Όπως αναφέρει το έγκυρο Global Peaks, το Νεπάλ φαίνεται να προχωράει σε νέους κανονισμούς για τις αναβάσεις στο Έβερεστ, με στόχους: Πρώτον, τη μείωση των ατυχημάτων, ιδιαίτερα στη “Ζώνη θανάτου” πριν την κορυφή και δεύτερον, το μποτιλιάρισμα, το οποίο έχει ξεφύγει εντελώς!

Μια ιστορική αποκάλυψη ήρθε στο φως από μια αποστολή σκι στο Έβερεστ. Αν και ο κύριος στόχος της αποστολής ήταν η κατάβαση από το διάσημο Hornbein Couloir, τα μέλη της αποστολής ανακάλυψαν κάτι πολύ πιο σημαντικό, τα λείψανα του πρωτοπόρου ορειβάτη Andrew “Sandy” Irvine, από την περίφημη αποστολή “μυστήριο” του 1924, με τον George Mallory. Όμως, παρά την ελπίδα ότι ίσως να βρεθεί η θρυλική κάμερα που είχε μαζί του ο Irvine, η οποία θα μπορούσε να αλλάξει την σημαντικότερη ίσως στιγμή της ιστορίας της ορειβασίας, την κατάκτηση της κορυφής του Έβερεστ, η κάμερα δυστυχώς δεν βρέθηκε και το μυστήριο παρέμεινε.

Η ανάβαση στην κορυφή του Έβερεστ ή των υπόλοιπων κορυφών πάνω από τα 8.000 μέτρα στα Ιμαλάια, έχει κάτι το ηρωικό. Εντάξει – μην βαράτε - όχι τόσο όσο τα παλιά τα χρόνια που δεν υπήρχαν όλες αυτές οι εμπορικές αποστολές, η χρήση οξυγόνου κτλ., αλλά για το καλό της συζήτησης ας δεχτούμε ότι νιώθεις ξεχωριστός και ηρωικός κάπου εκεί κοντά στην κορυφή. Αλλά ξαφνικά, σου έρχεται αυτό που είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας του ανθρώπου από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε σε αυτό τον έρμο τον πλανήτη, να κάνεις . .το “χοντρό σου” που λέμε και εμείς οι κοινοί θνητοί στα χαμηλά υψόμετρα.

H Χριστίνα Φλαμπούρη και η Βανέσα Αρχοντίδου κατάφεραν να “πατήσουν” στην στέγη του κόσμου, το Έβερεστ, στις 20 Μαΐου 2019, πραγματοποιώντας έτσι τον έκτο στόχο, που αποτελούσε ορόσημο στα πλαίσια του project των 7 κορυφών των 7 ηπείρων του A Woman can Be. Ήταν τελικά ο δυσκολότερος και γιατί; Τι στρατηγική ακολούθησαν και τι εξοπλισμό χρησιμοποίησαν; Ποια τα συναισθήματα όταν ατενίζεις τον κόσμο από το ψηλότερο σημείο του;  Άλλαξε κάτι στον ψυχικό τους κόσμο μετά και το Έβερεστ σε σχέση με την αρχή του project πριν κάποια χρόνια; Τι απαντούν σε αυτούς που έχουν ενστάσεις για την “καθαρότητα” και την “αγνότητα” των αναβάσεων με οξυγόνο και σταθερά σχοινιά;  Πως μπορεί να εξαργυρωθεί η επιτυχία τους - όπως και της Αλίκης Αναστασοπούλου που επίσης πάτησε την κορυφή μια μέρα μετά – για την ελληνική γυναικεία ορειβασία; “Βλέπουν” ήδη τον τελευταίο στόχο του project στην Ανταρκτική και ποια τα σχέδια για το ορειβατικό τους μέλλον; Μια συζήτηση εφ όλης της ύλης με τα δυο σπουδαία κορίτσια της ελληνικής ορειβασίας!

Η Κική Τσακαλδήμη μιλά στον Γιώργο Βουτυρόπουλο πριν την προσπάθεια ανάβασης στην Στέγη του Κόσμου

Η Κική Τσακαλδήμη είναι το κορίτσι από την ακριτική Αλεξανδρούπολη που με περίσσεια πίστη και θέληση θα προσπαθήσει φέτος να ανέβει στη ψηλότερη κορυφή του κόσμου.  Άγνωστη μέχρι πρότινος  στους ορειβατικούς κύκλους και με λίγα χρόνια εντατικής ενασχόλησης η Κική φιλοδοξεί να γίνει η πρώτη Ελληνίδα που θα ανέβει στο Everest. Με τη καθοδήγηση ενός έμπειρου Ινδού ορειβάτη, θα επιχειρήσει την ανάβαση της από την νότια πλευρά του βουνού. Λίγες μέρες πριν ξεκινήσει τη συναρπαστική της περιπέτεια είχε την ευγένεια να μας παραχωρήσει αυτή εδώ την ενδιαφέρουσα συνέντευξη, που ξεχειλίζει από αισιοδοξία, αγάπη για τη ζωή και πάθος για το βουνό.