Αρχική>Θέματα>ΟΡΕΙΒΑΣΙΑ>Κάθετος κόσμος...


Κάθετος κόσμος... Προτεινόμενο

Το ξυπνητήρι ανακούφισε τον άστατο λιγοστό ύπνο, άλλωστε δεν ήταν στόχος αυτής της εξόρμησης η ανάπαυση. Aπο την στενή είσοδο της χιονοσπηλιάς, κοίταξα τον ξάστερο νυχτερινό ουρανό και πιο δίπλα τους σχοινοσυντρόφους που είχαν αρχίσει να μαζεύουν τους υπνόσακους.Μία σιγή και ηρεμία απλώνονταν στήν λιγοστή νύχτα  απο την κοιλάδα έως τον μαύρο όγκο της κορυφής.Το χιόνι σκληρό και οι συνθήκες ιδανικές για την ανάβαση.

 

 

Όταν η αναζήτηση της πραγματικής περιπέτειας είναι μονόδρομος, το ένστικτο της επιβίωσης κυριαρχεί. Οι χειρισμοί είναι συγκεκριμένοι, η συγκέντρωση και οι κανόνες στο παιχνίδι αυστηροί. Η βαρύτητα είναι η φυσική δύναμη που βιώνουμε από τα πρώτα βήματα, βρέφη ακόμη στην κούνια. Η αναρρίχηση είναι η τέχνη και το εισιτήριο στον μαγικό κατακόρυφο   κόσμο. Χειροκροτήματα, κόσμο, γιορτή και επευφημίες, δεν θα βρεις στο ταξίδι πάνω στην βουνίσια ορθοπλαγιά … ήρωες, νικητές και χαμένοι δεν υπάρχουν.

 

Αντιμέτωπος με αυτό που φοβάσαι θα έρθεις σίγουρα, αλλά μαθαίνεις με ψυχραιμία να χειρίζεσαι την κατάσταση και φίλος σου είναι ο αετός, και ο παγωμένος αέρας. Μοναχικές στιγμές δεν θα γευτείς και οι σχοινοσύντροφοι σου λίγοι, επιλεγμένοι στα δύσκολα και δοκιμασμένοι. Τα βράχια πάντοτε θα σε νικούν και τα ψηλά βουνά θα σε φιλοξενούν στις συννεφιασμένες κορυφογραμμές τους για λίγες στιγμές.

 

  

 

Το βουνίσιο τσάι ζέστανε την ψυχή κάτω από μικρή βράχινη σπηλίτσα με ταβάνι και η μικρή μας παρέα συζητούσε τις σχοινιές  και τα εκτεθειμένα μεικτά – χιονιού & βράχου - περάσματα που θα αντιμετώπιζε. Ένα από τα πιο δύσκολα παζλ σε μια αναρριχητική βουνίσια διαδρομή περιπέτειας είναι ο προσανατολισμός και η κατανόηση του πεδίου κίνησης, ξεκλειδώνοντας με τέχνη τα «crux” σημεία, δύσκολα «κλειδιά» για την ολοκλήρωση της προσπάθειας .

 

Ο εξοπλισμός ελέγχθηκε, τα σχοινιά μοιράστηκαν και αφού ο καθένας αρματώθηκε με τα προσωπικά του υλικά, ξεκίνησε να ανοίγει βήματα στη χιονισμένη σάρα. Σύντομα αλλά κοπιαστικά μετά από συνεχόμενες τραβέρσες σε απότομη ραχούλα, κερδίσαμε υψομετρική και προσεγγίστηκε η βάση της διαδρομής.Ο όγκος της κορυφής με 300 περίπου βράχινα μέτρα ορθώνονταν από πάνω μας.

 

  

 

Ασφαλισμένοι ο ένας μετά τον άλλο σιωπηλοί και συγκεντρωμένοι μπαίνουμε στην πρώτη σχοινιά. Ξεκινούμε με παγωμένο δίεδρο, εκτεθειμένο που  καταλήγει σε καμινάδα με χορταριασμένο πατάρι. Με φυσική ασφάλεια και δεύτερο καρφί ενισχύουμε το ρελέ και ένας μετά τον άλλο ασφαλιζόμαστε.

 

Στην επόμενη σχοινιά φεύγουμε με προσοχή ευθεία πάνω, αποφεύγοντας σαθρά. Κραμπόν και πιολέ στοχεύουν  σε καλό παγωμένο χιόνι ή σε βράχινες εσοχές και δεξιά ακολουθούμε έξοδο από λούκι που μας βγάζει σε εκτεθειμένη κόψη με χαρακτηριστικό βράχινο μυτίκι, όπου φτιάχνουμε το δεύτερο ρελέ σε διαμπερές σημείο. Οι πρώτες ακτίνες ηλίου μας βρίσκουν και απολαμβάνουμε την ζέστη στο παγωμένο μέτωπο μας. Ξέρουμε οτι πρέπει να προχωρήσουμε γρήγορα γιατί το παγωμένο χιόνι θα δέχεται εύκολα την μύτη των πιολέ, αυξάνοντας τον κίνδυνο πτώσης αλλά και αποκόλλησης πάγου και πέτρας.

 

 


Με παράλληλη κίνηση, δηλαδή χωρίς ενδιάμεσα ρελέ, παίρνουμε την απόφαση να κινηθούμε με μεγαλύτερη ταχύτητα σε δύο ομάδες απο δίεδρα καμινάδες, χιονισμένες ράμπες και γκρεμούς και ένας βράχινος λαβύρινθος απλώνεται γύρω μας δίπλα στην κόψη. Ο χρόνος έχει σταματήσει, η απόλυτη συγκέντρωση είναι δεδομένη και η αδρεναλίνη κερδίζει τον φόβο.

Στην κορυφή, φτάνοντας ώρες αργότερα, ο ήλιος με την απέραντη ουράνια θέα ξεδίψασε τα μάτια μας. Λίγα αγριόγιδα μας κοίταζαν από την απέναντι κορυφή. Το ένστικτο νίκησε τον νου. Ο σημερινός άνθρωπος δεν κινδυνεύει άμεσα και καθημερινά, ζει σε ένα ασφαλές περιβάλλον με νόμους και κανόνες χωρίς να χρησιμοποιεί όλες τις έμφυτες ικανότητες επιβίωσης που διαθέτει. Όσο  μικροί είμαστε αντιμέτωποι με ένα μεγάλο βουνό τόσο  τυχεροί νιώθουμε που βρήκαμε την δύναμη να ανακαλύψουμε τα όρια και να κερδίσουμε την χαμένη επικοινωνία με την φύση και το ένστικτο.

 

Γιάννης Αγγελόπουλος

Γιάννης Αγγελόπουλος

Aποφοιτος σχολης Ναυπηγικης με Μεταπτυχιακο στην Ναυτικη Μηχανολογια εργαζεται στον ιδωτικο τομεα.Ενεργος δρομεας βουνου. Ορειβατικη, αναρριχητικη δραση χειμερινου βουνου και ορειβατικου σκι.Πτυχιο ΕΟΟΑ Μεσου Επιπεδου Ορειβασιας και Αναρριχησης.

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

  • Andorra Ultra Trail: Euforia del Cims 2017, μια π ...

    Στέλιος, 26/07/2017 12:21
    πολύ ενδιαφέρον και καλογραμμένο άρθρο
     
  • Tecnica Supreme Max 3.0: Σχεδιασμένο για πολλά ξε ...

    Δημήτριος Ζαφειρόπουλος, 24/07/2017 08:33
    Bάπτισμα του πυρός με 15 χλμ χθες για το SUPREME MAX 3.0. Πρώτες εντυπώσεις σχεδόν άριστες. Τρέξιμο σε ποικιλόμορφο τεραίν (ομαλός μαλακός χωματόδρομος, σκληρό μονοπάτι με πολλές και μυτερές πέτρες, μονοπάτι με πευκοβελόνες). Η σόλα δεν αφήνει να αι ...

    Ολόκληρο...

     
  • Hoka One One 2017: Mafate Speed 2, Clifton 3, Spe ...

    οτι θες, 20/07/2017 15:06
    το speedgoat απλά ακατάλληλο και λίγο βάρκα για τα πετρώδη τερέν της Ελλάδας... η σόλα καταστράφηκε μετά από περίπου 200 χιλιόμετρα συνολικής προπόνησης-αγών ων
     
  • ITRA / ΗΠΑ: Παιχνίδια εξουσίας και Ουδέν Κακόν Αμ ...

    Κωνσταντίνος Χατζηθωμάογλου, 12/07/2017 15:13
    Πολύ καλή ανάλυση Τάκη. Σχετικά με το σύστημα αξιολόγησης, το κρίνω θετικά, αλλά μένει να φανεί αν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ITRA ή του αθλήματος. Οι αξιολογητές θα έχουν τη δυνατότητα να βαθμολογούν τον αγώνα μεν αλλά και η ITRA να "εμπορεύεται" ...

    Ολόκληρο...

     
  • Olympus Marathon 2017: "Δεν ξέρω τίποτα"

    Πέτρος Αυτζόγλου, 10/07/2017 12:07
    :-) συγχαρητήρια παλίκαρε!!! Μπράβο και για το άρθρο σου... :-)

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Andorra Ultra Trail: Euforia del Cims 2017, μ…

Andorra Ultra Trail: Euforia del Cims 2017, μια περιπέτεια στα βουνά της Ανδόρρας

Ανδόρα, η μικρή πλην θελκτική πριγκίπισσα, προστατεύεται και φυλάσσεται από τους δράκους (κορυφές) στην καρδιά των Πυρηναίων. La Vella η πρωτεύουσα της Ανδόρας και των Πυ...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration