Όλοι Τρέχουν! Προτεινόμενο

Περισσότεροι αγώνες, νέα μονοπάτια στα βουνά, καινούριες προκλήσεις και μία δρομική κοινότητα που ολοένα και μεγαλώνει! Λίγο πολύ όλα αυτά είναι γνωστά και μονάχα όποιος έχει τα μάτια του κλειστά δεν μπορεί να δει τι ακριβώς συμβαίνει. Όμως δεν θα σχολιάσω αυτού του είδους τη φαινομενική ανάπτυξη αλλά κάτι διαφορετικό.

Έχετε σκεφτεί τι κάνατε πριν αρχίσετε το τρέξιμο; Πριν πάρετε και ‘σεις τα βουνά διανύοντας πλέον εκατοντάδες χιλιόμετρα κάθε χρόνο; Αρκετοί δεν έκαναν εντελώς τίποτα, δεν είχαν ιδιαίτερη σχέση με τον αθλητισμό ή τον πρωταθλητισμό μέχρι που κάτι συνέβη στη ζωές τους και ξεκίνησαν να τρέχουν, δίχως να τους ενδιαφέρει αν ποτέ θα “τερματίσουν” παρά μόνο οι αναμνήσεις που θα συλλέξουν σ’ αυτό το ταξίδι! Άλλοι πάλι ασχολούνταν με κάποιο άθλημα, ξεκινώντας από μικρή ηλικία, είτε σε πανελλήνιο ή σε διεθνές επίπεδο, υιοθετώντας τον αθλητισμό / πρωταθλητισμό ως τρόπο ζωής. Για τους τελευταίους το ορεινό τρέξιμο δεν είναι παρά η συνέχιση αυτού του τρόπου ζωής πρωταρχικά και έπειτα το ερώτημα αν μπορούν να τα καταφέρουν εξίσου καλά σε κάτι που μοιάζει τόσο απλό. Ποια είναι, λοιπόν, τα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία, των μεν και των δε, καθώς γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι της διαρκώς αυξανόμενης δρομικής κοινότητας;

 

  

Πολλοί θα σκεφτείτε πως όσοι είχαν “προϋπηρεσία” στον αθλητισμό σίγουρα έχουν σημαντικό προβάδισμα έναντι αυτών που δεν αθλούνταν καθόλου στο παρελθόν. Ωστόσο, κατόπιν προσωπικής διαπίστωσης κατάλαβα ότι δεν υπάρχει κάποιος κανόνας και πως αρκετές φορές η παραπάνω πρόταση απλώς δεν ισχύει! Παρόλα αυτά ας εξετάσουμε μερικές περιπτώσεις ώστε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως όχι μόνο όλοι τρέχουν αλλά πολλές φορές τρέχουν και γρήγορα! Παρακάτω θα σας μεταφέρω τους δικούς μου συλλογισμούς και τις προσωπικές μου απόψεις μέσα από τις οποίες κατέληξα στο προηγούμενο συμπέρασμα.

 

Θα ξεκινήσω από τη μεγαλύτερη μερίδα δρομέων, αυτή, όσων δεν είχαν προηγουμένως επαφή με κάποιο άθλημα και ακούγοντας για μαραθώνιους έβγαζαν μπιμπίκια! Για όλους αυτούς υπήρξε κάποια στιγμή που για τον έναν ή τον άλλο λόγο ξεκίνησαν το τρέξιμο. Μπορεί να ήταν κάποιος σοβαρός λόγος υγείας ή απλά η επιθυμία να αδυνατίσουν ή και τα δύο μαζί. Επίσης υπάρχει περίπτωση να ήταν η συναναστροφή με νέους ανθρώπους που γνώρισαν οι οποίοι ήδη είχαν εντάξει το ορεινό τρέξιμο στις ζωές τους. Είναι φανερό, λοιπόν, πως υπάρχουν χιλιάδες λόγοι και αιτίες γι’ αυτούς τους δρομείς και όσο κι αν φαντάζει τεράστιο να ξεκινάει κάποιος από το απόλυτο μηδέν, άλλα τόσα πλεονεκτήματα κρύβει!

 

 

Αρχικά ένας τέτοιος τύπος δρομέα είναι εύπλαστος όπως ένα κομμάτι ζυμάρι! Μπορεί να ξεκινήσει να δουλεύει πάνω σε ένα σωστό πρόγραμμα, δικό του ή κάποιου προπονητή, με μεγαλύτερη ευκολία αφού δεν έχει να προσαρμοστεί και να αλλάξει προπονητικές συνήθειες από κάποιο προηγούμενο άθλημα. Μάλιστα, με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρει να δει άμεσα αποτελέσματα στην πρόοδό του! Επίσης η ραγδαία εξέλιξή του από αγώνα σε αγώνα και από τη μια προπόνηση στην άλλη θα τον τροφοδοτεί διαρκώς με μεγάλα αποθέματα θετικής ψυχολογίας και διάθεσης ενώ η όρεξή του να ανακαλύψει περισσότερα για τη νέα αυτή δραστηριότητα θα κρατάει σώμα και πνεύμα σε εγρήγορση! Βέβαια, ως αντιστάθμισμα σε όλα τα παραπάνω ένας εντελώς “νέος” δρομέας έχει να γυμνάσει μυϊκές ομάδες του σώματός του που παρέμεναν ανενεργές για χρόνια. Έχει επίσης να αλλάξει το καθημερινό χρονοδιάγραμμά του ώστε να βρει χρόνο για το τρέξιμο ενώ ταυτόχρονα, όχι όμως υποχρεωτικά, να αποκτήσει νέες διατροφικές συνήθειες που θα του παρέχουν τα κατάλληλα καύσιμα γι’ αυτήν τη δραστηριότητα. Τέλος, γι’ αυτόν τον δρομέα ίσως να είναι δυσκολότερο να διακρίνει πού ή σε τι είναι καλύτερος ή για να το εκφράσω διαφορετικά ποιο είναι το φυσικό του χάρισμα ως προς την σωματική του διάπλαση.

 

Όσοι, λοιπόν, δεν ανήκουν στην προηγούμενη ομάδα είναι αυτονόητο πως είναι μέρος των δρομέων που στο παρελθόν εξασκούσαν κάποιο άθλημα, άλλοτε ερασιτεχνικά και άλλοτε επαγγελματικά με επιτυχίες ή και χωρίς.Αυτούς θα τους χωρίσουμε σε υποκατηγορίες με βάση το αθλητικό υπόβαθρό τους και θα αναφερθώ σε ορισμένες μονάχα μιας που μου είναι αδύνατο να γνωρίζω για όλες. Οι πρώτοι, ίσως, που θα ξεκινήσουν το ορεινό τρέξιμο είναι παλιοί αθλητές του στίβου. Γι’ αυτούς το τρέξιμο αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής προπόνησής τους και συνεπώς η μετάβαση στο ορεινό τρέξιμο είναι ευκολότερη. Από τους σπρίντερ των 100 μέτρων μέχρι και τους μαραθωνοδρόμους των 42 χιλιομέτρων υπάρχει μια μεγάλη γκάμα αθλητών στίβου με θετικά και αρνητικά στοιχεία σαν βρεθούν στο βουνό.

 

Τα χρόνια που έκανα πρωταθλητισμό στην Άρση Βαρών, πολλοί μεγάλοι σπρίντερ του ελληνικού στίβου, ορισμένοι μάλιστα ολυμπιονίκες, έρχονταν στο γυμναστήριό μας για να προπονηθούν. Πέρα από την ταχύτητα προσπαθούσαν να αποκτήσουν παράλληλα δύναμη και έκρηξη και γι’ αυτό τους βλέπαμε συχνά να εκτελούν ασκήσεις της Άρσης Βαρών. 

 

 

Παρόλα αυτά ένας σπρίντερ μπορεί να τα βρει σκούρα στο βουνό διότι η δύναμη και η έκρηξη που έχει αποκτήσει στο παρελθόν θα τον βοηθήσουν να ανεβεί μια ανηφόρα πιο εύκολα ή να τρέξει πολύ γρήγορα ένα κομμάτι του αγώνα όμως όλα αυτά θα του είναι άχρηστα αν δεν έχει διάρκεια. Για τον παραπάνω λόγο οι αθλητές αυτοί θα πρέπει να εξασκήσουν αυτήν την ικανότητά τους, να είναι δυνατοί και γρήγοροι, για πολύ περισσότερα χιλιόμετρα. Δουλεύοντας πάνω σ’ αυτό, λοιπόν, θα χρειαστεί να αλλάξουν τις προπονήσεις τους κάτι που θα οδηγήσει και σε σταδιακή αλλαγή του σώματός τους, μιας που δεν θα χρειάζεται πλέον να είναι τόσο μυώδεις! Αντίθετα, αθλητές που προέρχονται από αγωνίσματα αντοχής θα πρέπει να δουλέψουν πάνω στη δύναμη και την έκρηξη ώστε να παραμείνουν ανταγωνιστικοί και στο βουνό.

 

Δεν είναι λίγες οι φορές που είδα δρομείς μαραθωνίων στην άσφαλτο να δυσκολεύονται πάρα πολύ στις συνεχόμενες εναλλαγές ενός ορεινού αγώνα και στο απαιτητικό τερέν! Το κυριότερο λάθος τους ήταν πως θεώρησαν ότι μπορούσαν να κινηθούν με τον ίδιο ρυθμό και στο βουνό. Αντίστοιχα ισχύει και το ανάποδο, ένας καλός αθλητής βουνού να δυσκολεύεται να διατηρήσει ένα γρήγορο ρυθμό σε έναν ασφάλτινο αγώνα. Αυτό όμως δεν είναι ο κανόνας και γι’ αυτό αρκετοί από εμάς έχουμε παρατηρήσει δρομείς που είναι εξίσου γρήγοροι σε βουνό και δρόμο! Φυσικά, υπάρχουν και αθλητές του στίβου, όπως δισκοβόλοι, σφαιροβόλοι, ακοντιστές και άλλοι που δεν έχουν τόσο στενή σχέση με το τρέξιμο.Αυτοί είναι αθλητές που δουλεύουν περισσότερο ασκήσεις επάνω στη δύναμη και την έκρηξη και όχι τόσο στην ταχύτητα και την διάρκεια. Οι τελευταίοι θα πρέπει να προπονηθούν αρκετά ώστε να αποκτήσουν ταχύτητα και διάρκεια σε βαθμό μάλιστα που θα μοιάζουν να ξεκινούν και αυτοί από το απόλυτο μηδέν!

 

 

Επίσης υπάρχουν κάποιοι ορεινοί δρομείς που στο παρελθόν ασχολούνταν με το άθλημα της χιονοδρομίας. Γι’ αυτούς το ορεινό τρέξιμο ήταν απλά το είδος της προπόνησής τους κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών όπου δεν υπήρχε αρκετό χιόνι στα βουνά. Οι συγκεκριμένοι αθλητές, λοιπόν, είχαν μόνο πλεονεκτήματα καθώς μεταπήδησαν αποκλειστικά στους ορεινούς αγώνες τρεξίματος, ενώ το κυριότερο θετικό στοιχείο τους είναι πως το προπονητικό τους περιβάλλον αποτελούταν από δασικούς δρόμους και μονοπάτια με συνεχείς εναλλαγές σε υψόμετρο, κατεύθυνση και τερέν. Απ’ όσο γνωρίζω δεν υπάρχει πιο τρανό παράδειγμα ορεινού δρομέα που ήταν στο παρελθόν χιονοδρόμος, με πολλές διακρίσεις στο σκι αντοχής, από τον γνωστό σε όλους Νικο Καλοφύρη! Όλα τα υπόλοιπα λόγια εδώ περισσεύουν!

 

Μια άλλη κατηγορία ορεινών δρομέων είναι αυτή που στο παρελθόν υπήρξαν αθλητές της κωπηλασίας. Και αν σας φαίνεται ότι το νερό και το βουνό δεν έχουν καμία σχέση τότε λυπάμαι αλλά θα απογοητευτείτε με όσα θα διαβάσετε! Έχοντας αρκετούς καλούς φίλους κωπηλάτες διαπίστωσα πως το προπονητικό τους πρόγραμμα περιλαμβάνει ένα πλήθος ασκήσεων που καλύπτουν όλα τα ζητούμενα για έναν ορεινό δρομέα. Δύναμη, έκρηξη, ταχύτητα και διάρκεια! Μπορώ να πω με μεγάλη σιγουριά ότι η φυσική κατάσταση αυτών των αθλητών είναι εξαιρετική και ουσιαστικά μπορούν να μεταπηδήσουν στο ορεινό τρέξιμο χωρίς να χρειαστεί να αλλάξουν πάρα πολλά. Δύο από τους καλύτερους έλληνες ορεινούς δρομείς, Θεοδωρακάκος και Κουρκουρίκης, ήταν στο παρελθόν κωπηλάτες! Γνωρίζω και άλλους κωπηλάτες, πρώην παγκόσμιους πρωταθλητές όπως Αφεντούλης, Παππάς, Λιόλιος, που στην πρώτη τους επαφή με το ορεινό τρέξιμο τα πήγαν περίφημα και αν αποφασίσουν να εντάξουν το συγκεκριμένο άθλημα στην καθημερινότητά τους θα τα πάνε ακόμα καλύτερα! Μάλιστα, οι κωπηλάτες εκτελούν δρομικές ασκήσειςστο καθημερινό προπονητικό τους πρόγραμμα, όπως επαναλαμβανόμενα τέμπο και διαλειμματικές, με ρυθμό που μπορεί άνετα να συγκριθεί με αυτόν των αθλητών του στίβου!

 

 

Μια ακόμη κατηγορία ορεινών δρομέων, που έχω συναντήσει τα τελευταία χρόνια που αγωνίζομαι στα βουνά, είναι αυτή όσων έπαιζαν μπάσκετ και ποδόσφαιρο στο παρελθόν. Παρότι είναι δύο εντελώς διαφορετικά αθλήματα, στο μυαλό μου οι μπασκετμπολίστες και οι ποδοσφαιριστές έχουν αρκετά κοινά ως ορεινοί δρομείς. Και στα δύο αθλήματα πρέπει να είσαι ταχύς, εκρηκτικός, ευκίνητος και να μπορείς να διατηρήσεις όλα τα παραπάνω για αρκετή ώρα αφού ένας αγώνας μπάσκετ ή ποδοσφαίρου διαρκεί πάρα πολύ. Αυτά τα στοιχεία θα βοηθήσουν όλους τους πρώην ποδοσφαιριστές – μπασκετμπολίστες να κινηθούν γρήγορα σε έναν αγώνα βουνού.

 

 

Οι συνεχόμενες απότομες αλλαγές κατεύθυνσης σε ένα απαιτητικό, δύσκολο δασικό μονοπάτι θα μοιάζουν αρκετά με τις αλλαγές κατεύθυνσης των αθλητών στους ποδοσφαιρικούς αγώνες ή τους αγώνες μπάσκετ καθώς μαρκάρουν τους αντιπάλους τους. Ωστόσο ένα μειονέκτημα των αθλητών του μπάσκετ έναντι των αθλητών ποδοσφαίρου είναι ότι το ψηλό τους ανάστημα μπορεί πολλές φορές να τους στερήσει την ταχύτητα σε ένα κατηφορικό κομμάτι! Παρόλα αυτά ένας ψηλός, γρήγορος μπασκετμπολίστας θα καλύψει μια απόσταση με λιγότερα βήματα από έναν, το ίδιο γρήγορο, κοντύτερο ποδοσφαιριστή. Κάτι που μας φανερώνει πως αν ένας μπασκετμπολίστας και ένας ποδοσφαιριστής τρέχουν με τον ίδιο ρυθμό, ο πρώτος θα πάει μακρύτερα λόγω μεγαλύτερου διασκελισμού!

 

 

Μια διαφορετική κατηγορία ορεινών δρομέων, σε σχέση με όλους τους προηγούμενους, είναι οι πρώην ποδηλάτες. Αν και πολλοί από εμάς χρησιμοποιούμε το ποδήλατο στις προπονήσεις μας ή ως μέσο αποκατάστασης έπειτα από έναν πολύωρο αγώνα βουνού δεν ισχύει το ίδιο και για τους ποδηλάτες. Πολύ καλός μου φίλος, και συνάδελφος στη δουλειά, είναι ποδηλάτης με αρκετές διακρίσεις και παράλληλα προπονητής ποδηλασίας. Δεν τον είδα ποτέ να προπονείται τρέχοντας και αυτό φυσικά μου γεννά ερωτηματικά.

 

 

Θα μπορούσαν οι ποδηλάτες να είναι το ίδιο καλοί ορεινοί δρομείς; Θεωρητικά οι πολύωρες προπονήσεις τους δεν διαφέρουν πολύ από τις πολύωρες προπονήσεις ενός δρομέα. Επίσης, όπως εμείς δουλεύουμε πάνω σε διαλειμματικές ασκήσεις, τέμπο και επαναλαμβανόμενες ανηφόρες και κατηφόρες το ίδιο κάνουν και εκείνοι με τη μόνη διαφορά πως είναι καθισμένοι σε μία σέλα. Άρα σε ό, τι αφορά ταχύτητα, έκρηξη, δύναμη και αντοχή οι ποδηλάτες έχουν πολλά κοινά με τους ορεινούς δρομείς! Ωστόσο, υπάρχει η μία και μοναδική διαφορά πως κανένας ποδηλάτης δεν έρχεται σε επαφή με το έδαφος, παρά μόνο στο δυσάρεστο ενδεχόμενο κάποιας πτώσης…

 

Άλλη μια κατηγορία ορεινών δρομέων που θα σας κάνει εντύπωση είναι αυτή όσων ασχολούνταν στο παρελθόν με την πάλη. Ναι, καλά διαβάσατε, οι παλαιστές τρέχουν και μάλιστα αρκετά καλά! Αν και έχω συναντήσει μονάχα έναν ορεινό δρομέα που ήταν στο παρελθόν παλαιστής, θα αναφέρω το όνομά του καθώς υπήρξε 5ος σε παγκόσμιο πρωτάθλημα πάλης, αν θυμάμαι καλά, και έχει τερματίσει επίσης Σπάρταθλο αλλά και δύο φορές τον Rodopi Advendurun. Ο Χρήστος Μασούρας απέκτησε δυνατά πόδια και κορμό από την ενασχόλησή του με την πάλη ενώ έγινε γρήγορος και εκρηκτικός καθώς μόνο με αυτόν τον τρόπο θα κατάφερνε να χρησιμοποιήσει τις όποιες λαβές για να ακινητοποιήσει τους αντιπάλους του. Παρόλα αυτά ξεκινώντας το ορεινό τρέξιμο, ένας παλαιστής πρέπει να δουλέψει αρκετά πάνω στην αντοχή και τη διάρκεια του, παρότι είναι και αυτές ικανότητες που έχει αποκτήσει από την πάλη παλιότερα, τις οποίες όμως εξασκούσε ως τώρα με διαφορετικό τρόπο.

 

 

Τέλος θα αναφέρω και τη δική μου περίπτωση μιας που πιστεύω ότι είμαι ο μόνος αθλητής Άρσης Βαρών που μεταπήδησε στο ορεινό τρέξιμο, καθώς δεν έχω ακούσει για άλλον που να έκανε το ίδιο. Μόνο που υπάρχει μια μικρή διαφορά σε μένα αφού συνεχίζω ακόμη και τώρα να είμαι αθλητής της Άρσης Βαρών. Η αλλαγή από την Άρση Βαρών στο τρέξιμο μπορεί να μοιάζει ακατανόητη για ορισμένους ωστόσο πρέπει να σας πω ότι οι αρσηβαρίστες έχουν αρκετά κοινά με τους σπρίντερ! Και τα δύο αθλήματα είναι ταχύ-δυναμικά γι’ αυτό αν τύχει να δείτε από κοντά τέτοιους αθλητές θα διαπιστώσετε πως μοιάζουν σωματικά αφού αμφότεροι είναι μυώδεις με έντονα γυμνασμένους τετρακέφαλους! Όμως Άρση Βαρών και μαραθώνιοι ή υπερμαραθώνιοι είναι άκρα αντίθετα.

 

 

Χρειάστηκα αρκετά χρόνια για να αποκτήσω σταδιακά την αντοχή που χρειαζόμουν ώστε να τερματίσω έναν αγώνα υπεραπόστασης βουνού. Ωστόσο, ακόμη και τη στιγμή αυτή που γράφω, αντοχή και ταχύτητα είναι προσόντα που τα εξασκώ συνεχώς! Παρόλα αυτά η δύναμη δεν μου έλειψε ποτέ και ήταν πολλές οι ανηφόρες και οι κατηφόρες που έτρεξα δίχως να ταλαιπωρηθώ ιδιαίτερα.Με τον καιρό άλλαξε και η σωματική μου διάπλαση καθώς πολλοί μυς του σώματός μου έγιναν πιο ελαστικοί χάνοντας αρκετό από τον όγκο τους, αφού στο ορεινό τρέξιμο δεν χρειαζόμουν την ίδια “έκρηξη” με το προηγούμενο άθλημά μου.

 

Κάτι άλλο πάνω στο οποίο έπρεπε να δουλέψω αρκετά ήταν το πάτημά μου στο βουνό και η προσαρμογή με το απαιτητικό δασικό τερέν. Αυτό το τελευταίο στοιχείο, φυσικά, είναι κάτι πάνω στο οποίο όλοι οι δρομείς πρέπει να προπονηθούν είτε αυτοί προέρχονται από άλλο άθλημα ή όχι. Το μοναδικό που δεν άλλαξε καθόλου, όλο αυτόν τον καιρό που ασχολούμαι παράλληλα με το ορεινό τρέξιμο, είναι η όρεξή μου και οι διατροφικές μου συνήθειες, κληρονομιά από την Άρση Βαρών. Χρόνια, τώρα, εφαρμόζω τη “Δίαιτα του Αστροναύτη”, δηλαδή τρώω τα πάντα εκτός από τον αστροναύτη! Και μη φανταστείτε πως προσέχω την ποιότητα του φαγητού. Παρότι θα με χαρακτήριζα ως Σαβουροφάγο-Τρεχαλόσαυρο οι μεγάλες θερμιδικές απαιτήσεις καθώς και οι πολύωρες προπονήσεις στο βουνό δεν αφήνουν ίχνος λίπους επάνω μου, καταφέρνοντας έτσι να διατηρώ τη σιλουέτα μου δίχως κόπο! Ωστόσο η μη ισορροπημένη διατροφή συχνά μου δημιουργεί προβλήματα κατά την ενασχόλησή μου με το ορεινό τρέξιμο και αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να μελετήσω αρκετά και να εφαρμόσω σωστά!

 

Ποιος, λοιπόν, θα φανταζόταν ότι παλαιστές, ποδηλάτες, μπασκετμπολίστες και άλλοι τόσοι θα μπορούσαν να ασχοληθούν με το ίδιο άθλημα, όλοι τους, επιδεικνύοντας τόσες ικανότητες και εισπράττοντας την ευχαρίστηση που μόνο το ορεινό τρέξιμο προσφέρει;

Λεζπουρίδης Θεοχάρης.

Σχόλια   

 
+1 0 # Αλέξανδρος Κωνσταντινίδης 10-09-2015 19:13
Νομίζω το πλεονέκτημα των αναρριχιτών βουνού είναι η εξοικείωση με το τερέν το οποίο όσο πιο ανώμαλο-κακοτρά χαλο είναι τόσο καλύτερα, καθώς και της άνεσης στην πολύωρη ορεινή εκθεσή τους. Αναγκαστικά είναι και κάπως δυνατοί και ευλύγιστοι, Το μεγαλύτερο μειονέκτημα τους είναι ότι δεν προσαρμόζονται σε προπονητικά προγράμμα και καλέντάρια αφού έχουν το νου τους στις μπύρες και στην αναζήτηση συνθηκών... :lol:

Συγχαρητήρια για άρθρο
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+1 0 # ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ 08-09-2015 09:42
Επίσης, Χάρη, σκέφτομαι ότι παίζει ρόλο και το σωματικό βάρος του αθλητή που θα σκεφτεί το ορεινό τρέξιμο, προερχόμενος από άλλο άθλημα. Δηλ. δεν πιστεύω να είναι το ίδιο εύκολο να τρέξει κάποιος αρσιβαρίστας ή παλαιστής 60-70 κιλών με κάποιον αρσιβαρίστα ή παλαιστή 90-100 κιλών...
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
0 0 # Λεζπουρίδης Θεοχάρης 08-09-2015 10:02
Παραθέτοντας skiritis73:
Επίσης, Χάρη, σκέφτομαι ότι παίζει ρόλο και το σωματικό βάρος του αθλητή που θα σκεφτεί το ορεινό τρέξιμο, προερχόμενος από άλλο άθλημα. Δηλ. δεν πιστεύω να είναι το ίδιο εύκολο να τρέξει κάποιος αρσιβαρίστας ή παλαιστής 60-70 κιλών με κάποιον αρσιβαρίστα ή παλαιστή 90-100 κιλών...


Είναι αρκετά δύσκολο μάλιστα, όχι μόνο για αρσηβαρίστες και παλαιστές αλλά για τον καθένα που έχει περιττά κιλά και αυτό είναι αυτονόητο. Ωστόσο τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο και με προσπάθεια όλα γίνονται.
Όταν ξεκίνησα να τρέχω ζύγιζα 83 κιλά, νούμερο απαγορευτικό για άτομο με ύψος 1.67. Ούτε εγώ δεν με φαντάζομαι πλέον 83 κιλά!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+4 0 # ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ 07-09-2015 10:37
ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ,ΑΛΛΑ ΤΑΠΕΙΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΜΗ ΚΑΝΑΤΕ ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΛΑΘΟΣ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΤΟΥΣ [[ [[ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ -- ΤΟΥΣ ΠΡΟΤΟΠΩΡΟΥΣ ]]]] . ΤΟΥ ΟΡΕΙΝΟΥ - ΒΟΥΝΙΣΙΟΥ ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ , ---ΤΟΥΣ ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ --- ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΟΡΕΙΒΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ,ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ , ΑΠΛΟΙ ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ - ΠΕΖΟΠΟΡΟΙ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ -- ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΕΣ Κ. Λ Π -- ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ .
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+1 -1 # Λεζπουρίδης Θεοχάρης 07-09-2015 13:29
Παραθέτοντας ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ:
ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ,ΑΛΛΑ ΤΑΠΕΙΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΜΗ ΚΑΝΑΤΕ ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΛΑΘΟΣ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΤΟΥΣ [[ [[ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ -- ΤΟΥΣ ΠΡΟΤΟΠΩΡΟΥΣ ]]]] . ΤΟΥ ΟΡΕΙΝΟΥ - ΒΟΥΝΙΣΙΟΥ ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ , ---ΤΟΥΣ ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ --- ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΟΡΕΙΒΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ,ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ , ΑΠΛΟΙ ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ - ΠΕΖΟΠΟΡΟΙ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ -- ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΕΣ Κ. Λ Π -- ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ .

Παραθέτοντας ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ:
ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ,ΑΛΛΑ ΤΑΠΕΙΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΜΗ ΚΑΝΑΤΕ ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΛΑΘΟΣ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΤΟΥΣ [[ [[ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ -- ΤΟΥΣ ΠΡΟΤΟΠΩΡΟΥΣ ]]]] . ΤΟΥ ΟΡΕΙΝΟΥ - ΒΟΥΝΙΣΙΟΥ ΤΡΕΞΙΜΑΤΟΣ , ---ΤΟΥΣ ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ --- ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΟΡΕΙΒΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ,ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ , ΑΠΛΟΙ ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ - ΠΕΖΟΠΟΡΟΙ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ -- ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΕΣ Κ. Λ Π -- ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ .


Αρχικά ζητώ συγνώμη για όσους ξέχασα ή δεν ανέφερα όμως το γράφω και στο άρθρο πως δεν θα μπορούσα να μιλήσω για όλους. Με βάση την πλευρά που ανέπτυξα το θέμα στο μυαλό μου ο σκοπός μου δεν ήταν να συμπεριλάβω κάποιους και όχι κάποιους άλλους αλλά να αναφερθώ σε ορισμένα θετικά και αρνητικά στοιχεία των ορεινών δρομέων, όταν αυτοί προέρχονται από κάποιο άλλο άθλημα ή όχι, δίνοντας μερικά παραδείγματα.

Το γεγονός ότι χρησιμοποίησα κάποια πρόσωπα, ονομαστικά, είναι επειδή έχω γνωρίσει τους συγκεκριμένους αθλητές από κοντά, άλλους περισσότερο και άλλους λιγότερο, και με αυτόν τον τρόπο τα παραδείγματά μου θα ήταν περισσότερο κατανοητά.

Δεν χωράει αμφιβολία πως αυτό που κάνουμε, το ορεινό τρέξιμο δηλαδή, είναι ένα μείγμα ορειβασίας-πεζο πορίας-αναρρίχη σης και συνεπώς υπάρχει μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που προέρχονται από αυτούς τους χώρους, άλλοτε ασχολούμενοι ερασιτεχνικά και άλλοτε επαγγελματικά σε επίπεδο πρωταθλητισμού. Είναι αυτονόητο, λοιπόν, ότι και εκεί υπήρξαν και υπάρχουν ακόμη μεγάλες μορφές αθλητών που αυτή τη στιγμή ασχολούνται με το ορεινό τρέξιμο, απλά δεν έχει τύχει να γνωρίσω κάποιον ώστε να μπορώ να γράψω κάποια πράγματα με σιγουριά!

Ελπίζω να μην παρερμηνεύτηκαν τα όσα έγραψα στο άρθρο αλλά και στα σχόλια καθώς δεν έχω σκοπό να θίξω κανέναν.

Ευχαριστώ φίλε μου για το χρόνο που διέθεσες να διαβάσεις όσα έγραψα και να σχολιάσεις καθώς και για τα καλά σου λόγια.

Υ.Γ: Τον Πελέ και τον Kilian δεν τους έχω γνωρίσει από κοντά αν και θα ήθελα πολύ.
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+1 0 # ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ 07-09-2015 09:15
Mπράβο Χάρη! Πολύ ενδιαφέρον άρθρο. Με τους αθλητές της κολύμβησης τι γίνεται; Έχεις κάποια άποψη;
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+1 0 # Λεζπουρίδης Θεοχάρης 07-09-2015 10:22
Παραθέτοντας skiritis73:
Mπράβο Χάρη! Πολύ ενδιαφέρον άρθρο. Με τους αθλητές της κολύμβησης τι γίνεται; Έχεις κάποια άποψη;

Ένας καλός μου φίλος, παγκόσμιος πρωταθλητής στο παρελθόν στην κολύμβηση, όταν του προτείνω να πάμε για τρέξιμο με κοιτάζει παράξενα! Δεν μου έτυχε να γνωρίσω κάποιον άλλον ώστε να μπορώ να μιλήσω πιο σίγουρα.

Ωστόσο η κολύμβηση, με όλα τα αγωνίσματα της, γυμνάζει και προπονεί ολόκληρο το σώμα! Οι κολυμβητές σίγουρα εκτελούν δυναμικές ασκήσεις τόσο για τα χέρια όσο και για τα πόδια αναλόγως με το αγώνισμά τους. Επίσης πρέπει να εξασκούν διαρκώς την αντοχή και την έκρηξή τους σε σχέση με την απόσταση που κολυμπούν. Άλλωστε όπως στον κανονικό στίβο έτσι και στον υγρό στίβο υπάρχουν κολυμβητές σε μικρές αποστάσεις, 50 μέτρα π.χ, άρα χρειάζονται δύναμη και έκρηξη, και σε μεγαλύτερες αποστάσεις όπου τους είναι περισσότερο απαραίτητη η αντοχή.

Φυσικά, υπάρχουν και αγωνίσματα κολύμβησης όπως οι καταδύσεις, το πόλο και η συγχρονισμένη κολύμβηση που απαιτούν διαφορετικές δεξιότητες και τα οποία πρέπει να εξετάσει κανείς ξεχωριστά. Όμως όπως έγραψα παραπάνω δεν έτυχε να γνωρίσω από κοντά τέτοιον αθλητή.

Θεωρητικά, λοιπόν, για τους κολυμβητές υπάρχει ένα αρκετά καλό αθλητικό υπόβαθρο ώστε να μεταπηδήσουν στους ορεινούς υπερμαραθώνιους , μιλώντας πάντα με βάση τα όσα πιστεύω εγώ.
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

    • Πάρνηθα 2007-2017: Οδοιπορικό του WWF (1 Δημοσιεύσεις)
    • Ντοκιμαντέρ WWF «Πάρνηθα:10 χρόνια μετά» Με αφορμή τη συμπλήρωση 10 χρόνων από τη μεγάλη πυρκαγιά στην Πάρνηθα που συγκλόνισε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, το WWF δημιούργησε ένα μικρής διάρκειας
    • stibens1967
    • 26/06/2017 23:46
    • Πωλούνται καινούρια SALOMON XA LITE EU44 (1 Δημοσιεύσεις)
    • Πωλούνται τα συγκεκριμένα βουνίσια salomon αφόρετα, 44EU νούμερο, χρώματος μπλε/μαύρο, τιμή 85€ με δικά μου τα μεταφορικά. Όποιoς ενδιαφέρεται μπορεί να βρει στο dimitriskal@icloud.com για να στείλω
    • dimirunner
    • 26/06/2017 17:39
    • trail running εξοπλισμός (1 Δημοσιεύσεις)
    • 1. Tecnica inferno x lite 2.0 - size 42 (με λίγα χλμ) - 60ευρώ 2. Marmot spire gore tex jacket - size small (άριστη κατάσταση) - 90ευρώ konstant.ef@gmail.com 6973530967 Kostas
    • konstantinos.ef
    • 25/06/2017 15:45

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η μαγεία του Αndros Trail Race επιστρέφει!

Η μαγεία του Αndros Trail Race επιστρέφει!

Το Andros Trail Race είναι ένα ταξίδι στην ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας μέσα από έναν αγώνα ορεινού τρεξίματος. Αποτελεί μια πρόκληση για τις Κυκλ...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration