Αρχική>Άρθρα>Πρόσωπα>Συνεντεύξεις>Δημήτρης Δεσποινιάδης: Ένας Ταξιδευτής του Κόσμου! (1/5)


Δημήτρης Δεσποινιάδης: Ένας Ταξιδευτής του Κόσμου! (1/5) Προτεινόμενο

Στο Ladakh της Βορειοδυτικής Ινδίας! Στο Ladakh της Βορειοδυτικής Ινδίας!

Τον πολύ καλό φίλο και συναθλητή Δημήτρη Δεσποινιάδη τον έχουμε γνωρίσει μέσα από τις συμμετοχές του και τις πολύ καλές επιδόσεις του στους μεγάλους αγώνες υπεραπόστασης βουνού που γίνονται κάθε χρονιά στην χώρα μας. Ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε και μια άλλη - εξαιρετικά ενδιαφέρουσα - πτυχή της ζωής του.  Ο Δημήτρης είναι ένας από τους ελάχιστους Έλληνες που κάθε χρονιά ταξιδεύουν σε μέρη μακρινά, σε τοπία που είναι μοναδικά και σε χώρες που σίγουρα δεν αποτελούν «ταξιδιωτικό προορισμό» για την πλειοψηφία των ανθρώπων. Διασχίσεις οροσειρών και ερήμων, περάσματα ποταμών και παγετώνων, επαφή με κουλτούρες εντελώς διαφορετικές από την δική μας. Όλα αυτά θα τα γνωρίσουμε νοερά και εμείς, μέσα από μια σειρά άρθρων – και φωτογραφικού υλικού - του Δημήτρη στο Advendure, η οποία θα καλύπτει τα ταξίδια του στην Ινδία, το Νεπάλ, τον Ισημερινό και το Περού. Θα ξεκινήσουμε όμως αυτό το «ταξίδι» στον κόσμο με μια συνέντευξη του Δημήτρη, ώστε να τον γνωρίσουμε και να πάρουμε πρώτα μια γενική εικόνα της της προσωπικότητας του, της κοσμοθεωρίας του, και της οργάνωσης των ταξιδιών του ώστε μετά να μπορούμε να "βρεθούμε νοερά" μέσα από τα άρθρα του στις τέσσερεις αυτές συναρπαστικές περιοχές του όμορφου πλανήτη μας. Ξεκινάμε λοιπόν…



[Advendure]: Δημήτρη μίλησε μας αρχικά για το πώς ξεκίνησες να ταξιδεύεις σε κάποιες μακρινές, εξωτικές και συνάμα συναρπαστικές περιοχές του πλανήτη μας. Τι είναι αυτό που σου έδωσε το έναυσμα, αλλά και σε έλκει ακόμη, στο να «εξερευνείς» μέρη που για τους περισσότερους από εμάς φαντάζουν μακρινό όνειρο.


[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Καλησπέρα και σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε να μοιραστώ μαζί σας κάποιες από τις εμπειρίες από τα ταξίδια μου στον κόσμο. Από πολύ μικρός  - όσο θυμάμαι τον εαυτό μου - μαγευόμουν από ιστορίες που διαδραματίζονταν σε τόπους μακρινούς. Έβρισκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα την ιστορία των μεγάλων πολιτισμών που ήκμασαν στη λεκάνη της Μεσογείου αλλά περισσότερο, εκείνων των τυλιγμένων με ένα πέπλο μυστηρίου της Ασίας και της Αμερικής, για τους οποίους ήθελα να ανακαλύπτω όλο και περισσότερα.

 
Τρελαινόμουν να γυρνάω την γεωφυσική μου υδρόγειο εντοπίζοντας τους μεγάλους ποταμούς ( τον Νείλο, τον Νίγηρα, τον Γιανγκτσέ, τον μέγα Αμαζόνιο ), την έρημο της Αραβίας, το οροπέδιο του Θιβέτ κ.α. Περνούσα ατελείωτες ώρες παρακολουθώντας με ορθάνοιχτα μάτια τον θείο μου τον Αποστόλη να μου διηγείται γλαφυρά ιστορίες από τα χρόνια που πέρασε στα καράβια τις δεκαετίες του ’50 και του ’60.  Ακόμη και σήμερα δεν χορταίνω να μου τις διηγείται: «Ρε θείο, πες μου για εκείνο το βράδυ στο μπαρ της λεωφόρου 9ης  Ιουλίου στο Μπουένος Άιρες… ή για τον Κεφαλλονίτη που συνάντησες κρυμμένο στα τροπικά δάση της Βραζιλίας…».

 

Στην Benares, το κέντρο του ινδουϊστικού σύμπαντος!Στην Benares, το κέντρο του ινδουϊστικού σύμπαντος!

 
Τα εφηβικά και νεανικά μου χρόνια πέρασαν με αρκετά ταξίδια στην Ευρώπη λόγω αθλητισμού, ώσπου στα 26 μου - τον χειμώνα του 2004  -ξεκίνησε η ενασχόλησή μου με την ορειβασία. Τρία χρόνια αργότερα τα βουνά ήταν ήδη το επίκεντρο της ζωής μου. Εκμεταλλευόμουν κάθε εβδομάδα τα ρεπό μου (τα περισσότερα καθημερινές) για να πεζοπορώ συνήθως μοναχός στον αγαπημένο μου Όλυμπο. Εκεί βρήκα το ησυχαστήριό μου, το καταφύγιο από μία ζωή στην πόλη γεμάτη δυνατούς, άσχημους θορύβους και πολλά πρέπει. Ναι, στη φύση ήταν όλα τόσο διαφορετικά. Ένιωθα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ! Η συχνή πλέον επαφή μου με τη φύση με έκανε πραγματικά χαρούμενο.


Παράλληλα άρχισα να μελετάω με ζήλο για τα κατορθώματα των ανθρώπων της εξερεύνησης και της περιπέτειας. Τις πολικές διασχίσεις, τα έπη της ορειβασίας, τους θαλασσοπόρους αλλά και τη ζωή αμφιλεγόμενων ταξιδευτών όπως ο Μάρκο Πόλο και ο Πορτογάλος Πίντο. Η φλόγα για ταξίδια ιδιαίτερα που σιγόκαιγε μέσα μου δεν θ’ αργούσε να πυρώσει. Τι  με έλκει λοιπόν;

 

Αγαπώ την αίσθηση του να περιπλανιέμαι σε τόπους μυστήριους και πανάρχαιους, να γνωρίζω κουλτούρες πολύ διαφορετικές από τη δική μας  αλλά όσο τίποτα άλλο λατρεύω να περιπλανιέμαι για αρκετές εβδομάδες σε απομονωμένες περιοχές του πλανήτη και να μοιράζομαι αληθινές στιγμές με τους αυτόχθονες και 1 – 2 καλούς  φίλους.

 

Ανέμελες στιγμές σ' ένα σπίτι στην κοιλάδα Tsum!Ανέμελες στιγμές σ' ένα σπίτι στην κοιλάδα Tsum!


[Advendure]: Δώσε μας μια εικόνα των περιοχών  του πλανήτη που έχεις επισκεφθεί, καθώς και του πόσο συνήθως είναι σε διάρκεια ένα ταξίδι σου, και πως ακριβώς κινείσαι στις περιοχές που επισκέπτεσαι. Συνηθίζεις να ταξιδεύεις μόνος σου ή με παρέα;


[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Τα ταξίδια μου διαρκούν 4 ½ με 5 εβδομάδες καταλαμβάνοντας το σύνολο σχεδόν της ετήσιας άδειας από την εργασία μου. Ταξιδεύω είτε μόνος είτε με παρέα με 1 – 2 φίλους οπλισμένους με αποφασιστικότητα, διάθεση για περιπέτεια, προσαρμοστικότητα και καλή καρδιά.

 

Στο Khumbu του Νεπάλ!Στο Khumbu του Νεπάλ!

 

Η απόκοσμη ομορφιά των Ιμαλαϊων του Νεπάλ!Η απόκοσμη ομορφιά των Ιμαλαϊων του Νεπάλ!

 

Θιβετιανοί μεταφέρουν πέτρες στο χωριό Nile της Tsum!Θιβετιανοί μεταφέρουν πέτρες στο χωριό Nile της Tsum!


Οι διασχίσεις καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος των ταξιδιών μου.  Δεν υπάρχει άλλωστε καλύτερος τρόπος να γνωρίσεις έναν τόπο παρά περπατώντας τον. Όταν δεν περπατάω, λατρεύω να χρησιμοποιώ τα μέσα με τα οποία μετακινούνται οι ντόπιοι πληθυσμοί.  Κάποιες από τις κορυφαίες εμπειρίες τις έχω ζήσει μέσα σε κάτι ξεχαρβαλωμένα λεωφορεία, στοιβαγμένος σαν παστή σαρδέλα, με υπεράριθμους επιβάτες και ζωντανά κοτόπουλα εν μέσω κάποιων από τις επικές διαδρομές των Άνδεων.

 

Το παζάρι της Huaraz στο Περού!Το παζάρι της Huaraz στο Περού!


Τον Δεκέμβριο του 2007 συμμετέχω για πρώτη και τελευταία φορά σ’ ένα ταξίδι που δεν οργανώνεται από μένα. Εκεί γνωρίζω τον καλό μου φίλο Μάνο, αξιόλογο εικαστικό και ενδιαφέρον άνθρωπο. Πεζοπορούμε στο Khumbu, στο βορειοανατολικό Νεπάλ κι επισκεπτόμαστε τις εξωτικές πόλεις της πολύβουης κοιλάδας της Κατμαντού.


Τον Οκτώβριο του 2008 φορτώνομαι δύο σακίδια και πετάω στη νότια άκρη της αμερικανικής ηπείρου, τη νότια Παταγονία. Εκεί περιπλανιέμαι μόνος για τρεις εβδομάδες στα συγκλονιστικά εθνικά πάρκα Torres del Paine και Los Glaciares στη Χιλιανή και Αργεντίνικη πλευρά αντίστοιχα και αντικρίζω μέρος του νότιου παγοκαλύμματος της Παταγονίας, της μεγαλύτερης μάζας πάγου μακριά από τους πόλους. Στο τέλος του ταξιδιού ανεβαίνω οδικώς στα βόρεια σύνορα της Αργεντινής με τη Βραζιλία για να θαυμάσω το «λαρύγγι του διαβόλου», τον εντυπωσιακότερο από τους 280 καταρράκτες του ποταμού Iguazu.

 

Το θρυλικό Fitzroy στην Παταγονία!Το θρυλικό Fitzroy στην Παταγονία!

 
Τον Μάρτιο του 2010 παρέα με τον καλό μου φίλο Ντάνη, πραγματοποιούμε αναβάσεις στα μεγάλα ηφαίστεια του Ισημερινού και κατηφορίζουμε μετά από ένα επικό ταξίδι στο κεντρικό Περού, όπου περιπλανιόμαστε για μία εβδομάδα στις μεγάλες, ερημωμένες λόγω της περιόδου των βροχών, κοιλάδες της Cordillera Blanca. Έπειτα επιστρέφουμε στον Ισημερινό και εισχωρούμε με ένα κανόα στις πυκνές ζούγκλες των παραποτάμων του Νάπο, ενός από τους μεγαλύτερους τροφοδότες του Αμαζονίου. Εκεί ζούμε για μία εβδομάδα παρέα με τους ιθαγενείς Huarani.

 

Το Nevado Alpamayo στην Cordillera Blanca!Το Nevado Alpamayo στην Cordillera Blanca!

 

O Gava, μονόφθαλμος Huarani κινούμενος στο ατελείωτο δάσος που όπως και οι πρόγονοί του αποκαλεί σπίτι!O Gava, μονόφθαλμος Huarani κινούμενος στο ατελείωτο δάσος που όπως και οι πρόγονοί του αποκαλεί σπίτι!

 

Πλέοντας στα δαιδαλώδη υδάτινα δίκτυα της Αμαζονίας!Πλέοντας στα δαιδαλώδη υδάτινα δίκτυα της Αμαζονίας!

 

Τον Απρίλιο του 2011 επιστρέφω στο Νεπάλ παρέα  με τους Ντάνη και Δημήτρη. Εκεί πεζοπορούμε σε περιοχές περιορισμένης πρόσβασης όπως γύρω από το Manaslu Himal αλλά και στην Tsum, μία τελείως απομονωμένη κοιλάδα με χαρακτήρα 100% θιβετιανό και απαγορευμένη για τους ξένους έως το 2008! Οι φιλόξενοι θιβετιανοί που έχουν αντικρύσει ελάχιστους ξένους μας κοιμίζουν στα σπίτια τους, σε αχυρώνες έως και στο ναό ενός απομονωμένου γυναικείου βουδιστικού μοναστηριού.

 

Ο Δημήτρης  ανηφορίζει προς το πέρασμα Larkya La ( 5200μ )!Ο Δημήτρης ανηφορίζει προς το πέρασμα Larkya La ( 5200μ )!

 

Μυρμήγκια σ' έναν κόσμο γιγάντωνΜυρμήγκια σ' έναν κόσμο γιγάντων


Τον Σεπτέμβριο του 2012 παρέα με τους Δημήτρη και Χρήστο πραγματοποιούμε μία ζόρικη διάσχιση στα σεληνιακά τοπία των Ladakhκαι Zanskar στη βορειοδυτική Ινδία.  Στη συνέχεια επισκεπτόμαστε ένα από τα ισχυρότερα πνευματικά κέντρα του κόσμου, το Varanasi.

 

Τα σεληνιακά τοπία του Zanskar!Τα σεληνιακά τοπία του Zanskar!

 

Γυναίκα στο Zanskar!Γυναίκα στο Zanskar!

 

Ανάμεσα σε τόνους ξυλείας προοριζόμενους για καύση νεκρών στο Manikarnika Ghat!Ανάμεσα σε τόνους ξυλείας προοριζόμενους για καύση νεκρών στο Manikarnika Ghat!

 

Τον Σεπτέμβριο του 2013 επιστρέφω στο Περού μαζί με τον Δημήτρη. Ανεβοκατεβαίνουμε στα μεγάλα, ξερά φαράγγια του νότου κι επισκεπτόμαστε το κέντρο της άλλοτε κραταιά αυτοκρατορίας των Ίνκας. Τέλος διασχίζουμε την μεγαλειώδη οροσειρά Huayhuash.

 

Ο παράδεισος της οροσειράς Huayhuash στις κεντρικές Άνδεις!Ο παράδεισος της οροσειράς Huayhuash στις κεντρικές Άνδεις!

 

Ο Δημήτρης απλώνει την μπουγάδα του με φόντο το Jirishanca ( 6094μ )!Ο Δημήτρης απλώνει την μπουγάδα του με φόντο το Jirishanca ( 6094μ )!


[Advendure]: Αμαζόνιος, Νεπάλ, Ινδία, Περού κτλ… ένιωσες ποτέ ότι βρίσκεσαι σε κίνδυνο; Υπήρξαν κάποιες στιγμές που υπήρξε έντονη συναισθηματική φόρτιση στα μεγάλα αυτά ταξίδια σου;


[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Ο κίνδυνος είναι μέσα στο παιχνίδι και θα έλεγα ψέματα αν δεν παραδεχόμουν ότι εν μέρει τον αναζητώ. Το ότι δεν έχω νιώσει να κινδυνεύω πραγματικά οφείλεται κυρίως στην αισιόδοξη οπτική μου γύρω από το θέμα (γι’ αυτό ίσως με θεωρεί η αδερφή μου αναίσθητο). Σίγουρα όμως η αδρεναλίνη κύλισε στο αίμα μου :


- Ένα σούρουπο σε μία παραγκούπολη των ακτών του Ειρηνικού κι ένα άλλο κοντά στα κολομβιανά σύνορα βλέποντας ανθρώπινα «αρπακτικά» να με παρακολουθούν.

- Στην διαδρομή με το λεωφορείο «ο τρόμος» μέσα από το φαράγγι Pato στις κεντρικές Άνδεις, όπου επί έξι ώρες κινούμασταν στο χείλος του γκρεμού βλέποντας τα μανιασμένα νερά του ποταμού που λες και ήθελαν να μας καταπιούν.

- Όταν παραλίγο να πέσω σε crevasse επιστρέφοντας από την κορυφή του ηφαιστείου Cotopaxi.

- Όταν πριν δύο μήνες, παρά τρίχα απέφυγα έναν ογκόλιθο από μία λιθόπτωση στο φαράγγι Colca που θα με έστελνε για ένα τελευταίο μπάνιο 1000 μέτρα χαμηλότερα.

- Ή όταν στο παρθενικό μου ταξίδι στο Νεπάλ κατηφόριζα χτυπημένος από το υψόμετρο μέσα στην παγωνιά της νύχτας από το Gorakshep στο Lobutse σκοντάφτοντας από βράχο σε βράχο σαν μεθυσμένος.

 

Στο ηφαίστειο Cotopaxi ( 5897μ ) του Ισημερινού!Στο ηφαίστειο Cotopaxi ( 5897μ ) του Ισημερινού!

Σχετικά με το δεύτερο μέρος της ερώτησης η απάντηση είναι καταφατική. Φορτίζομαι συναισθηματικά. Είναι μία κατάσταση που συμβαίνει πάντα όταν είμαι μόνος κι έρχεται σε ανύποπτη στιγμή. Σχεδόν πάντα η συγκίνηση έχει να κάνει με το μεγαλείο αυτού που με περιβάλλει και στην Ελλάδα έχω βιώσει μόνο στην αγαπημένη μου Ροδόπη. Για παράδειγμα, έχω συγκινηθεί παρατηρώντας τον ατελείωτο ορίζοντα λίγο πριν ο ήλιος δύσει, μέσα σε ένα σχεδόν άδειο λεωφορείο που διέτρεχε νωχελικά την μεγάλη παταγονική στέπα. Επίσης, ανηφορίζοντας στην κοιλάδα Frances της νότιας χιλιανής Παταγονίας. Χιονοστιβάδες έσκαγαν κάθε τόσο στα αριστερά μου, στη βάση του Cerro Paine Grande. Λίμνες παραμυθένιες απλώνονταν πίσω μου και δέντρα ανεμοδαρμένα από τους δυτικούς αέρηδες των οποίων οι ριπές με έριξαν κάτω, αν και ήμουν φορτωμένος με 25 κιλά βάρος. Δύο μεγάλοι κόνδορες πετούσαν δεξιά μου και πάνω από τα θρυλικά Cuernos. Μαγγελανικά δάση στο διάβα μου και βραχώδη κομμάτια δίπλα από τα οποία κυλούσε ορμητικά το ποτάμι. Σε λίγες ώρες βίωσα όλες τις εποχές του χρόνου. Λιακάδα, χιονόνερο, βροχή, χιόνι, ΑΕΡΑ. Θεέ μου, τι μεγαλειώδης ομορφιά! Μούδιασα! Ένιωσα ευτυχισμένος!

 

Στη βάση του Cerro Paine Grande στην Παταγονία!Στη βάση του Cerro Paine Grande στην Παταγονία!

[Advendure]: Ορεινό τρέξιμο και μεγάλες διασχίσεις. Και τα δύο φαίνεται να σε συναρπάζουν. Έχουν κάποια κοινά στοιχεία; Τί είναι αυτό που σε τραβάει στις δύο αυτές δραστηριότητες;


[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Το ορεινό τρέξιμο με συναρπάζει. Λατρεύω την αίσθηση του να κινούμαι γρήγορα καλύπτοντας μεγάλες αποστάσεις στα βουνά και απολαμβάνω με την καρδιά μου την προσπάθεια υπερνίκησης του ίδιου μου του εαυτού συμμετέχοντας στους πολύ ιδιαίτερους “ultra συναισθημάτων” που  φέρουν την υπογραφή του Λάζαρου ( Rodopi Advendurun, Olympus Mythical Trail).


Από την  άλλη αγαπώ την υπέροχη καθημερινότητα των πολυήμερων διασχίσεων. Το πολύ πρωινό ξύπνημα, το πακετάρισμα των υλικών, τις πολύωρες πορείες, το αναζωογονητικό πλύσιμο στα ρέματα, τις φιλοσοφικές συζητήσεις στην σκηνή με μια κούπα καυτό τσάι όταν το κρύο αρχίζει να γίνεται τσουχτερό, το οξύμωρο της δήλωσης : «είναι περασμένες 19:30. Νύσταξα, καληνύχτα!».

 

Κατασκηνώνοντας στις Άνδεις. "Ακάκιε, τα μακαρόνια να 'ναι misko!  "Κατασκηνώνοντας στις Άνδεις. "Ακάκιε, τα μακαρόνια να 'ναι misko!  "


Κοινός παρονομαστής των δύο αυτών δραστηριοτήτων είναι η αίσθηση ελευθερίας με την οποία σε κατακλύζουν. Απλά στις διασχίσεις η αίσθηση αυτή είναι μακράς διαρκείας! Όσον αφορά τις διαφορές, η κυριότερη που μπορώ να εντοπίσω είναι  ότι στα πλαίσια αγώνων ορεινού τρεξίματος υπάρχει πάντα η ασφάλεια των διοργανωτών και σε περίπτωση ατυχήματος η διάσωση είναι θέμα λεπτών ή ωρών. Αντίθετα, σε κάποιες διασχίσεις σε πολύ απομονωμένες περιοχές η εκκένωση είναι πολύ δύσκολη έως σχεδόν αδύνατη, καθώς η κοντινότερη βοήθεια βρίσκεται μέρες μακριά και το κυριότερο… δεν γνωρίζει ότι την χρειάζεσαι.



[Advendure]: Τόσο μεγάλα και μακρινά ταξίδια απαιτούν χρόνο, μεγάλη προετοιμασία και πολύ καλό προγραμματισμό. Δώσε μας μία εικόνα της διαδικασίας που απαιτείται και των εμποδίων που πρέπει να ξεπεράσεις.


[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Το στάδιο της προετοιμασίας μπορεί να είναι εξίσου συναρπαστικό με το ίδιο το ταξίδι. Θα σας περιγράψω σε γενικές γραμμές την διαδικασία που ακολουθώ εγώ, η οποία με συνεπαίρνει σε βαθμό που ένας φίλος μου είχε πει κάποτε: «είσαι άρρωστος μ’ αυτά. Το καταλαβαίνεις, έτσι;».

 
Όλα ξεκινούν με την επιλογή της «περιπέτειας» και της χώρας - προορισμού. Συνήθως καταλήγω σε δύο εναλλακτικές και τηλεφωνώ σε 2 - 3 φίλους που ξέρω πως είναι πάντα ζεστοί σε τέτοιες προτάσεις. Ο φίλος μου Δημήτρης μερικούς μήνες πριν μου είχε απαντήσει : «Αδερφέ είμαι μέσα. Ξέρεις εσύ. Μόνο … ταλαιπώρια θέλω να ‘χει». Η έρευνα για την αγορά του αεροπορικού εισιτηρίου γίνεται αρκετούς μήνες πριν για να πετύχουμε καλή τιμή. Αυτό θα είναι και το πιο δαπανηρό έξοδο του ταξιδιού, καθώς αν ταξιδεύεις ανεξάρτητα και δεν έχεις απαιτήσεις του τύπου «θέλω ξενοδοχείο, φαγητό σε εστιατόριο και ιδιωτικές μετακινήσεις» μπορείς να την βγάλεις ΠΟΛΥ οικονομικά σε αρκετές χώρες. Με την αγορά του αεροπορικού εισιτηρίου το ταξίδι «κλειδώνει».

 

Ο επιβλητικός ορεινός όγκος του Ganesh Himal ( 7422 μ )!Ο επιβλητικός ορεινός όγκος του Ganesh Himal ( 7422 μ )!

 
Ξεκινάω τη μελέτη συμβουλευόμενος το διαδίκτυο και τους οδηγούς Lonely Planet, τους εγκυρότερους στον κόσμο και φιλικότερους στον ανεξάρτητο ταξιδευτή. Μαθαίνω τα πάντα. Την ιστορία της χώρας, την τωρινή πολιτική κατάσταση (π.χ. δεν θα ήταν καλή ιδέα να ταξιδέψω τώρα στο Μάλι  της δυτικής Αφρικής), τους πιθανούς εμβολιασμούς που απαιτούνται, τις εθνικές  ομάδες που απαρτίζουν τον πληθυσμό της με τις ιδιαιτερότητές τους, την κουλτούρα, τις τέχνες, την κουζίνα (τί τρώνε, πώς το τρώνε, πότε το τρώνε, γιατί το τρώνε), τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία. ΤΑ ΠΑΝΤΑ!  Ένας ντόπιος ανοίγεται πιο εύκολα σε κάποιον που έχει ενδιαφερθεί και γνωρίζει για τον τρόπο ζωής του, κάποιον που μιλάει στη γλώσσα του. Έπειτα επιλέγω 1 -2 σημεία ενδιαφέροντος πέρα του βασικού λόγου (βλ. φύση & περιπέτεια) που με οδήγησε να επιλέξω τη χώρα αυτή. Δεν προσπαθώ να χωρέσω πολλά πράγματα σε ένα ταξίδι. Έναν τόπο τον γνωρίζεις όταν του αφιερώσεις χρόνο. Πέρυσι γνώρισα δύο γωνιές της Ινδίας, όχι την Ινδία. Για όλον αυτόν τον γίγαντα χρειάζομαι χρόνια. Δεν θέτω αυστηρά χρονοδιαγράμματα πέρα από τις διεθνείς πτήσεις ώστε να είμαι πιο ευέλικτος. Πριν αναχωρήσουμε έχω μάθει τα πάντα γύρω από το σχέδιό μου κι έχω ρυθμίσει τις τελευταίες λεπτομέρειες (βίζες, ταξιδιωτική ασφάλεια κ.τ.λ ).

 
Ξεκινάω λοιπόν καλά προετοιμασμένος με διάθεση να διαχειριστώ οποιοδήποτε απρόοπτο με σύνεση και αποφασιστικότητα, αλλά πάνω απ’ όλα με δίψα να ρουφήξω αυτήν την εμπειρία ως το μεδούλι. Το τελευταίο άλλωστε αποτελεί και την πεμπτουσία του «ταξιδεύειν».  

 

Στις μουσουλμανικές κοινότητες στα όρια του Kashmir!Στις μουσουλμανικές κοινότητες στα όρια του Kashmir!

 

Κοινότητα των ινδιάνων Huarani στις ζούγκλες της Αμαζονίας!Κοινότητα των ινδιάνων Huarani στις ζούγκλες της Αμαζονίας!

 

[Advendure]: Έχεις δει εξωτικές περιοχές και ανθρώπους κι έχεις ζήσει - έστω και για το διάστημα κάθε ταξιδιού – χώρες κι έθιμα πολύ διαφορετικά από τα δικά μας. Πόσο αυτό σε έχει επηρεάσει;


[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Τα ταξίδια έχουν διευρύνει τους ορίζοντές μου και έχουν επηρεάσει καταλυτικά την οπτική με την οποία βλέπω τον κόσμο. Η επαφή με την απεραντοσύνη της φύσης μου υπενθυμίζει συνεχώς το πόσο μικρός και αναλώσιμος είμαι, και οι εικόνες ανθρώπων που περνάνε πραγματικά δύσκολα και ακόμα χαμογελάνε το πόσο ευγνώμων πρέπει να είμαι γι΄ αυτά που η ζωή μου έχει δωρίσει. Μέσα από την επαφή με τόσο διαφορετικούς ανθρώπους έχω μάθει να αποφεύγω κάθε τύπου φανατισμό, να σέβομαι τη διαφορετικότητα του άλλου και να γυρίζω την πλάτη στις δεισιδαιμονίες και τις προκαταλήψεις.



Δημήτρης Τρουπής
Photo ©: Δημήτρης Δεσποινιάδης

Δημήτρης Τρουπής

Γεννήθηκε στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας το 1969 και ζει στην Πάτρα τα τελευταία 30 χρόνια. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο στην φύση μας βοηθά να ενισχύσουμε την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση μας.

Website: www.advendure.com

Σχόλια   

 
+3 0 # Κώστας Καστανιώτης 11-11-2013 15:00
Από το μικρό δείγμα των φωτογραφιών που βλέπω μπορώ να καταλάβω τι πλούτο εικόνων έχεις αποκτήσει!! Λίγο από το συναίσθημα περνάει και σε μας μέσα από τις εικόνες. Οι ήχοι, οι μυρωδιές όμως και τα αρώματα θα παραμείνουν άγνωστα :sad: !
Θα περιμένουμε τα υπόλοιπα 4/5...ίσως και κάποιο άλμπουμ, λεύκωμα, οδηγό, βιβλίο :roll:
Ευχαριστούμε Δημητράδες για το ταξίδι!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+6 0 # Μαυρίκιος Πολίτης 10-11-2013 11:54
Το έστειλα στο kindle, να το ξαναδιαβάζω κάθε βράδυ, εάν είμαι τυχερός ίσως περάσουν από τα όνειρα μου...
Να είσαι καλά Δημήτρη και keep walking!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+14 0 # mpakas 08-11-2013 13:21
Δημήτρη εδώ και καιρό περιμέναμε περιγραφές και εικόνες από τα ταξίδια σου.Η αναμονή άξιζε τον κόπο. Να είσαι καλά και να μπορείς να ταξιδεύεις στα πέρατα του κόσμου!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+14 0 # Καιάφας Στυλιανός 08-11-2013 11:18
Εξαιρετικό,θυμά μαι είχαμε κάνει μια προπόνηση Δημήτρη η οποία δεν κατάλαβα πως πέρασε με την περιγραφή σου,ήταν όταν είχες γυρίσει απο το Περού,να είσαι πάντα καλά να ταξιδεύεις και να μας μεταφέρεις τις εμπειρίες σου.

Συγχαρητήρια Δημήτρη Τρουπή,θα περιμένουμε τη συνέχεια.
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

  • GORE-TEX® SHAKEDRY™: Η Επανάσταση στις αδιάβροχες ...

    Τάκης Τσογκαράκης, 24/01/2018 09:05
    Θα εννοείς την Outdry Extreme. Επί της αρχής κατασκευής της μεμβράνης δεν έχεις άδικο. Υπάρχει όμως το μεγάλο αλλά! Αφενός η Outdry η οποία κυκλοφορεί χρόνια δεν έχει χρησιμοποιηθεί σε jacket, θα την βρεις σε γάντια, σακίδια και παπούτσια. Η Columbi ...

    Ολόκληρο...

     
  • La Sportiva, η συλλογή παπουτσιών του 2017

    Τάκης Τσογκαράκης, 23/01/2018 10:05
    Ανάμεσα στα δύο θα διάλεγα για τον ΟΜ το Akasha, είναι πιο "ευέλικτο" και χαμηλό και στο μόνο που υστερεί σε σχέση με το Akyra είναι στο κράτημα σε πλάγιες κλίσεις. Για δες πάντως και τα Bushido ... ;)
     
  • La Sportiva Akasha, Αιθέρια αίσθηση για πολλά χιλ ...

    λιγνος δημητρης, 23/01/2018 10:00
    καλησπερα!θα ηθελα τη βοηθεια σας.ειμαι 87 κιλα και 1,83.συνηθιζω να πηγαινω γρηγορες πεζοποριες σε βουνο και θελω να αρχισω να τρεχω.ψαχνω ενα παπουτσι με καλη αποσβεση γιατι οτι εχω ειναι σκληρα και με χτυπανε στη μεση και γονατα.εχει μεγαλη γκαμα ...

    Ολόκληρο...

     
  • Φακός κεφαλής Nitecore NU30: Αξιόπιστη και προσιτ ...

    Τάκης Τσογκαράκης, 15/01/2018 08:59
    Καλημέρα! Τον φακό τον έχω φορέσει στο Ultra Trail Pelion και τον χρησιμοποιώ σχεδόν καθημερινά αφού προπονούμαι νωρίς το πρωί, χωρίς να έχω το παραμικρό πρόβλημα ;)
     
  • Αυξημένη επικινδυνότητα χιονοστιβάδας - Εκπαιδευτ ...

    Μάνος Κυριακάκης, 12/01/2018 15:57
    καλα ολα αυτα ρε παιδια αλλα θα πρεπει να ειναι και εστω και λιγο προσιτα ! 300 ευρω το διήμερο χωρις να περιλαμβανει : Κόστος διαμονής και διατροφής Κόστος μετακίνησης Ενοικίαση εξοπλισμού Κάρτα λίφτ όπου και αν χρειαστεί ... τα σχολια δικα σας ...

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

    • SALOMON AGILE 500 BELT SET ΜΑΥΡΟ 20€ (1 Δημοσιεύσεις)
    • AGILE 500 BELT SET ΜΑΥΡΟ χρησιμοποιημένο χωρίς το φλασκί 20€ https://www.salomon.com/int/product/agile-500-belt-set.html Παπαδόπουλος Γίαννης 6987159930 jpapadop7@gmail.com
    • jpapadop
    • 24/01/2018 09:01
    • Garmin 920XT + HRM (1 Δημοσιεύσεις)
    • Σαν καινούργιο, αγορά 03/17. Με την ζώνη, φορτιστή και δώρο το bikemount. Το ρόλοι και τη ζώνη τα καθάρισα μετά κάθε προπόνηση με γλυκό νερό + η ζώνη κάθε μηνά στο πλυντήριο. 250 € 6972621720 (
    • loudo
    • 20/01/2018 14:09
    • La Sportiva Akyra σαν καινούργια (1 Δημοσιεύσεις)
    • Φορεμένο μόνο σε δυο προπονήσεις άριστη κατάσταση όπως θα δείτε και από τις φώτο. Νουμερο 45 uk 10,5 Τιμή 70 ευρώ Πλ giatrosg@gmail.com 6973032626 Γιώργος φώτο εδώ https://ibb.co K4Pob http
    • giatrosg@gmail.com
    • 20/01/2018 12:28
    • Χειμερινή Ανάβαση στον Τυμφρηστό (Βελούχι) (1 Δημοσιεύσεις)
    • Ο Τυμφρηστός ή Βελούχι είναι βουνό της Στερεάς Ελλάδας. Έχει υψόμετρο 2.315 μέτρα και καταλαμβάνει μεγάλο τμήμα των νομών Ευρυτανίας και Φθιώτιδας. Περικλείεται στα βόρεια από τα Άγραφα, και στα
    • JohnLux
    • 18/01/2018 10:51

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Με τον Vibram® Hong Kong 100 ξεκινά το Ultra-…

Με τον Vibram® Hong Kong 100 ξεκινά το Ultra-Trail® World Tour!

Ήρθε η ώρα της έναρξης της σπουδαιότερης διεθνούς σειράς αγώνων ultra trail στον κόσμο, του Ultra Trail World Tour 2018! Που αλλού θα μπορούσε να γίνει αυτό από το μέρος ...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration