Αρχική>Άρθρα>Πρόσωπα>Σε πρώτο πρόσωπο>Μιχάλης Σοφράς - Tor des Geants 2016, O δικός μου Γύρος των Γιγάντων


Μιχάλης Σοφράς - Tor des Geants 2016, O δικός μου Γύρος των Γιγάντων

11/9/2016 - Courmayeur κοιλάδα της Αόστα. Στέκομαι στην εκκίνηση ενός από τους μεγαλύτερους αγώνες στον κόσμο. Ο Γύρος των Γιγάντων, 330 χλμ με πάνω από 24000 υψομετρικής. Λιγότερο ενθουσιασμός, περισσότερο ανησυχία... Μετά από ένα δύσκολο δίμηνο με μηδενική προπόνηση περνώντας από καρδιολόγους, ενδοκρινολόγους και σειρές εξετάσεων, χωρίς να ξέρω πώς να συμπεριφερθεί το σώμα μου στέκομαι εδώ ξέροντας πως οι πιθανότητες να βγει είναι μηδαμινές αλλά και η προσπάθεια αξίζει. Που θα φτάσω άγνωστο, στο 30 στο 50 στο 100??? Αν και πήρα αδεία από τους γιατρούς, αν δω κάτι περίεργο σταματώ. Και αυτό εμπειρία είναι…

Γνωρίζοντας τα παιδία τις ελληνικής αποστολής στο TDG και μετά από αρκετές συζητήσεις αποφασίζω να πάω παρέα με τον Μιχάλη Παπαδόπουλο. Ως γνήσιος φυσιογνωμιστής, κάτι μου λέει πως τα χούγια μας ταιριάζουν αν και τρέχουμε πρώτη φορά παρέα και γνωριζόμαστε ελάχιστα. Ξεκαθαρίζω μαζί του πως δεν ξέρω τι έχω να αντιμετωπίσω σωματικά, αν νιώθει πως τον καθυστερώ πολύ, ξεκόβουμε, δεν θέλω να του στοιχίσω τον αγώνα. Άλλοι αποφασίζουν να πάνε πιο αργά (Ιωαννου, Δροσος,Ευθυμιάδης), άλλοι πιο γρήγορα (Λαμπακης, Σουπος, Ζιαμπάρας). Το ταξίδι ξεκινά..


1. Courmayeur – Valgrisenche: 50 km 4747 D+

Ξεκινάμε πανηγυρικά μέσα από πληθώρα κόσμου και χειροκροτημάτων!!!! Μια γιορτή με όλο το χωρίο στο πόδι. Ζέστη αρκετή με τον ιδρώτα στην πρώτη ανάβαση να χύνεται ποτάμι …. Φθάνουμε στο πρώτο μεγάλο σταθμό La thuile, ανεφοδιασμός και συνεχίζουμε δυναμικά! Δεύτερη ανάβαση στα 2857 με μέρη που σου κόβουν την ανάσα!!!

 

 

Συνεχίζουμε με δυνατό ρυθμό και έχοντας βραδιάσει πλέον μετά από ένα απότομο πέρασμα στα 2829 φτάνουμε γύρω στις 12 το βράδυ με καλή ψυχολογία στο πρώτο lifebase σταθμό Valgrisenche. Εκεί δυστυχώς διαπιστώνω πως ο σταθμός έχει αρκετές ελλείψεις σε φαγητό και είναι και πλέον εκτός του χωριού. Προσπαθώ να κοιμηθώ λίγο, δεν τα καταφέρνω και συνεπώς αποφασίζουμε να φύγουμε.



2. Valgrisenche – Cogne: 58 km 5082 D+

Αυτός ο τομέας θεωρείται ίσως ο πιο δύσκολος αφού έχει αρκετά μαζεμένα υψομετρικά και περάσματα έως 3300 υψόμετρο. Πρώτη ανάβαση στο Col Fenetre (2854m) με την απότομη και εκτεθειμένη κατάβαση και μετά έχοντας ξημερώσει πλέον απότομη ανάβαση, Andorra style, στο Col Entrelor (3002m).

 

 

Στην 3η ανάβαση αρχίζω και τα παίζω, θολώνει το μάτι μου, νιώθω αδυναμία, κάτι παρόμοιο είχα πάθει στην Ανδόρρα, υπογλυκαιμία μάλλον. Αρχίζω και θυμάμαι τα λόγια του Μπάγιου: ΦΑΙ, ΦΑΙ, ΦΑΙ μόνο έτσι βγαίνει ο αγώνας. Ξεκινώ να τρώω προμήθειες ανάγκης που κουβαλώ, μπισκότα, τζελ και σοκολάτες. Σε λίγο συνέρχομαι.. πλέον ανεβαίνουμε στα 3300 και νιώθω πολύ καλύτερα. Είναι φοβερό συναίσθημα να είσαι στα 3300 και να βλέπεις κορυφές τουλάχιστον 1000 μέτρα ψηλότερα σου!!

Πλέον Κατηφορίζουμε στο Cogne στο δεύτερο μεγάλο σταθμό που θα φάμε καλά και θα ξεκουραστούμε. Η ώρα είναι 2100 το βράδυ.


3. Cogne – Donnas: 45 km 2698 D+

Ο τρίτος τομέας είναι από τους ευκολότερους μετά το προηγούμενο παλουκακι. Ξεκινάμε 12 το βράδυ με μία σχετικά ομαλή ανάβαση έως τα 2827. Στο κατέβασμα όμως αρχίζει να πιάνει το φίλο Μιχάλη αφόρητη νύστα και σιγά σιγά φτάνουμε στο καταφύγιο Dondena όπου κοιμόμαστε για λίγο. Η πολύ ευγενική κοπέλα στο καταφύγιο μας σερβίρει ζεστή σούπα με ψωμί σε στρωμένο τραπέζι με κανονικά πιάτα και γυάλινα ποτήρια. Πλέον έχει ξημερώσει και με το φως της ημέρας έχοντας ανακτήσει δυνάμεις κατηφορίζουμε ευδιάθετοι προς Donnas. Πλέον έχουμε διανύσει 151 χλμ και η διάθεση στα ύψη!



4. Donnas – Gressoney St Jean: 54 km 6086 D+

Στις 15.30 το μεσημέρι έχοντας φάει καλά και ξεκουραστεί ξεκινάμε για τον επόμενο τομέα. Η ανάβαση είναι αρκετά δύσκολη γιατί ανεβαίνεις από τα 330 στα 2200 μέσα από πετρόχτιστα μονοπάτια χωρίων. Εμένα τουλάχιστον τα σκαλοπάτια με κουράζουν πολύ περισσότερο από το ανηφορικό μονοπάτι και νιώθω λίγο τους αχίλλειους να ζορίζονται. Ευτυχώς κάτι προσωρινό. Αφού φτάνουμε στο καταφύγιο Coda, ενώ οι υψομετρικές δείχνουν να στρώνουν το τερέν έχει άλλη γνώμη, πέτρα, πέτρα και πάλι πέτρα. Δεν μπορείς να τρέξεις καθόλου, ούτε στην κατηφόρα… Φτάνουμε σε ένα τεράστιο φράγμα με λίμνη και μετά από μια δύσκολη ανάβαση κοιμόμαστε στο καταφύγιο Balma. Πλέον έχω βήχα και νομίζω πως έχω κρυώσει. Μετά από μια ζεστή σούπα ξεκινάμε στις 4 το πρωί.Τελικά για εμένα ο τομέας αυτός είναι ο δυσκολότερος αφού έχει και υψομετρικά αλλά και άσχημο τερέν με αποτέλεσμα τα χιλιόμετρα να μην φεύγουν με τίποτα. Αγρία μέρη όμως όμορφα με την θέα να αποζημιώνει.

 

 

Μετά το τελευταίο πέρασμα ξεκινά η βροχή. Όχι πολύ απότομα αλλά σταδιακά δυναμώνει. Αργούμε να φορέσουμε τα αδιάβροχα παντελόνια και γινόμαστε με τον Μιχάλη λούτσα. Εκνευρισμός αφού θα έπρεπε να το έχουμε προβλέψει και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το μονοπάτι γλιστρά και είναι παρά πολύ βρεγμένο. Ώσπου να φτάσουμε στο life base Gressoney μου φαίνεται μια αιωνιότητα. Οντως για εμένα αυτός είναι ο δυσκολότερος τομέας του αγώνα όπου χάσαμε αρκετό χρόνο. Πλέον εκφράζω τις ανησυχίες μου στο Μιχάλη πως οι φίλοι μας που πηγαίνουν πιο αργά εδώ θα έχουν πρόβλημα με τον χρόνο.

 

 

5. Gressoney St Jean – Valtournenche: 33 km 3187 D+

Στον σταθμό αυτό κατάφερα να κοιμηθώ βαθιά και να ξεκουραστώ. Πλέον οι ποσότητες του φαγητού που τρώω είναι τεράστιες αλλά τουλάχιστον γλιτώνω την υπογλυκαιμία. Ξεκινάμε αρκετά αισιόδοξοι αφού πλέον είμαστε στο 206 χλμ την Τετάρτη στις 1900 το απόγευμα. Φεύγοντας από το καταφύγιο γίνεται έλεγχος στον εξοπλισμό από τη διοργάνωση αφού πλέον ο καιρός χαλά και προμηνύεται καταιγίδα με χιόνι στα μεγάλα υψόμετρα. Στην ανάβαση στο Col pinter στα 2776 ξεκινά η καταιγίδα οπού βάζουμε τα αδιάβροχα πάνω, κάτω τα οποία θα κρατήσουμε μέχρι τον τερματισμό. Πριν το Champoluc κοιμόμαστε σε ένα καταφύγιο γύρω στις 3 το πρωί όπου μετά συνεχίζουμε στην δεύτερη ανάβαση με κρύο και βροχή στο Col di Nana. Εκεί πετυχαίνουμε για λίγο τον Γρηγόρη Λαμπάκη, και ήδη πέφτει το πρώτο χιόνι. Ψυχολογία καλύτερη και φτάνουμε αρκετά καλά στο Valtournenche στις 11.20 το πρωί.

 

 

6. Valtournenche – Ollomont: 48 km 4904 D+

Εδώ αν και φτάσαμε σχετικά νωρίς κάτσαμε αρκετά σχεδόν 4.30 ώρες και λόγω φασαρίας δεν κατάφερα να κοιμηθώ καθόλου. Αυτό μου δημιούργησε αρκετό εκνευρισμό και ένιωσα πως απλά χάσαμε πολύτιμο χρόνο χωρίς λόγο. Ξεκινώντας έφυγε η ένταση οπότε μπήκαμε στον κλασικό ρυθμό μιας ακόμα ανάβασης. Αλπικό πεδίο, πάλι βροχή και πλέον αρκετή ομίχλη. Ξεπερνάμε τα 2500 και η ομίχλη καθαρίζει, πανσέληνος, θέα στις κορυφές και στους παγετώνες, τοπίο που κόβει την ανάσα… Κατάβαση παλι από τα 2738 από το Fenetre du Tsan στο καταφύγιο Magia. Εκεί φαγητό κανονικό πι;aτο μόνο επι πληρωμή. Καθόμαστε κύριοι με τον Μιχάλη και τρώμε 2 μακαρονάδες ο καθένας και 2 διπλά εσπρέσο να πάρουμε δυνάμεις για τη νύχτα η οποία προμηνύεται με κρύο και βροχή σε υψόμετρα πάνω από 2400. Φεύγοντας συναντάμε και τον Γρηγόρη ο οποίος πλέον αποφασίζει να συνεχίσει το ταξίδι μαζί μας. Από την νύχτα αυτό που μου έμεινε είναι βροχή, πολυ κρύο, ομίχλη σε αλπικό πεδίο. Εδώ ο καλός εξοπλισμός σώζει. Πλέον το έδαφος έχει παγώσει και νιώθεις πως είσαι στο πουθενά. Όντας τρεις όμως η ώρα περνάει ευκολότερα και φθάνοντας στο μικρό bivouac Clermont αποφασίζουμε να κοιμηθούμε για 40 λεπτά. Από τους καλυτέρους ύπνους που έχω κάνει στη ζωή μου… Κατεβαίνοντας από τον αυχένα Vessonaz στα 2788 ζω τις καλύτερες στιγμές του αγώνα. Πανσέληνος, ξαστεριά, απίστευτη θέα σε ορεινούς όγκους έως το Matterhorn. Συνειδητοποιούμε με το Γρηγόρη πόσο τυχεροί είμαστε που μπορούμε και ζούμε αυτές τις στιγμές. Που να ξέρω πως μετά από 3 ώρες διαβολεμένης κατάβασης φτάνοντας στα 1400 θα πονάω παντού και θα είμαι έτοιμος σχεδόν να εγκαταλείψω. Αυτά είναι τα ultra, ψυχολογικές αντιθέσεις από τα ουράνια στην κόλαση μέσα σε 2-3 ώρες. Αφού ξάπλωσα σαν πτώμα σε ένα κρεβάτι για 10 λεπτά, σηκώνομαι, παίρνω τα μπατόν και λέω φεύγουμε αποφασισμένος να συνεχίσω τελικά. Οδηγώ την κούρσα και με σχετικά δυνατό ρυθμό μετά από 5 ώρες έχοντας μια ανάβαση και κατάβαση 1400 υψομετρικής σε άσχημο πεδίο φτάνουμε στο Ollomont.



7. Ollomont – Courmayeur: 50 km 4210 D+

Εδώ πλέον καθόμαστε 2 ώρες. Φαγητό ανάκτηση δυνάμεων και επανέλεγχος εξοπλισμού. Πρέπει ο Μιχάλης να ελαφρύνει κουβαλάει πάρα πολύ βάρος, έχει σακίδιο ασήκωτο. Ευχάριστη έκπληξη ! Έρχονται οι έλληνες φίλοι μας και μας βοηθάνε να ετοιμαστούμε. Μας υπόσχονται να μας βρούνε στο Saint-Rhémy μετά από 20 χλμ με πίτσες!! ! Δυνατή ανάβαση μέχρι τα 2700 αλλά έχουμε καλή ψυχολογία, πλέον προχωράμε για τερματισμό !!!

 

 

Πλέον αρχίζουμε και μπαίνουμε στην τελευταία νύχτα του αγώνα. Μετά την κατάβαση ακολουθεί για 11 χλμ ένας κατηφορικός δασικός ότι πρέπει για τρέξιμο… Και εδώ ξεκινά το μαρτύριο …. Η ΝΥΣΤΑ… να θες να πέσεις κάτω να κοιμηθείς, να προσπαθείς να τρέξεις και να σε παίρνει ο ύπνος τρέχοντας … μαρτύριο ως που να φτάσουμε στο χωριό που μας περίμεναν οι φίλοι μας … Με το που φτάνουμε γύρω στις 11.30 οι 2 φίλοι πέφτουν αμέσως για ύπνο εγώ αποφασίζω να τιμήσω την κερασμένη πίτσα και να πιω ένα ποτήρι μπύρα. Η καλύτερη πίτσα που έχω φάει στη ζωή μου, Ευχαριστώ Γιάννη!!! Κοιμάμαι και εγώ για μια ώρα και μετά ετοιμαζόμαστε για την τελευταία έφοδο από τα 1500 στα 2936 στο col Malatra.

 

 

Για κάποιο λόγο έχω χαλαρώσει είμαι απόλυτα ξεκούραστος και ήρεμος, και απολαμβάνω μια νυχτερινή ανάβαση! Μαγική! Φτάνοντας στο καταφύγιο Frassati οι φίλοι μου είναι λίγο ταλαιπωρημένοι εγώ απλά πεινάω. Μετά από μια μακαρονάδα με κιμά και μια μηλόπιτα αφού πλέον έχω αρχίσει να το γιορτάζω ξεκινάμε για το Malatra. Εδώ το βουνό αποφασίζει να μας κάνει ένα ωραίο δώρο. Έχει χιονίσει και τα πάντα είναι παγωμένα. Βάζουμε κραμπόν και συνεχίζοντας βλέπω ένα πανέμορφο θέαμα. Ανατολή, τα πάντα λευκά να αρχίζουν να γίνονται ροζ και το πέρασμα να φωτίζεται χρυσαφί. Εικόνες αξέχαστες…

 

 

Πλέον ξεκινά η κατάβαση στον τερματισμό με μια μικρή εκνευριστική ανάβαση στο ενδιάμεσο… Έχω αρχίσει και έχω εικόνες deja vu ότι έχω ξαναπεράσει από εκεί. ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ πως έχω ξαναπεράσει από κει. Περίεργα πράγματα συμβαίνουν στο μυαλό μου.. Πάνω που αρχίζω και μπαίνω και σε κατάσταση πάλι νύστας με παίρνει τηλέφωνο ο φίλος Κωνσταντίνος Κονδωρος ζητωκραυγάζοντας !!! Αυτό μου αλλάζει τελείως την ψυχολογία και συνειδητοποιώ πως όντως ΤΕΡΜΑΤΙΖΟΥΜΕ.

 

 

Ο φίλος Γρηγόρης έχει μια ενόχληση στο πόδι και ο Μιχάλης δεν το έχει καταλάβει και έχει φύγει μπροστά. Αποφασίζω να κάτσω παρέα μαζί του και να τον ζαλίσω στην πάρλα για να πάει πιο γρήγορα… Τελικά στο τελευταίο καταφύγιο έρχεται ο Φίλος Χρήστος to support του Γρηγόρη για παρέα και ενημερώνει πως ο Μιχάλης είναι κάνα 10λεπτο μπροστά. Εδώ αρχίζω και αφηνιάζω, έχουμε περάσει δια πυρός και σιδήρου παρέα δεν θέλω να τερματίσουμε χώρια. Οπότε ξεκινώ να τρέχω στο τεχνικό κατηφορικό μονοπάτι λες και είμαι σε 40ρι !! Είναι απίστευτο αν το μυαλό μαστιγώνει πως το σώμα ακολουθεί και μαζί με τις ενδορφίνες του τερματισμού συνειδητοποιώ πως κατεβαίνω το τελευταίο μονοπάτι σαν μανιακός τρέχοντας και αλαλάζοντας, με τους πεζοπόρους και συναθλητές να κοιτάζουν έκπληκτοι !!! Ευτυχώς προλαβαίνω τον Μιχάλη και παρέα τερματίζουμε μαζί !!!! Μετά από λίγο φτάνει και ο Γρηγόρης χωρίς πόνους πλέον. Τι κάνει ο τερματισμός, γιατρεύει τα πάντα!!! Αγκαλιές, συγκίνηση και Μπύρες!!! ΓΙΟΡΤΗ!!!

 

 

Συνιστώ στους φίλους βουνίσιους δρομείς να τον δοκιμάσουν τον αγώνα αυτό, ιδίως εφόσον έχουν ένα υπόβαθρο ορειβατικό. Θα ζήσουν αξέχαστες στιγμές με μεγάλες συγκινήσεις. Ο αγώνας βγαίνει με υπομονή και σωστή διαχείριση. Η παρέα σίγουρα βοηθά όταν οι συνθήκες γίνουν πιο περίεργες.

 

 

Μερικές Συμβουλές

1. Πολύ Καλός εξοπλισμός. Όχι υπερβολές σε βάρος, λίγα υλικά και καλά.
2. Παρά πολύ φαγητό να τρως στους σταθμούς για να αισθάνεσαι καλά και να μην αδειάζεις. Στα life base πλέον έτρωγα 5-6 πιάτα
3. Πάρα πολύ καλή οργάνωση στο DROP BAG – (εδώ εγώ έχασα πολύ χρόνο)
4. Ωτοασπίδες για να κοιμάσαι στους μεγάλους σταθμούς-( την πάτησα)
5. Σεσουάρ – ΠΑΡΑ πολύ χρήσιμο για να στεγνώνεις ρούχα και παπούτσια.-ζήλεψα άλλους)
6. Συμβουλέψου περισσότερο το αλτίμετρο και λιγότερο το gps. Ο αγώνας είναι σίγουρα μεγαλύτερος από 330 και τα υψομετρικά σίγουρα περισσότερο από 24000.

 

Συγχαρητήρια στο φίλο Γιάννη Σούπο και Φάνη Αρκουμάνη, οι χρόνοι τους ήταν εκπληκτικοί!! Ευχαριστώ ειλικρινά τον φίλο Μιχάλη (για έξι ημέρες) και τον Γρηγόρη (για 2 ημέρες) που ανεχτήκαν την ακατάσχετη λογοδιάρροια μου και δεν με έσπρωξαν σε κανένα γκρεμό. Είχαν πολλές ευκαιρίες…

 

Αν θα το ξανάκανα? Αν το επιτρέψουν προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συγκυρίες, σίγουρα ΝΑΙ!!

Σχόλια   

 
+3 0 # Ειρηναίος Βλάχος 09-10-2016 00:17
Πολλά συγχαρητήρια κ ευχαριστούμε για τις πολύ χρήσιμες πληροφορίες, ασχέτως αν δεν το τρέξω εγώ ποτέ! Γιατί γνώση είναι όταν μοιράζεται κ όχι ως επτασφράγιστο μυστικό!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+4 0 # Kostas Kastaniotis 04-10-2016 15:13
Είσαι γίγαντας ρε φίλε!!! θα τα πούμε σε λίγες μέρες και απο κοντά!!!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

  • ΚΑΛΕΝΤΑΡΙ
  • ΠΡΟΣΦΑΤΑ
  • ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ
  • ΔΕΛΤΙΑ
next
prev

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

  • The North Face: Ultra Series … Reloaded!

    NIKOLAOS KALOFYRIS, 25/03/2017 20:43
    Θα συνιστούσα το Endurus ή το Vertical. Tο Endurus έχει μεγαλύτερη απορρόφηση κραδασμών και συνιστάται για μεγάλες αποστάσεις. Το Vertical έχει μεγαλύτερη πρόσφυση και λίγο πιο στενή εφαρμογή και γενικά κάπως πιο σκληρή σόλα αλλά πολύ ανθεκτική σε σ ...

    Ολόκληρο...

     
  • Zagori Mountain Running 2017: Ο Βασίλης Τζουμάκας ...

    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ, 22/03/2017 08:39
    Μια αλλαγή που θα πρότεινα στην διοργάνωση, θα ήταν και η αλλαγή της ώρας εκκίνησης των 80 χλμ πιο νωρίς το βράδυ, ώστε κάποιες ώρες του αγώνα να γίνονται πιο ευχάριστα στη δροσιά της νύχτας. Πιστεύω είναι λογικό σε έναν ultra βουνού τέτοια εποχή (μ ...

    Ολόκληρο...

     
  • Runbell, το απόλυτο εργαλείο προσπεράσεων!

    Κωνσταντίνος Χατζηθωμάογλου, 21/03/2017 09:26
    Παρόμοιο συμβάν μου είχε τύχει σε αγώνα εντούρο, όταν είχα βρεθεί ξάπλα στους θάμνους με το μηχανάκι πάνω μου και ένας παλιός πρωταθλητής μην έχοντας άλλο χώρο να περάσει απο το μονοπάτι, απλά πέρασε με το μηχανάκι του πατώντας πάνω στο δικό μου ! Ε ...

    Ολόκληρο...

     
  • Transpyrenea 2016: Αγώνας διαχείρισης συναισθημάτ ...

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, 18/03/2017 05:31
    Μπράβο παλλήκαρια και στους δύο ,ένα μαραθώνιου βουνού κάνουμε και νομίζουμε ότι κάνουμε κάτι ,τί να πείς εδώ λοιπόν.....
     
  • Transylvania One Hundred – Με σήμα κατατεθέν τον ...

    Γιώργος Καλλιμάνης, 15/03/2017 11:57
    κάτι μου λέει πως η φωνή του Άντριου έμοιαζε με του επίτιμου :lol:

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

    • ΡΟΛΟΪ GARMIN FENIX 3 HR SAPPHIRE (1 Δημοσιεύσεις)
    • ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΡΟΛΟΪ GARMIN FENIX 3 HR SAPPHIRE GRAY ΣΕ ΑΡΙΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΕΧΤΡΑ ΔΕΥΤΕΡΟ ΛΟΥΡΑΚΙ ΜΑΥΡΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ. 390 ΕΥΡΩ http://www.plus4u.gr/showitem.php?ID=138
    • koalir
    • 24/03/2017 09:43
    • Πωλέιται Inov8 Race Ultra 290 Ν. 44,5 (1 Δημοσιεύσεις)
    • IMG_0217.JPG Πωλείται, ζευγάρι Inov8 Race Ultra 290 Νούμερο 44,5 Το έχω φορέσει μόνο σε μια προπόνηση 5 χιλ. Πωλείται διότι το νούμερο μου είναι μικρό. 70 ευρώ Τηλ. 6936813185 IMG_0217.JP
    • pigos
    • 21/03/2017 11:50
    • GARMIN Fenix3 HR Sapphire Grey (1 Δημοσιεύσεις)
    • Πωλείται GARMIN Fenix 3 HR Sapphire Grey σε άριστη κατάσταση. Μαζί ζώνη και extra strap σιλικόνης χρώματος μπλε. Τιμή: 340euro Επικοινωνία: k.thodoris@gmail.com
    • thodorisk
    • 20/03/2017 15:41
    • Suunto ambit 2 (2 Δημοσιεύσεις)
    • το ρολοι πουληθηκε. ευχαριστω πολυ
    • akisp
    • 20/03/2017 13:55

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Kilian Jornet, η μεγάλη επιστροφή!

Kilian Jornet, η μεγάλη επιστροφή!

Αναμφισβήτητα όταν ένας αθλητής του διαμετρήματος του Kilian Jornet ο οποίος σίγουρα αποτελεί έναν από τους πιο ολοκληρωμένους αθλητές βουνού στον κόσμο, επιστρέφει στα δ...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration