Σάββατο 7 Ιουλίου 2012 λίγο μετά τα μεσάνυχτα. Μόλις είχαμε φτάσει με το λεωφορείο από το Λιτόχωρο στο Δίον. Περίεργα συναισθήματα και μία αίσθηση υπνηλίας αφού το σώμα εκείνη την ώρα κανονικά πρέπει να κοιμηθεί. Πώς να πείσεις το σώμα σου και αντί να την πέσει για ύπνο, να ξεκινήσει αγώνα 100 χιλιομέτρων; Στην εκκίνηση μια χούφτα άνθρωποι σε σχέση με ότι άλλο είχαμε συνηθίσει εκεί άλλες χρονιές (αν και το 140 σαν αριθμός συμμετοχών, πρώτη φορά σε τόσο δύσκολο αγώνα είναι τεράστια επιτυχία), ανατριχιάσαμε με τα λόγια του Λάζαρου και μας έδωσαν δύναμη. Η αγωνία στο κατακόρυφο, ευχές με όλους τους φίλους, ατμόσφαιρα κατανυκτική, αυτοσυγκέντρωση, περισυλλογή και απίστευτη προσμονή για αυτό που ερχόταν. Με το «ΠΑΜΕ» ακριβώς στην 1:00 μετά τα μεσάνυχτα ο 1ος Olympus Mythical Trail ξεκινούσε την δική του ιστορία και ήταν τιμή για όλους εμάς να αποτελούμε μέρος της…

O Olympus Mythical Trail ήταν ένα όραμα ετών από τους ανθρώπους που αγαπούν το βουνό που βρίσκεται δίπλα στο σπίτι τους. Ένα όραμα για το οποίο έπρεπε να περάσουν αρκετά χρόνια για να πάρει σάρκα και οστά αφού οι έλληνες δρομείς βουνού ήταν πια έτοιμοι για κάτι τέτοιο. Ένας αγώνας δύσκολος, απαιτητικός, σκληρός, τόσο να τον τρέξεις, όσο και να τον οργανώσεις. Είναι πραγματικά απορίας άξιο πως ένα τόσο μεγάλο εγχείρημα πραγματοποιείται από μία μικρή ομάδα ανθρώπων οι οποίοι όμως έχουν τέτοιο πάθος με αυτό που έχουν φτιάξει που όμοιό του δεν έχουμε συναντήσει πουθενά. Είναι τέτοια η δουλειά που γίνεται κάθε χρόνο στα μονοπάτια του αγώνα αφού οι βελτιώσεις στην διαδρομή είναι εμφανείς χρόνο με τον χρόνο. Και πραγματικά κάθε χρονιά ο αγώνας προχωράει πολλά βήματα μπροστά διορθώνοντας λάθη και παραλείψεις της προηγούμενης. Ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και οι άνθρωποι του Olympus Mythical Trail έχουν πάθος με την τελειότητα και δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη.

«Η 7η Ιουλίου του 2012 μπορεί να θεωρηθεί ως ένα ακόμα ορόσημο πρωτοπορίας για το ελληνικό ορεινό τρέξιμο, αφού αυτή ήταν και η μέρα που έγινε πράξη ο πρώτος αγώνας ultra στο βουνό των θεών, τον Όλυμπο, ένα μακρινό όνειρο για κάποιους, που ξαφνικά βρέθηκε μπροστά μας με σάρκα και οστά. Η πρωτοπορία είναι γνωστό πως αποτελεί ένα από τα συστατικά υλικά της ιστορίας και στην περίπτωση του Olympus Mythical Trail υπήρχε αρκετή δόση από αυτήν» Με αυτές τις γραμμές ξεκινούσε το πρώτο μεταγωνιστικό δελτίο τύπου του 1ου Olympus Mythical Trail. Ίσως η μεγαλύτερη αλήθεια γιατί οι άνθρωποι του Olympus Mythical Trail έχουν δημιουργήσει αγώνες οι οποίοι έχουν ξεφύγει από τα στενά ελληνικά πλαίσια και έχουν γίνει συνώνυμο με την ιστορία του ορεινού τρεξίματος στην χώρα μας.

Ενός αγώνα διαφορετικού από όσους γνωρίζαμε μέχρι σήμερα στην Ελλάδα αφού συγκέντρωνε χαρακτηριστικά που δεν είχε κανείς άλλος στην χώρα μας: μεγάλη υψομετρική διαφορά, μεγάλο μέσο υψόμετρο, μεγάλο ποσοστό μονοπατιών, σκληρό τερέν, παρατεταμένη έκθεση των αθλητών σε αλπικό περιβάλλον και υψόμετρο, απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες με μεγάλες διακυμάνσεις, ανομοιογενώς κατανεμημένες ανηφόρες στη διαδρομή και πολλά άλλα.

Στον αγώνα του 2012 εκείνη έλαβαν μέρος 141 δρομείς, αριθμός που αποδείχτηκε τελικά πολύ μεγάλος συγκρινόμενος με τις επόμενες χρονιές όπως θα δούμε παρακάτω. Από αυτούς τους τολμηρούς 140 τερμάτισαν οι 99, ένα αρκετά ικανοποιητικό ποσοστό για τέτοιον αγώνα στην πρώτη διεξαγωγή του. Σε συνθήκες έντονης ζέστης, οι γρήγοροι δρομείς ρίσκαραν και έδωσαν έναν φρενήρη ρυθμό από την αρχή, ρυθμό που δεν κατάφεραν να κρατήσουν μέχρι το τέλος. Παρόλα αυτά οι επιδόσεις για πρώτη χρονιά δεν ήταν διόλου άσχημες μιας και ο συναγωνισμός των Αχιλλέα Χριστάνα, Γιάννη Κουρκουρίκη και Ζαχαρία Θεοδώρου είχε νικητή τον πρώτο με 15.40.07. Πρώτη γυναίκα του πρώτου Olympus Mythical Trail τερμάτισε μία αθλήτρια που γνωρίζει πολύ καλά το βουνό, η Λόρα Ρεπσένκο με 19.08.23.

Πάντα είχα την πεποίθηση ότι ο αγώνας αυτός στην Ελλάδα έχει ταβάνι συμμετοχών ελλήνων δρομέων. Λίγο η διοργάνωση άλλων αγώνων στον Όλυμπο την ίδια περίοδο, λίγο η θρυλική πια δυσκολία του αγώνα για την οποία όλοι έμαθαν και διάβασαν από την πρώτη χρονιά, δεν άφηνε πολλά περιθώρια στους έλληνες δρομείς βουνού να ζήσουν την εμπειρία του Olympus Mythical Trail. Λογικό λοιπόν ο αριθμός συμμετοχών να μειωθεί το 2013. Σαν να το γνώριζαν αυτό, αφού εκείνη η χρονιά σημαδεύτηκε από τις πολύ αντίξοες καιρικές συνθήκες για τις οποίες η διοργάνωση δεν ήταν απόλυτα προετοιμασμένη. Η εκκίνηση του αγώνα πάλι εκείνη την χρονιά στο Δίον μεταφέρθηκε μία ώρα πριν, στις 12:00 τα μεσάνυχτα Παρασκευής προς Σάββατο 6 Ιουλίου. Η έντονη ομίχλη πάνω από την Πετρόστρουγκα στο 15ο χλμ της διαδρομής κοβόταν μόνο με μαχαίρι και δεν ήταν λίγοι αυτοί που βρέθηκαν να περιπλανώνται στο Οροπέδιο των Μουσών ξυπνώντας μνήμες άσχημες. Ο Μιχάλης Στύλλας με εθελοντές έχει στήσει έναν «ανθρώπινο διάδρομο» με φακούς για να δείξουν τον σωστό δρόμο προς το καταφύγιο.

Στις 4:30 δίνεται εντολή διακοπής του αγώνα μέχρι να καθαρίσει λίγο η ομίχλη. Στο καταφύγιο «Κάκαλος» δημιουργείται το αδιαχώρητο και με το πρώτο φως δίνεται εντολή για συνέχιση του αγώνα παρόλο που η ομίχλη δεν είχε υποχωρήσει. Λανθασμένη ίσως απόφαση αφού βρήκε τους αθλητές στο δυσκολότερο σημείο της διαδρομής να ψάχνουν μάταια για την σωστή πορεία που έπρεπε να ακολουθήσουν. Αρκετοί ήταν αυτοί που έψαχναν το σωστό μονοπάτι για 2 και 3 ώρες κάτι που ουσιαστικά στοίχισε τον αγώνα τους. Οι ψυχραιμότεροι συνέχισαν με πρώτο και καλύτερο τον Χρήστο Μαυρίκιο ο οποίος ρίχνει το ρεκόρ στο 15:18. Πρώτη γυναίκα η Βάσω Σταύρου με 22:36. Εκείνη η χρονιά ήταν μία απόδειξη ότι τόσο οι διοργανωτές όσο και οι αθλητές πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για το απροσδόκητο ειδικά σε ένα βουνό όπως είναι ο Όλυμπος.

«Ο μύθος και η πραγματικότητα αυτού του βουνού, λειτούργησαν για μια ακόμα φορά σαν καταλύτης στον άνθρωπο και μας ξαναέστειλαν το μήνυμα: ΣΕΒΑΣΜΟΣ! Ως διοργάνωση έχουμε την ευαισθησία και το θάρρος να σταθούμε απέναντι στους αθλητές που φέτος μας τίμησαν με τη συμμετοχή τους και να τους δηλώσουμε ότι αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας για τυχόν παραλείψεις, που οδήγησαν πολλούς από τους αθλητές μας να εγκαταλείψουν την προσπάθειά τους και να τους ζητήσουμε συγνώμη. Οι συνθήκες δύσκολες, οι κανόνες του παιχνιδιού περίεργοι, το βουνό δύσκολο και το έργο μας ίσως πέρα από το εύρος των δυνατοτήτων μιας ομάδας ανθρώπων που δεν επαρκούν για να κάνουν τόσα πολλά!». Με αυτά τα λόγια το μεταγωνιστικό δελτίο τύπου του αγώνα έδινε το στίγμα των γεγονότων δίνοντας την συνέχεια την υπόσχεση ότι δεν θα επαλαμβάνονταν όσο περνούσε από το χέρι της. Τον αγώνα του 2013 ξεκίνησαν 120 αθλητές από τους οποίους τερμάτισαν οι 79.

Δύο χαρακτηριστικές καταγραφές του αγώνα του 2013 

Τα γεγονότα του 2013 ήταν καταλύτης. Οι συμμετοχές το 2014 πέφτουν στις 91 αφού δεν ήταν λίγοι αυτοί που τρόμαξαν από τα περιστατικά της προηγούμενης χρονιάς. Έτσι λοιπόν ήταν πολύ λιγότεροι οι τυχεροί που έτρεξαν στην αλλαγμένη εκείνη την χρονιά διαδρομή η οποία γινόταν πια κυκλική (loop) με εκκίνηση και τερματισμό στο Λιτόχωρο! Τα άχαρα 5 αρχικά ασφάλτινα χιλιόμετρα αντικαταστάθηκαν από 8-9 χιλιόμετρα θαυμάσιου μονοπατιού (που ανέβασαν την θετική υψομετρική άλλα 300 μέτρα) σε μία απίστευτου κάλλους διαδρομή που έβγαζε κατευθείαν στο καταφύγιο της Κορομηλιάς όπου από εκεί και μετά η διαδρομή παρέμενε η ίδια! Νικητής εκείνης της χρονιάς ο φίλος του αγώνα και αγαπητός σε όλους Ρουμάνος Marius Vasilache σε 15:35:56 ενώ στις γυναίκες πάλι η Βάσω Σταύρου ανέβηκε στο 1ο σκαλί του βάθρου με 22:29:01.

Το 2015 τις ημέρες του αγώνα σημαδεύουν άλλα γεγονότα εξωαγωνιστικά. Οι πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις που φέρνει η προκήρυξη του δημοψηφίσματος αλλά και η επιβολή ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίων ρίχνουν προς στιγμή την ψυχολογία φέροντας τους διοργανωτές υπό το βάρος των γεγονότων να αναστείλουν την διεξαγωγή του αγώνα! Δρώντας ψυχραιμότερα όμως και μετά από απαίτηση δεκάδων φίλων του αγώνα ο αγώνας διεξάγεται κανονικά! Ακόμα και μέσα στην καυτότερη πολιτικά περίοδο των τελευταίων δεκαετιών οι συμμετοχές περνούν έστω και οριακά τις 100 φτάνοντας τις 104. Είναι και η πρώτη χρονιά που ουσιαστικά ο αγώνας έχει διεθνή χαρακτήρα αφού εκπροσωπούνται 6 χώρες με 15 αθλητές συνολικά. Ο αγώνας ξεκινάει υπό δυνατή νεροποντή η οποία κρατάει τις μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, νεροποντή όμως που δεν ήταν ικανή να κάμψει το ηθικό όλων που έψαχναν μία ψυχολογική νίκη ενάντια στα γεγονότα των ημερών. Νικητής του αγώνα για 2η φορά ο Ρουμάνος Marius Vasilache κατεβάζοντας το ρεκόρ του αγώνα κάτω από τις 15 ώρες και πιο συγκεκριμένα στο 14.57.08. Ρεκόρ και στις γυναίκες (τόσο σε επίδοση όσο και σε αριθμό συμμετοχών) το οποίο ανήκει στην Ρουμάνα Paula Dogaru με 18.46.34.

Τον Απρίλιο του 2016 η διοργάνωση παίρνει μία τολμηρή απόφαση η οποία ανατρέπει όλα τα δεδομένα! Με μία απόφαση που είμαστε σίγουροι ότι θα αποτελέσει σταθμό στην μετέπειτα πορεία του αγώνα η διοργάνωση κρατώντας απαράλλαχτη την διαδρομή μέχρι το τελευταίο εκατοστό της, αλλάζει τόπο εκκίνησης / τερματισμού μετακυλώντας τον στην πανέμορφη τοποθεσία ΑηΓιάννης στις παρυφές του Λιτοχώρου, εκεί όπου βρισκόταν μέχρι πρότινος ο σταθμός του αγώνα στο 67ο χιλιόμετρό του! Παράλληλα αλλάζει και η ώρα εκκίνησης του αγώνα και έρχεται λίγο προς τα πίσω στις 18:00 το απόγευμα της Παρασκευής, αντί για τα μεσάνυχτά της όπως ίσχυε μέχρι και πέρυσι. Είναι εντυπωσιακό το πως μπορεί να αλλάξει ένας αγώνας αλλάζοντας τόπο εκκίνησης / τερματισμού. Βρισκόμαστε λοιπόν φέτος μπροστά από μία νέα πρόκληση, έναν νέο ουσιαστικά αγώνα παρότι κινείται στο ίδιο ακριβώς ίχνος. Ο αγώνας φέτος πιο εύκολος ψυχολογικά αφού το «φάντασμα» της ανηφόρας ΑηΓιάννη – Λιβαδάκι (10χλμ, 1500 D+) που μέχρι πρότινος ο αθλητής την συναντούσε στο 67ο χλμ του αγώνα, φέτος την συναντάει στην εκκίνηση. Πιο δύσκολος όμως σωματικά μιας και ο «Γολγοθάς» της ανάβασης στο Σκολιό αλλά και οι επίπονες κατηφόρες προς Βρυσοπούλες και μετά την Μεταμόρφωση οι αθλητές θα τις συναντήσουν με 33 χιλιόμετρα, πολύ υψομετρική και αρκετές ώρες παραπάνω στα πόδια τους. Όλοι οι αθλητές θα βιώσουν μία ολόκληρη νύχτα στο βουνό ενώ στον αντίποδα περισσότερες θα είναι οι «δροσερές» ώρες για τους γρήγορους δρομείς δίνοντας έτσι περισσότερες πιθανότητες για καλύτερες επιδόσεις στην κεφαλή της κούρσας.

Η φετινή χρονιά εκτός από την αλλαγή στην διαδρομή θα χαρακτηριστεί και από την τελειοποίηση της μόνιμης σηματοδότησης του αγώνα που θα βοηθήσει δρομείς αλλά και πεζοπόρους να προσανατολιστούν σωστά μέσα στο αχανές και ασυντήρητο δίκτυο μονοπατιών του βουνού.

Η συνέπεια, η δουλειά και η αξιοπιστία της διοργάνωσης φέτος φαίνεται ότι ανταμείβονται. Δεν είναι τυχαία λοιπόν η «επιστροφή» ή μάλλον «αποδοχή» του σκληρού χαρακτήρα του Olympus Mythical Trail από την κοινότητα των ελλήνων δρομέων βουνού αφού ο αριθμός των συμμετοχών αναμένεται φέτος να ξεπεράσει τις 160 (167 είναι οι εγγεγραμμένοι στον αγώνα) ενώ αποδίδει καρπούς και η προσπάθεια εξωστρέφειας της διοργάνωσης αφού 27 αθλητές από 10 χώρες έχουν δηλώσει φέτος συμμετοχή. Η εξωστρέφεια και η διεθνοποίηση του αγώνα είναι άλλωστε και βασικός στόχος της διοργάνωσης για τα επόμενα χρόνια όπως μας εκμυστηρεύτηκε ο Λάζαρος Ρήγος στην συνέντευξη που είχε δημοσιευθεί πριν λίγες μέρες.

Λίγες μέρες λοιπόν πριν το μεγάλο ραντεβού στο Μυθικό Βουνό για τον Μυθικό Αγώνα και ευχόμαστε όλα να πάνε κατ’ ευχήν, τόσο για τους διοργανωτές, όσο και για τους αθλητές!

Ταυτότητα Olympus Mythical Trail 2016

- Μήκος: 99,6 χιλιόμετρα
- Ανάβαση: 6410 μέτρα
- Κατάβαση: 6410 μέτρα
- Τύπος διαδρομής: Κυκλική (loop)
- Χρονικό όριο: 28 ώρες
- Μέγιστο υψόμετρο: 2910 μέτρα
- Ελάχιστο υψόμετρο: 280 μέτρα
- Μέσο Υψόμετρο: 1501 μέτρα
- Σταθμοί Υποστήριξης: 11
- Σημεία χρονικού αποκλεισμού: 2
- Σάκος Ανεφοδιασμού: 1
- Υποχρεωτικός εξοπλισμός: Ναι (μπουφάν)
- Εκκίνηση: Πρώτη Παρασκευή Ιουλίου, ώρα 18:00
- Κλείσιμο: Σάββατο, ώρα 22:00 (28 ώρες μετά)
- Αριθμός συμμετοχών: 200
- Κριτήριο συμμετοχής: Μικτό (ελάχιστο όριο 400 βαθμών, με έναν τουλάχιστον αγώνα 150 βαθμών)
- Διοργάνωση: Olympus Trails
- Συμμετέχοντες: εδώ

Προφίλ Αγώνα

Σημείωση: Οι φωτογραφίες στο άρθρο από τον Olympus Mythical 2013 είναι τραβηγμένες από τον αδικοχαμένο αδελφικό φίλο και συνεργάτη Χρήστο Μπουκώρο ο οποίος είχε καλύψει φωτογραφικά μέσα σε αντίξοες συνθήκες τον αγώνα εκείνη την χρονιά, δείγμα αυταπάρνησης και επαγγελματισμού που πάντα τον χαρακτήριζαν. Χρήστο θα σε θυμόμαστε για πάντα...