[Advendure]: Γιάννη, πότε και πώς γεννήθηκε η ιδέα για μια διοργάνωση ορεινού τρεξίματος στο Στρατονικό Όρος;

[Γιάννης Αγκοτάκης]: Η σκέψη ξεκίνησε από τότε που μπήκα στους αγώνες ορεινού τρεξίματος, το 2007, συμμετέχοντας στον πρώτο μου ορεινό αγώνα στο Μονοπάτι Παρνασσού. Στη συνέχεια ακολούθησαν πολλοί ακόμη αγώνες, οι οποίοι μου έδωσαν έμπνευση και εμπειρίες.

Τον Δεκέμβριο του 2011, μια παρέα από τον Σταυρό Θεσσαλονίκης αποφάσισε την ίδρυση του Φυσιολατρικού Ορειβατικού Συλλόγου Σταυρού. Την ομάδα αποτελούσαν οι: Παπατζίκος Γιάννης, Γιαννούλης Γιώργος, Γιοκωτός Ζαφείρης, Μπλεμπιτζόγλου Σάββας, Ντεράκης Στάυρος, Γκλεζάκης Στράτος και εγώ, με στόχο την ανάδειξη του Στρατονικού Όρους.

Η αρχή έγινε με τη διάνοιξη και τη σταθερή σήμανση των μονοπατιών, τα οποία μας υπέδειξαν οι ντόπιοι της περιοχής.

Το 2015, η ιδέα έγινε πράξη με τον πρώτο αγώνα, το Sougliani Trail 24Κ, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 26/04/2015 και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη κορυφή Σουγλιανί. Συμμετείχαν 115 αθλητές και αθλήτριες.

Για τον Σταυρό και τους κατοίκους του, το ορεινό τρέξιμο τότε ήταν κάτι σχεδόν εξωπραγματικό, όμως παρόλα αυτά το αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Σημαντικό ρόλο στη διάδοση του αγώνα είχαν επίσης οι Σταύρος Μπαλιώτης και Γιάννης Κουρκουρίκης, οι οποίοι είναι αθλητές και προπονητές.

Σκοπός μας ήταν - και παραμένει - η ανάδειξη του Στρατονικού Όρους, στα σύνορα Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής.

[Advendure]: Πώς προσέγγισες τη σχεδίαση και την εξέλιξη μέσα στα χρόνια των διαδρομών της διοργάνωσης;

[Γιάννης Αγκoτάκης]: Η σχεδίαση της διαδρομής έγινε με βάση τα τότε υπάρχοντα μονοπάτια και τον μοναδικό αγώνα που υπήρχε το 2015, το Sougliani Trail 24Κ, με στόχο η διαδρομή να είναι μοναδική και να μην περνάει από κανένα σημείο για δεύτερη φορά.

Πολύτιμη βοήθεια για τους σταθμούς υποστήριξης και την τροφοδοσία – υδροδοσία των αθλητών/τριών είχαμε από έναν άλλο διοργανωτή ορεινών αγώνων με μεγάλη εμπειρία, τον Λάζαρο Ρήγο, τον οποίο εκτιμούμε ιδιαίτερα.

Το 2016 προσθέσαμε δύο ακόμη αγώνες: το Sougliani Path 12Κ, μετά από πρόταση του Γιάννη Κουρκουρίκη, την οποία κάναμε πράξη, και το Sougliani Kids.

Το 2017 πραγματοποιήσαμε μια μικρή αλλά σημαντική αλλαγή στη διαδρομή του Sougliani Trail, με πέρασμα από την ομώνυμη κορυφή Σουγλιανί (859 μ.), κάτι που μας πρότεινε ο φίλος και συνεργάτης τότε Δημήτρης Τρουπής. Η ιδέα υπήρχε ήδη από το 2016 (όταν τον φιλοξενήσαμε και έτρεξε τη διαδρομή) και έγινε πράξη όταν βρέθηκε το κατάλληλο μονοπάτι για να ενταχθεί με ασφάλεια στη διοργάνωση του 2017.

Το 2022 προχωρήσαμε σε μια σημαντική αλλαγή και στο κομμάτι της εκκίνησης: η αφετηρία μεταφέρθηκε από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Σταυρού περίπου 500 μέτρα πιο κάτω, στον πεζόδρομο του Σταυρού, δίνοντας καλύτερη ροή και πιο όμορφη εικόνα στη διοργάνωση.

Το 2024 προσθέσαμε ακόμη έναν αγώνα, το Sougliani Race 5Κ, για αρχάριους, ο οποίος κινείται περιμετρικά, στους πρόποδες του Στρατονικού Όρους.

Τέλος, το 2025 πιστέψαμε πως έφτασε η στιγμή να διοργανώσουμε έναν υπερμαραθώνιο βουνού με την ονομασία Stratoniko Trail 50Κ, με απρόσμενα πολύ μεγάλη συμμετοχή για πρώτη φορά. Όσοι έτρεξαν είχαν να πουν τα καλύτερα, ειδικά για το πέρασμα από τον καταρράκτη Βαρβάρας “Κυπουρίστρα”, το γραφικό χωριό Βαρβάρα Χαλκιδικής, πολλά ρέματα και το πυκνό, αρχέγονο δάσος του βουνού.

[Advendure]: Τι πιστεύεις ότι είναι αυτό που κάνει το τρέξιμο κάθε Απρίλιο στα μονοπάτια του Στρατονικού Όρους τόσο ξεχωριστό;

[Γιάννης Αγκoτάκης]: Πρώτα απ’ όλα είναι η αγάπη και το μεράκι όλων όσοι συμβάλλουν σε αυτή τη διοργάνωση. Άνθρωποι που αφιερώνουν χρόνο και κόπο, ώστε τα μονοπάτια να βρίσκονται πάντα σε άψογη κατάσταση, έτοιμα να τα τρέξει όποιος το επιθυμεί. Είναι επίσης η πολύτιμη βοήθεια που προσφέρουν στη διοργάνωση και στους/στις αθλητές/τριες, ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο.

Έπειτα, είναι η άνοιξη, που γεμίζει το βουνό ζωή, το έντονο πράσινο, τα ρέματα, ο καταρράκτης ύψους 12 μέτρων, αλλά και το γραφικό χωριό Βαρβάρα, στα 600 μέτρα υψόμετρο, που κάνει τη διαδρομή ακόμη πιο ιδιαίτερη.

Και τέλος, είναι η συμμετοχή στους αγώνες. Αυτή είναι που δίνει μορφή, παλμό και νόημα σε όλο αυτό το εγχείρημα και μας υπενθυμίζει κάθε χρόνο γιατί αξίζει να συνεχίζουμε.

[Advendure]: Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που συνάντησες στην πολύχρονη διαδρομή της διοργάνωσης;

[Γιάννης Αγκoτάκης]: Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις ήταν ο καθαρισμός των μονοπατιών, που συνολικά ξεπερνούν τα 38 χιλιόμετρα, από φύλλα, πέτρες και κλαδιά, ώστε να εξασφαλίζεται η ασφάλεια των αθλητών/τριών.

Για επτά συνεχόμενες διοργανώσεις, ο καθαρισμός γινόταν αποκλειστικά με τσουγκράνα και τσάπα, με αποτέλεσμα 1 χιλιόμετρο μονοπατιού να χρειάζεται περίπου 6 ώρες δουλειάς.

Ευτυχώς, με τη βοήθεια κατάλληλων εργαλείων, όπως ο φυσητήρας, αυτό το πρόβλημα σχεδόν εξαλείφθηκε, κάνοντας τη διαδικασία πολύ πιο γρήγορη και αποτελεσματική.

Φυσικά, υπήρξε και η περίοδος της πανδημίας COVID-19, όπου η διοργάνωση ακυρώθηκε τα έτη 2020 και 2021, κάτι που πλέον ανήκει στο παρελθόν.

[Advendure]: Δώσε μας 2-3 από τις πιο όμορφες στιγμές για σένα στην ιστορία της διοργάνωσης

[Γιάννης Αγκoτάκης]: Μία από τις πιο όμορφες στιγμές ήταν σίγουρα ο πρώτος αγώνας που πραγματοποιήθηκε το 2015. Την ίδια χρονιά, οι δηλώσεις των δύο πρώτων αθλητών που τερμάτισαν μαζί, του Σταύρου Μπαλιώτη και του Πλάτωνα Αρώνη, ήταν χαρακτηριστικές: τους έκανε εντύπωση το πώς ένα τόσο “μικρό” βουνό, με υψόμετρο μόλις 859 μέτρα, μπορεί να είναι τόσο απαιτητικό αλλά ταυτόχρονα τόσο μαγευτικό.

Μια δεύτερη στιγμή που με συγκινεί κάθε χρόνο είναι η ώρα των τερματισμών. Εκεί βλέπεις στα πρόσωπα των αθλητών την κούραση, την ένταση και την προσπάθεια… αλλά μέσα σε όλα αυτά, ένα χαμόγελο. Ένα χαμόγελο που τα λέει όλα.

Και τέλος, από τις πιο δυνατές στιγμές για μένα είναι όταν ακούω στο τέλος τα συγχαρητήρια και τα λόγια των αθλητών/τριών. Εκείνη τη στιγμή νιώθω πως όλος ο κόπος, οι ώρες στα μονοπάτια, οι δυσκολίες και οι αγωνίες, άξιζαν πραγματικά.

[Advendure]: Τι είναι αυτό που σε ευχαριστεί περισσότερο ως Τεχνικός Διευθυντής αλλά και ψυχή του αγώνα;

[Γιάννης Αγκoτάκης]: Αυτό που με ευχαριστεί περισσότερο είναι οι ερωτήσεις και οι απορίες των αθλητών/τριών για όσα θα συναντήσουν στη διαδρομή. Είναι η αγωνία τους πριν την εκκίνηση, η ανάγκη τους να νιώσουν έτοιμοι και σίγουροι. Και από τη δική μου πλευρά, προσπαθώ κάθε φορά να τους δίνω μια καθαρή εικόνα για το τι τους περιμένει, ώστε να προετοιμαστούν όσο καλύτερα γίνεται για την ώρα του αγώνα.

Και όταν έρχεται η στιγμή του τερματισμού… εκεί καταλαβαίνεις ότι όλα άξιζαν. Τα βλέμματα, η κούραση, το χαμόγελο, η ανακούφιση. Και πάνω απ’ όλα, τα προσωπικά συγχαρητήρια που ακούγονται για τη διοργάνωση.

Τέλος, μεγάλη χαρά μου δίνει και η νεολαία της περιοχής: από τον αγώνα Sougliani Kids μέχρι και τον υπερμαραθώνιο Stratoniko Trail 50Κ, έχουμε καταφέρει να “βάλουμε το μικρόβιο” του αθλητισμού σε μικρούς και μεγάλους — και κάθε χρόνο είναι όλο και περισσότεροι.

Για μένα, αυτή είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή.

[Advendure]: Ποια πράγματα είδες να αλλάζουν ριζικά για τη διοργάνωση από την πρώτη της χρονιά μέχρι και την πιο πρόσφατη; Για το ορεινό τρέξιμο γενικότερα; Για σένα ως άνθρωπο μέσα από την εμπειρία σου με τη διοργάνωση;

[Γιάννης Αγκoτάκης]: Όταν ξεκίνησε η διοργάνωση, υπήρχε μόνο ένας αγώνας. Μια ιδέα, ένα όνειρο και πολλή δουλειά. Με το πέρασμα των χρόνων, όμως, η προσπάθεια μεγάλωσε και μαζί της μεγάλωσε και η διοργάνωση.

Σήμερα έχουμε φτάσει να πραγματοποιούμε πέντε αγώνες, μάλιστα την ίδια ημέρα, με εκκινήσεις πολύ κοντά μεταξύ τους, οργανωμένες με ακρίβεια και συνέπεια:

• Stratoniko Trail 50Κ – 07:00 π.μ.
• Sougliani Trail 25Κ – 09:45 π.μ.
• Sougliani Path 13Κ – 10:45 π.μ.
• Sougliani Kids 1Κ – 11:00 π.μ.
• Sougliani Race 5Κ – 11:30 π.μ.

Μέσα σε όλη αυτή τη διαδρομή, έμαθα πολλά. Έκανα λάθη, διορθώθηκα και έγινα καλύτερος, χρόνο με τον χρόνο. Ειδικά στο κομμάτι της επιπλέον σήμανσης που βάζω προσωπικά κάθε χρονιά, κατάλαβα ότι η λεπτομέρεια είναι αυτή που κάνει τη διαφορά.

Και η μεγαλύτερη επιβράβευση είναι ότι πλέον δεν υπάρχει ούτε ένας συμμετέχοντας που να έχει πάρει λάθος διαδρομή. Αυτό για μένα δεν είναι απλώς μια “επιτυχία οργάνωσης” — είναι απόδειξη ότι η δουλειά, το μεράκι και η αγάπη που μπαίνουν σε αυτή τη διοργάνωση, πιάνουν τόπο.

[Advendure]: Ποιες δράσεις αφορούν τη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος της διοργάνωσης;

[Γιάννης Αγκoτάκης]: Χρησιμοποιούμε ανακυκλώσιμα υλικά και η υδροδοσία γίνεται είτε σε ατομικά flask (soft flask) των αθλητών, είτε σε χάρτινα ποτήρια, τα οποία δεν επιτρέπεται οι συμμετέχοντες να παίρνουν μαζί τους.

Επίσης, στους κανονισμούς αναφέρουμε ότι υπάρχουν ποινές σε περίπτωση που οι συμμετέχοντες πετάνε σκουπίδια ή οτιδήποτε περιττό στη διαδρομή.

Τέλος, σε κάθε διαδρομή υπάρχει η “σκούπα”, της οποίας ο ρόλος είναι να επιβλέπει τους αθλητές που αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα και να ενημερώνει άμεσα όταν χρειαστεί. Παράλληλα, αν βρουν στη διαδρομή αντικείμενα ή σκουπίδια που έχουν πετάξει αθλητές/τριες, τα μαζεύουν και τα μεταφέρουν μέχρι τον τερματισμό.

Άλλωστε, όπως λέει και η παροιμία: “Στο βουνό, όταν έρχεσαι και όταν φεύγεις, το μόνο που αφήνεις είναι τα ίχνη σου”.

Η διοργάνωση Sougliani Trail ακολουθεί αυτή τη φιλοσοφία πιστά.

[Advendure]: Πόσο επηρέασε το ίδιο το Σταυρό και τον Άνω Σταυρό η διοργάνωση, όσο αφορά τους ανθρώπους, τις υποδομές και τον τουρισμό;

[Γιάννης Αγκoτάκης]: Πιστεύουμε ότι η διοργάνωση έχει πλέον καθιερωθεί, και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στον πεζόδρομο του Σταυρού αλλά και στην πλατεία του Άνω Σταυρού, όπου τα μαγαζιά είναι γεμάτα και ο κόσμος περιμένει για να χειροκροτήσει τους συμμετέχοντες.

Επιπλέον, η συμμετοχή περίπου 500 αθλητών/τριών το Σαββατοκύριακο της διοργάνωσης έχει ως αποτέλεσμα να βγαίνουν κερδισμένοι όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες της περιοχής (εστιατόρια, καφετέριες, ξενοδοχεία), ενώ παράλληλα συμβάλλει στην περαιτέρω ανάδειξη της περιοχής και του ορεινού όγκου, ο οποίος δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός.

[Advendure]: Κάποιες σκέψεις σου για τη συνέχεια της διοργάνωσης τα επόμενα χρόνια;

[Γιάννης Αγκoτάκης]: Προτεραιότητα μας είναι η σταθερότητα και η αξιοπιστία της διοργάνωσης. Στη συνέχεια, στόχος μας είναι να διαδοθεί σε όσο το δυνατόν περισσότερους αθλητές/τριες, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας.

Για το 2026, που παρεμπιπτόντως είναι και η δέκατη χρονιά, έχουμε μειώσει το κόστος συμμετοχής σε όλους τους αγώνες σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, ώστε να δώσουμε την ευκαιρία να τρέξουν και άτομα που δυσκολεύονται λόγω της οικονομικής κατάστασης που επικρατεί στην Ελλάδα.

Τέλος, στόχος μας είναι η προώθηση του ορεινού όγκου του Στρατονικού Όρους και να γίνει γνωστό ως μια ευχάριστη έκπληξη για όλους όσους το επισκέπτονται ή τρέχουν στα μονοπάτια του.

Προηγούμενα άρθρα της στήλης:

Οι “Ψυχές” των αγώνων: Βασίλης Τζουμάκας και το Zagori Mountain Running!

Οι “Ψυχές” των Αγώνων: Σάκης Πιτένης και ο Faethon Skyrace – Απόστολος Τσουρέκας!

Οι “Ψυχές” των Αγώνων: Χρήστος Κατσάνος, Ηλίας Σπυριδόπουλος και το ROUT Classic 100 miles!

Οι “Ψυχές” των Αγώνων: Θωμάς Ρούμπας και το Tihio Race!

Οι “Ψυχές” των Αγώνων: Νίκος Κωστόπουλος και ο Taygetos Challenge!

Οι “Ψυχές” των Αγώνων: Νίκος Καλοφύρης και το Ursa Trail!

Οι “Ψυχές” των Αγώνων: Λουκάς Πρατίλας και Ορεινός Μαραθώνιος Οίτης!

Δημήτρης Τρουπής