Είναι σχεδόν αδιανόητο να μην εισάγουμε συμπληρωματικά στο προπονητικό μας πλάνο - και το χειμερινό και το θερινό - κάποια αθλήματα που επιτρέπουν να γυμναστούμε χωρίς να φορτίζουμε τους τένοντες και τις αρθρώσεις. Έως την δεκαετία του ’80 οι δρομείς έβαζαν στην προπόνηση τους μόνο το τρέξιμο χωρίς να εναλλάσσουν πολύ το προπονητικό τους πλάνο. Οι διαδρομές trail από χρονιά σε χρονιά γίνονταν όλο και μεγαλύτερου μήκους,  η υψομετρική διαφορά επίσης όσο πήγαινε και μεγάλωνε και σαν επακόλουθο οι αθλητές ανέβαζαν τον όγκο επιβάρυνσης με αποτέλεσμα να παθαίνουν τραυματισμούς σε μύες, τένοντες και αρθρώσεις.