Αρχική>Αγώνες>EXTREME>SCOTT Els2900 Alpine Run, τρέχοντας ή ορειβατώντας;


SCOTT Els2900 Alpine Run, τρέχοντας ή ορειβατώντας;

© SCOTT / Jordi Zaragoza © SCOTT / Jordi Zaragoza

Ή μήπως δεν έχει σημασία πιά; Είχαμε γράψει τις προάλλες για την ολοένα και μεγαλύτερη σύγκλιση των δύο «κόσμων» των δραστηριοτήτων βουνού, της ορειβασίας και του ορεινού τρεξίματος που αποτυπώθηκε στην συμφωνία συνεργασίας της Διεθνούς Ομοσμπονδίας Skyrunning (ISF) της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ορειβασίας & Αναρρίχησης (UIAA). Η σύγκλιση όμως που συντελείται ολοένα και περισσότερο με τον καιρό, δεν θα μπορούσε ίσως να αποτυπωθεί καλύτερα μετά την παρθενική διεξαγωγή του SCOTT Els2900 Alpine Run. Τα μεσάνυχτα της 31ης Οκτώβρη, 37 αθλητές ξεκίνησαν από το καταφύγιο Refugi Estanys de la Pera με μοναδικό στόχο να συνδέσουν και τις 7 κορφές της Ανδόρρας που βρίσκονται πάνω από τα 2.900μ (εξ’ ου και το όνομα του αγώνα) σε λιγότερο από 24 ώρες

Σε αντίθεση με άλλους αγώνες υπεραπόστασης βουνού όπου η λίστα του υποχρεωτικού εξοπλισμού είναι δισέλιδη, οι συμμετέχοντες είχαν υποχρέωση βάσει των κανονισμών του αγώνα να μεταφέρουν μαζί τους μόνο ένα κινητό τηλέφωνο, ένα μποντριέ (πιστοποιημένο από την UIAA), δύο ιμάντες 60εκ, τουλάχιστον δύο καραμπίνερ και ορειβατικό κράνος (μόνο για ένα μικρό κομμάτι της διαδρομής). Τα υπόλοιπα ήταν στην διακριτική ευχέρεια των συμμετεχόντων, αφήνοντας την προσωπική εμπειρία του καθενός να υπαγορεύσει τι πρέπει να μεταφέρει έτσι ώστε να κινείται όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και ελαφριά χωρίς ωστόσο να θέτει τη ζωή του σε κίνδυνο. Ναι, καλά καταλάβατε. Αυτός ο αγώνας δεν ήταν για τον καθένα…

 

Via Ferrata μέσα στην νύχτα... είπατε κάτι?Via Ferrata μέσα στην νύχτα... είπατε κάτι?

 

Η διαδρομή του αγώνα που αγγίζει τα 70 χιλιόμετρα συνδέει τις επτά 2900άρες κορυφές της Ανδόρρας με όσο πιο ντιρέκτ τρόπο είναι δυνατόν. Οι αθλητές έπρεπε σε 24 ώρες να διασχίσουν βραχώδη διάσελα, εκτεθειμένες κόψεις, λούκια αλλά και ένα τμήμα via ferrata το οποίο μάλιστα όλοι ήταν αναγκασμένοι να διασχίσουν νύχτα, με την θετική υψομετρική να φτάνει ούτε λίγο ούτε πολύ τα 6.800μ, κινούμενοι σε καθεστώς ημι-αυτονομίας, αφού μόλις 4 ήταν οι σταθμοί τροφοδοσίας!

 

Όπως καταλαβαίνουμε, ακόμα και στον πιο «απλό» αγώνα βουνού, ο βαθμός ρίσκου και κινδύνου δεν είναι ποτέ μηδενικός και αυξάνεται κατακόρυφα ανάλογα με το μέσο υψόμετρο, το τερέν, την απόσταση, την χρονική διάρκεια, τις καιρικές συνθήκες και μία σειρά από άλλες παραμέτρους. Πόσο μάλλον όταν αναφερόμαστε σε μια αγωνιστική διαδικασία σαν αυτήν! Μία από αυτές είναι βέβαια και ο ίδιος ο αθλητής. Έτσι λοιπόν οι διοργανωτές ήταν πάρα πολύ προσεκτικοί στην προ-επιλογή των συμμετεχόντων σε μία τέτοια προσπάθεια. Εξετάστηκαν οι αιτήσεις μία προς μία λαμβάνοντας υπόψη την πρότερη εμπειρία των αιτούντων σε αντίστοιχα τερέν, ενώ δεν ήταν λίγοι οι «ελίτ» δρομείς οι οποίοι δεν πήραν «εισιτήριο» συμμετοχής αφού δεν είχαν την απαραίτητη εμπειρία κίνησης σε τέτοια τερέν. Το όριο συμμετοχών κρατήθηκε για ευνόητους λόγους χαμηλά, αφού μόλις 50 θέσεις ήταν διαθέσιμες σε όποιον ήθελε να δοκιμάσει.

 

Σταθερά σχοινιά στα δύσκολα περάσματα είχαν εγκαταστήσει οι διοργανωτέςΣταθερά σχοινιά στα δύσκολα περάσματα είχαν εγκαταστήσει οι διοργανωτές

 

Έτσι λοιπόν μόλις 37 ήταν οι δρομείς / ορειβάτες / αναρριχητές που ξεκίνησαν τα μεσάνυχτα της 31ης Οκτώβρη για να τερματίσουν μετά από 24 ώρες οι 22 από αυτούς. Για την ιστορία, νικητής τερμάτισε ο Jokin Lizega από την Ισπανία σε 14:48, 2ος ο Nicolas Darmaillacq από την Γαλλία σε 15:37 ενώ 3ος ένας πιο «γνωστός» μας, ο Βρετανός Andy Symonds σε 16:11. Από τις δύο γυναίκες που συμμετείχαν στον αγώνα, τερμάτισε μόνο η Sonia Rodriguez από την Ισπανία σε 21:51 ενώ στην λίστα συμμετοχών διαβάσαμε και τα ονόματα των Oscar Perez, Zigor Iturrieta μεταξύ άλλων.

 

Andy SymondsAndy Symonds

 

Σίγουρα τολμηρή κίνηση από τους Matt Lefort και Carles Rossell, διοργανωτές του ELS 2900 Alpine Run, οι οποίοι εμπνεύστηκαν από το FKT που πραγματοποίησαν φέτος τον Αύγουστο στην διαδρομή που τελικά έκαναν αγώνα. Κίνηση που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους λάτρεις της ελεύθερης κίνησης σε δύσκολα ορεινά τερέν όπως φαίνεται και στην αναφορά του Andy Symonds στον αγώνα ο οποίος τον χαρακτηρίστηκε σαν «κανονικό αγώνα βουνού» και ο οποίος στο race report του ήταν αρκετά επικριτικός ως προς το τι τελικά είναι mountain running, sky running κλπ, έννοιες που «έχουν χάσει το νόημά τους, αφού τις έχουμε φέρει στο επίπεδο στο οποίο πρέπει να συμμετέχει μεγάλη μάζα κόσμου».

 

Σκίτσο του Andy Symonds που δεν θα μπορούσε να περιγράψει καλύτερα τον αγώνα!Σκίτσο του Andy Symonds που δεν θα μπορούσε να περιγράψει καλύτερα τον αγώνα!

 

Βλέπουμε λοιπόν προς τα πού οδεύει η κατάσταση μετά και τις εξαγγελίες των δύο ομοσπονδιών που συνενώνονται. Κατάσταση που εγείρει αρκετά ερωτήματα για το μέλλον αφού φαίνεται ότι υπάρχει μεγάλο ρεύμα που έχει «μπουχτίσει» με αυτό που είχε αρχίσει σαν κάτι αγνό, ήπιο και περιπετειώδες και έχει μετατραπεί σε χορό μεγάλων χορηγών, παρέλαση «ελίτ» αθλητών και τεράστιας μιντιακής προβολής:

 

  • Πόσο “Sky” και πόσο “Alpine” μπορεί να αντέξει ο μέσος αθλητής; Μήπως θα πρέπει να αλλάξει η αντίληψή μας για το κατά ποιος είναι ο «μέσος» αθλητής που μπορεί να λαμβάνει μέρος σε αγώνες βουνού;
  • Μήπως με την διεξαγωγή αγωνιστικών διαδικασιών όπως είναι το ELS 2900 Alpine Run, ωθούμε την κατάσταση στα άκρα δημιουργώντας ρίσκα;
  • Που τελειώνει το “Mountain”, αρχίζει το “Sky” και παίρνει την σκυτάλη το “Alpine”; Είμαστε έτοιμοι για αυτό; 
  • Πως θα καταφέρουν οι διοργανωτές να περιορίσουν την μεγάλη ζήτηση που θα έρθει σε λίγα χρόνια για τέτοιους αγώνες;


Με το δίκιο σας θα αναρωτηθείτε «μα καλά, υπάρχει περίπτωση να μεγαλώσει η ζήτηση για έναν αγώνα σαν τον ELS 2900;». Μεταφερθείτε 10 χρόνια πίσω και βάλτε στην ερώτησή σας «έναν αγώνα 100 μιλίων στο βουνό με 10.000μ υψομετρική διαφορά»

 

Που τοποθετείται η κατάσταση στην Ελλάδα μέσα σε όλα αυτά; Όπως πάντα παρακολουθούμε με το κιάλι τις εξελίξεις οι οποίες φαίνεται ότι τρέχουν με τρελό ρυθμό αν και είναι αλήθεια ότι η ψαλίδα με αυτές δεν είναι τόσο μεγάλη όπως ήταν μερικά χρόνια πριν. Όσο υπάρχουν σκέψεις / όνειρα / σχέδια μερικών «ρομαντικών» που δεν επαναπαύονται σε αυτό που έχουν καταφέρει αλλά συνεχίζουν με το ίδιο πάθος να αναζητούν κάτι καινούριο και πρωτοπόρο –για τα ελληνικά δεδομένα έστω- τότε είμαστε σίγουροι ότι συνεχίζουμε να είμαστε σε καλό δρόμο …

 

Φωτό ©: SCOTT / Jordi Zaragoza

Τάκης Τσογκαράκης

Η αγάπη του για το βουνό ξεκινάει πολλά χρόνια πίσω με τις πρώτες αναβάσεις στην αγαπημένη του Πάρνηθα και μετέπειτα με την σχολή Ορειβασίας του ΕΟΣ Αχαρνών. Το 2007 έτρεξε τον πρώτο του αγώνα ορεινού τρεξίματος και από τότε ονειρεύεται "όλο και ψηλότερα, όλο και μακρύτερα". Ελπίζει να το κάνει για πολλά χρόνια ακόμα...

Website: www.advendure.com

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

  • ΚΑΛΕΝΤΑΡΙ
  • ΠΡΟΣΦΑΤΑ
  • ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ
  • ΔΕΛΤΙΑ
next
prev

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Παρέλαση κορυφαίων στον Transgrancanaria 2017…

Παρέλαση κορυφαίων στον Transgrancanaria 2017!

Ο Transgrancanaria διεξάγεται από το 2003 και από την πρώτη διοργάνωση με τις 65 συμμετοχές, έχουν περάσει πραγματικά έτη φωτός. Ο αγώνας έχει χιλιάδες συμμετοχές και στι...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration