Το πλατό!

Η έννοια πλατό, ετυμολογικά, σημαίνει ένα μεγάλο επίπεδο χώρο. Όταν αναφερόμαστε, δε, στην αγαπημένη μας δραστηριότητα, δηλαδή το ορεινό τρέξιμο, η συγκεκριμένη έννοια ταυτίζεται με τον ορισμό του οροπεδίου. Συνήθως, μας είναι αρκετά ευχάριστο να φτάνουμε σε κάποιο οροπέδιο έπειτα από μια δύσκολη ανάβαση ή μια επίπονη κατάβαση διότι εκεί έχουμε τη δυνατότητα να τρέξουμε πιο ξεκούραστα, να χαλαρώσουμε τους τετρακέφαλους και να πάρουμε μια ανάσα που, πιθανότατα, θα μας χρειαστεί παρακάτω!

Παρόλα αυτά, στη χρονική περίοδο μιας προπονητικής προετοιμασίας, ενός μεγάλου υπερμαραθώνιου αγώνα πολλών χιλιομέτρων ή ακόμη και κατά τη διάρκεια της καθημερινής μας προπόνησης ο όρος “πλατό” δεν είναι τόσο ευχάριστος. Και αυτό, γιατί το βασικό, χαρακτηριστικό γνώρισμα ενός επίπεδου χώρου είναι αυτό ακριβώς! Ότι είναι επίπεδος! Πάρτε για παράδειγμα ένα καρδιογράφημα. Αν αυτό που βλέπουμε είναι μια ατελείωτη παύλα τότε κάτι δεν πάει καλά ή κάποιος την έκανε για αλλού... Άρα το “πλατό” δηλώνει στασιμότητα κάτι που δεν επιθυμούμε να συμβεί σε καμία από τις παραπάνω περιπτώσεις που ανέφερα. Ωστόσο, είναι σχεδόν αδύνατο να το αποφύγουμε καθώς στην καριέρα κάθε πρωταθλητή, ή μάλλον, στη ζωή κάθε αθλητή και αθλούμενου συνάμα, υπάρχουν αρκετές στιγμές που θα βρεθούμε σ’αυτό το σημείο. Από εκεί, δεν υπάρχουν πολλοί δρόμοι για να ακολουθήσουμε. Όπως και στα βουνά, θα πάμε προς τα πάνω ή προς τα κάτω, με τους αντίστοιχους όρους να αναφέρονται στη βελτίωση και την παρακμή της φυσικής μας κατάστασης και της αθλητικής δραστηριότητας που έχουμε επιλέξει. Αυτή, λοιπόν, τη χρονική περίοδο στασιμότητας θα μελετήσουμε λίγο καλύτερα μιας που όπως μπορεί να έχετε διαπιστώσει και οι ίδιοι είναι αναπόφευκτη.

 

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πώς θα αναγνωρίσουμε ότι βρισκόμαστε σε μια τέτοια κατάσταση; Τις περισσότερες φορές, το καταλαβαίνουμε αφού ήδη έχει συμβεί, δηλαδή, αργά! Το φαινόμενο αυτό μπορεί να εκδηλώνεται με διάφορες μορφές. Είναι συχνό, να αισθανόμαστε κόπωση, για μεγάλο χρονικό διάστημα, να μην υπάρχει βελτίωση, σε ότι αφορά τη φυσική μας κατάσταση, ή να νιώθουμε αδιαθεσία, δηλαδή ότι δεν έχουμε όρεξη να κάνουμε ούτε ένα βήμα από το σπίτι! Η αθλητική δραστηριότητα που κάποτε μας έκανε ευτυχισμένους, τώρα έχει σβήσει κάθε ίχνος χαράς από τα πρόσωπά μας, έχει γίνει μια συνήθεια δίχως νόημα. Κι εδώ κρύβεται το μυστικό! Έχουμε χάσει το νόημα και αν καταφέρουμε να το βρούμε ξανά, τότε θα ξεφύγουμε από αυτήν τη μονότονη κατάσταση στην οποία έχουμε βρεθεί.

 

 

Το σημαντικότερο όλων, λοιπόν, είναι να αναγνωρίσουμε αν είμαστε σε καλό δρόμο ή περπατάμε επάνω στην “παύλα”. Μόλις το αναγνωρίσουμε, θα πρέπει να σχεδιάσουμε ένα νέο πλάνο προπόνησης – προετοιμασίας – αγώνα. Για τους φίλους που ακολουθούν το πρόγραμμα κάποιου προπονητή αυτό θα είναι ευκολότερο διότι υπάρχει κάποιος που φροντίζει γι’ αυτούς ώστε να βελτιώνονται μέρα με τη μέρα! Από την άλλη πλευρά, αν ακολουθείτε κάποιο πρόγραμμα και δεν υπάρχει κάποια βελτίωση ή στους αγώνες που συμμετέχετε δε φέρνετε τα αποτελέσματα που επιθυμείτε θα ήταν καλό να προβληματιστείτε και να το συζητήσετε με τον προπονητή σας. Πρέπει, επίσης, να θυμόμαστε πως έπειτα από μια πολύ έντονη προπόνηση ή μετά από ένα μεγάλο αγώνα είναι σίγουρο πως θα αισθανόμαστε κόπωση και πιθανόν τις επόμενες ημέρες να θέλουμε να απέχουμε από την αγαπημένη μας δραστηριότητα. Αυτό είναι φυσιολογικό και απολύτως απαραίτητο αφού ο οργανισμός μας δέχτηκε ένα δυνατό ερέθισμα και προσπαθεί να επανέλθει μυοσκελετικά, μα και νοητικά, ώστε να είναι πάλι έτοιμος. Το πρόβλημα, λοιπόν, προκύπτει όταν αυτό το χρονικό διάστημα της αποχής παρατείνεται δίχως λόγο. Για παράδειγμα, αισθανόμαστε ακόμη κουρασμένοι ενώ έχει προηγηθεί περίοδος ξεκούρασης και οι προπονήσεις που κάνουμε είναι πολύ χαμηλής έντασης.

 

Φυσικά, όλα αυτά είναι σχετικά μεταξύ τους καθώς σημαντικό ρόλο παίζουν, εκτός από τους αγώνες που έχουμε επιλέξει να αγωνιστούμε και το προπονητικό φορτίο, παράγοντες που καθορίζουν την υπόλοιπη ζωή μας όπως οι οικογενειακές και επαγγελματικές υποχρεώσεις! Ας μη ξεχνάμε πως αυτό που κάνουμε είναι ερασιτεχνικό τρέξιμο, απλώς μερικές φορές  μας πιάνει το πάθος και το παίρνουμε λίγο πατριωτικά...

 

 

Βασικές προϋποθέσεις για να προλάβουμε τέτοιες καταστάσεις στασιμότητας είναι να ορίσουμε τους αγωνιστικούς μας στόχους την αρχή της χρονιάς και να τους τηρήσουμε. Προσοχή, οι στόχοι που θα επιλέξουμε πρέπει να είναι μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας! Δε γίνεται από τα 25 χιλιόμετρα την άνοιξη να τρέξω 160 χιλιόμετρα το φθινόπωρο. Ή μάλλον γίνεται, αφού πολλοί από εμάς κάπως έτσι ξεκινήσαμε... Πάντως σίγουρα δεν είναι καλό για τον οργανισμό μας, αφού πρέπει να δέχεται προοδευτικά όλα αυτά τα ερεθίσματα, αλλά και για το νου μας, αφού μόλις ολοκληρώσουμε τον αγώνα των 160 χιλιομέτρων, την ίδια χρονιά που ξεκινήσαμε, πιθανότατα να σκεφτούμε “Εντάξει, τώρα τα έκανα όλα ας κάτσω” ή το πιο πιθανό “Εντάξει, μέσα σε μια χρονιά κατάφερα και έτρεξα 160 χιλιόμετρα, πάμε στο Tor des Geants τώρα”... Νομίζω πως καταλάβατε το σκεπτικό…

 

Είναι αυτονόητο ότι οι αγώνες που θα επιλέξουμε πρέπει να ταιριάζουν στα δικά μας δεδομένα κάθε στιγμή. Θα έρθει και η ώρα που θα προσαρμοστούμε στα δεδομένα του αγώνα, αυτό όμως θα συμβεί αφού πρώτα έχουμε χτίσει το κατάλληλο προπονητικό υπόβαθρο. Πρέπει, δε, να κατανοήσουμε πως έχει σημασία και ο αριθμός των αγώνων-στόχων που έχουμε επιλέξει για την χρονική περίοδο του έτους. Δε γίνεται να τρέχεις κάθε μήνα και από έναν αγώνα και να θέλεις να αποδίδεις πάντα το 100% των δυνατοτήτων σου. Ή μάλλον μπορεί να γίνεται, μα για αθλητές που το τρέξιμο είναι το επάγγελμά τους, είναι η οικογένειά τους και γενικότερα είναι αυτοσκοπός. Εμείς, είπαμε, κάνουμε ερασιτεχνικό τρέξιμο και αν τύχει και είμαστε λιγάκι καλοί, ε τότε ακόμη καλύτερα! Επομένως, αφού επιλέξουμε τους αγώνες μας με τα σωστά κριτήρια πρέπει να σχεδιάσουμε ένα προπονητικό πλάνο πριν από κάθε αγώνα.

 

 

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, γενικότερα για αυτό το προπονητικό πλάνο ώστε ακόμη και όσοι ξεκίνησαν το τρέξιμο τώρα ή δεν ακολουθούν το πρόγραμμα κάποιου προπονητή να έχουν έναν οδηγό ώστε να αποφύγουν κάποια στιγμή να βρεθούν στο “πλατό”. Το πολυτιμότερο στοιχείο στο οποίο πρέπει να δώσουμε τη δέουσα προσοχή είναι η ξεκούραση. Ξεκούραση όποτε και όταν χρειάζεται. Αν ξεκουραζόμαστε σωστά τότε θα μπορούμε να αποδίδουμε καλύτερα κάθε φορά. Παρόλα αυτά, δεν είναι αρκετή η σωματική ξεκούραση! Φανταστείτε να ξεκουράζεστε σωστά αλλά κάθε προπόνηση που κάνετε να είναι ίδια με τις προηγούμενες μέρες. Ίδιες εντάσεις, ίδιες διαδρομές στο βουνό, καμιά διαφορά πουθενά! Παρότι είναι από τα πιο αγαπημένα όσπρια, κάθε μέρα φασολάδα δε γίνεται. Θα βαρεθείτε!

 

Κι εδώ κρύβεται ακόμη μια μικρή παγίδα. Τρέχοντας διαρκώς την ίδια διαδρομή το σώμα σας θα αρχίσει να προσαρμόζεται σ’ αυτήν και η προπόνηση θα γίνεται πιο εύκολα. Ωστόσο, το μόνο που θα έχετε καταφέρει είναι να ξεγελάτε το μυαλό σας ότι, δηλαδή, βελτιώνεστε ενώ στην πραγματικότητα μένετε στάσιμοι. Έχετε μάθει απλά στο σώμα σας να αντιδρά με συγκεκριμένο τρόπο σε συγκεκριμένο ερέθισμα. Άρα, εξίσου σημαντικό στοιχείο με την ξεκούραση είναι και η εναλλαγή των ερεθισμάτων (μυικών και νοητικών) όπως γίνεται αντιληπτό. Εναλλαγές στις ασκήσεις, εναλλαγές στην προπονητική διαδικασία και εναλλαγές στις διαδρομές και τα μέρη που τρέχουμε. Αν, για παράδειγμα, είναι κάποια περίοδος που θέλετε να δώσετε έμφαση στην αερόβια ικανότητα του οργανισμού, προσπαθήστε να δημιουργείτε συνεχώς διαφορετικές διαδρομές για προπόνηση. Αν θέλετε να δυναμώσετε τα πόδια σας αντικαταστήστε μια ημέρα που τρέχετε με ένα απόγευμα για βάρη σε κάποιο γυμναστήριο. Όλα αυτά είναι γνωστά αλλά πόσο σημασία τους δίνουμε πραγματικά; Μια σωστή προετοιμασία θα δώσει έμφαση σε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα για να πετύχουμε, (δύναμη, ταχύτητα, αυτοσυγκέντρωση, πειθαρχία και άλλα πολλά) δίχως να αισθανθούμε κούραση πέραν της φυσιολογικής, χωρίς τραυματισμούς, και κρατώντας το ενδιαφέρον μας αμείωτο γι’ αυτό που κάνουμε.

 

 

Τέλος, αν υπάρχει άλλη μια λεπτομέρεια που δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ, αυτή είναι πως στους υπερμαραθώνιους αγώνες ο νους παίζει πρωταρχικό ρόλο σε οτιδήποτε! Παράλληλα με τη σωστή προπονητική προετοιμασία θα πρέπει να προετοιμάζουμε και το νου μας για όλο αυτό που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε. Και ο μόνος τρόπος για να το πετύχουμε αυτό είναι να ξεχωρίσουμε τις ώρες που θα αφιερώνουμε για το τρέξιμο στο μυαλό μας. Να σκέφτεστε το τρέξιμο όταν τρέχετε ή μπορείτε, ακόμη, να οραματίζεστε πράγματα σχετικά με αυτό κάποιες ώρες που τις αφιερώνετε στον εαυτό σας και είστε μόνος. Μη σκέφτεστε το τρέξιμο όταν είστε στο σινεμά με την κοπέλα σας! Καθίστε και δείτε την ταινία! Βρείτε κι άλλα ενδιαφέροντα που δεν έχουν σχέση με το τρέξιμο ώστε αυτό να μην απασχολεί διαρκώς το μυαλό σας και στο τέλος το βαρεθείτε (πλατό).

 

Συνοψίζοντας, για να πετύχουμε ένα σωστό προγραμματισμό πρέπει να επιλέξουμε τους αγώνες που θα συμμετάσχουμε με αντικειμενικά κριτήρια, να προσέξουμε ώστε η χρονική περίοδος μεταξύ δύο αγώνων να είναι αρκετή, για να είμαστε έτοιμοι όταν στεκόμαστε και πάλι στη γραμμή της εκκίνησης, να σχεδιάσουμε ένα προπονητικό πλάνο δίνοντας έμφαση σε όσα αναφέρθηκαν στις προηγούμενες παραγράφους και να θυμόμαστε πως αυτό που κάνουμε, οι περισσότεροι τουλάχιστον, είναι απλώς ένα κομμάτι της ζωής μας και όχι η ίδια η ζωή!

 

 

Ας προχωρήσουμε, λοιπόν, στο επόμενο βήμα που αφορά την καθημερινή προπόνηση. Έχει συμβεί σε όλους να ξεκινάμε την προπόνησή μας κι ενώ είμαστε καλά, αρχίζουμε να νιώθουμε κούραση και ξαφνικά περιμένουμε πώς και πώς να τελειώσουμε. Φύγαμε από το σπίτι χαρούμενοι και καταντήσαμε να κάνουμε αγγαρεία! Πιθανόν, υπολογίσαμε κάτι λάθος. Μπορεί να μην ξεκουραστήκαμε αρκετά, μπορεί να μην τρεφόμαστε σωστά, μπορεί να αφυδατωθήκαμε, μπορεί να μας κούρασαν οι αυξημένες επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις, μπορεί να μας απασχολεί κάποιο άλλο προσωπικό ζήτημα. Όλα αυτά τα ενδεχόμενα, κι άλλα πολλά, καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα της προπόνησης.

 

Η καλύτερη λύση σε αυτήν την περίπτωση είναι η πρόληψη! Έλα όμως που αν τύχει κι αρρωστήσει το παιδί σου, και είσαι όλη νύχτα ξύπνιος επειδή ψήνεται στον πυρετό, είναι κάτι που δεν μπορείς να το προβλέψεις όπως και να ‘χει, συνεπώς τι κάνεις τότε; Είναι σχεδόν βέβαιο ότι την επόμενη μέρα που θα βγεις να τρέξεις, εκεί στα μισά της διαλειμματικής περίπου, θα αποφασίσεις ότι φτάνει για σήμερα (πλατό), αφήνοντας στη μέση την υπόλοιπη προπόνηση. Σαφώς, γίνεται κατανοητό πόσο σημαντικός είναι ο πρωτύτερος σχεδιασμός και προγραμματισμός, όχι μόνο της προετοιμασίας αλλά και της εκάστοτε προπόνησης καθώς και η ικανότητα να αλλάζουμε τις προπονητικές μονάδες όποτε αυτό χρειαστεί! Έχουμε, έτσι, τη δυνατότητα, αν ξενυχτήσουμε, για παράδειγμα, το προηγούμενο βράδυ, να αντικαταστήσουμε την προπόνηση της επομένης με κάποια που θα ολοκληρώσουμε, δίχως να σκεφτούμε να την παρατήσουμε στη μέση, και να μεταθέσουμε αυτήν που χάσαμε για άλλη μέρα.

 

Παρόλα αυτά, αρκετοί θα προτιμήσουν να βγει κουτσά στραβά η προπόνηση διότι δεν υπάρχει δυνατότητα αλλαγής της με άλλη μέρα ή δεν επιθυμούν να χαθεί εντελώς. Στην περίπτωση αυτή, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μειώσουμε την έντασή της σε τέτοιο βαθμό ώστε να βγει ευχάριστα επιτρέποντάς μας να συνεχίσουμε, τις επόμενες ημέρες, κανονικά το προπονητικό μας πλάνο. Αν πρόκειται, τώρα, για προπόνηση χαμηλής έντασης και μεγάλης διάρκειας (long), και κάποια στιγμή αισθανθούμε ότι βαρεθήκαμε και θέλουμε να σταματήσουμε, υπάρχουν περισσότερες επιλογές από τις οποίες μπορούμε να διαλέξουμε για να συνεχίσουμε ευχάριστα ως το τέλος. Μπορούμε να τρέξουμε παρέα με φίλους, να ακολουθήσουμε μονοπάτια που μας είναι άγνωστα, να ακούσουμε μουσική, να συγκεντρωθούμε στην τεχνική μας στο τρέξιμο, να προσπαθήσουμε να ελέγξουμε τη συχνότητα των αναπνοών μας ή να οραματιστούμε τον αγώνα για τον οποίο προετοιμαζόμαστε. Όλα τα προηγούμενα θα κρατήσουν το νου μας απασχολημένο, καταφέρνοντας με αυτούς τους τρόπους να ξεπεράσουμε ευκολότερα το πλατό στο οποίο βρεθήκαμε.

 

 

Κι έφτασε η ώρα να αναφερθούμε στον αγώνα-στόχο και στον τρόπο με τον οποίο θα αποφύγουμε οποιοδήποτε πλατό κι αν βρεθεί στο δρόμο μας. Ένας αγώνας μοιάζει πάρα πολύ με μια μεγάλη προπόνηση, με τη μοναδική διαφορά πως στον αγώνα πιέζουμε τους εαυτούς μας για να πετύχουμε το αποτέλεσμα που έχουμε εξ’ αρχής ορίσει. Συνεπώς, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε, αφού επιλέξουμε κάποιον αγώνα, είναι να θέσουμε έναν ρεαλιστικό στόχο που να ταιριάζει, χρονικά, στα δεδομένα μας, να είναι εφικτός και για να τον πετύχουμε, να πρέπει να αναζητήσουμε το κάτι παραπάνω από εμάς. Το να έχουμε αυτόν το στόχο στο νου θα βοηθήσει όχι μόνο να ολοκληρώσουμε τον αγώνα αλλά και ολόκληρη την προετοιμασία που θα προηγηθεί και θα μας οδηγήσει ως εδώ.

 

Το μόνο σίγουρο, λοιπόν, είναι πως κάθε αγώνας έχει πολλά τέτοια σκαμπανεβάσματα! Όσο περισσότερες ώρες διαρκεί, τόσο περισσότερα πλατό θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε και κάθε ένα από αυτά θα είναι δυσκολότερο όσο περνάει ο χρόνος! Οι λόγοι που ενδεχομένως τα προκαλούν ποικίλουν και είναι πραγματικά πάρα πολλοί! Σωματική κούραση, στομαχικά προβλήματα, έμετοι, νύστα, αφυδάτωση, θλάσεις, ακατάλληλα παπούτσια και ελλιπής εξοπλισμός, σκέψεις ότι δεν τρέχουμε με τον επιθυμητό ρυθμό, χαμηλότερη, από την αναμενόμενη, θέση στη γενική κατάταξη, προσωπικά προβλήματα που μας απασχολούν και άλλα πολλά αίτια που σίγουρα ξεχνώ να αναφέρω.

 

 

Όλα τα παραπάνω είναι ικανά να σαμποτάρουν τον αγώνα και να μας οδηγήσουν σε μια φάση στασιμότητας όπου δεν πιέζουμε για το κάτι παραπάνω αλλά απλώς περιμένουμε πότε θα περάσουμε τη γραμμή του τερματισμού για να τελειώσουν τα πάντα. Πολλές φορές δε χρειάζεται καν να φτάσουμε μέχρι το τέρμα αφού οι σκέψεις που κάνουμε, σε τέτοιες στιγμές, είναι συνήθως σκέψεις εγκατάλειψης όπου με την πρώτη ευκαιρία τα παρατάμε. Φυσικά, πρέπει να είμαστε ικανοί να κρίνουμε αντικειμενικά αν μπορούμε να συνεχίσουμε τον αγώνα μας ή όχι. Είναι αυτονόητο πως ένας σοβαρός τραυματισμός ή μια κατάσταση στην οποία μπορεί να κινδυνεύσει η ζωή μας, όπως θερμοπληξία, υποθερμία, και άλλες, απαιτεί την άμεση παύση του αγώνα μας και την παροχή κατάλληλης φροντίδας! Σε κάθε διαφορετική περίπτωση, η λύση βρίσκεται στον σωστό προγραμματισμό του αγώνα από πιο πριν ώστε να ξέρουμε τι θα φάμε, τι θα πιούμε, πότε θα φάμε και θα πιούμε, πόσο θα ξεκουραστούμε, τι εξοπλισμό θα χρησιμοποιήσουμε, μελέτη του υψομετρικού προφίλ και των σταθμών τροφοδοσίας, μελέτη του τερέν, προπονήσεις σε παρόμοιες καιρικές συνθηκες με αυτές του αγώνα και άλλα πολλά. Γενικότερα, ο σωστός σχεδιασμός θα μας προσφέρει ένα πλάνο αγώνα που θα δίνει τη δυνατότητα να έχουμε το νου μας για ερεθίσματα, πέρα από τα συνηθισμένα, τα οποία μπορούν να εξελιχθούν σε κάποιο από τα αίτια που αναφέραμε παραπάνω.

 

Πολλές φορές, όμως, αυτό είναι αναπόφευκτο κι έτσι ο μοναδικός τρόπος που απομένει, για να ξεφύγουμε από οποιαδήποτε κατάσταση στασιμότητας έχουμε βρεθεί, έγκειται στην ικανότητα που έχουμε αναπτύξει να μένουμε συγκεντρωμένοι στον στόχο μας, να απασχολούμε ταυτόχρονα το νου μας με άλλου είδους θετικές σκέψεις και να βλέπουμε όλον τον αγώνα με κάθε λεπτομέρεια στο μυαλό μας. Η παρέα άλλων αγωνιζομένων ή η μουσική σίγουρα θα βοηθήσει με θετικές σκέψεις που χρειάζονται για να πετύχουμε! Ταυτόχρονα, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να προσαρμόσουμε τους αγωνιστικούς στόχους μας όταν αυτό είναι απαραίτητο. Αν, δηλαδή, δε μας βγαίνει κάποια επίδοση δεν υπάρχει ανάγκη να διακόψουμε τον αγώνα!

 

Τελειώνοντας, πρέπει να υπενθυμίσω για άλλη μια φορά πόσο σημαντικό είναι να ορίζουμε στόχους, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα! Μέσα από αυτούς θα μάθουμε να δουλεύουμε σωστά και μεθοδικά  ξεπερνώντας κάθε είδους πλατό!

 

Θεοχάρης Λεζπουρίδης     

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

  • Τρέξιμο, μια υπόθεση που μας αφορά όλους!

    ΚΩΣΤΑΣ ΣΙΔΕΡΗΣ, 25/09/2018 10:41
    Άρθρο με ουσία! Μπράβο σου, Ιωάννα!
     
  • Swiss Peaks, Tor des Geants: Έλληνες τερματίζουν ...

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, 15/09/2018 16:12
    Συγχαρητήρια σε όλους, όσον αφορά τα μπερδέματα , παρακολουθούσα το swispeaks και τον φίλο Βασίλη , από ένα σημείο και μετά το live τα έκανε μούσκεμα και έδειχνε άλλα αντί άλλων και μπέρδεψε σε μεγάλο βαθμό τις θέσεις χρόνους κλπ μετά το μισό εξαφαν ...

    Ολόκληρο...

     
  • Lakes District Sky Trails 2018: Στις Κορυφές των ...

    Σοφία Βλαβιανού, 12/09/2018 09:00
    Στέλιο αν έχεις ορειβατική/αναρ ριχητική εμπειρία, θα σου έλεγα να δοκιμάσεις το Lakes Sky Ultra - hard core αλλά αξίζει τον κόπο! Καλή συνέχεια :-)
     
  • Νεπάλ ... ένα οδοιπορικό πάνω απ'τα σύννεφα!

    ΑΡΙΣΤΕΑ ΒΑΜΒΑΚΑ, 10/09/2018 09:32
    Μεστό κείμενο που σε παρασέρνει μέσα από τον ενθουσιασμό και την ειλικρινή ματιά της συγγραφέως σε αυτό που βιώνει, ταξίδι σε μία χώρα που δεν είναι εύκολη!! Μπράβο!!! Και στα επόμενα ταξίδια!!! :-)
     
  • Ultra Ursa Trail 2018: Και οι Πέντε ήταν Υπέροχες!

    ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΠΙΛΜΠΙΛΗΣ, 08/09/2018 14:46
    Δημήτρη ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Είμαστε τυχεροί που μπορούμε να τρέχουμε σε τέτοιους υπέροχους αγώνες και να ζούμε τέτοιες μοναδικές στιγμές.

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τρέξιμο, μια υπόθεση που μας αφορά όλους!

Τρέξιμο, μια υπόθεση που μας αφορά όλους!

Πόσες φορές δεν έχεις ακούσει να σου λένε «εγώ δεν έχω χρόνο να τρέξω…» ή «…το τρέξιμο δεν είναι για μένα, εκατό μέτρα κάνω και λαχανιάζω», ή «πώς το κάνεις; σε θαυμάζω…»...

Advendure © 2001-2018

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration