Ο 50χρονος γάλλος δρομέας υπεραποστάσεων Ζιλ Παλαρουελό τερμάτισε φέτος παρέα με τον 20χρονο Ανζέλ

ΡΕΠΟΡΤΑΖ Γιάννης Λαμπίρης


«Η στιγμή που φτάσαμε μαζί με τον γιο μου στη Σπάρτη για να τερματίσουμε θα παραμείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μου ως η πιο όμορφη στιγμή της ζωής μου μετά τη γέννησή του». Μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο 50χρονος γάλλος δρομέας υπεραποστάσεων Ζιλ Παλαρουελό δεν μπορεί να κρύψει τη συγκίνησή του. Τρέχοντας εδώ και χρόνια στο περίφημο Σπάρταθλον, αυτή τη φορά έτρεξε μαζί με τον 20χρονο γιο του Ανζέλ. Ο πατέρας του χρειάστηκε να τον περιμένει προκειμένου ν' ακουμπήσουν μαζί τα χέρια τους στο άγαλμα του Λεωνίδα και να τερματίσουν, στον αγώνα υπεραντοχής, όπου οι δρομείς (όσοι καταφέρνουν να τερματίσουν) καλύπτουν απόσταση 246 χιλιομέτρων, τρέχοντας συνεχόμενα από την Αθήνα έως τη Σπάρτη!  Ξεκίνησαν από την Ακρόπολη την Παρασκευή το πρωί και τερμάτισαν το Σάββατο στην πρωτεύουσα της Λακωνίας.

Ο Ζιλ Παλαρουελό λατρεύει την Ελλάδα και στενοχωριέται για την κρίση που ζει. «Να κοιτάτε θετικά προς το μέλλον, όπως κάνετε με τον αθλητισμό αλλά και με την Ιστορία σας. Οι ανθρώπινες αξίες που έχει η χώρα σας και η κληρονομιά που έχει δώσει στην παγκόσμια κοινότητα είναι τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά σας. Άλλωστε έχετε ήδη καταφέρει για πάντα να ζείτε όλοι μαζί ειρηνικά και αυτό είναι σπουδαίο», λέει.

Ο 20χρονος γιος του έβλεπε εδώ και χρόνια τον πατέρα του να φεύγει για την Αθήνα για να πάρει μέρος στο Σπάρταθλον και, όπως λέει ο Ζιλ, δεν ήταν δύσκολο να τον πείσει να έρθει μαζί του εφέτος: «Ο Ανζέλ ξέρει ότι το Σπάρταθλον είναι η αγαπημένη μου διαδρομή. Μετά τις πρώτες φορές, λοιπόν, άρχισε να με ρωτάει περισσότερο και είδε μάλιστα αποσπάσματα από το βίντεο αγώνων και δεν δυσκολεύτηκα να τον πείσω. Λατρεύει το τρέξιμο και, πριν από τη διαδρομή Αθήνα - Σπάρτη, το καλοκαίρι έτρεξε στον Transgaule στη Γαλλία, όπου οι δρομείς κάλυψαν συνολικά 1.200 χιλιόμετρα σε 18 ημέρες», λέει ο 50χρονος γάλλος δρομέας που έχει τρέξει 13 φορές στο Σπάρταθλον, έχοντας τερματίσει τις 12. Αυτή η φορά όμως ήταν η πιο συγκλονιστική. «Πραγματικά ήταν μοναδική. Τρέχαμε στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής μαζί και μόλις περάσαμε το Σάγκα (σ.σ.: χωριό της Αρκαδίας, 22 χλμ βορειοανατολικά της Τρίπολης, πάνω από τη Νεστάνη) είχε ακόμα καλή φυσική κατάσταση και μπορούσε να τρέξει. Τότε κατάλαβα πως όλα ήταν δυνατά, έχοντας καλύψει ήδη 172 χιλιόμετρα. Εκεί αποφασίσαμε να κοντρολάρουμε την ταχύτητά μας και να φτάσουμε μαζί στη Σπάρτη, στην πιο συγκινητική στιγμή της ζωής μου μετά τη γέννηση του παιδιού μου», μας εξομολογείται ο γάλλος δρομέας που έχει μεγάλη ιστορία στους υπερμαραθώνιους αλλά προτιμά πάντα το Σπάρταθλον.

«Έχω ήδη τερματίσει σε δώδεκα διαδρομές του Σπάρταθλου και η προσωπική μου επιδίωξη είναι να φτάσω τουλάχιστον τους είκοσι τερματισμούς. Είναι βέβαιο πως του χρόνου ο γιος μου θα επιστρέψει ξανά μαζί μου και ενδεχομένως να έχουμε και ένα ακόμα μέλος της οικογένειάς μας. Σε αυτό τον εξαιρετικό αγώνα ποτέ δεν είμαι σίγουρος αν θα καταφέρω να τερματίσω, γι' αυτό και όταν το πετυχαίνω τα συναισθήματα που με πλημμυρίζουν είναι μοναδικά. Την ώρα που βλέπεις τους θεατές, τα παιδιά αλλά και τους εθελοντές όπως και τους αθλητές που ήδη έχουν τερματίσει νιώθεις το μεγαλείο του αγώνα».


Η μοναδικότητα του αγώνα

Ο γάλλος δρομέας χαρακτηρίζει μοναδικό τον αγώνα του Σπάρταθλου και εξηγεί: «Η μοναδικότητα αυτού του αγώνα έχει να κάνει με την παρουσία όλων των εθνών, εξαιρετικών δρομέων, αλλά και των αληθινών αξιών του αθλητισμού και του ολυμπιακού πνεύματος. Η ιστορία του Φειδιππίδη, σε συνδυασμό με τα μαγευτικά τοπία που συναντάμε σε αυτή τη διαδρομή μέσα στη φύση, είναι κάτι ξεχωριστό. Το Σπάρταθλον είναι μια διοργάνωση που αξίζει τον σεβασμό και τη σοβαρότητα της σωστής προετοιμασίας για να καταφέρεις να αντεπεξέλθεις», καταλήγει ο Ζιλ Παλαρουελό, δίνοντας ήδη ραντεβού για του χρόνου μαζί με τον γιο του.


Έπαθλο η ενότητα και η συναδελφικότητα

«Τέτοιες ιστορίες γεννά το Σπάρταθλον και η μοναδικότητά του έγκειται στο γεγονός ότι η σχέση των δρομέων δεν είναι ανταγωνιστική αλλά συναγωνιστική, καθώς δεν υπάρχει το κίνητρο των χρηματικών επάθλων», επισημαίνει ο πρόεδρος του Διεθνούς Συνδέσμου Σπάρταθλον Παναγιώτης Τσιακίρης που περιγράφει μια ιστορία με ιταλό πρωταγωνιστή.

Ο Ιταλός Γκουντίν, νικητής δύο φορές στις τρεις τελευταίες διοργανώσεις, που αυτή τη φορά τερμάτισε τρίτος ταυτόχρονα με τον περυσινό νικητή, τον Γερμανό Θομς, αμέσως μετά τον αγώνα πήγε στο νοσοκομείο της Σπάρτης μαζί με τον συμπατριώτη του Πάπι ο οποίος διακομίστηκε με σημάδια νεφρικής ανεπάρκειας. Ο Γκουντίν παρέμεινε όλη την Κυριακή δίπλα στον συμπατριώτη του μέχρι να πάρει εξιτήριο και να γυρίσουν μαζί στην Αθήνα για να πάρουν μετά το αεροπλάνο για την Ιταλία.

Η συναδελφικότητα και το μήνυμα ενότητας που περνούν όλοι οι αθλητές είναι το μεγαλύτερο έπαθλο για το Σπάρταθλον, που συμπλήρωσε εφέτος 31 χρόνια ζωής.

* Ευχαριστούμε την εφημερίδα "TA NEA", τον Γιάννη Λαμπίρη και τον φίλο του Advendure Γιάννη Βασαλάκη, για την άδεια να αναδημοσιεύσουμε την σημαντική αυτή συνέντευξη

Δημήτρης Τρουπής

Photo copyright: Χρήστος Μπουκώρος