Το αγαπημένο μου μονοπάτι – Το φως του Λυκαβηττού! Κύριο

Από 03 Φεβ 2017

Είναι απίστευτη η σύνδεση που έχει με το φως ο Λυκαβηττός, ο ψηλότερος λόφος της Αθήνας, που δεσπόζει στην “καρδιά” της. Άλλωστε και η ίδια του η ονομασία που προέρχεται - με βάση την πιθανότερη ερμηνεία - από την Αρχαία Ελλάδα και την ακρίβεια που έδιναν οι πρόγονοι μας στην ετυμολογία των λέξεων, έχει να κάνει με το φως .. του ήλιου. Πήρε το όνομα του λοιπόν από το λυκαυγές (λύκη) και το βαίνω (έρχομαι), αφού ο ζωοδότης ήλιος ξεπρόβαλε κάθε πρωί από εκεί για τους κατοίκους της Αθήνας.

Παρότι μένω μόνιμα στην Πάτρα, βρίσκομαι πολύ συχνά στην Αθήνα, και οι περισσότερες προπονήσεις μου γίνονται στα μονοπάτια του Λυκαβηττού, αφού το σπίτι μας είναι μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από τον καταπράσινο λόφο. Έχω τρέξει εκεί πρωινά, μόλις ξημέρωνε, με τον ήλιο να ανατέλλει εντυπωσιακά στον ορίζοντα, μεσημέρια και απογεύματα με τις ακτίνες του ήλιου να παιχνιδίζουν περνώντας από τα φυλλώματα των δέντρων, στο σκοτάδι της νύχτας με φακό και τα φώτα της πόλης να δημιουργούν μια αλλόκοτη εικόνα, με συννεφιά και βροχή μέσα στην μουντάδα και την βαριά σκιά της απουσίας του ήλιου.

 

Τίποτα όμως απ’ όλα αυτά δεν φτάνει το συναίσθημα και την μαγεία της ανάβασης του δαντελωτού καλντεριμιού προς το εκκλησάκι του Αη Γιώργη στην κορυφή, την ώρα που δύει ο ήλιος. Γιατί, κοιτώντας αυτή την ώρα τον ορίζοντα με καθαρό ουρανό, τα χρώματα της δύσης πέφτουν πάνω στην Ακρόπολη, αυτό το αρχιτεκτονικό θαύμα που στέκεται για χιλιετηρίδες εκεί για να μας θυμίζει την αριστεία και το αρχαίο κάλλος. Φτάνουν μακριά στον Σαρωνικό, που χρωματίζεται εντυπωσιακά μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι. Αυτή την ώρα, θαρρείς και όλος ο τεράστιος αστικός ιστός της Αθήνας εκμηδενίζεται μπροστά στην θέα του Ιερού βράχου. Τουλάχιστον στα δικά μου τα μάτια δεν υπάρχει κάτι άλλο στον ορίζοντα. Το φώς είναι κυρίαρχο στον λόφο. Και στην καρδιά.

 

Η θέα της Ακρόπολης την ώρα που ο ήλιος δύει εκμηδενίζει τον αστικό ιστό και δημιουργεί απίστευτα συναισθήματα! 

Μετά την κατάβαση από το εκκλησάκι του Αη Γιώργη, το μονοπάτι που ακολουθώ στα ανατολικά του λόφου συνήθως περνάει περιμετρικά, επάνω από το θέατρο του Λυκαβηττού. Κάθε φορά το παρατηρώ και “μεταφέρομαι” νοερά μέσα στην νύχτα, με προβολείς, ήχους, σπουδαία μουσική, τραγούδια και εικόνες πολιτισμού. Για δεκαετίες δείχνει το παράδειγμα του πως κλείνει μια πληγή (λατομείο) και επουλώνεται με τον καλύτερο τρόπο. Με τον πολιτισμό. Ακόμη και με την φθορά που έχει υποστεί με τα χρόνια, η σκέψη του ότι από εδώ πέρασαν τεράστια ονόματα καλλιτεχνών για δεκαετίες και έγιναν πολλές ζωντανές ηχογραφήσεις που άφησαν ιστορία, σε κάνει να το βλέπεις διαφορετικά, ακόμη και τρέχοντας πάνω και γύρω από αυτό. Θαρρείς πως οι ήχοι, τα δάκρυα, η χαρά, ο ενθουσιασμός, τα χειροκροτήματα είναι πάντα εκεί. Για ένα “παιδί” των 80ς σαν εμένα τουλάχιστον που έζησα κάποιες μεγάλες στιγμές του θεάτρου.

 

Ένα άλλο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η “ησυχία” του λόφου, παρότι βρίσκεται μέσα στην καρδιά της Αθήνας. Ο θόρυβος, διασχίζοντας το πολύβουο Κολωνάκι, ανεβαίνοντας τρέχοντας την Ριζάρη και την Πλουτάρχου, μεμιάς εξαφανίζεται όταν μπαίνω στα μονοπάτια του λόφου. Το ίδιο και η όψη της πόλης, αφού από ψηλά δείχνει πολύ πιο όμορφη. Το τρέξιμο εκεί καθαρίζει το μυαλό και σε κάνει να αισθάνεσαι ότι είσαι σε κάποιο δάσος, μακριά από την μεγαλούπολη. Σαν να πέρασες σε μια άλλη διάσταση. Το τρέξιμο μέχρι τον λόφο είναι πάντα πολύ διαφορετικό από το τρέξιμο στα μονοπάτια του.

 

Τρέχοντας περιμετρικά του Θεάτρου, νιώθω "νοερά" τους ήχους, τα δάκρυα, την χαρά, τον ενθουσιασμό, τα χειροκροτήματα που επούλωσαν την "πληγή" του λόφου! 

Ο Λυκαβηττός παρότι είναι ένας λόφος με μέγιστο υψόμετρο 277 μέτρα, έχει εξαιρετικά πολλά μονοπάτια και κάποιος μπορεί να πραγματοποιήσει μεγάλη ποικιλία προπονήσεων. Προσωπικά αν θέλω να βάλω υψομετρική τρέχω στην διαδρομή του Lycabettus Trail Run (περίπου 4 Km, με +200 μέτρα θετική υψομετρική) αλλάζοντας το τελικό ασφάλτινο κομμάτι με μονοπάτι (αιώνια αδιόρθωτος!), ενώ άλλες φορές προτιμώ τον γύρο του λόφου στο περιμετρικό μονοπάτι (περίπου 2,7 Km, με μόλις +55 μέτρα θετική υψομετρική), το οποίο πατάει και για λίγο άσφαλτο σε ένα σημείο του για να κλείσει ο κύκλος. Η δυσκολία είναι φυσικά οι συνεχείς εναλλαγές ανηφόρας και κατηφόρας, κάτι όμως που μου αρέσει ιδιαίτερα, τουλάχιστον πολύ περισσότερο από το απλό παρατεταμένο ανέβασμα και κατέβασμα.

 

Φυσικά, η ανάβαση τρέχοντας στον Αη Γιώργη από οποιαδήποτε πλευρά του λόφου και ιδιαίτερα από την πλευρά που βλέπει την Ακρόπολη και τον Πειραιά, δίνει εξαιρετικό πεδίο για παρατεταμένες επαναλήψεις σε ανηφόρα κι φυσικά κόβει την ανάσα. Η ποικιλία του εδάφους των μονοπατιών είναι επίσης μεγάλη και κάποιος συναντά από εύκολα χωμάτινα και γρήγορα μονοπάτια μέχρι πολύ τεχνικά, γεμάτα ρίζες και πέτρες. Νερό επίσης θα βρει σε 2-3 πηγές στον λόφο. Όπως και πολλούς ανθρώπους που κάνουν βόλτα, είτε μόνοι, είτε με τον σύντροφο τους, είτε με την σκυλίσια παρέα τους, δίνοντας ζωή στον λόφο, αλλά “ρουφώντας” και εικόνες και γαλήνη από αυτόν.

 

Αντιθέσεις .. σκληρή η ανάβαση προς το εκκλησάκι αλλά και γεμάτη εικόνες ... καταπράσινος ο υπόλοιπος λόφος, γεμάτος γαλήνη και ποικιλία μονοπατιών!

 

Είτε μόνος είτε με παρέα ο Λυκαβηττός αξίζει να τον “τρέξεις” ή απλά να τον περπατήσεις. Από το πρώτο βήμα στα μονοπάτια του θα νιώσεις ότι αδειάζεις από τα άγχη, την ένταση και τις εικόνες της μεγαλούπολης. Δεν έχει σημασία το πόσο ένταση θα έχει η προπόνηση σου ούτε το πιο μονοπάτι θα ακολουθήσεις. Θα φροντίσουν γι’ αυτό οι εικόνες και η εσωτερική γαλήνη που θα νιώσεις. Τυχερή η Αθήνα που έχει τον Λυκαβηττό. Τυχεροί αυτοί που τον έχουν ανακαλύψει….

 

Δημήτρης Τρουπής

Photo ©: http://6syn1athens.blogspot.gr/, themanews.com

Δημήτρης Τρουπής

Κατάγεται από το Ξυλόκαστρο Κορινθίας και ζει μόνιμα στην Πάτρα. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Το τρέξιμο στα μονοπάτια των βουνών και η μεταφορά εικόνων και συναισθημάτων μέσα από τα άρθρα του αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο και η πεζοπορία στη φύση είναι μια εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου, μας φέρνει πιο κοντά σε αυτήν και μας κάνει να αγαπήσουμε περισσότερο το περιβάλλον.

www.advendure.com

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

@HOKAONEONE Speedgoat 4: Εξαιρετικό εργαλείο για ultra-trail και μεγάλα τρεξίματα σε τεχνικά μονοπάτια, παρουσίαση… https://t.co/8SYaRKuxJX
"H Άνδρος αλλιώς ... ", ένα ορειβατικό και αναρριχητικό διήμερο γεμάτο εικόνες, συναισθήματα και αδρεναλίνη:… https://t.co/KINjAv9WFT
Ξεκινάει το "Nisos Crete - Lizard Ultra Tour 2020', το νέο εγχείρημα του Δ. Δημητρίου: https://t.co/ynOpCAhVPT https://t.co/FHVVVhRPfv
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

ITRA - COVID-19: Προτεινόμενες οδηγίες προς διοργανωτές αγώνων

Hoka Speedgoat 4: Εξαιρετικό εργαλείο για ultra-trail και μεγάλα τρεξίματα σε τεχνικά μονοπάτια!

Η Άνδρος ... αλλιώς!

Ξεκινάει το Nisos Crete - Lizard Ultra Tour 2020, το νέο εγχείρημα του Δ. Δημητρίου!

Salomon Supercross, ένα άξιο μέλος της "Cross" οικογένειας

Διάσχιση της Ορεινής Ελλάδας ενάντια στην αιολική καταστροφή των ελληνικών βουνών!

Μια μέτρια μέρα ...

Feline SL: Σταθερότητα, προστασία και εξαιρετική πρόσφυση από την Dynafit!

Η Γη δεν ανήκει σε κανέναν - Save Greek Mountains! (video)!

Η ζωή των “ultra”...

Accept the Challenge: Ορειβατικό & Αναρριχητικό διήμερο στην Άνδρο!

Κατασκηνωτικός εξοπλισμός POLO