επιστρέφει το Σαββατοκύριακο 11 & 12 Δεκεμβρίου!

Τρέξιμο στον Ομπλό με φόντο την Πάτρα, την Achaia Clauss και φιλανθρωπικό σκοπό - Συζητάμε με τον Δ. Αποστολόπουλο για το Koumaria Trail Race!

Χωρίζουν οι δρόμοι του Kilian Jornet και της Salomon!

SCARPA Golden Gate ATR - Ένα πραγματικά "All Terrain" παπούτσι!

HARTA SERIES 2022, το Ελληνικό πρωτάθλημα ορεινού τρεξίματος, οι λεπτομέρειες

Ο Άνθρωπος της Υπερβατικής Συμπεριφοράς