Αρχική>Διάφορα>Δικαιολογίες … το μυαλό μου κατακλύζουνε πολλές!


Δικαιολογίες … το μυαλό μου κατακλύζουνε πολλές! Προτεινόμενο

Ο αγώνας μόλις έχει τελειώσει και υπάρχουν φορές που τα πρώτα συναισθήματα που νιώθουμε βαθιά μέσα μας είναι πικρία και στεναχώρια. Δεν πήγαν καλά τα πράγματα. Είτε δεν ήρθε η πρωτιά, μια θέση στο βάθρο, μια καλή επίδοση ή θέση κατάταξης, ο τερματισμός εντός του χρονικού ορίου είτε οτιδήποτε άλλο μας κάνει να νιώθουμε .. αποτυχημένοι. Ακριβώς σε αυτό το χρονικό σημείο ενεργοποιείται ο μηχανισμός που μας προστατεύει από το άγχος και την στεναχώρια που φέρνει μια αποτυχία. Ο μηχανισμός που απομακρύνει την αναζήτηση της αιτίας της αποτυχίας από εμάς και την φορτώνει σε εξωτερικούς παράγοντες. Η αναζήτηση μιας δικαιολογίας που θα πρώτα απ’ όλα θα πείσει εμάς ότι .. δεν φταίμε σε τίποτα!

Τώρα θα μου πείτε - και με το δίκιο σας - ότι ιδιαίτερα στην χώρα που ζούμε, ποτέ και για τίποτα δεν φταίμε εμείς, αλλά όλοι οι υπόλοιποι, οι άνθρωποι, οι πλανήτες, τα αστέρια και ολόκληρο το σύμπαν που συνωμότησε στο να μην πάμε καλά εμείς προσωπικά. Συμφωνώ, αλλά αντικείμενο μας είναι το τρέξιμο και φυσικά σκοπός του άρθρου δεν είναι να αναλύσει το θέμα επιστημονικά μιας και ψυχολόγοι δεν είμαστε (το ζήτημα “τα ξέρω όλα” θα το αναλύσουμε σε άλλο άρθρο), αλλά να το δούμε λίγο από την χιουμοριστική του πλευρά, πιστεύοντας ότι καλό θα μας κάνει και ίσως επίσης μας δείξει το γιατί πραγματικά τρέχουμε στα μονοπάτια. Λιγότερο ή περισσότερο, με επιτυχία ή “αποτυχία” δεν έχει σημασία.

 

Το έτρεξα απλά για προπόνηση. Κλασσική δικαιολογία και από τις λίγες που τις ακούς πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας ώστε να παίρνουμε τα μέτρα μας εγκαίρως. Φυσικά την ακούς πολύ περισσότερο μετά, εκτός εάν … ο αγώνας πήγε όπως θέλαμε και κερδίσαμε, τερματίσαμε ή γενικώς πετύχαμε αυτό που θέλαμε από την αρχή! Έχετε ακούσει την έννοια του μετακινούμενου στόχου; Δεν υπάρχει καλύτερη εφαρμογή από αυτόν τον τύπο δικαιολογίας. Κρίμα που πολλές φορές, μόλις τερματίσουμε, εκθειάζουμε την επιτυχία μας στον αγώνα σε αυτόν που πριν λίγες ώρες του λέγαμε ότι θα το τρέξουμε  … προπονητικά! Μιλώντας του μάλιστα για το πώς “λυγίσαμε” τον συναγωνισμό ή γίναμε “τέρατα αντοχής” στα μονοπάτια, χωρίς να βγαίνει καν ανάσα από μέσα μας και με το γαλακτικό να στάζει από την μύτη! Όπως σε κάθε χαλαρή προπόνηση δηλαδή …

 

Η απόσταση του αγώνα ήταν 47 μέτρα μεγαλύτερη και η υψομετρική 5 μέτρα παραπάνω από την προκήρυξη. Καταστράφηκε όλος ο σχεδιασμός μου. Δεν είχα υπολογίσει ότι ο “ανίδεος” διοργανωτής θα έδινε “τόσο πολύ” λάθος τεχνικά στοιχεία. Μου έκαψε όλη την προσπάθεια, αφού υπολόγισα τις δυνάμεις μου για 47 ολόκληρα μέτρα λιγότερα. Φυσικά και δεν είχα κάνει στην προπόνηση τις ανηφόρες που χρειάζονταν για επιπλέον 5 μέτρα θετικής υψομετρικής.  Μα τι λες τώρα που το ρολόι μου μπορεί να έχει και αυτό απόκλιση; Το βάζανε άνετα στο Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών! Άνετα σου λέω ….

 

  

 

Δεν μου πάνε τα ultra-trail / δεν μου πάνε τα  “μικρά”. Το ποιο από τα δυο εξαρτάται φυσικά από το μέγεθος του αγώνα που .. αποτύχαμε. Μια πολύ ωραία και συχνά χρησιμοποιούμενη παραλλαγή είναι το “Δεν μου πάνε οι μεγάλες υψομετρικές / δεν μου πάνε τα πιο flat”, όπου φυσικά και πάλι η επιλογή είναι σχετική με τα “βουναλάκια” του αγώνα που τα κάναμε θάλασσα.

 

Με διέλυσε ο καιρός. Έβρεχε πολύ και δεν είχα τον κατάλληλο εξοπλισμό που είχαν οι υπόλοιποι. Χιόνισε απροειδοποίητα και έτρεχα με το κοντομάνικο και σορτσάκι. Είχε πολύ ζέστη και δεν είχα νερό … ούτε γυαλιά .. ούτε καπέλο … ούτε αντηλιακό. Πήχτρα στην λάσπη τα μονοπάτια και τα παπούτσια μου δεν είχαν τη σωστή πρόσφυση .. γλίστραγα συνέχεια ενώ οι άλλοι που είχαν πήγαιναν σαν τρακτέρ στην ανηφόρα. Φυσικά η επιλογή της δικαιολογίας που θα χρησιμοποιήσουμε έχει να κάνει με τις συνθήκες του αγώνα που τρέχαμε .. με χάλια καιρό! Προφανώς, αν όλα πήγαν τέλεια και κερδίσαμε ο χάλια καιρός χρησιμοποιείται ενισχυτικά της προσπάθειας, αφού άλλωστε μόνο εμάς επηρεάζει και κανέναν άλλο. Παράδειγμα: Κέρδισα παρά το ότι δεν είχα παπούτσια με πρόσφυση και γλίστραγα πολύ στις λάσπες .. που να είχα και τα κατάλληλα .. θα είχα τερματίσει ενώ αυτοί θα ξεκίναγαν!

 

Εγκατέλειψα γιατί έτρεχα πολύ κάτω από τις δυνάμεις μου. Τώρα μάλιστα με τους βαθμούς της ITRA να χαλάσω την διεθνή βαθμολογία μου; Πως θα μάθουν οι Σκανδιναβοί, οι Ιάπωνες και οι Αφρικανοί τι αθληταράς (αθληταρού) είμαι; Απλά το να τερματίσω 100 μίλια δεν μου λέει πλέον κάτι … ο χρόνος που θα έκανα δεν αντιπροσωπεύει τον πραγματικό Δημήτρη (Τάκη, Κώστα, Νίκο, Μαρία, Γεωργία κτλ .. κτλ…).

 

Δεν θα πήγαινα χάλια αλλά τραυματίστηκα. Και ω τι σύμπτωση βρε αδερφέ, γύρισα το πόδι μου (ή με έπιασε το γόνατο, η μέση, η κοιλιά .. τα πάντα) ακριβώς την ώρα που άρχισαν να με περνάνε οι αντίπαλοι. Και δεν είχα την ευκαιρία να τους δείξω ότι απλά τους άφησα για λόγους τακτικής και σύντομα θα πέρναγα πάλι από πάνω τους. Ας όψεται ο αστράγαλος, το γόνατο, η μέση, η κοιλιά .. ένας ξαφνικός πυρετός .. τα πάντα … αχ αυτή η γκαντεμιά μου!

 

Χάλια οι σταθμοί. A classic one που λένε και οι Αμερικανοί. Είχα κάνει φοβερή προετοιμασία και είχα εκπληκτικό και δουλεμένο πρωτόκολλο τροφοδοσίας, αλλά οι διοργανωτές μας πούλησαν και δεν είχαν τίποτα στους σταθμούς. Και η σούπα ήταν χλιαρή … και το ψωμί πανιασμένο … και η coca cola ζεστή .. και το νερό πολύ κρύο .. δράμα σας λέω .. μου χαλάσανε το στομάχι, τα έντερα .. τα πόδια … πάνω που πέταγα για τον θρίαμβο, τελικά προσγειώθηκα στο πάτωμα του βαν που μας μετέφερε στην εκκίνηση. Στην περίπτωση βέβαια που έχουμε δική μας τροφοδοσία, αλλάζει το σενάριο. Τότε δεν φταίνε φυσικά οι σταθμοί … κάτι περίεργο και ανεξήγητο μας συνέβη, οπότε φταίει … το υπερπέραν!

 

Ξεκίνησαν πολύ γρήγορα. Προσοχή!!! Όχι ξεκίνησα πολύ γρήγορα, αλλά ξεκίνησαν πολύ γρήγορα. Και μου κατέστρεψαν τον αγώνα γιατί έσκασα και πλάνταξα και υπέφερα .. και έχασα. Αυτοί βέβαια ύπουλα και υποχθόνια άντεξαν και έκαναν και ρεκόρ διαδρομής. Τι;;;; μήπως αυτοί είχαν τον ρυθμό και εγώ ξεκίνησα γρήγορα;;; Μα τι λες τώρα … “κανονικά” τους έχω για πλάκα. Αλλά με παρέσυραν επίτηδες. Αυτό κάνουν πάντα … οι άλλοι!

 

 

Με αυτά που “πίνουν” τι περιμένεις; Φυσικά και θα έμενα πίσω και θα έχανα. Δεν είδες τις φάτσες τους; Τα πόδια τους; Τα μάτια τους που γυαλίζουν; Λαμπυρίζουν την νύχτα από την ντόπα σου λέω. Μακάρι να κάνανε doping control στο ορεινό τρέξιμο και θα έμενα να τρέχω μόνος μου! Με το γαλατάκι, το τσαγάκι, το μέλι και τα χόρτα που τρώω. Άντε και καμιά βιταμίνη που και που. Μα που πάω εγώ ο άγγελος σε έναν κόσμο διαβόλων; Που οδηγούμαστε τελικά;

 

Καβάλησαν αυτοκίνητο. Ή ποδήλατο .. ή τρένο .. ή άλογο … κάτι καβάλησαν γενικώς τέλος πάντων και εγώ πήγαινα με το σταυρό στο χέρι και με τα πόδια στον ώμο, αλλά που να τους φτάσω! Τσαρλατάνοι που έλεγε και μια μεγάλη ψυχή παλιότερα!!!!!! Δεν με αφήνουν να θριαμβεύσω …

 

Αν δεν δούλευα, θα ήμουν συνέχεια στην κορυφή. Μην κοιτάς τους άλλους. Μόνο προπονούνται και κάνουν μασάζ. Όλοι τους!!!! Εγώ δουλεύω κύριοι όλη μέρα, υποχρεώσεις παντού, που να προλάβω να προπονηθώ για τον αγώνα. Ήμουν μεγάλο ταλέντο εγώ αλλά με έφαγε η κακούργα η ζωή .. που άλλους τους ανεβάζει και άλλους τους κατεβάζει ως γνωστόν …

 

Χάθηκα. Εδώ απλά να επισημάνω ότι πρόκειται για την “μητέρα όλων των δικαιολογιών”. Τον μεγάλο μπαλαντέρ. Πάει παντού και με όλα. Απορώ με τόσα χασίματα σε κάθε αγώνα γιατί να υπάρχει σηματοδότηση. Αφού όπως φαίνεται κανείς δεν την κοιτάζει και πάει όπου του έρθει. Κάποιοι – μάλλον τυχεροί φαντάζομαι – φτάνουν βέβαια στο τέρμα, αλλά αυτό είναι λεπτομέρεια που δεν μπορεί να μας χαλάσει την μεγαλειώδη δικαιολογία. Υπάρχουν φυσικά τα μικρά-χασίματα (αν βγήκαμε λίγο εκτός στόχου) και τα μέγα-χασίματα (αν μείναμε 4-5 ώρες πίσω από τον συναγωνισμό). Τώρα, πως γίνεται να χαθείς βγαίνοντας για χιλιόμετρα ή ώρες από την διαδρομή … είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο που λένε και στο χωριό μου.

 

Το τρέξιμο σε αγώνες έχει φυσικά μέσα του τον συναγωνισμό, τους στόχους, την επιθυμία για διάκριση και επιτυχία αλλά και την απογοήτευση μιας αποτυχίας. Το ορεινό όμως τρέξιμο έχει και την φύση, την ομορφιά του τοπίου, την δυσκολία να “νικήσεις” την διαδρομή στα βουνά μαζί με φίλους που δίνουν την ίδια μάχη, που δεν είναι αντίπαλοι αλλά συναγωνιστές. Βλέποντας χιουμοριστικά τις δικαιολογίες που όλοι μας έχουμε χρησιμοποιήσει σε αποτυχίες μας, είτε ήταν πραγματικές τις περισσότερες φορές, είτε ψεύτικες, ας σκεφτούμε πιο καθαρά γιατί τρέχουμε στα μονοπάτια. Γιατί μας αγχώνει μια αγωνιστική “αποτυχία” στα βουνά και μας κάνει να ψάχνουμε δικαιολογίες; Μήπως τελικά είναι πιο λυτρωτικό να απολαμβάνουμε την προσπάθεια που κάναμε και να παραδεχόμαστε ότι κάποια μέρα απλά δεν ήμασταν αυτοί που έπρεπε; Και ότι την επόμενη φορά θα προσπαθήσουμε περισσότερο και θα απολαύσουμε την επιτυχία μας που σίγουρα θα έρθει;

 

Επιτρέποντας στον εαυτό μας να αποτύχει ταυτόχρονα του δίνουμε την δυνατότητα να κάνει κάποια στιγμή την υπέρβαση και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό.

 

Δημήτρης Τρουπής

Photo ©: Dromeus.com, Bookstrucker Photography, findingtractionfilm.com

Δημήτρης Τρουπής

Γεννήθηκε στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας το 1969 και ζει στην Πάτρα τα τελευταία 30 χρόνια. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο στην φύση μας βοηθά να ενισχύσουμε την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση μας.

Website: www.advendure.com

Σχόλια   

 
+3 0 # Γιώργος Καλλιμάνης 12-02-2017 08:37
καλημέρα, τα κλασσικά είναι, "ελλιπής προετοιμασία", "τι παίρνουν και πάνε έτσι", "αν δεν χανόμουν θα έβλεπες τι θα έκανα" με κορυφαίο πάντα το ξεκαρδιστικό "το έτρεξα για προπόνηση μωρέ, πρώτη με δεύερη ζώνη ήμουν".
Η δικιά μου δικαιολογία σε κάθε αγώνα, είτε πάω καλά είτε όχι είναι, "όσοι με πέρασαν είναι χαπακωμένοι, όσους πέρασα είναι "γατάκια". :lol:
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+3 0 # Κωνσταντίνος Χατζηθωμάογλου 10-02-2017 16:21
:lol: :lol: πολύ σωστά και πετυχημένα όλα.
Και ο επίλογος σου είναι όλα τα λεφτά !
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+3 0 # ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΙΑΒΑΤΗΣ 10-02-2017 12:30
Καλημέρα! Υπάρχει κι άλλη κλασσική δικαιολογία, η αϋπνοία! Αν έχεις να κοιμηθείς καλά καμιά βδομάδα είναι κομματάκι δύσκολο να τρέξεις!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+6 0 # Καιάφας Στυλιανός 10-02-2017 11:49
Πολύ καλό Δημήτρη,μετά απο τόσα χρόνια νομίζω έπειασες όλες τις δικαιολογίες,πο λύ μου άρεσε,θα πρόσθετα και το κλασικό πριν την εκκίνηση,πως είσαι? δεν έκανα καλή προετοιμασία,θα μπώ στον αγώνα και ότι βγεί,αλλά και με το χάθηκα έχω ακούσει τις πιο πολλές ιστορίες,αν δεν έχανα τον δρόμο!! θα έβγαινα 300 αντί για 350 θέση!!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+3 0 # Δημήτρης Τρουπής 10-02-2017 12:10
Γεια σου Στέλιο, ευχαριστώ φιλε μου. .. εχεις δικιο, μου ξέφυγε το πρίν την εκκίνηση. ..χαχαχα...εχει ς δικιο! Κλασσικό και αυτο.... θα το προσθεσω με την πρωτη ευκαιρία. ..
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

    • Πάρνηθα 2007-2017: Οδοιπορικό του WWF (1 Δημοσιεύσεις)
    • Ντοκιμαντέρ WWF «Πάρνηθα:10 χρόνια μετά» Με αφορμή τη συμπλήρωση 10 χρόνων από τη μεγάλη πυρκαγιά στην Πάρνηθα που συγκλόνισε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, το WWF δημιούργησε ένα μικρής διάρκειας
    • stibens1967
    • 26/06/2017 23:46
    • Πωλούνται καινούρια SALOMON XA LITE EU44 (1 Δημοσιεύσεις)
    • Πωλούνται τα συγκεκριμένα βουνίσια salomon αφόρετα, 44EU νούμερο, χρώματος μπλε/μαύρο, τιμή 85€ με δικά μου τα μεταφορικά. Όποιoς ενδιαφέρεται μπορεί να βρει στο dimitriskal@icloud.com για να στείλω
    • dimirunner
    • 26/06/2017 17:39
    • trail running εξοπλισμός (1 Δημοσιεύσεις)
    • 1. Tecnica inferno x lite 2.0 - size 42 (με λίγα χλμ) - 60ευρώ 2. Marmot spire gore tex jacket - size small (άριστη κατάσταση) - 90ευρώ konstant.ef@gmail.com 6973530967 Kostas
    • konstantinos.ef
    • 25/06/2017 15:45

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η μαγεία του Αndros Trail Race επιστρέφει!

Η μαγεία του Αndros Trail Race επιστρέφει!

Το Andros Trail Race είναι ένα ταξίδι στην ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας μέσα από έναν αγώνα ορεινού τρεξίματος. Αποτελεί μια πρόκληση για τις Κυκλ...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration