Ήχοι και Ορεινό Τρέξιμο!

Από 26 Οκτ 2018

Πυκνά δάση και πράσινα λιβάδια, γυμνά αλπικά οροπέδια και απόκρημνες κορυφές, ποτάμια και λίμνες, έρημοι και θάλασσες … αν σίγουρα κάτι μας τραβάει σαν μαγνήτης στο ορεινό τρέξιμο είναι τα τοπία που ξετυλίγονται γύρω μας στους αγώνες και στις προπονήσεις μας. Η όραση μας ρουφάει σαν σφουγγάρι όλες αυτές τις εικόνες που μετατρέπονται μέσα μας σε συναισθήματα και μας κάνουν να νιώθουμε ευτυχία. Είναι όμως η μοναδική αίσθηση που μας κάνει να λατρεύουμε τόσο πολύ το τρέξιμο στα μονοπάτια; Οι ήχοι της φύσης πως δένουν με τα τοπία που βλέπουμε και τα συναισθήματα μας όταν τρέχουμε;

 

 

H πρώτη φορά που με απασχόλησε ο ρόλος που παίζουν οι ήχοι στα συναισθήματα που έχουν να κάνουν με το ορεινό τρέξιμο, ήταν πριν μερικά χρόνια, καθώς έτρεχα στο Μαύρο Βουνό στα πλαίσια του Grossglockner Ultra Trail, στην Αυστρία. Θυμάμαι έντονα εκείνο το αλλόκοτο οροπέδιο στα 2.600 μέτρα υψόμετρο με τους τεράστιους διάσπαρτους βράχους ολόγυρα. Ησυχία παντού γύρω μου. Εκτός από έναν ήχο που με γέμιζε δέος. Το υπόκωφο και βαθύ και τρίξιμο του Παγετώνα Kaprunen Torl που στεκόταν λίγες εκατοντάδες μέτρα ψηλότερα από εμάς. Η απόκοσμη θέα και ο επιβλητικός ήχος, μεταφράζονταν σε ένα συναίσθημα δέους για το μέγεθος της φύσης γύρω μου, που το κράτησα βαθιά μέσα μου.

 

 

Ο ήχος της βροχής είναι λένε από τους πιο θεμελιώδεις ήχους της φύσης. Πόσο μάλλον αν βρίσκεσαι μέσα σε ένα δάσος και ακούς μυριάδες σταγόνες να δημιουργούν έναν ομοιόμορφο ακουστικό “πέπλο” . Το έχω νιώσει  έντονα πολλές φορές, στα πυκνά δάση της Ροδόπης, στον Όλυμπο ή και πρόσφατα στην Ανδόρα, τρέχοντας το Pyrenees Stage Run. Ο ήχος της βροχής πάνω στα φύλλα, μαζί με την μυρωδιά του νοτισμένου χώματος και το μουσκεμένο μας κορμί στο μονοπάτι φέρνει στην ψυχή μας συναισθήματα πρωτόγονα, που φωλιάζουν βαθιά μέσα μας από την εποχή που ο άνθρωπος ήταν τροφοσυλλέκτης, μέχρι να βρεθεί η αφορμή να έρθουν στην επιφάνεια.

 

Άλλες πάλι φορές, σε μια ανεμοδαρμένη κορυφή ή σε κάποιο νησί του Αιγαίου, “άκουσα” τρέχοντας τον άνεμο να μου “ψιθυρίζει” πως όλα βρίσκονται σε διαρκή κίνηση. Είτε πάλι πως μερικές φορές μπορεί να “πέσεις” σε τοίχο σαν αυτό που προκαλούν οι ριπές του και πρέπει να τον ξεπεράσεις, όπως στους πολύωρους αγώνες που τρέχουμε. Ο άνεμος συμβολίζει τη δύναμη και δύναμη χρειάζεται για να αντέξεις να τρέχεις ώρες στα μονοπάτια στους μεγάλους και πολύωρους αγώνες ή να τρέχεις με όλη σου την ψυχή σε αποστάσεις μικρές, από αυτές που πρέπει να “τρέχεις σαν τον άνεμο”.

 

 

Καμιά φορά ακούμε και ήχους που δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Όπως πριν μερικά χρόνια στον Rodopi Advendurun, όταν στην περίφημη στους γνωρίζοντες ανηφόρα του “Θεολόγου”, λίγο πριν τον Λειβαδίτη στον Ερύμανθο της Ροδόπης, άκουγα ψιθύρους να έρχονται από τις οξιές του πυκνού δάσους γύρω μου. Ήταν νύχτα, πολλά τα χιλιόμετρα  και το μυαλό “έπαιζε” τα δικά του παιχνίδια ψευδαισθήσεων.  Φόβος ήταν το συναίσθημα. Το θυμάμαι πολύ καλά ακόμη και μετά από τόσα χρόνια. Φόβος από ήχους της φαντασίας μου, μπερδεμένους με την κοπιώδη προσπάθεια πολλών ωρών.. άλλωστε όλα μεγεθύνονται τη νύχτα, είτε είναι ήχος είτε φόβος…

 

Σκέφτομαι όμως και τον ήχο των βημάτων μας καθώς τρέχουμε. Χαρακτηριστικός όταν τη νύχτα βαδίζουμε μέσα σε δάσος και τα πεσμένα φύλα των δέντρων που πατάμε γίνονται η “ορχήστρα” του δάσους. Μονότονος όταν τρέχουμε σε άσφαλτο. Γι’ άλλους λειτουργεί σαν τον μετρονόμο του πιάνου και τους δίνει ρυθμό. Για μένα είναι κάτι μονότονο που με ρίχνει .. ίσως γι’ αυτό όπως λέει και ο Τάκης τρέχω συνήθως με μουσική σε προπονήσεις ή αγώνες στην άσφαλτο. Θέλω τότε να ακούω μόνο τον ήχο της σκέψης μου, μαζί με τα συναισθήματα που μου δημιουργεί ένα αγαπημένο μουσικό κομμάτι.

 

Υπάρχει και ο ήχος της κουδούνας και των χειροκροτημάτων καθώς φτάνεις σε ένα σταθμό, μέσα στην κούραση που σε διακατέχει. Ο ήχος μιας κουβέντας που σου δίνει θάρρος να συνεχίσεις. Ο ήχος του κλάματος μετά από έναν έντονο τερματισμό. Ο ήχος ενός γλυκόλογου στο αυτί από ένα αγαπημένο πρόσωπο που στέκεται δίπλα σου στον αγώνα. Υπάρχει και ο ήχος της σιωπής μέσα στη νύχτα καθώς χαζεύεις τα άστρα καθώς τρέχεις. Ευτυχία και χαρά είναι τα συναισθήματα όλων αυτών των ήχων και πολλών άλλων που μας προσφέρουν τα βουνά και το ορεινό τρέξιμο.

 

 

Όλοι εμείς που αγαπάμε το τρέξιμο στα μονοπάτια δεν είμαστε τίποτε άλλο από συλλέκτες εμπειριών. Και όσο περισσότερες αισθήσεις εμπλέκονται στην προσπάθεια μας, τόσο μεγαλύτερα και πιο πολύπλοκα είναι τα συναισθήματα που κουβαλάμε μέσα μας και τόσο πιο αξέχαστες οι εμπειρίες μας . Το μόνο που χρειάζεται είναι να αφεθούμε, σε αυτά που βλέπουμε, ακούμε και αισθανόμαστε.  Τα υπόλοιπα τα φροντίζει η ίδια η φύση και η αρμονία μας με αυτή..

 

Και η πρόταση μου … πέρα από τα μονοπάτια!

 

Μιας και μιλάμε για ήχους, η απόλαυση ενός κρασιού δεν έχει να κάνει μόνο με την γεύση, ιδιαίτερα αν αυτό είναι αφρώδης οίνος. Ο ήχος των “κορδονιών” των φυσαλίδων καθώς ανεβαίνουν στο ποτήρι σίγουρα συντελεί στην γενικότερη εμπειρία μας και το κάνει πιο θελκτικό. Πρόσφατα είχα τη χαρά να δοκιμάσω έναν ξεχωριστό αφρώδη οίνο από το κτήμα Τσέλεπου, με το όνομα Amalia Brut. 100% Μοσχοφίλερο (πολύ αγαπημένη ποικιλία, με τον Γιάννη Τσέλεπο να είναι πρωτοπόρος σε αυτήν εδώ και δεκαετίες), πολύ κομψό, με ανοιχτό λεμονοπράσινο χρώμα και “ζωηρές” και ανθεκτικές φυσαλίδες. Ώριμο ροδάκινο, μέλι και τριαντάφυλλο “παίζουν” με την μύτη μας. Δεν είναι εύκολο κρασί .. θέλει τον χρόνο του για να το καταλάβουμε, αλλά στο τέλος θα μας δώσει μεγάλη απόλαυση, όπως και οι δύσκολοι αγώνες στα βουνά, αφού μας ιντριγκάρει τις αισθήσεις με τον καλύτερο τρόπο … τολμήστε το!

 

Cheers!

Δημήτρης Τρουπής

Δημήτρης Τρουπής

Γεννήθηκε στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας το 1969 και ζει στην Πάτρα τα τελευταία 30 χρόνια. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο στην φύση μας βοηθά να ενισχύσουμε την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση μας.

www.advendure.com

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

"Μια περιπέτεια αναρρίχησης στα βάθη της Σιβηρίας!", το οδοιπορικό της αναζήτησης των μυστηριωδών Sundrun Pillars α… https://t.co/gLn81n6vAM
"Lailias Mountain Running: Πρέπει να πας στο Lailias!": Παρουσίαση της διοργάνωσης που θα γίνει στα όρη Βροντούς, σ… https://t.co/Oqj4mgUuAH
The end of the season for discovery races of @ultratrailwtour 2018 | One day left for Registration to @wser 100… https://t.co/kvSkY5inUj
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Μια περιπέτεια αναρρίχησης στα βάθη της Σιβηρίας!

Lailias Mountain Running: Πρέπει να πας στο Lailias!

La Sportiva Stream GTX®

Αναμνήσεις και εικόνες από τον φετινό Rodopi Ultra Trail

Σωματικές αλλαγές στους αθλητές ορεινού τρεξίματος και πως μπορούν να βοηθηθούν από την προπόνηση!

To Tor des Geants γιορτάζει και γίνεται … Tor des Glaciers | 450k | 32.000 D+!

Ξεκινά η «μάχη» για μία από τις τελευταίες μεγάλες προκλήσεις της Εξερεύνησης και της Περιπέτειας, τη μοναχική διάσχιση της Ανταρκτικής!

Big Backyard Ultra, ένας Αγώνας Χωρίς Τέλος ... για Highlanders!

Πρόληψη τραυματισμών: Η προπόνηση με εναλλακτικές μορφές άθλησης στο προπονητικό πρόγραμμα αθλητών ultra-trail!