
ADVENDURE is the leading web portal in Greece about Mountain Running, Adventure, Endurance and other Mountain Sports
Ο γύρος του κόσμου χωρίς μηχανοκίνητο μέσο (με τα πόδια ή με ποδήλατο) ήταν πάντα κάτι που τράβαγε ανθρώπους που είχαν το πνεύμα της περιπέτειας και της εξερεύνησης μέσα τους. Πολλοί το έχουν καταφέρει, από ποικίλες διαδρομές, δημιουργώντας εντυπωσιακές ιστορίες. Αν κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο στις μέρες μας, φάνταζε εξωπραγματικό σε παλιές εποχές, όπως στα τέλη του 1800, όπου το ποδήλατο είχε αρχίσει να γίνεται ιδιαίτερα διαδεδομένο, τόσο που η χρονική εκείνη περίοδος να αναφέρεται από τους ιστορικούς ως “η τρέλα του ποδηλάτου”. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μια γυναίκα που το τόλμησε και το πέτυχε, την Annie Cohen Kopchovcky!
Λίγο μετά το 1850, το ποδήλατο – ιδιαίτερα στις ΗΠΑ – είχε γίνει ένα πολύ διαδεδομένο μέσο μεταφοράς στις πόλεις, πολλοί άντρες, αλλά ελάχιστες γυναίκες, το χρησιμοποιούσαν για να πηγαίνουν στη δουλειά τους. Το 1887, ένας άντρας, ο Thomas Stevens, αποφάσισε να τολμήσει να γυρίσει τον κόσμο με αυτό και το κατάφερε. Τρία χρόνια αργότερα, το 1890, δυο άντρες από τη Βοστόνη έβαλαν ένα στοίχημα $15.000, σύμφωνα με την διαδεδομένη ιστορία της εποχής, ότι καμία γυναίκα δεν μπορεί να το πετύχει σε διάστημα λιγότερο των 15 μηνών. Και κάπως έτσι, μπήκε η ιδέα στο μυαλό της Annie Cohen Kopchovcky, μιας πολύ δραστήριας γυναίκας γεννημένης από Εβραίους Λετονούς μετανάστες γονείς που εγκαταστάθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1875, παντρεμένη με έναν θρησκευόμενο ορθόδοξο Εβραίο και μητέρας τριών παιδιών.
Οριοθετώντας το κλίμα της εποχής, μόλις είχε ξεκινήσει η μάχη για την ψήφο των γυναικών, η οποία κράτησε 70 χρόνια και το μοτίβο για το 99% των γυναικών στις ΗΠΑ ήταν γάμος, δουλειά, παιδιά. Τίποτε περισσότερο. Η Kopchovsky ήθελε κάτι παραπάνω στη ζωή της, επηρεασμένη και από το κίνημα της ψήφου που μεγάλωνε σιγά – σιγά. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της εποχής άρχισαν να αντιλαμβάνονται τις – αντισυμβατικές για την εποχή - ιδέες για τη "νέα γυναίκα" - μορφωμένη, ανεξάρτητη και προσανατολισμένη στην καριέρα. Η Kopchovsky θεωρούσε τον εαυτό της μια τέτοια νέα γυναίκα, λέγοντας ότι δεν ήθελε να μένει στο σπίτι και "να κάνει ένα μωρό κάθε χρόνο".

Είτε τελικά υπήρξε το στοίχημα των $15.000, είτε ήταν απλά μια ιδέα της Kopchovsky όπως πολλές άλλες στην πορεία για να τραβήξει την προσοχή, πήρε το ποδήλατο της (ένα Columbia 18 κιλών) άφησε πίσω τον άντρα και τα τρία παιδιά της και έφυγε .. για το γύρο της Γης! Αξιοσημείωτο είναι ότι δεν ποδηλάτησε με αντρικά παντελόνια όπως όλοι περίμεναν, αλλά με τη φούστα και τον κορσέ της!
Άσχετα με την ποδηλασία οι ικανότητες marketing που είχε ήταν εξαιρετικές. Βρήκε λοιπόν αμέσως, με το πλασάρισμα που έκανε στην ιδέα της, ένα μεγάλο χορηγό, την New Hampshire’s Londonderry Lithia Spring Water Company, η οποία της έδωσε $100 (περίπου $3374 σε αναλογία 2023) για να ξεκινήσει το ταξίδι της. Και επειδή η ονοματοθεσία χορηγών δεν είναι κάτι που έχουμε μόνο στις μέρες μας, άλλαξε και το όνομα της σε Annie Londonderry προς τιμήν του χορηγού της, αλλά και για να προστατευθεί στο ταξίδι της μιας και ο αντισημιτισμός ήταν έντονος εκείνη την εποχή σε περιοχές που θα πέρναγε.

Η πορεία της ήταν πολύ δύσκολη μιας και οι δρόμοι ήταν σε μεγάλο ποσοστό χωμάτινοι, οι κίνδυνοι πολλοί και οι ανέσεις ταξιδιού φυσικά σχεδόν μηδενικές ενδιάμεσα των πόλεων ή οικισμών. Μέχρι να φτάσει από τη Μασαχουσέτη στο Σικάγο είχε ήδη αδυνατίσει πολύ και τα πράγματα φαίνονταν αξεπέραστα. Σε ολόκληρη τη διάρκεια του ταξιδιού της είχε πολλές πτώσεις, σπασμένο αστράγαλο, είχε ληστευτεί, είχε χτυπηθεί από άλογο και είχε νοσηλευτεί στο νοσοκομείο, είχε χαθεί πολλές φορές και άλλα πολλά “επεισόδια”, τα οποία όμως με πολύ μαεστρικό τρόπο τα είχε “γιγαντώσει” και μεταδώσει, ώστε να βρίσκει χορηγούς και να κρατάει σε κορυφαίο επίπεδο το ενδιαφέρον των media και της κοινής γνώμης. Είχε φτιάξει μέχρι και χώρο πάνω στο ποδήλατο ώστε να διαφημίζει χορηγούς! Φυσικά, εφηύρε ιστορίες όπως συναντήσεις με τίγρεις της Βεγγάλης στην Ινδία, φυλάκιση στην Ιαπωνία, μάχη με ληστές και άλλα πολλά. Όλα αυτά όμως της έφερναν χρήματα που ήταν απαραίτητα για να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησε.
Και τα κατάφερε! Η πορεία της πέρασε από τη Γαλλία, την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Υεμένη, τη Σρι Λάνκα, τη Σιγκαπούρη, το Βιετνάμ, την Κίνα, την Ιαπωνία και επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω Καλιφόρνιας. Διέσχισε την Αριζόνα, το Νέο Μεξικό, το Τέξας, το Κολοράντο, το Γουαϊόμινγκ, τη Νεμπράσκα, την Αϊόβα, το Ιλινόις και στη συνέχεια επέστρεψε στη Μασαχουσέτη, δυο εβδομάδες πριν εκπνεύσει ο χρόνος των 15 μηνών και κέρδισε το στοίχημα των $15.000, αλλά το αν το εισέπραξε και αν υπήρξε πραγματικά ή ήταν μέρος των τεχνικών της να τραβάει το ενδιαφέρον, είναι κάτι που δεν μαθεύτηκε ποτέ.

Η εφημερίδα New York World περιέγραψε το ταξίδι της σαν "το πιο ασυνήθιστο ταξίδι που έγινε ποτέ από γυναίκα" και όχι μόνο για το ότι κατάφερε να γυρίσει τον πλανήτη με το ποδήλατο αλλά και για όλες τις ιδέες και τεχνικές που είχε να προωθήσει το κατόρθωμα της και να το κάνει όσο πιο εντυπωσιακό μπορούσε. Ίσως αυτό ήταν όμως εκείνο που δεν τράβηξε άλλους να κάνουν παρόμοιες διασχίσεις στην κλίμακα που περίμενε κανείς και την έριξε αργότερα στην αφάνεια, παρότι της προσφέρθηκε και ακολούθησε δημοσιογραφική καριέρα. Σταμάτησαν από κάποιο σημείο και πέρα να την παίρνουν στα σοβαρά. Πέθανε το 1947 στην Νέα Υόρκη που είχε μετακομίσει με την οικογένεια της. Σίγουρα πάντως με το ποδήλατο της έδειξε το δρόμο στις γυναίκες της εποχής να πηγαίνουν προς το πεπρωμένο τους και να ακολουθούν τις επιλογές τους, όσο δύσκολες κι αν φαίνονται.
Δημήτρης Τρουπής
Πηγές: Wikipedia, Explorersweb
Κατάγεται από το Ξυλόκαστρο Κορινθίας και ζει μόνιμα στην Πάτρα. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure. Το τρέξιμο στα μονοπάτια των βουνών και η μεταφορά εικόνων και συναισθημάτων μέσα από τα άρθρα του αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail. Θεωρεί ότι το τρέξιμο και η πεζοπορία στη φύση είναι μια εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου, μας φέρνει πιο κοντά σε αυτήν και μας κάνει να αγαπήσουμε περισσότερο το περιβάλλον.
Συνέντευξη στην ET1:
https://www.youtube.com/watch?v=3iyn3QmFlyE
Podcast "Γιατί Τρέχουμε" - s2 #09"
https://www.youtube.com/watch?v=2LTrKZ8PyWc
www.advendure.com